«Τις κρύες γυναίκες που με χαϊδεύουν Τους ψευτοφίλους που με κολακεύουν...» (σελ.28)
Διάσημοι για τη γενιά της Μεταπολίτευσης στίχοι του Βολφ Μπίρμαν μελοποιημένοι από τον Θάνο Μικρούτσικο και τραγουδισμένοι από την υπέροχη Μαρία Δημητριάδη στον δίσκο «Πολιτικά τραγούδια» (1975).
Πολύ ενδιαφέρον να κρατάς στα χέρια σου και να διαβάζεις πλήρη την ποιητική συλλογή που κυκλοφόρησε μεταφρασμένη ένα χρόνο πιο πριν στην Ελλάδα. Μόνο 5-6 από τα 50 περίπου ποιήματα είναι σε κλασική φόρμα με ομοιοκαταληξία και φυσικά είναι ακριβώς αυτά που επέλεξε ο Μικρούτσικος για να τα κάνει τραγούδια. Ήθελα να ήξερα Γερμανικά για να έβλεπα αν είναι έτσι και στο πρωτότυπο.
Ένας αληθινά μεγάλος ποιητής με όλες του τις αντιφάσεις γράφει με τόλμη και ειλικρίνεια για τον κόσμο του και τα πιστεύω του σε μια δύσκολη και επικίνδυνη εποχή, εκτίθεται, λογοκρίνεται, τιμωρείται, ζει με τις συνέπειες. Όλα όσα δεν είναι οι σημερινοί ποιητές. Τι να πούμε σήμερα εμείς οι βολεμένοι... που δεν θέλουμε να δούμε πόσο δεν είμαστε πραγματικά βολεμένοι και που θα έπρεπε να αντιδρούμε δυο φορές περισσότερο.
Όσο κι αν η θεματολογία του και τα ιδανικά του είναι πια ξεπερασμένα, η Ανατολική Γερμανία, το Τείχος, ο Σοσιαλισμός, η μυστική Ασφάλεια, η λογοκρισία, τα ποιήματα μιλούν άνετα στον σημερινό αναγνώστη και ξεσηκώνουν. Κι αν η έκδοση είναι φυσικά εξαντλημένη και άλλες του ποιητικές συλλογές δεν υπάρχουν στα Ελληνικά μπορείτε να βρείτε στο YouTube κάποιες εκτελέσεις διάσημων στίχων του από την Δημητριάδη και τον Μικρούτσικο: «Τους έχω βαρεθεί», «Έτσι και αλλιώς η Γη θα γίνει κόκκινη», «Αδέλφια μου ασφαλίτες», «Κομαντάντε Τσε Γκεβάρα». Δεν υπάρχουν τέτοια τραγούδια πια.