Aynalı

by Fuat Sevimay

Kenar Mahalle’nin çeşit çeşit yolları, o yollarda kimi iyi kimi kötü, kimi dertli kimi gamsız yolcu. İçlerinde bir şey, biri kalp diyor öteki yürek. Bozacısı hurdacısı, tezgâhtarı işsizi, hademesi öğretmeni, dillisi dilsizi, Yetim’i Leblebi’si, kadını erkeği, genci ve yaşlısı koyun koyuna.

Fuat Sevimay, Aynalı romanıyla insanı tüm yönleriyle ele alırken sonunu kimsenin kestiremeyeceği bir hikâye sunuyor okura. Çarpıcı konusu, ustaca örülmüş kurgusu ve özenli diliyle üstünde durulması gereken, uzun zaman unutulmayacak bir roman.

“Aynalı’dan yansıyan sensin. Zeynep’in kaderi senin kaderin. Kalender’in aşkı senin aşkın. Kaderi ve aşkı sorgulayacaksın. Sorgulamamayı öğreneceksin.Ve sonra yine sorgulayacaksın.Ve sonra.... Ve sonra...”

216 pages, Paperback

Published January 1, 2021

Reviews

[Nihan Jackson · Rating 2 out of 5]

Ankara'dan Istanbul'a goc eden bir ailenin yasami.

Hikayenin gidisatindan sonunu tahmin etmek hic zor degil. Bizi bekleyen bir supriz yok. Namus konusunun farkli sekilde islenmesini bekliyordum ama maalesef kliseler ile doluydu. Okudugum ilk Fuat Sevimay kitabi olmadigi icin kendimi sansli hissediyorum yoksa diger kitaplarini merak edip okumazdim.

[Pınar Aydoğdu · Rating 4 out of 5]

Bu roman hakkında ne düşüneceğimi bilemedim. Bir yandan Yeşilçam benzeri bir yokluk, bir komşu dayanışması, diğer yandan kandırılmanın tokat gibi insanın yüzüne vurulması ve aslında koca bir ömrün yalan olması… Böyle bir son beklemiyordum açıkçası. Ben de ters köşe oldum…

[Burcu Burhan · Rating 2 out of 5]

Fuat Sevimay’ın Kapalıçarşı’dan sonra okuduğum ikinci kitabıydı, asıl merak ettiğim Bendeniz James Joyce olmasına rağmen kitap kulübü vasıtasıyla Aynalı araya girmiş oldu. Pek de iyi olmadı.😕 Yazarın ilk kitaplarından olduğunu unutmadan okuyun derim. Ben kitabı okumadım, 8,5 saat dinledim. İlk 1-2 saatten sonra yazar bu kitabı neden yazmış olmalı sorusu içimde büyüdü büyüdü ve büyüdü. Haksızlık etmek istemem ama benim için açıkcası hayal kırıklığıydı, kurgu edebiyatın Yeşilçam’a bakan tarafını içselleştiremediğimi bir kez daha anlamış oldum.

[Bahar · Rating 2 out of 5]

Fuat Sevimay’ın ilk romanı olan Aynalı, kurgusal açıdan bütünlüklü ve açık uçlar bırakmayan bir yapıya sahip. Ancak dilindeki zorlama anlatım, hikâyenin doğal akışını kesintiye uğratıyor. Karakterler ve olaylar renkli görünse de derinlik kazanamadıkları için okurda güçlü bir yankı bırakmıyor. Ne tam bir hikâye ne de belirgin bir mesaj hissi oluşuyor. Bu kadar seveni olduğuna göre, yazar muhtemelen sonraki eserlerinde dilini ve anlatımını olgunlaştırmış; Aynalı ise bu anlamda bir başlangıç denemesi olarak değerlendirilebilir.
Beni duygusal olarak içine çekemedi; renkli ama yavan bir roman hissi bıraktı.

[Mehves · Rating 2 out of 5]

Eğer 90’larda geçen ama 70’lerin Yeşilçam kenar mahallelerini anlatan bir hikaye okumak isteseydim direkt bir Türk filmi izlerdim. Kitap kulübüm için okumasaydım saniyorum derhal bırakırdım bu klişe romanı. Yazar keşke sahip olduğu edebi dili bu tarz ve bu hikayeyle harcamasaymış.

