What do you think?
Rate this book
Μη μου ξυπνάς τη λύπη
…Μπήκα στην εκκλησία μουσκεμένος από τη βροχή, παγωμένος από τον αέρα και κήδεψα τα όνειρά μου, τη χαρά μου, τα τελευταία ψήγματα αγάπης που είχα μέσα μου. Έθαψα ό,τι πολυτιμότερο μου είχε δώσει ο Θεός και δέχτηκα ό,τι πιο στενάχωρο μου έδωσε ο Διάβολος. Έχασα έναν πατέρα. Κέρδισα μια «ερωμένη»… Ένα αναπάντεχο γεγονός κλονίζει τις ισορροπίες στη ζωή του Ιάκωβου. Οκτώ χρόνια μετά τίποτα δεν είναι το ίδιο. Το ένα γεγονός διαδέχεται το άλλο κι ο Ιάκωβος βρίσκεται εγκλωβισμένος ανάμεσα σε αλήθειες που σοκάρουν. Μια κρυφή «ερωμένη». Μια γυναίκα από το παρελθόν που εντοπίζεται άγρια δολοφονημένη. Μυστικά, ενοχές, λάθη. Ένας έρωτας που γεννάται απρόσμενα. Μια σειρά δολοφονιών με κύριο ύποπτο εκείνον. Και μια λύπη που όταν ξυπνάει γίνεται θάνατος. Μήπως τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται; Ή μήπως η αλήθεια είναι πολύ οδυνηρή; Αξίζει τελικά να ξυπνάμε τη λύπη;
424 pages, Paperback
First published December 11, 2021
1 person is currently reading
22 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
February 23, 2022
Το νέο βιβλίο της Γεωργίας με εξέπληξε. Ξεφεύγει από τη φανταστική θεματολογία των δυο προηγούμενων βιβλίων της και μεταπηδά στην κατηγορία του ψυχολογικού θρίλερ.
Ο Ιάκωβος, έχοντας βιώσει οδυνηρά τον θάνατο του πατέρα του, προσπαθεί να ζήσει μια φυσιολογική ζωή. Και μετά από χρόνια το καταφέρνει, σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο. Μόνο που η ζωή του θα κλονιστεί, όταν θα αρχίσουν να συμβαίνουν περίεργα πράγματα, δολοφονίες, για τις οποίες ο ίδιος θεωρεί υπεύθυνο τον εαυτό του. Όμως, τα κενά μνήμης του δεν τον βοηθούν να καταλάβει την αλήθεια: είναι ή όχι ένοχος;
Το ψυχογράφημα του κεντρικού ήρωα είναι πραγματικά απίστευτο! Οι σκέψεις του και όλα όσα γίνονται κάνουν την αγωνία να χτυπάει κόκκινο, τις σελίδες να γυρίζουν αβίαστα και οδηγούν το αναγνώστη στο συμπέρασμα ότι το τέλος αυτής της ιστορίας δεν μπορεί να έχει λογική υπόσταση. Κι όμως! Το τέλος είναι η καθοριστική πινελιά σε ένα έργο πανέμορφο και ευφυέστατο!
Ξυπνήστε τη λύπη σας και απολαύστε το!
Υ.Γ. Ευχαριστώ θερμά τη συγγραφέα για την μεγάλη τιμή που μου έκανε να υπάρχει η άποψή μου στο αυτάκι του βιβλίου!😍
Ο Ιάκωβος, έχοντας βιώσει οδυνηρά τον θάνατο του πατέρα του, προσπαθεί να ζήσει μια φυσιολογική ζωή. Και μετά από χρόνια το καταφέρνει, σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο. Μόνο που η ζωή του θα κλονιστεί, όταν θα αρχίσουν να συμβαίνουν περίεργα πράγματα, δολοφονίες, για τις οποίες ο ίδιος θεωρεί υπεύθυνο τον εαυτό του. Όμως, τα κενά μνήμης του δεν τον βοηθούν να καταλάβει την αλήθεια: είναι ή όχι ένοχος;
Το ψυχογράφημα του κεντρικού ήρωα είναι πραγματικά απίστευτο! Οι σκέψεις του και όλα όσα γίνονται κάνουν την αγωνία να χτυπάει κόκκινο, τις σελίδες να γυρίζουν αβίαστα και οδηγούν το αναγνώστη στο συμπέρασμα ότι το τέλος αυτής της ιστορίας δεν μπορεί να έχει λογική υπόσταση. Κι όμως! Το τέλος είναι η καθοριστική πινελιά σε ένα έργο πανέμορφο και ευφυέστατο!
