Οι φάλαινες στο φεγγάρι

by Ηφαιστίων Χριστόπουλος

Οι φάλαινες στο φεγγάρι είναι μια συλλογή διηγημάτων που διαδραματίζονται σε διάφορους χρόνους και τόπους, υπαρκτούς ή μη, με κοινό θεματικό άξονα την ανεκπλήρωτη ή κρυφή επιθυμία, το τραύμα και τη διαφορετικότητα. Από τη ναζιστική Γερμανία μέχρι μια υποθετική Ελλάδα του μέλλοντος, οι χαρακτήρες αγωνίζονται να συμφιλιωθούν με το παρελθόν τους και με πόθους που συχνά δεν τολμούν να ομολογήσουν.

146 pages, Unknown Binding

Published December 15, 2021

Reviews

[Μιχάλης Μανωλιός · Rating 4 out of 5]

Ο Ηφαιστίων Χριστόπουλος δεν είναι συγγραφέας. Είναι «πένα». Αν υπάρχει κάποιος ο οποίος μπορεί να δικαιώσει έναν τέτοιο χαρακτηρισμό, αυτός είναι.

Και είναι από κείνες τις πένες τις ήσυχες, τις αυθεντικές. Δεν χρειάζεται επίδειξη, περίπλοκα συντακτικά σχήματα, σχοινοτενείς ακροβατισμούς ή φανφαρονικό λεξιλόγιο. Δεν αδημονεί να αποδείξει στον αναγνώστη τίποτα. Απλά λέει τις ιστορίες του με τη μεγαλύτερη ειλικρίνεια (όσο ειλικρινής μπορεί να είναι ένας συγγραφέας) και σε αφήνει να απολαύσεις τη μουσική των εικόνων, των χαρακτήρων, των συναισθημάτων και, φυσικά, τη μουσική των λέξεων.
Ο Ηφαιστίων Χριστόπουλος έχει δημιουργήσει μια δική του, εντελώς προσωπική γωνιά στην ελληνική λογοτεχνία, πατώντας με το ένα πόδι στο κυρίως σώμα της και με το άλλο στο κομμάτι του φανταστικού. Σε μια ώριμη και μεγάλη αγορά, θα ήταν (μαζί με την Ιωάννα Μπουραζοπούλου) ο πιο ποιοτικός εκπρόσωπος της λογοτεχνίας του Φανταστικού στην Ελλάδα, αυτός που ο «κανόνας» θα ήθελε περισσότερο να ιδιοποιηθεί, όπως συνηθίζει να κάνει.
Το βιβλίο θα άξιζε τα λεφτά σας αν είχε μόνο δεκαοχτώ σελίδες κείμενο, δηλαδή το «Ataxia Blues» και τίποτε άλλο. Είχα την τιμή να κοινωνήσω αυτό το διαμάντι λίγες μέρες αφότου γράφτηκε για το Λογοτεχνικό Εργαστήριο της ΑΛΕΦ, και με θυμάμαι να κοιτάζω την οθόνη με ένα χαζεμένο χαμόγελο και το χέρι μου να στηρίζει το πιγούνι.
Οπότε, όλα τα υπόλοιπα εξαιρετικά διηγήματα του βιβλίου αποτελούν καθαρό αναγνωστικό κέρδος. Ξεχώρισα τα πολύ ώριμα «Άντρας πια» και «Νεκρό ψωμί», αλλά μου άρεσε ιδιαίτερα το «Ο ύπνος του Ιορδά». Νοσοκόμα σε ναζιστικό νοσοκομείο φροντίζει χρονοδιαβάτες, και όλα αυτά με αυτή τη φοβερή γραφή – εντάξει.
Σε περίπτωση που δεν το έκανα σαφές, ο Ηφαιστίων Χριστόπουλος διαθέτει συγγραφική φωνή που βγάζει μάτια. Προχθές, η κοπέλα μου διάβασε για πρώτη φορά μόλις οχτώ σελίδες του, το «Αλμυρό αστέρι», και στο τέλος με ρώτησε τι άλλο έχει εκδώσει και πού είναι να τα διαβάσει όλα.
Μην κοιτάτε το αστεράκι που λείπει. Προσωπικό γούστο και μόνο για το ότι κάποιες ιστορίες πατάνε στο έδαφος λιγότερο από ό,τι θα προτιμούσα.
Διαβάστε το. Δώρο στον εαυτό σας θα κάνετε.

