What do you think?
Rate this book
Ścigając zło. Rozmowy o zbrodni, śledztwie i karze
Rozmowy, które autorzy powieści kryminalnych przeprowadzili z ludźmi zawodowo ścigającymi zło. Policjanci, prokurator, strażnik więzienny, biegła psycholog, badacz kości i medyk sądowy - odkrywają kulisy swojej pracy, dzielą się wiedzą i osobistymi doświadczeniami, a także faktami z autentycznych śledztw.
Czy życie prześciga fikcję? Jak popkulturowe wyobrażenia wypadają w zderzeniu z rzeczywistością? Jaka jest cena wyścigu ze złem?
Czy życie prześciga fikcję? Jak popkulturowe wyobrażenia wypadają w zderzeniu z rzeczywistością? Jaka jest cena wyścigu ze złem?
- GenresNonfiction
496 pages, Paperback
First published January 26, 2022
6 people are currently reading
93 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
February 23, 2022
Ile jest prawdy w serialach prawniczych? Czy pocałunek może służyć za ślad identyfikacyjny? W jaki pułapki może wpaść funkcjonariusz policji w trakcie czynności? Człowiek może wyjść z więzienia ale czy więzienie z człowieka również? Na te i inne pytania odpowiedzieli rozmówcy, którzy zawodowo zajmują lub zajmowali się ściganiem zła.
"Ścigając zło. Rozmowy o zbrodni, śledztwie i karze" to zbiór wywiadów przeprowadzonych przez Małgorzatę i Michała Kuźmińskich z policjantami CBŚ, strażnikiem więziennym, prokuratorem, biegłą psycholog, medykiem sądowym i biegłym Instytutu Ekspertyz Sądowych (badaczem kości).
W rzeczywistości jest to kompleksowy zbiór najważniejszych i najbardziej interesujących aspektów z pracy wyżej wspomnianych osób, ale także ogrom wiedzy przydatnej nie tylko osobom aspirującym do pracy czy na studia powiązane z tymi karierami. Ten zbiór wywiadów czytałam jak świetną historię, a jednocześnie się czegoś uczyłam oraz przypominałam wiedzę z prawa i postępowania karnego ❤
Od pewnego czasu na moich półkach gości coraz więcej reportaży, ale nie wszystkie jestem w stanie polecać. Często zabieram się za te o interesujących mnie tematach, a ich wykonanie oraz sposób podejścia do czytelnika pozostawia wiele do życzenia. W przypadku "Ścigając zło..." jestem zgoła odmiennego zdania - jest to świetny przykład literatury faktu, która zaciekawia tematem, przyciąga ciekawostkami oraz przytrzymuje czytelnika w miejscu rzetelnym wykonaniem. Sposób przeprowadzania wywiadów również można pochwalić - nie czuć, że pytania są wymuszone i przygotowane pod ścisłym zakresem tematycznym, autorzy zachęcają rozmówców do wtrącania ciekawostek z pracy, pozwalają im odpływać myślami, w obrębie tematyki rzecz jasna, co sprawia, że można poczuć się jak cichy obserwator rozmowy znajomych ludzi.
Niektóre opowieści mogą brzmieć jak fikcja literacka, ale to sprawia, że reportaż chcę się czytać dalej i poznawać więcej sekretów z pracy, np. funkcjonariuszy policji czy strażnika więziennego. Niesamowicie dużym plusem w moich oczach było obalanie mitów, znanych z amerykańskich seriali, szczególnie widoczne to było w rozdziale poświęconym rozmowie z prokuratorem. Zainspirowało mnie to nawet do stworzenia quizu wiedzy z postępowania karnego na profilu na Instagramie (zmu_booklover), gdzie zapraszam. Pytania wraz z objaśnieniami są w przypiętej relacji!
