Ο ρόλος της εκκλησίας είναι ο πρώτος σταθμός της μυθ-Ιστορίας. Η προσέγγιση του θέματος έχει αγκάθια που ανοίγουν ακόμη και σήμερα πληγές, όπως το θέμα του «κρυφού σχολειού» ή το θέμα του αφορισμού του ξεσηκωμού και των εξεγερμένων και το πλαίσιο συνεργασίας της ανώτερης ιεραρχίας με τις οθωμανικές αρχές.
Ο Παναγιώτης Ανδριανόπουλος γεννήθηκε το 1977 στην Καλαμάτα, σπούδασε Ιστορία στο Ιστορικό-Αρχαιολογικό Ιωαννίνων και έκανε το μεταπτυχιακό του στο ΠΜΣ «Νεότερη και σύγχρονη ευρωπαϊκή και ελληνική ιστορία» του Τμήματος Ιστορίας-Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης και Πολιτικές Επιστήμες στο αντίστοιχο τμήμα του Πανεπιστημίου Κρήτης στο Ρέθυμνο. Είναι μέλος του επιστημονικού σωματείου «Όμιλος για τη Μελέτη της Ιστορίας και της Κοινωνίας» (ΟΜΙΚ).
Το βιβλίο αποτελεί μέρος μιας σειράς ιστορικών εκδόσεων της εφημερίδας Documento με αφορμή τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση. Στόχος της σειράς είναι η ανάδειξη πτυχών της ιστορίας που συχνά παραμένουν στη σκιά, αποσιωπούνται ή παραφράζονται.
Το συγκεκριμένο βιβλίο εξετάζει τη σύνθετη σχέση μεταξύ της Εκκλησίας και της Επανάστασης του 1821. Συγκεκριμένα, αναφέρεται στις πολυποίκιλες αντιδράσεις ρασοφόρων στον Διαφωτισμό, με ορισμένους να τον υποστηρίζουν και άλλους να τον αντιμάχονται. Στους περιπλανώμενους καλόγερους που με πύρινους λόγους ενθάρρυναν τους ραγιάδες σε εξέγερση. Στη στάση του Πατριαρχείου κατά την έκρηξη της Επανάστασης, φοβούμενο την οθωμανική εκδίκηση, και τη σύμπραξη του ιερατείου με τους κοτζαμπάσηδες για τη διατήρηση των προνομίων τους. Στη συμβολή γνήσιων λαϊκών ηγετών, όπως ο Παπαφλέσσας, και άλλων χαμηλόβαθμων ιερωμένων που έδωσαν τη ζωή τους για τον αγώνα, καθώς και στον ρόλο της Εκκλησίας στη μετεπαναστατική συγκρότηση του ελληνικού κράτους, όπου η βυζαντινή της κληρονομιά συνέβαλε στην αποδοχή και εδραίωση του νέου βασιλείου.
Η έκδοση αυτή προσφέρει μια εναλλακτική προσέγγιση της ιστορίας, φωτίζοντας τις περίπλοκες σχέσεις μεταξύ Εκκλησίας και Επανάστασης, και συμβάλλει στον ευρύτερο προβληματισμό γύρω από την εθνική μας ιστορία.