Ξυπνήστε τη λύπη σας και απολαύστε το!
Υ.Γ. Ευχαριστώ θερμά τη συγγραφέα για την μεγάλη τιμή που μου έκανε να υπάρχει η άποψή μου στο αυτάκι του βιβλίου!😍
December 27, 2021
Το βιβλίο αυτό είχα την τύχη να το διαβάσω σε πρώιμη μορφή και να πιστέψω εξαρχής στη δυναμική του. Είναι μια ιστορία απ' αυτές που παίζουν με το μυαλό του πρωταγωνιστή και μαζί και του αναγνώστη. Και το κάνει εξαιρετικά. Μπορεί ο καθένας να ταυτιστεί πολύ με κάποια απ' όλες τις υποπλοκές της. Εγώ το έκανα!
Η Γεωργία Καλαμαρά θέτει τον πήχη του εαυτού της πολύ ψηλά έπειτα απ' αυτό το βιβλίο.
Η Γεωργία Καλαμαρά θέτει τον πήχη του εαυτού της πολύ ψηλά έπειτα απ' αυτό το βιβλίο.
February 17, 2022
Διαβάστε το review στο site μας:
https://www.culture21century.gr/2022/...
Με συμμετοχή σε οχτώ συλλογές διηγημάτων και δύο ατομικά έργα, η Γεωργία Καλαμαρά επέστρεψε με το τρίτο της μυθιστόρημα, ένα ψυχολογικό θρίλερ με έντονες δόσεις μυστηρίου, μα και με μια διάθεση να θίξει ένα σύγχρονο κοινωνικό ζήτημα, το οποίο θα έλεγε κανείς πως αποτελεί ένα αρκετά σημαντικό πρόβλημα της εποχής μας, σε αρκετά επίπεδα, μέσω μιας ανθρωποκεντρικής προσέγγισης και ανάλυσης αυτής, τόσο σε ό,τι έχει να κάνει με το ψυχολογικό κομμάτι αυτής, όσο και με το συναισθηματικό, όπου αυτά τα δύο συγκρούονται με τη λογική και οδηγούν στο να καταρρεύσουν αντιστάσεις ή ακόμα και η ίδια μας η ηθική.
Ο Ιάκωβος φτάνει σε ένα σημείο της ζωής του όπου καλείται να έρθει αντιμέτωπος με ένα γεγονός που θα ταράξει τις ισορροπίες αυτής. Περνάνε οχτώ ολόκληρα χρόνια από εκείνη τη στιγμή και όλα έχουν αλλάξει, μα πάνω απ' όλα ο ίδιος, που βρίσκεται εγκλωβισμένος ανάμεσα σε μυστικά και αλήθειες που απειλούν να τον καταπιούν. Μια γυναίκα από το παρελθόν του δολοφονείται και που δεν είναι παρά μονάχα η αρχή σε μια σειρά δολοφονιών που φέρνουν τον ίδιο στο επίκεντρο και τα στοιχεία των οποίων τον καθιστούν ως τον βασικό ύποπτο. Άραγε, είναι πράγματι εκείνος υπαίτιος για τόσους θανάτους ή η πραγματικότητα είναι πολύ πιο διαφορετική και περίπλοκη απ' όσο φανταζόμαστε; Μα πάνω απ' όλα, είμαστε έτοιμοι να διαχειριστούμε την αλήθεια, αν την ανακαλύψουμε, όποια κι αν είναι αυτή;
Η συγγραφέας έχει επιλέξει ν' αφηγηθεί την ιστορία της με τη φωνή του πρωταγωνιστή της, του Ιάκωβου, και τολμώ να πω πως σε αυτό το κομμάτι τα πήγε ιδιαίτερα καλά, καταφέρνοντας να διαχειριστεί την αντρική ψυχολογία, μα και να μπει στην βαθύτερη ψυχοσύνθεση του ατόμου αυτού, εκφράζοντας τις σκέψεις και το συναίσθημά του χωρίς να παρασύρεται από μελοδραματισμούς και ακραίες εξάρσεις, παρά μένοντας προσηλωμένη εκεί ακριβώς όπου έπρεπε. Στο να αναδείξει το βεβαρημένο ψυχικό ιστορικό του ήρωά της, όχι απλά μιλώντας γι' αυτό, αλλά βάζοντάς τον σε μια θέση όπου ο ίδιος εξωτερικεύει όσα έχει μέσα του, χωρίς υπερβολικά δράματα, αλλά αναζητώντας πάντοτε την κατανόηση και την αποδοχή των άλλων, σε μια προσπάθεια να φτάσει στην εσωτερική του λύτρωση.