Tak jak wspomniałam wyżej, cała książka jest zbiorem słowotoków i nieprzymuszonych pytań, zapisanych lekkim piórem, przez co miałam problemy z oderwaniem się od lektury. Muszę poznać inne książki tego duetu, bo choć wspominany niejednokrotnie cykl etnokryminałów o doktor antropologii Annie Serafin jest fikcją literacką, to bohaterowie reportażu "Ścigając zło..." służyli pomocą przy kreowaniu postaci, sytuacji i wiernemu oddaniu prawdy, np. w trakcie badania kości w książkach. Jestem zachwycona dbałością o szczegóły, przynajmniej na etapie wspominek wspólnej pracy nad cyklem książek, dlatego też liczę, że okażą się świetnymi lekturami.
"Ścigając zło. Rozmowy o zbrodni, śledztwie i karze" to zbiór wywiadów przeprowadzonych przez Małgorzatę i Michała Kuźmińskich z policjantami CBŚ, strażnikiem więziennym, prokuratorem, biegłą psycholog, medykiem sądowym i biegłym Instytutu Ekspertyz Sądowych (badaczem kości).
W rzeczywistości jest to kompleksowy zbiór najważniejszych i najbardziej interesujących aspektów z pracy wyżej wspomnianych osób, ale także ogrom wiedzy przydatnej nie tylko osobom aspirującym do pracy czy na studia powiązane z tymi karierami. Ten zbiór wywiadów czytałam jak świetną historię, a jednocześnie się czegoś uczyłam oraz przypominałam wiedzę z prawa i postępowania karnego ❤
Od pewnego czasu na moich półkach gości coraz więcej reportaży, ale nie wszystkie jestem w stanie polecać. Często zabieram się za te o interesujących mnie tematach, a ich wykonanie oraz sposób podejścia do czytelnika pozostawia wiele do życzenia. W przypadku "Ścigając zło..." jestem zgoła odmiennego zdania - jest to świetny przykład literatury faktu, która zaciekawia tematem, przyciąga ciekawostkami oraz przytrzymuje czytelnika w miejscu rzetelnym wykonaniem. Sposób przeprowadzania wywiadów również można pochwalić - nie czuć, że pytania są wymuszone i przygotowane pod ścisłym zakresem tematycznym, autorzy zachęcają rozmówców do wtrącania ciekawostek z pracy, pozwalają im odpływać myślami, w obrębie tematyki rzecz jasna, co sprawia, że można poczuć się jak cichy obserwator rozmowy znajomych ludzi.
Niektóre opowieści mogą brzmieć jak fikcja literacka, ale to sprawia, że reportaż chcę się czytać dalej i poznawać więcej sekretów z pracy, np. funkcjonariuszy policji czy strażnika więziennego. Niesamowicie dużym plusem w moich oczach było obalanie mitów, znanych z amerykańskich seriali, szczególnie widoczne to było w rozdziale poświęconym rozmowie z prokuratorem. Zainspirowało mnie to nawet do stworzenia quizu wiedzy z postępowania karnego na profilu na Instagramie (zmu_booklover), gdzie zapraszam. Pytania wraz z objaśnieniami są w przypiętej relacji!
Tak jak wspomniałam wyżej, cała książka jest zbiorem słowotoków i nieprzymuszonych pytań, zapisanych lekkim piórem, przez co miałam problemy z oderwaniem się od lektury. Muszę poznać inne książki tego duetu, bo choć wspominany niejednokrotnie cykl etnokryminałów o doktor antropologii Annie Serafin jest fikcją literacką, to bohaterowie reportażu "Ścigając zło..." służyli pomocą przy kreowaniu postaci, sytuacji i wiernemu oddaniu prawdy, np. w trakcie badania kości w książkach. Jestem zachwycona dbałością o szczegóły, przynajmniej na etapie wspominek wspólnej pracy nad cyklem książek, dlatego też liczę, że okażą się świetnymi lekturami.
October 11, 2024
byłam tak podekscytowana na tą książkę, a im dalej się zagłębiałam w czytaniu tym większą czułam frustrację i rozczarowanie. wręcz jestem zła na tą książkę. nie ujmuję jej przekazu wiedzy, bo tak, dowiedziałam się sporo o realiach polskich procesów dot. wymiaru sprawiedliwości. jednak czytanie wywiadów nie jest na dłuższą metę przyjemne, a przynajmniej ta książka to potwierdza. tak monotonnie i wolno mi się to czytało, że ta narastająca irytacja z tym związana zaczęła mnie po prostu rozpraszać. ugh
2,5?
