In Defence of the Human Being: Foundational Questions of an Embodied Anthropology

by Thomas Fuchs

With the progress of artificial intelligence, the digitalization of the lifeworld, and the reduction of the mind to neuronal processes, the human being increasingly appears to be just a product of data and algorithms. That is, we conceive ourselves “in the image of our machines”, and conversely, we elevate our machines and our brains to new subjects. At the same time, demands for an enhancement of human nature culminate in transhumanist visions of takinghuman evolution to a new stage.Against this self-reification of the human being, this book defends a humanism of our corporeality, vitality, embodied freedom are the foundations of a self-determined existence, which uses these new technologies only as a means, instead of letting them rule us.In Defence of the Human Being offers an array of interventions directed against a reductionist naturalism or transhumanism in various areas of science and society. As alternative it offers an embodied and enactive account of the human we are neither pure minds nor brains, but primarily embodied, living beings in relation with others. Fuchs applied this concept to issues such as artificial intelligence, transhumanism and enhancement, virtual reality, neuroscience, embodiedfreedom, psychiatry, and finally to the accelerating dynamics of current society which lead to an increasing disembodiment of our everyday conduct of life.Cutting across neuroscience, philosophy, and psychiatry, this important new book applies cutting-edge concepts of embodiment and enactivism to the current scientific, technological and cultural tendencies that will crucially influence our society's development in the 21st century.

Genres: Philosophy

259 pages, Kindle Edition

Published September 23, 2021

Reviews

[Bouke Van Balen · Rating 4 out of 5]

Stuk voor stuk goede essays, over hoe het beeld van de mens als lichamelijk, open wezen op het spel staat binnen huidige technowetenschappelijke narratieven, met name het neuroreductionisme en a.i. hypes. In plaats van: wanneer hebben we identiteit gevonden in het brein? Wanneer zal a.i. slimmer zijn dan mensen? Draait Fuchs de vragen om: welk mensbeeld zit erachter het idee dat we identiteit kunnen vinden in het brein? Wat voor idee van intelligentie ligt onder de verwachting dat a.i. slimmer zal worden dan de mens?

Fuchs bekijkt dit soort aannames kritisch door te kijken welk mensbeeld eronder ligt en brengt dan ook zijn eigen ideeën over wat de mens is ('zijn' belichaamde antropologie) als tegenbeweging. In dat tweede deel van zijn project slaagt hij minder goed. Behalve 'the usuals': mensen zijn belichaamd, bevinden zich in een omgeving, brein en lichaam en omgeving zijn niet los van elkaar te zien, de menselijke ervaring mag niet weggeredeneerd worden uit het mensbeeld, brengt Fuchs niet veel nieuws. Daarin zou hij ook wel wat meer aan bronvermelding mogen doen, veel stukken lijken wel erg op Thomson's Mind in Life. Daarnaast is er veel herhaling - na een paar hoofdstukken snap je de uitgangspositie wel, en kan je de rest wel uitdenken. Desalniettemin een fijn boek om naar terug te gaan om te beginnen na te denken over antropologische vragen vanuit een fenomenologisch/belichaamd cognitie perspectief. Er staan veel goede bronnen en vijanden in.

Het laatste hoofdstuk, over cyclische lichamelijke temporaliteit en kapitalisme, is erg boeiend, en heeft mijn ogen geopend voor temporaliteit als (inter)lichamelijk fenomeen. Bovendien is Fuchs als (enorm belezen) psychiater een interessante schrijver, met veel voorbeelden uit de praktijk.

[Slow Reader · Rating 2 out of 5]

meh