[Vasso Tiessa · Rating 5 out of 5]

Παλιά γνώριμη με το έργο του Ηφαιστίωνα Χριστόπουλου. Και πάντα, μα πάντα με το ίδιο σχόλιο: "Πώς τα καταφέρνεις να γράφεις πράγματα που μου είναι τόσο δυσάρεστα, που να πρέπει να τα διαβάζω λίγο-λίγο και με δόσεις γιατί δεν αντέχω την ένταση, κι όταν τα τελειώνω να λέω ότι θέλω κι άλλο, περισσότερες ιστορίες, πιο ζόρικες ιστορίες, πιο δύσκολες καταστάσεις;"
Δεν ξέρω πώς τα καταφέρνει. Ή μάλλον, ξέρω. Με το δικό του, εντελώς προσωπικό στυλ, σε βάζει μέσα στην ιστορία, σε παρασύρει, σε κάνει συμμέτοχο. Ό,τι και να γράψει, είναι ξεχωριστό και ιδιαίτερο. Οι φάλαινες στο φεγγάρι δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίτερη.
Τα αγαπημένα μου διηγήματα: Άντρας πια, Ataxia Blues, Νεκρό Ψωμί.

[Georgia Antoniadou · Rating 5 out of 5]

Πρόκειται για μία συλλογή διηγημάτων με έντονο το συναίσθημα σε κάθε της γραμμή. Ο Ηφαιστίωνας μου θύμισε έντονα την γραφή στο Στρίψιμο της Βίδας, ως προς το αφηρημένο κομμάτι με επίκεντρο το συναίσθημα και όχι την αναλυτική εξήγηση πραγμάτων. Το ένα διήγημα ήταν καλύτερο από το άλλο. Θίγει βαριά και δύσκολα θέματα και ανάμεσα έχει μερικές ανάλαφρες ανάσες που σε μαγεύουν!

[Anda P. · Rating 3 out of 5]

Πολύ ενδιαφέρουσα συλλογή διηγημάτων την οποία βρήκα τυχαία βάση κάποιων προτάσεων στο Twitter και που σίγουρα δε μετάνιωσα για το ότι την αναζήτησα! Οι ιστορίες αναπτύσσονται στον πραγματικό, γνωστό σε εμάς κόσμο, τον οποίο ο συγγραφές εμπλουτίζει μόνο, εξερευνώντας τι θα γινόταν εάν κάποιες από τις συνθήκες με τις οποίες λειτουργεί τοποθετούνταν στα πλαίσια της επιστημονικής, ή και σκέτης, φαντασίας, χωρίς να αναλώνεται σε υπερβολικές λεπτομέρειες υποτιμώντας την ευφυΐα του αναγνώστη. 3 αστεράκια λόγω προσωπικής προτίμησης και μόνο, μιας και βρήκα την πρόζα αρκετά στεγνή και κάποιες ιστορίες υπέρ του δέοντος επιγραμματικές. Θα διάβαζα σίγουρα κι άλλα από τον συγγραφέα!

[Βιβή Κανάρη · Rating 5 out of 5]

Γνώριζα ήδη τη γραφή του συγγραφέα και ήξερα πως θα ήταν μια σίγουρη αγορά. Και πράγματι, διάβασα πρωτότυπα και καλογραμμένα διηγήματα. Ωστόσο ξεχώρησα δυο. Το ένα ηταν το Φάλαινες στο φεγγάρο, που ξεφεύγει απο το γνώριμο υφος του συγγραφέα, προτείνοντας μια ιστορία για ονειροπόλους. Και το δεύτερο ήταν μια ρομαντική ιστορία στη Σαντορίνη.

[Κεσκίνης Χρήστος · Rating 4 out of 5]

Δεν είχα διαβάσει τίποτα από τον συγγραφέα, αλλά εγγυήθηκε για αυτό ένας πολύ καλός φίλος που εμπιστεύομαι. Και πράγματι, θα συνεχίζω να ακολουθώ τις προτάσεις του!

Περισσότερα σε κάποιο από τα επόμενα τεύχη του περιοδικού Αλλόκοσμες Ιστορίες