2,5?
February 9, 2022
„Obcowanie ze śmiercią potrafi nauczyć różnych dobrych rzeczy w życiu, ale gdy nie trzymasz jej na pierwszym, ale właśnie gdzieś na dalszym planie”
Każdy, kto zna mnie choć trochę, wie, że jestem fanką książek true crime. Uwielbiam czytać prawdziwe historie, nie tylko zabójców, ale także osób, które biorą udział w dochodzeniach. To niezwykle fascynujące i pozwala bliżej poznać tajniki pracy śledczych. Ostatnio miałam wielką „fazę” na reportaże, czy literaturę faktu. Po niesamowitym „Szatan w naszym domu…”, z zapałem siadłam do kolejnej pozycji o podobnej tematyce.
„Ścigając zło Rozmowy o zbrodni, śledztwie i karze” to zbiór wywiadów z osobami, które na co dzień stykają się z przestępczością w ten czy inny sposób. Mamy opowieści policjantów, prokuratora, strażnika więziennego, medyka sądowego, biegłej psycholog i antropologa. Odkrywają oni przed nami tajniki swojej pracy.
Do książki usiadłam z wielką nadzieją. Od zawsze fascynują mnie tajniki pracy śledczych. No i niestety już dawno żadna książka mnie tak nie rozczarowała. Po pierwszych kilkunastu stronach zamknęły mi się oczy. Opowieść policjantów z lat 90. nie przyniosła mi tego, czego bym oczekiwała.
Następnie przechodzimy do rozmowy z prokuratorem i tutaj zrobiło się nieco ciekawiej. Powiem szczerze, że przez kryminały miałam nieco wypaczony obraz prokuratora. Paweł Marcinkiewicz ciekawie opowiedział o pracy prokuratora, obalił też kilka mitów, które narosły wobec osoby prokuratora. Wyjaśnił, jak pracują służby. Nie była to bardzo porywająca rozmowa.
Mamy także rozmowę z antropologiem Wojciechem Czubakiem. Pan Wojciech Czubaka ciekawie przeprowadził nas przez swoją ścieżkę kariery, wyczerpująco opowiedział o starych i nowoczesnych metodach badania dowodów. I właściwie to tyle, co mam do powiedzenia o tej rozmowie. Nie była długa, nie zaciekawiła mnie jakoś bardzo mocno. Była dobra.
Kolejny swoją opowieść zaczyna medyk sądowy i zdecydowanie była to jednych z ciekawszych rozmów z książki. Dr Filip Bolechała ciekawie i wyczerpująco opisał swoją pracę oraz sposób, w jaki dotarł do miejsca, w którym się znajduje. Dowiedziałam się, jak przeprowadzane są sekcje, kiedy się je wykonuje. Doktor poruszył także kontrowersyjny temat, którym są farmy śmierci (czytaliście Trupią farmę?) i szkolenie psów do znajdowania zwłok. Ta rozmowa rozbudziła moją ciekawość, więc zdecydowanie chętnie poczytam jeszcze o medykach sądowych.
Potem mamy opowieść Leszka Chołki, z którym Autorzy przeprowadzili dwa wywiady. Jeden dotyczył jego pracy w BSW oraz w Służbie Więziennej, więc te dwie rozmowy opisze razem. Obie były ciekawe, rozmówca przytaczał wiele przykładów, opowiadał z pewną pasją, którą czuć było nawet na papierze. Zdecydowanie bardziej przypadła mi do gustu rozmowa o Służbie Więziennej. Widać było niesamowitą wrażliwość i chęć pomocy Leszka Chołki. „Chociażby nie wiadomo jak komiczne i wesołe momenty się w więzieniu zdarzały, to nie zmienia to faktu, że nieważne, jak humanitarne warunki by się stworzyło, więzienie i tak nie jest miejscem dla człowieka”.
