ชายาใบ้ เล่ม 3

哑奴 Novel Version #3

by Qiang Tang, 羌塘, ก้อนพีช (Translator)

เสิ่นอวี้กลับคืนสู่สกุลฉู่และไม่คิดหวนคืน แม้จวินเสวียนเซียวไม่อยากยอมรับ ทว่าความผิดที่ไม่อาจปฏิเสธได้กลับทำให้เขาไม่กล้าพอที่จะรั้งเสิ่นอวี้เอาไว้ ราวกับสุนัขจนตรอก ทุกสิ่งทุกอย่างที่ได้มาไว้ในมือจะไปมีความหมายใดหากไม่มีคนที่รักอยู่ข้างกาย แม้จะกลัวเสิ่นอวี้เกลียดไปจนวันตาย แต่เขาก็ยังอยากอยู่ใกล้ อยากชดเชยวันเวลาที่ผ่านมา อยากดูแลไปจนชั่วชีวิต

แม้เสิ่นอวี้จะหวาดกลัวจวินเสวียนเซียวจนไม่อยากเข้าใกล้ ทว่าในวันที่ซยฺงหนูบุกเข้าโจมตี คนบ้าที่รู้ว่าสู้ไปก็เสียเปล่ากลับยอมกระโจนเข้าไปขวางเพื่อให้เขารอด

เสิ่นอวี้รู้ในเวลานั้นเองว่าไม่มีวันที่เขาจะตัดจวินเสวียนเซียวออกไปจากหัวใจได้เลย

Genres: Drama

431 pages, Paperback

About the author

Associated Names:
* Qiang Tang
* 羌塘

Reviews

[Rada Chalapipat · Rating 3 out of 5]

เล่มจบแผ่วปลายอย่างที่คาดไว้โดยเฉพาะในส่วนของดราม่าการเมืองการชิงบัลลังก์และปริศนาสุสานอดีตราชวงศ์ ไม่มีการเฉลยว่าอดีตฮ่องเต้ที่ #จวินเสวียนเซียน พระเอกของเรื่องเคยไว้ชีวิตนั้นหายไปไหนกลายเป็นว่าคนที่กลับมาแก้แค้นด้วยการไปสมคบกับชาวต่างเผ่าเป็นตัวร้ายฝ่ายหญิงที่ไม่น่าเชื่อว่าจะทำเรื่องใหญ่แบบนี้ได้ด้วยตัวคนเดียว สกุลฉู่ผู้สืบเชื้อสายอดีตราชวงศ์มีบทบาทชัดเจนในแง่ที่พระรองญาติผู้พี่ของ #เสิ่นอวี้ ทำให้พระเอกในมาดของผู้คุ้มกันลับเป็นใบ้สวมหน้ากากหึงหวงแต่ทำอะไรไม่ได้ ส่วนในเรื่องของการสืบทอดเป็นประมุขของสกุลฉู่และความลับของสุสานก็ไม่มีกล่าวถึงรายละเอียด บทส่วนใหญ่ในครึ่งเล่มแรกคือการง้องอนและปรับความเข้าใจของพระนาย เมื่อนายเอกเริ่มสงสัยตัวตนของผู้คุ้มกันลับเลยวางแผนกับพระรองด้วยการยอมรับการแต่งงาน แต่แล้วเกิดเหตุชนต่างเผ่าบุกเข้ามาในหุบเขาลับของสกุลทำให้พระเอกต้องเปิดเผยตัวเพื่อพานายเอกหลบหนีไปขอกำลังช่วยเหลือจากกองทัพ เค้ามาดีกันก็ตอนพระเอกบาดเจ็บสาหัสนี่ล่ะ ไปๆมาๆเหมือนจะต้องลาจากกันเพราะสามีฮ่องเต้จะไปรบแล้วก็เปลี่ยนใจให้ #ซ่งชิง แม่ทัพพระรองผู้ซื่อสัตย์ที่ยังตามหาเมียไม่พบเป็นฝ่ายยกทัพไปแทน คู่พระนายก็จีบกันไปจีบกันมา รอบนี้สามีใหญ่ตามใจสามีเล็กทุกสิ่งอย่าง ฝ่ายนายเอกก็ยอมแอบใช้ยาสร้างครรภ์ของสกุลตั้งท้องให้สกุลจวินจนมีตอนพิเศษของจวินฉีอี้น้อยในวัยหนึ่งเดือนถึงห้าขวบในช่วงท้ายที่บ้าพลัง แสบซ่าเหมือนพ่อใหญ่ ฉลาดเป็นกรดเหมือนพ่อเล็ก และตั้งตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของของเพื่อนตัวน้อยเด็กเนิร์ดขี้แยร่างบางลูกบุญธรรมของพี่ซ่งและหงเหลียนเช่นเดียวกับรุ่นพ่อไม่มีผิด

