Terug naar Verona

by Julien Althuisius

Hoe goed ken je een vriend? Hoe goed kún je elkaar kennen? Er zijn altijd delen van je leven die je afschermt, die alleen toegankelijk zijn voor wie het dichtst bij je staat – en misschien zelfs niet voor diegene. Al die deeltjes vormen samen een blinde vlek, die kan slinken naarmate je elkaar beter leert kennen. Maar hij kan ook groeien en zich traag en verwoestend als lava verspreiden. Totdat je meer niet weet van iemand, dan wel.

De vriendschap tussen de vier vrienden Bruno, Benjamin, Aaron en Leon is niet meer hetzelfde als tien jaar geleden, dat wisten ze eigenlijk allemaal wel. Als een van hen echter betrokken raakt bij een ernstig ongeluk raast dit toch als een herfststorm door het leven van de andere drie. De eens onverwoestbare vriendengroep wordt onherroepelijk geconfronteerd met de
eigen tekortkomingen. Middertigers zijn ze en druk met… ja, met wat eigenlijk? Met het blindelings nastreven van succes? Wat behelst dat eigenlijk, succesvol zijn? Is dat een prestigieuze baan als correspondent in de Verenigde Staten? Een warm, harmonieus gezin? Of is het juist anderen helpen die op zoek
zijn naar hun succes? En als je daar allemaal zo druk mee bent, welke rol speelt vriendschap dan nog?

Terug naar Verona is een indringende roman over een groep vrienden die worstelen met ouder worden, relaties, werk en hun onderlinge band, tegen het decor van een stad die sneller verandert dan hun lief is.

Genres: Roman

256 pages, Paperback

Published May 1, 2022

Reviews

[Anton Segers · Rating 2 out of 5]

Een mooi eerste hoofdstuk dat bewijst dat Althuisius over een vaardige pen beschikt. Daarna verloor ik snel mijn interesse. Als de beschreven personages oppervlakkig zijn qua karakter wordt het verhaal dat ook, krijgt het een hoge mate van voorspelbaarheid: veel modieuze taalidiomen, veel clichégesprekken en vooral veel seks & drugs (maar dus weinig rock ‘n roll).

[Kirsten Gorter · Rating 3 out of 5]

Vermakelijk boek, met een thema dat me aanspreekt. Maar ik vond de personages wel heel vlak. Vier verschillende mannen, maar ik kon ze maar moeilijk visualiseren. Verder wel lekker om te lezen.

[Eveline · Rating 3 out of 5]

Niet echt een bijzonder boek. Het heeft te veel weg van Ventoux en Grip, waardoor het concept voor mij een beetje uitgemolken voelt. Eén iemand uit een hechte groep vrienden krijgt een ongeluk waardoor de groep wordt gedwongen terug te denken aan vroeger en zich beklaagt over de moeilijkheden van het volwassen bestaan. De slecht lopende relaties, de sleur van het huwelijk en kinderen, het overspel, het juist niet hebben van een relatie, het niet najagen van je dromen of het niet krijgen van je droombaan: al die dingen die het bestaan van een dertiger blijkbaar zo verschrikkelijk maken, kwamen echt mijn neus uit op de helft van het boek. Misschien was dit compleet anders geweest als ik dit boek voor Ventoux en Grip had gelezen en had ik het in combinatie met de schrijfstijl wél een schitterend boek gevonden, maar dat is helaas niet geval.

Begrijp me niet verkeerd, de beste meneer Althuisius kan wel degelijk goed en mooi schrijven. Van mij mag hij het de volgende keer alleen even in een andere hoek van de Nederlandse literatuur zoeken. Een thriller wellicht? Vanwege de goede schrijfstijl en de plottwist aan het einde die het plot toch nog een stuk interessanter wist te maken, krijgt dit boek een degelijke 3 sterren.

[Sophie · Rating 5 out of 5]

Zeer levendig en vlot geschreven roman over vier mannen van (achter-)in de dertig die merken hoe hun levens in korte tijd drastisch veranderd zijn door de komst van vrouwen, kinderen en banen (of het gebrek eraan). Door de korte, Koch-achtige hoofdstukken race je door het verhaal en wordt het gaandeweg steeds lastiger weg te leggen, voornamelijk omdat je voelt dat er meer aan de hand is dan de schrijver je voorhoudt. Voor een vrouw is het ook interessant om te ervaren hoe (deze) mannen met elkaar omgaan, hoe ze zich groot houden naar elkaar, hoe ze elkaar beschermen en tegelijkertijd verwaarlozen. Hoe zielig ze kunnen zijn (sorry, mannen) en hoe belangrijk het blijkbaar is voor een man om zich mannelijk te voelen - en wat dat woord inhoudt anno 2022. Althuisius zet tevens een tl-lamp op de tijdgeest en de generatie Y en laat daarmee zien hoe mensen zin proberen te geven aan een leven dat soms zinloos voelt. Het enige nadeel: je kijkt na het lezen van dit boek je eigen man van midden dertig toch even anders aan als hij zegt dat hij die avond laat thuis zal komen van zijn werk.