Ostatnią rozmową jest ta z Zuzanną Sochacką – biegłą psycholog. Ten wywiad podobał mi się najbardziej. Najbardziej wbił się w mój gust. Pani Zuzanna Sochacka świetnie opowiedziała o swojej pracy, o zaburzeniach. Przeprowadziła nas przez testy, pokazała całe spektrum różnych zaburzeń. Dużą częścią rozmowy był temat seryjnych morderców, tego, co ich „napędza” i „tworzy”. Gdyby ta rozmowa otwierała książkę, zdecydowanie inaczej podeszłabym do tej książki.
Nie był to najlepszy reportaż, jaki czytałam, ale warto samemu się przekonać i poczytać o pracy organów ścigania. Niekiedy te opowieści są przerażające, a rzeczywistość przegania fikcję. „Zabicie człowieka przez człowieka to dla nas coś zupełnie nienaturalnego, a jednak wciąż się to dzieje. Tkwi w tym paradoks. Ale zabija zawsze człowiek, a nie żadna bestia”.
Każdy, kto zna mnie choć trochę, wie, że jestem fanką książek true crime. Uwielbiam czytać prawdziwe historie, nie tylko zabójców, ale także osób, które biorą udział w dochodzeniach. To niezwykle fascynujące i pozwala bliżej poznać tajniki pracy śledczych. Ostatnio miałam wielką „fazę” na reportaże, czy literaturę faktu. Po niesamowitym „Szatan w naszym domu…”, z zapałem siadłam do kolejnej pozycji o podobnej tematyce.
„Ścigając zło Rozmowy o zbrodni, śledztwie i karze” to zbiór wywiadów z osobami, które na co dzień stykają się z przestępczością w ten czy inny sposób. Mamy opowieści policjantów, prokuratora, strażnika więziennego, medyka sądowego, biegłej psycholog i antropologa. Odkrywają oni przed nami tajniki swojej pracy.
Do książki usiadłam z wielką nadzieją. Od zawsze fascynują mnie tajniki pracy śledczych. No i niestety już dawno żadna książka mnie tak nie rozczarowała. Po pierwszych kilkunastu stronach zamknęły mi się oczy. Opowieść policjantów z lat 90. nie przyniosła mi tego, czego bym oczekiwała.
Następnie przechodzimy do rozmowy z prokuratorem i tutaj zrobiło się nieco ciekawiej. Powiem szczerze, że przez kryminały miałam nieco wypaczony obraz prokuratora. Paweł Marcinkiewicz ciekawie opowiedział o pracy prokuratora, obalił też kilka mitów, które narosły wobec osoby prokuratora. Wyjaśnił, jak pracują służby. Nie była to bardzo porywająca rozmowa.
Mamy także rozmowę z antropologiem Wojciechem Czubakiem. Pan Wojciech Czubaka ciekawie przeprowadził nas przez swoją ścieżkę kariery, wyczerpująco opowiedział o starych i nowoczesnych metodach badania dowodów. I właściwie to tyle, co mam do powiedzenia o tej rozmowie. Nie była długa, nie zaciekawiła mnie jakoś bardzo mocno. Była dobra.
Kolejny swoją opowieść zaczyna medyk sądowy i zdecydowanie była to jednych z ciekawszych rozmów z książki. Dr Filip Bolechała ciekawie i wyczerpująco opisał swoją pracę oraz sposób, w jaki dotarł do miejsca, w którym się znajduje. Dowiedziałam się, jak przeprowadzane są sekcje, kiedy się je wykonuje. Doktor poruszył także kontrowersyjny temat, którym są farmy śmierci (czytaliście Trupią farmę?) i szkolenie psów do znajdowania zwłok. Ta rozmowa rozbudziła moją ciekawość, więc zdecydowanie chętnie poczytam jeszcze o medykach sądowych.
Potem mamy opowieść Leszka Chołki, z którym Autorzy przeprowadzili dwa wywiady. Jeden dotyczył jego pracy w BSW oraz w Służbie Więziennej, więc te dwie rozmowy opisze razem. Obie były ciekawe, rozmówca przytaczał wiele przykładów, opowiadał z pewną pasją, którą czuć było nawet na papierze. Zdecydowanie bardziej przypadła mi do gustu rozmowa o Służbie Więziennej. Widać było niesamowitą wrażliwość i chęć pomocy Leszka Chołki. „Chociażby nie wiadomo jak komiczne i wesołe momenty się w więzieniu zdarzały, to nie zmienia to faktu, że nieważne, jak humanitarne warunki by się stworzyło, więzienie i tak nie jest miejscem dla człowieka”.
