De dag dat ik in de berm ging zitten

by Peter Winnen

‘Kleine man tegen grote wereld,’ constateert de jonge Peter Winnen als hij voor het eerst een renner op televisie ziet. Terstond raakte hij besmet met het wielervirus, waar hij godzijdank nog altijd niet van genezen is. Als geen ander schrijft Winnen over de wereld van de wielersport, waar banden meer dan eens stukslaan tussen steen en velg, kasseien de glibberige vijand kunnen zijn en het zand na een koers nog dagenlang achter de oogbollen vandaan kan komen. In De dag dat ik in de berm ging zitten is hij op zijn licht nostalgische en soms ook ontroerende en geestige verhalen waarin hij veelal terugblikt op zijn jeugd en zijn ontluikende loopbaan als wielrenner.

184 pages, Kindle Edition

First published November 11, 2021

Reviews

[Gijs Zandbergen · Rating 3 out of 5]

Wielerschrijvers die zelf wedstrijden hebben gereden (bijvoorbeeld Peter Winnen, Maarten Ducrot, Thijs Zonneveld, Jan Zomer, Bas Steman) genieten bij mij meer gezag dan schrijvers die nooit hebben gekoerst (zeg Mart Smeets, Peter Ouwerkerk, Bert Wagendorp, Fred van Slogteren, Nando Boers), al zegt dit weinig over de kwaliteit van hun boeken. Wat dat betreft vertoeft Winnen in twee kopgroepen tegelijk. Alleen moet je ervoor zorgen het boek niet in een keer uit te lezen, want hij herhaalt zich nogal eens. Dat krijg je als je stukken bundelt die oorspronkelijk en met tussenpozen verschenen in gerenommeerde tijdschriften als De Muur en Soigneur of NRC-Handelsblad. Daarin vergeef je het hem als hij weer eens melding maakt van zijn overwinningen op Alpe d'Huez. Hier ging het storen. Maar verder een prima wielerboek van een romanticus die toch afstand kan nemen van zichzelf en het wielerwereldje.

[Jaimy · Rating 5 out of 5]

Binnen één dag uitgelezen, het was geen straf de hele dag in de belevingswereld van Peter Winnen te mogen doorbrengen.