ครึ่งเล่มหลังจะเน้นไปที่คู่พี่ซ่งที่ออกตามหาเมียด้วยการขอไปอยู่ประจำชายแดนเหนือ ไม่มีการกล่าวถึงอดีตรักแรกวัยเด็กมากมายสักเท่าไหร่ เน้นไปที่ความอดทนในการไปเฝ้าคอย #หงเหลียน ที่หอนายและนางโลม เปย์จนแทบหมดตัวก็แล้ว สุดท้ายก็ขอแต่งงานดื้อๆไปเลย สรุปว่าเล่มนี้เน้นความโบ้ของสองหนุ่มเจ้านายลูกน้อง ส่วนคู่ของหมอหลวงปากจัดเพื่อนสนิทของฝั่งนายเอกนายรองก็ไม่มีปรากฎตัวแต่อย่างใด

[Riverine · Rating 4 out of 5]

Ok so apparently there is a part two to this. Because the ending was like. Yeah that’s the ending of a season 1. But it also feels like it doesn’t need a season 2. Like everyone is happy. They’re having a kid. I feel like. All is good no? Why not just end it there. Oh well more content for me I guess??

I can’t say I hated this. I read 123 chapters in 4 hours. I fucking devoured this. But I can say that I was upset with some things. Some things I would’ve liked to see developed more. Talked about more. Where brushed off very quickly. Not getting any screen time at all. I just like mpreg and yaoi. And that’s what this was. There was so much angst and hatred but. Again. I feel like the switch from anger and hatred to love was too quick without any development (visible development in the story). And I’m so mad that the die and the bean didn’t get as much screen time. Like that is. To me. The most important part of their love falling apart at first. He broke the thing that was his family tradition. His only thing from his mom. The thing his tribe gives to their one true love. And he didn’t feel too much remorse. And it was the breaking point where the mc started to hate the love interest like. Holy shit please. Please I wish it got more screen time. Just imagine something important like this not getting talked about too much happening 100 different times. Because there were a lot of things like this. I wish were expanded on. Talked about between the two characters. That weren’t. But it was still so cute and again. I devoured this like a woman starved. So it was good. I’m just disappointed.

[Kiengku · Rating 1 out of 5]

|| Review รวม 1-3 ||
➝ Overall: 0.5 /5✰

น่าจะเป็นเรื่องที่เทเร็วที่สุดเท่าที่เคยอ่านแล้วมั้ง ไม่ถึง 1/5 ของเล่มแรกก็ต้องอ่านผ่าน ๆ แล้ว
พล็อตน้ำเน่ายุงชุมแนวสวรรค์เบี่ยงท่านชีค ver. BL พระเอกเป็นบ้า ไม่น่าเรียกว่าโบ้ได้ เรียกว่าอาชญากรเถอะ นายเอกงามล่มเมืองใครเห็นก็อยากได้ ใสซื่อบริสุทธิ์ที่โดนทารุณกรรมขนาดนั้นแล้วก็ยังสามารถรักพระเอกลงได้ นางร้ายกรี๊ด ๆ ยิ่งกว่าละครหลังข่าวจนงงว่าชีเป็นองค์หญิงที่ผ่านการอบรมจากวังหลวงมาได้ยังไง ยังไม่นับพระรองควบตัวร้ายที่เห็นนายเอกแค่ครั้งเดียวก็ตกหลุมรักจนยากจะหักใจ(??) คือเป็นฮ่องเต้เนอะ หญิงงามทั้งเมืองมากองที่วังขนาดนั้นอ่ะนะ