[Gülfer · Rating 5 out of 5]

Yazarın ilk okuduğum kitabı olan Anarşik o kadar hoşuma gitti ki hemen bu kitabı da okudum. İyi ki denk geldim yazarın kitaplarıyla. Hemen Kapalıçarşı'ya başlayacağım. Ah Zeynep ah... Ne diyeyim... Hayat zaten zor iken bazen bazı insanlar da kendini nasıl daha zora, daha da mutsuzluğa sürükleyeceğini şaşırıyor bir de karanlıklarına tutup başkalarını da çekerken...

[Başak Ebru Tarım · Rating 4 out of 5]

Sevimay’ın Kapalıçarşı kitabını okumak istiyordum ama kendisiyle tanışmamız Aynalı kitabıyla oldu. Aynalı doksanların sonunda, İstanbul’un kenar mahallelerinden birinde yaşananları, yaşayanları anlatıyor. Türkiye’nin çeşitli yerlerinden kopup, İstanbul’a sığınan bir avuç insanın hikayesi. Burada yaşayanlar lakaplarını kazanıncaya kadar isimlerini kullanıyorlar. Bir kere lakabın takılmaya görsün, ondan kelli kimse gerçek ismini hatırlamıyor. Aynalı, Yetim, Kalander, Leblebi, Palamut, Gözlüklü ve diğerleri. Hikaye Aynalı ve ailesinin Ankara’dan Kenar Mahalleye taşınmasıyla başlıyor. Kenar Mahalle Aynalı ve ailesini bağrına basıyor, onlar da komşularını. Kenar Mahalle deyip geçmemek lazım, ne hikayeler saklıyor bağrında. Ben de onlarla birlikte dertlendim, onlarla birlikte sevindim, evlerine, sofralarına konuk oldum. Tüm kahramanlar gözümde canlandı. Yazarın çok akıcı bir dili var ve çok iyi bir hikaye anlatıcısı. Metinde Kenar Mahalle’nin neresi olduğu net olarak söylenmese de, ben ip uçlarından şimdiki Palladium’un karşı tarafında kalan gecekondu bölgesi olduğunu çıkardım. Bu bilgiyi de buraya bırakayım dedim. Aynalı bir solukta okunan bir kitap. Nitekim ben de neredeyse 2 günde bitirdim. Aynalı’yı sevdim ama aklım hala Kapalıçarşı kitabında kaldı. İlk fırsatta onu da okuyacağım.

[Tayga Kızılağaç · Rating 4 out of 5]

Yazarıyla bir edebiyat söyleşisinde tanışmıştım ve kitabı "Zeynep'i de anlamak lazım" diye imzalamıştı. Açıkçası olayların ilerleme ritmine ve karakterlerin ne kadar antagonistik durumlarda olmalarına karşın derinliklerinin hiçbir zaman gözden kaçırılmamasına hayran kaldım. Gülsüm ve Kalender'in berbat ama oldukça gerçekçi olan ilişkileri iyi işlenmişti. Ana karakterin kızlarına karşı mesafeli olması ve bunun Melek ve Zeynep'in yüzleştikleri zorlukların ana sebeplerinden biri olması satır arasına nazikçe işlenmişti. Tek kırdığım puan alttan ve gizliden de olsa baba sorunları klişesinin son olayın açıklanmasında ağırlığını hissetmem. Zeynep'in iç dünyasını kitap boyu iyi bir sebepten dolayı hiç görmüyoruz. Son sayfalarda her şey açıklandığında şimdiye kadar ince aile sorunlarına verilmiş her ip ucunun babasız kız/ baba sorunları klişesi olma ihtimali midemi hafiften bulandırmadı değil. Tabi bu baya subjektif bir fikir olduğu için sadece tek yıldız kırıyorum. Onun dışında Sevimay ustanın kalemi oldukça eğlenceli, hızlı, tez, ve anlamlı. Zeynep'i anlamak konusuna gelince, babasının yansımasından ibaret olduğunu düşünüyorum, bendeki baskısının arkasındaki yazıya da farklı bir derinlik katıyor.