[Marieke · Rating 4 out of 5]

Ik kende de schrijver als Volkskrant-columnist van pakkende en humoristische huis, tuin en keukengebeurtenissen. Zijn vlot geschreven roman stelt niet teleur. Hoe dertigers die vervroegd in een midlifecrisis zitten een heftige gebeurtenis (af)handelen.

[Jill B · Rating 4 out of 5]

Ehh.. het boek pakte me zo goed tot het eind. Gelukkig is de climax echt kort dus is de teleurstelling niet te lang, maar ja… jammer… toch vier sterren want het was goed om te lezen!

[Marieke Intven · Rating 2 out of 5]

2,5 ster
Dit boek heeft me achtergelaten met gemixte gevoelens. Ik was steeds op zoek naar de clue, maar deze was al vrij snel voorspelbaar. Het einde vond ik ook onbevredigend en te open.

[Gijs Zandbergen · Rating 4 out of 5]

De titel heeft maar zijdelings met deze zeden- en milieuschets te maken van zeven stadse dertigers, die te jong zijn voor een midlifecrisis, maar te oud om nog als talentvol te kunnen worden beschouwd. Ik heb me er uitstekend mee vermaakt, al zijn de beschrijvingen soms té uitgebreid, of te voor de hand liggend. Bijvoorbeeld als je suiker door de koffie roert, hoef je niet te schrijven dat het met een lepeltje gebeurt. Maar voor het overige niets dan lof. De vijftig hoofdstukken worden afwisselend door een van de drie belangrijkste protagonisten verteld, waardoor er steeds een onverwacht passend stukje van de puzzel wordt gelegd. "Vriendschap is een illusie", zong de dertiger Henk Westbroek van Het Goede Doel in 1983. Dat is, naast alle rake beschrijvingen van clubbezoek, versierpogingen, werkvergaderingen, vreemdgaan, drankgebruik, etentjes en ontmoetingen, ook de boodschap van Terug naar Verona. Opmerkelijk is dat in het beschreven, hippe milieu kinderen een secundaire rol spelen en ouders geen enkele.

[yasmin · Rating 3 out of 5]

Nasleep van een heftige gebeurtenis in een luchtige verpakking. Ik was vooral verrast door de plottwist/onthulling richting het einde. Aan de geleidelijk veranderende dynamiek tussen personages merkte je wel dat er iets groots aan zat te komen. Niet erg orignieel, maar wel een goede verrassing na zo'n verhaal. Er zaten ook veel elementen van deze tijd in. Vinden sommige mensen misschien leuk en herkenbaar, persoonlijk vind ik dat het een klein beetje afdoet om dat het je verhaal een stuk minder tijdloos maakt. Zou zomaar kunnen dat lezers over 50 jaar niets meer herkennen in de leefcultuur van stadsmensen van nu.

Misschien niet het meest hoogwaardige stukje literatuur, maar zeker leuk om even mee te pakken. Dat zat 'm misschien vooral in de schrijfstijl. Daaraan is wel te merken dat Althuisius ervaring als columnist heeft. De tekst leest lekker vlot weg, maar is niet poëtisch/zwaar/beladen genoeg (geldt eigenlijk ook voor de inhoud) om je na het uitlezen nog 3 dagen vast te houden.

[Jan Mars · Rating 4 out of 5]

Vier mannen zijn al bevriend sinds de universiteit en mogelijk langer, zijn nu achterin de 30 en worden gedwongen tot beslissingen die moeilijk liggen: overspel, tegenvallende carrière, kinderen krijgen, doorgaan of scheiden, rotzooien buiten de deur, en zo. Een ernstig fietsongeluk geeft Charlie een coma en ze komen bij het ziekenhuisbed bij elkaar maar niet van harte. Ze reflecteren op wat er is geweest en wat er wellicht komt. Aaron ziet een promotie de mist ingaan, Bruno is een lamzak, Leon een coach die grossiert in platitudes maar toch vet verdient (maar geen partner heeft). De suggestie is dat Bruno, getrouwd met Sylvia die overspel pleegt met Charlie, Charlie van de weg heeft gereden (maar het staat er niet). Nadat hij Sylvia met zijn kennis confronteert, reageert ze zo anders dan hij had voorzien dat hij het kanaal in loopt (maar dat staat er niet). De suggesties (het zijn er meer) zijn meesterlijk en het is heel spannend en beeldend opgeschreven. Zeer tevreden over, al snap ik de titel niet.

[Ka8leen · Rating 5 out of 5]

Ken je de Instagram stories waarop een sticker hangt met 'hold to read'? Zo kan ik het beste dit boek omschrijven. Een cool geschreven debuut, maar dat zul je pas ten volle beseffen wanneer je het boek dicht slaat na de laatste bladzijde. En toen dacht ik 'waw, knap!'. Een boek over vriendschap en hoe het leven voor iedereen opschuift naarmate je ouder wordt. Hoe het leven niet altijd wordt zoals je het droomde. Zwaarte en lichtheid. Bittere ernst en grapjes. Maar dus ook hoe veel - ondanks vriendschap - achter de gesloten luikjes van een huis blijft (herkennen we dat niet allemaal?). Leuk aan dit boek waren voor mij verwijzingen naar bijvoorbeeld een liedje of een anekdote die zo vertrouwd aanvoelen. Een beetje mijn tijdsgeest? Een hele mooie roman met een vleugje spanning!