พล็อตไม่มีอะไรเลยนอกจาก abusive relationships ที่โครตจะ toxic ความสมเหตุสมผลเป็นศูนย์(ยิ่งถ้าเคยอ่านพีเรียดจีนมาเยอะจะยิ่งอึ้ง เดินเรื่องยังงี้ได้ด้วยเหรออออออออ แบบนี้ได้เหรอออออ) เป็นนิย๊ายนิยายที่ไม่รู้จะพูดยังไงดี (นิยายเรื่องอื่นถึงน้ำเน่าก็ยังพอมีจุดสนุก แต่เรื่องนี้อ่านไปถอนหายใจไป มันรักกันได้จริง ๆ ดิ) ไม่นับเรื่องซับพล็อตชิงบัลลังก์ที่มาแบบงง ๆ และจบแบบงง ๆ อีกเช่นกัน
ด้วยเพราะตัวละครมันไม่มีขาวมีแต่ดำยกเว้นนายเอกและผู้ดูแล ทำให้เวลาอ่านจะหน่วงหรือเจ็บปวดตามเหรอ? ก็ไม่นะ ยิ่งอ่านยิ่งกรอกตา ถอดสมองยังไม่รอดเลย

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 2 out of 5]

ท่านอ๋องคนเลวกับทาสใบ้ร่างบาง เรื่องราวของศึกจากเรื่องแย่งคนงาม ลามไปสู่ความลับของสายเลือด การบ้านการเมือง ชิงบัลลังก์และชิงแผ่นดิน
เหมือนในม่านฮวาไหมไม่รู้ แต่น่าจะตอบโจทย์สายฟินแหละ

#หลังอ่านของน้ำฝน → https://wp.me/p6yYEv-2xr

[orangejasmine · Rating 3 out of 5]

เรื่องนี้ได้อ่านการ์ตูนก่อนแล้วค่อยไปตามเก็บนิยาย เนื้อหาไม่ต่างกับในการ์ตูนมาก รวมๆ ก็คือตามหาหลุมศพตระกูลฉู่ โดยแอบวางตัวเอกไว้เป็นหมาก หลอกเขาให้รักสุดท้ายหักหลัง ก็คือพระเอกยังคงนิสัยตัวร้ายเหมือนกัน ในนิยายดูจะหนักกว่าด้วย การ์ตูนคือลดทอนลงแล้ว น้องตัวเอกเป็นเด็กน่าสงสารตั้งแต่ต้นจนจบ เกิดมาก็ลำบาก แต่งงานก็ต้องมาเจอคนเลว หาคนดีด้วยแทบไม่เจอ กว่าจะเจอก็เมื่อความจริงเปิดเผยแล้ว ซึ่งคนดีก็คือคนบ้านเดียวกัน

เนื้อหาค่อนข้างหนักหน่วง ทั้งเรื่องความรุนแรง การทำร้ายร่างกายและจิตใจต่างๆ ไม่กล้าติดแท็กโรแมนติกเลยเพราะในเรื่องความรักก็คือ romanticize ไม่ลงจริงๆ พระเอกคือแย่มาก พูดอีกทีว่าสงสารตัวเอกที่ไปหลงรักคนแบบนี้จริงๆ ส่วนอีกคู่ยังพอถูไถรับได้อยู่บ้าง

การแปลก็โอเคค่ะ คำผิดบ้างประปราย อ่านแล้วสบายตาอยู่ค่ะ แค่ไม่สบายใจกับพระเอก เรานี่มันเงาแค้นพระเอกจริงๆ เลย