[Özgün · Rating 4 out of 5]

Yoksul bir mahallede geçen sıcak bir hikaye. Birbirlerine yoldaşlık eden insanların hikayesi. Dostluk, abilik, yarenlik hikayesi. Bir bozacı; Aynalı bozacı, karısı leblebi baci ve kızları melek ve zeynep, dostları yetim ve kalender'in hikayesi. Hayata tutunmaya çalışmanın hikayesi. Ana karakter Aynalı'nin trajik olaylar karşısındaki karakter değişimlerini kismen tam tutarlı bulmasam da diğer tüm karakterler baştan sona derinlikli ve tutarliydi. Yazarın yoksul mahalle diline uyum sağlamaya çalıştığı ve genel olarak iyi iş çıkardığı kesin ama hastaneye geçmek diye bir kullanım vardı, sanmıyorum bu sosyo kültürel düzeyde kullanılsın, ofise geçilir ama karşı gecekenduya geçilmez sanki, oraya 'gidilir' gibi geldi. Bir de bir yerde "bir iki evde siftah yaptı " tabiri kullanılmış. Siftah bir iki kere yapılmaz, her günün ilk kazancidir o. İlkinden sonrakiler siftah olmaz. Yazarlık atölyeleri veren bir yazar ve yeni edit edilmiş bir roman için beklemediğim bir kullanım hatasıydı. Bunlar dışında okuması hüzünlü, etkileyici bir roman. Güzel.

[İlke Cömert · Rating 3 out of 5]

Kalender…
Kitap boyunca beni en çok rahatsız eden karakter oldu. Hiçbir şey olmamış gibi hayatına devam edebilmesi, Gülsüm’ün hayatını mahvettiği yetmezmiş gibi her seferinde suçu ona yüklemesi… Okurken içimde ciddi bir adaletsizlik hissi yarattı.

Tam da bu yüzden, kitabın sonunda gelen ters köşe içimi bir nebze rahatlattı. Çünkü bazen adalet, karakterlerin kendilerinden değil, hikâyenin kendisinden gelir.

Benim için kitabın en hüzünlü karakteri ise Gülsüm’dü. Ona biraz daha alan açılsaydı, hikâyenin duygusal derinliği çok daha sarsıcı bir yere ulaşabilirdi.

[Renklikalem · Rating 3 out of 5]

Bazen de kitabın yan karakterleri asıl karakterlerden daha çok içine işler. Benimki de öyle oldu. Yetim ve Melek🫶🏻
@yazariylakonusanlar eylül ayı mutfağından birbirinden farklı karakter menüsüyle @fuatsevimay’ın Aynalı’sı geçti. #neokudum #aynali #fuatsevimay #ithakiyayinlari #yazariylakonusanlar #renklikalemkitap

[Duygu · Rating 4 out of 5]

Bir masal gibiydi. Su gibi akıp gitti. Dinleyerek başladığım, okuyarak bitirdiğim, eski Türk filmi tadında bir kitaptı. Sonunu böyle beklemiştim hiç. Sanırım ben hep sonsuza kadar mutlu yaşadılar diye bitsin istiyorum. Neyse ki mutlu olanlar da vardı.

[Hakan Ersöz · Rating 5 out of 5]

Ne yazsa okurum dediğim yazarlardan biri oldu Fuat Sevimay.


Sonrası koca bir hiç, zifiri karanlık. Gerçekleşmemiş hayaller, eksik kalanlar, geride bırakılan ve kavuşulan soluk sarı insanlar. Hayat desen hayat değil, Ölüm desen ölüm değil. Bir acı, bir yokluk. ( Sayfa 13 )

[Deniz · Rating 5 out of 5]

1990 li yillarda Istanbul un kenar mahallesine goc eden bir ailenin hikayesi. Iki kizi olan Bozaci Aynali ve esi Leblebi baci! Dili yumusacik; art niyeti olmayan icten iyilik dolu insanlar!
Yazimi dantel gibi; surukleyici ve ayni anda merak uyandiran bir kurgu.

[Sibel Yalçınöz · Rating 4 out of 5]

Eski Türk filmi tadında tamamen içine alıyor sizi ve sürükleniyorsunuz elinizden bırakamıyorsunuz beğenerek okuduğum etkisini halen hissettiğim bir kitap oldu