Ostatnią rozmową jest ta z Zuzanną Sochacką – biegłą psycholog. Ten wywiad podobał mi się najbardziej. Najbardziej wbił się w mój gust. Pani Zuzanna Sochacka świetnie opowiedziała o swojej pracy, o zaburzeniach. Przeprowadziła nas przez testy, pokazała całe spektrum różnych zaburzeń. Dużą częścią rozmowy był temat seryjnych morderców, tego, co ich „napędza” i „tworzy”. Gdyby ta rozmowa otwierała książkę, zdecydowanie inaczej podeszłabym do tej książki.
Nie był to najlepszy reportaż, jaki czytałam, ale warto samemu się przekonać i poczytać o pracy organów ścigania. Niekiedy te opowieści są przerażające, a rzeczywistość przegania fikcję. „Zabicie człowieka przez człowieka to dla nas coś zupełnie nienaturalnego, a jednak wciąż się to dzieje. Tkwi w tym paradoks. Ale zabija zawsze człowiek, a nie żadna bestia”.
May 27, 2022
Zło ścigają Małgorzata i Michał Kuźmińscy w rozmowach z policjantami, prokuratorem, medykiem sądowym, antropologiem oraz psycholożką. Wszystkich nieźle znają, korzystali z ich doradztwa przy pisaniu swoich powieści, dobrych (etno)kryminałów. Wszystkie rozmowy są ciekawe, różnią się podejściem autorów do rozmówców, co w oczywisty sposób wynika ze specyfiki ich ról, ale także ujawniają ich indywidualne cechy osobowościowe, oswajanie trudnych sytuacji i radzenie sobie z nader częstymi traumami.
Nie jest jednak tak, żebym każdego z interlokutorów Kuźmińskich była w stanie obdarzyć takim samym zaufaniem bądź sympatią, żeby wszyscy przekonali mnie, że nie ściemniają, że bardziej zależy im na opowieści o swojej pracy czy służbie niż na sprzedaniu samych siebie, swoich żalów i pretensji. W pewnym stopniu uwarunkowane jest to umiejętnością w przekazywaniu swoich relacji i odczuć, od barwnych, ładnie i logicznie opowiedzianych historyjek i zachodzących w specyfice ich zawodów przemian, poprzez nieco chaotyczne, wrażeniowe refleksje oraz zbyt częste zbaczanie w ogólne, można nawet rzec, egzystencjalne rozważania, aż po postawę demonstrującą nieco arogancką wszechwiedzę.
Kiedy prokurator, na przykład, często niepochlebnie wyraża się o amerykańskim systemie prawnym, punktując między innymi rolę amerykańskiego prokuratora jako polityka, to - pomijając skrótowość i brak precyzji takiego stwierdzenia - mocno mi zgrzyta brak odniesienia do postępującego upolityczniania polskiej prokuratury i całego wymiaru sprawiedliwości. Ta uwaga i inne powyższe moje wrażenia po lekturze książki bynajmniej nie negują jej trudnej do przecenienia wartości. Jest doskonale napisana, w znacznie większym stopniu niż się spodziewałam poszerzyła moją znajomość realiów mających wpływ na postępowanie przedprocesowe, a także - choć w ograniczonym zakresie - na przebieg procesów sądowych i warunki odbywania kary, o takich trywiach jak wyjaśnienie bałaganu terminologicznego w powieściach kryminalnych nawet nie wspominając.