[Neeltje · Rating 4 out of 5]

Een heerlijke pageturner met een, voor mij, zeer onverwachte wending aan het eind. Een eind dat smaakt naar meer. Je wilt weten hoe het verder gaat met de vier vrienden, bijna-veertigers in het Amsterdam van nu, waar het ogenschijnlijk uitstekend mee gaat. Het boek is niet alleen spannend en fijn om te lezen vanwege de mooie stijl van Althuisius, maar ook een zéér herkenbare en bijzonder gedetailleerde profielschets van een (mijn) generatie, met de omgekeerde sigaret in het pakje rode Gauloise als ontroerend hoogtepunt. Ik hoop op een vervolg.

[André Altenberg · Rating 4 out of 5]

Dit is het eerste roman dat ik weer in jaren gelezen heb, normaal lees ik vooral non-fictie. Na lang weggeweest te zijn van huis, heb ik veel nagedacht over vriendschap en de vriendschappen die ik heb. Hierom vond ik dit een mooi boek om te lezen. De verhaallijn sprak me erg aan en ik voelde erg mee met een aantal personages in het boek, daar waar het menselijke botste met zekere normen en waarden. Normen en waarden waarvan je zelf altijd zou zeggen dat je die zelf nooit zou overschrijden.

[Kim Stolk · Rating 4 out of 5]

Heel fijn en vermakelijk geschreven boek! In een aantal opzichten ook zeker herkenbaar, want: dezelfde levensfase als de hoofdpersonages. Wel vond ik het verhaal op een gegeven moment een beetje voortkabbelen en stiekem zag ik een bepaalde ommekeer al van ver aankomen. Het einde belooft ergens wel een tweede deel..

[Stefan · Rating 5 out of 5]

Zeer goed boek over de evolutie van vriendschap. Zwaardere thema's worden afgewisseld door een aantal komische anekdotes waardoor het boek zowel diepgang heeft als zeer vlot leest.

Absoluut een aanrader

[Jd · Rating 5 out of 5]

Terug naar Verona is een stijlvast boek in een herkenbaar hedendaags Amsterdam zich afspelend.
Een onverwachte plottwist, de humor en de manier waarop je jezelf makkelijk herkent in de hoofdpersonen en hun levens maken dit tot het ideale vakantieboek van 2022 voor mij.
Lezen!

[Jiayi Zeng · Rating 3 out of 5]

Dit boek gaat over 4 vrienden beetje van mijn leeftijd wonend in volgens mij Amsterdam, dus herkenbaar en ook vaak erg vermakelijk! Alleen het einde vond ik teleurstellend. De personages waren ook wel oppervlakkig.

[Diederik S · Rating 3 out of 5]

Hoewel ik erg uitkeek naar dit boek van Althuisius omdat ik 'Maar ik wil geen moderne man zijn' had gelezen viel het ietwat tegen. Ik genoot van zijn schrijfstijl maar de verhaallijn ontwikkelde wat traag richting driekwart van het boek. Het einde gaf nog wel een verrassende kick.

[Daan Leeuw · Rating 5 out of 5]

Leest als een hoge snelheids trein! Zeer interessante roman over de vele gedaantes die vriendschappen kunnen aannemen. Ik beveel het zeker aan!

[Davy · Rating 4 out of 5]

Een vlot en filmisch geschreven verhaal, waar ik mij uitstekend mee heb vermaakt onder de parasol op het strand. Ideaal zomerboek!

[Wim Vis · Rating 4 out of 5]

Meeslepend, nieuwsgierigmakend en herkenbaar / van nu.

Ik vond het buitengewoon boeiend en goed

[Eva Vermeersch · Rating 4 out of 5]

3.75

Heel herkenbare gevoelens en voelt heel nauwverwant aan met het eigen leven. Ik had sommige dingen wel al zien aankomen maar het boek heeft me toch nog verrast!

[Michiel · Rating 3 out of 5]

Verrassende wending, lekker leesbaar. Maar niet echt diepgaande inzichten.

[Suzanne · Rating 3 out of 5]

Leest prima weg, maar wat een oppervlakkige karakters :( onmogelijk om je je aan één van hen te binden.

[Jorie Versmissen · Rating 4 out of 5]

Benieuwd naar roman van één van mijn favoriete mannelijke columnisten, leest aangenaam maar verhaallijn ligt er een beetje teveel bovenop. 3,5 ster

[Suzanne VL · Rating 4 out of 5]

Prima boek, leest lekker weg, ik bleef benieuwd naar hoe het verhaal verder zou gaan. Het einde vond ik teleurstellend: te open, te vaag.

[Rhea · Rating 5 out of 5]

Heerlijk boek over vriendschap en het veranderende leven van een 30-er