Trochę szkoda, źe wśród rozmówców autorów brak przedstawiciela adwokatury. Natomiast nieobecności prawnika pełniącego w swej karierze funkcję sędzi chyba dziwić się nie należy. Wynika ona zapewne z ograniczeń w polskim systemie prawnym na swobodę publicznych wypowiedzi sędziów. Czy są to ograniczenia w każdych okolicznościach słuszne, to zupełnie inna kwestia
Nie jest jednak tak, żebym każdego z interlokutorów Kuźmińskich była w stanie obdarzyć takim samym zaufaniem bądź sympatią, żeby wszyscy przekonali mnie, że nie ściemniają, że bardziej zależy im na opowieści o swojej pracy czy służbie niż na sprzedaniu samych siebie, swoich żalów i pretensji. W pewnym stopniu uwarunkowane jest to umiejętnością w przekazywaniu swoich relacji i odczuć, od barwnych, ładnie i logicznie opowiedzianych historyjek i zachodzących w specyfice ich zawodów przemian, poprzez nieco chaotyczne, wrażeniowe refleksje oraz zbyt częste zbaczanie w ogólne, można nawet rzec, egzystencjalne rozważania, aż po postawę demonstrującą nieco arogancką wszechwiedzę.
Kiedy prokurator, na przykład, często niepochlebnie wyraża się o amerykańskim systemie prawnym, punktując między innymi rolę amerykańskiego prokuratora jako polityka, to - pomijając skrótowość i brak precyzji takiego stwierdzenia - mocno mi zgrzyta brak odniesienia do postępującego upolityczniania polskiej prokuratury i całego wymiaru sprawiedliwości. Ta uwaga i inne powyższe moje wrażenia po lekturze książki bynajmniej nie negują jej trudnej do przecenienia wartości. Jest doskonale napisana, w znacznie większym stopniu niż się spodziewałam poszerzyła moją znajomość realiów mających wpływ na postępowanie przedprocesowe, a także - choć w ograniczonym zakresie - na przebieg procesów sądowych i warunki odbywania kary, o takich trywiach jak wyjaśnienie bałaganu terminologicznego w powieściach kryminalnych nawet nie wspominając.
Trochę szkoda, źe wśród rozmówców autorów brak przedstawiciela adwokatury. Natomiast nieobecności prawnika pełniącego w swej karierze funkcję sędzi chyba dziwić się nie należy. Wynika ona zapewne z ograniczeń w polskim systemie prawnym na swobodę publicznych wypowiedzi sędziów. Czy są to ograniczenia w każdych okolicznościach słuszne, to zupełnie inna kwestia
March 4, 2022
W tej książce autorzy przeprowadzają rozmowy z ludźmi zawodowo zajmującymi się ściganiem przestępców są to policjanci, medyk sądowy, prokurator, antropolog sądowy, funkcjonariusz służby więziennej i biegły psycholog, którzy zdradzają kulisy swojej pracy, dzielą się osobistymi doświadczeniami i swoją wiedzą, a co najfajniejsze przytaczają autentyczne wydarzenia ze śledztw.
Myślę, że może to być niezła gratka dla wszystkich, których tak jak ja interesują się kryminalistyką i tematami pokrewnymi.
Nie ukrywam, że część z tych rozmów interesowała mnie bardziej, część mniej jednak niewątpliwie rozmówcy przybliżają tajniki swojej pracy i obalają wiele mitów z nią związanych!
Książka jest w formie wywiadu dzięki czemu czyta się to sprawnie, a każdą kolejną rozmowę poprzedza krótka notatka przybliżajaca sylwetkę rozmówcy.
Ja jako prawdziwa fanka gatunku czekałam na tę pozycję z niecierpliwością i cieszę się, że trafiła w moje ręce.
Poza tym myślę, że każdy fan kryminałów zainteresuje się poruszaną w książce tematyką szczególnie, tym co w kryminałach jest przerysowane, a co wyssane z palca w przypadku dochodzeń, więc polecam serdecznie!
Myślę, że może to być niezła gratka dla wszystkich, których tak jak ja interesują się kryminalistyką i tematami pokrewnymi.
Nie ukrywam, że część z tych rozmów interesowała mnie bardziej, część mniej jednak niewątpliwie rozmówcy przybliżają tajniki swojej pracy i obalają wiele mitów z nią związanych!
Książka jest w formie wywiadu dzięki czemu czyta się to sprawnie, a każdą kolejną rozmowę poprzedza krótka notatka przybliżajaca sylwetkę rozmówcy.
Ja jako prawdziwa fanka gatunku czekałam na tę pozycję z niecierpliwością i cieszę się, że trafiła w moje ręce.
Poza tym myślę, że każdy fan kryminałów zainteresuje się poruszaną w książce tematyką szczególnie, tym co w kryminałach jest przerysowane, a co wyssane z palca w przypadku dochodzeń, więc polecam serdecznie!
February 3, 2022
Kawał ciekawej książki. Wywiad rzeka z wieloma postaciami, które znają się na swojej pracy, pracy często przedstawianej w kryminałach. Było naprawdę ciekawie, obalono kilka mitów, nieścisłości. Kuźmińscy zapytali wiele osób o ich pracę i opinię dotyczącą niektórych sformułowań i sytuacji znanych z kryminałów. Nie do końca jest tak jak to jest przedstawiane, ale jak sami eksperci twierdzą - czasem rzeczywistość jest mniej ciekawa niż fabuła.
Czasem odnosiłam wrażenie, że ktoś z ekspertów zaczynał naprawdę ciekawy temat, a autorzy książki ucinali go, nie dopytywali. A szkoda, chociaż wtedy książka pewnie byłaby jeszcze grubsza.
Jest to na pewno ciekawa pozycja wprowadzająca w tajniki pracy bohaterów występujących w kryminałach.
Czasem odnosiłam wrażenie, że ktoś z ekspertów zaczynał naprawdę ciekawy temat, a autorzy książki ucinali go, nie dopytywali. A szkoda, chociaż wtedy książka pewnie byłaby jeszcze grubsza.
Jest to na pewno ciekawa pozycja wprowadzająca w tajniki pracy bohaterów występujących w kryminałach.
February 2, 2026
Długo myślałam, że to takie 3 star read, jednak leci opinia w dół, bo ja po prostu dawno się tak nie męczyłam. Wartościowe opinie i wypowiedzi, jednak mam wrażenie, że brak edycji, redakcji? To się dłużyło niemiłosiernie, 500 stron to gruba przesada, dużo kwestii powtarzało się w kółko, pytania autorów często były podobne, a wypowiedzi ekspertów identyczne.
Myślałam o odłożeniu, nawet miałam długą przerwę, jednak po 300 stronach miałam takie "dobra jeszcze trochę". I to był błąd. Książka nie jest zła, polecam jednak czytać jeden wywiad na miesiąc.
Myślałam o odłożeniu, nawet miałam długą przerwę, jednak po 300 stronach miałam takie "dobra jeszcze trochę". I to był błąd. Książka nie jest zła, polecam jednak czytać jeden wywiad na miesiąc.
October 12, 2022
Połowa wywiadów fantastyczna, strażnik więzienny, antropolog oraz medyk sądowy, z zapartym tchem na raz, reszta jak najbardziej w porządku, ciekawe tematy, mniej w moim stylu. Dobrze przedstawione jak wyglada prawda, a jak opisują to pisarze kryminałów. Odpowiedzi na ciekawe pytania! Mocne 3,75
July 27, 2024
Świetna książka zawierająca wiele fantastycznych wywiadów, które przybliżają realia kryminalnego świata osobom zainteresowanym tym tematem. Uważam również, że ten materiał lepiej pasowałby na podcast, co nie zmienia faktu, że książka jest naprawdę ciekawa i warta przeczytania.
January 29, 2022
Wydaje mi się że ta książka o wiele lepiej sprawdziłaby się jako podcast.
October 2, 2022
Ciekawa, chociaż niektóre rozdziały bardzo się dłużyły, a informacje, które były w nich zawarte, można było ująć w kilku zdaniach.
December 14, 2022
To książka, po którą wg mnie, powinien sięgnąć każdy miłośnik i każda miłośniczka kryminałów. Jest to zapis rozmów z osobami wykonującymi zawody, z którymi spotykamy się na kartach kryminałów właśnie. Są w nich momenty trudne, są historie mrożące krew w żyłach, ale są także opowieści śmieszne. Co jest jednak najważniejsze, to fakt, że są to rozmowy bardzo ciekawe. Rozmowy, w których pojawia się także wątek skupiający się na tym, czy i na ile autorzy kryminałów realistycznie przedstawiają ich pracę.
Displaying 1 - 12 of 12 reviews