Σε ό,τι έχει να κάνει με το κομμάτι της δράσης, αυτή διατηρεί έναν αρκετά σταθερό ρυθμό, χωρίς πολύ έντονες στιγμές μεν, με ενδιαφέρουσα πορεία ροής και εξελίξεων δε. Προσωπικά, αντιλήφθηκα από νωρίς προς τα που οδηγούσε η κατεύθυνση της συγγραφέως, αλλά αυτό δεν με επηρέασε καθόλου, αφού περισσότερο από όλα τα άλλα, το πιο σημαντικό στοιχείο της ιστορίας αυτής ήταν ο ανθρώπινος παράγοντας, μα και το συναίσθημα της λύπης, που ανάλογα με το πως το διαχειρίζεται κανείς, αλλάζει μορφές και ουσία. Γιατί για κάποιους μπορεί ν' αποτελέσει δύναμη να προχωρήσουν μπροστά, να ξεκινήσουν κάτι νέο, ενώ για κάποιους άλλους μπορεί να είναι η δίνη που θα τους καταπιεί, θολώνοντας την κρίση και τη λογική τους. Το πώς λειτούργησε η λύπη για τον Ιάκωβο... δεν μένει παρά να το ανακαλύψετε μόνοι σας.
https://www.culture21century.gr/2022/...
Με συμμετοχή σε οχτώ συλλογές διηγημάτων και δύο ατομικά έργα, η Γεωργία Καλαμαρά επέστρεψε με το τρίτο της μυθιστόρημα, ένα ψυχολογικό θρίλερ με έντονες δόσεις μυστηρίου, μα και με μια διάθεση να θίξει ένα σύγχρονο κοινωνικό ζήτημα, το οποίο θα έλεγε κανείς πως αποτελεί ένα αρκετά σημαντικό πρόβλημα της εποχής μας, σε αρκετά επίπεδα, μέσω μιας ανθρωποκεντρικής προσέγγισης και ανάλυσης αυτής, τόσο σε ό,τι έχει να κάνει με το ψυχολογικό κομμάτι αυτής, όσο και με το συναισθηματικό, όπου αυτά τα δύο συγκρούονται με τη λογική και οδηγούν στο να καταρρεύσουν αντιστάσεις ή ακόμα και η ίδια μας η ηθική.
Ο Ιάκωβος φτάνει σε ένα σημείο της ζωής του όπου καλείται να έρθει αντιμέτωπος με ένα γεγονός που θα ταράξει τις ισορροπίες αυτής. Περνάνε οχτώ ολόκληρα χρόνια από εκείνη τη στιγμή και όλα έχουν αλλάξει, μα πάνω απ' όλα ο ίδιος, που βρίσκεται εγκλωβισμένος ανάμεσα σε μυστικά και αλήθειες που απειλούν να τον καταπιούν. Μια γυναίκα από το παρελθόν του δολοφονείται και που δεν είναι παρά μονάχα η αρχή σε μια σειρά δολοφονιών που φέρνουν τον ίδιο στο επίκεντρο και τα στοιχεία των οποίων τον καθιστούν ως τον βασικό ύποπτο. Άραγε, είναι πράγματι εκείνος υπαίτιος για τόσους θανάτους ή η πραγματικότητα είναι πολύ πιο διαφορετική και περίπλοκη απ' όσο φανταζόμαστε; Μα πάνω απ' όλα, είμαστε έτοιμοι να διαχειριστούμε την αλήθεια, αν την ανακαλύψουμε, όποια κι αν είναι αυτή;
Η συγγραφέας έχει επιλέξει ν' αφηγηθεί την ιστορία της με τη φωνή του πρωταγωνιστή της, του Ιάκωβου, και τολμώ να πω πως σε αυτό το κομμάτι τα πήγε ιδιαίτερα καλά, καταφέρνοντας να διαχειριστεί την αντρική ψυχολογία, μα και να μπει στην βαθύτερη ψυχοσύνθεση του ατόμου αυτού, εκφράζοντας τις σκέψεις και το συναίσθημά του χωρίς να παρασύρεται από μελοδραματισμούς και ακραίες εξάρσεις, παρά μένοντας προσηλωμένη εκεί ακριβώς όπου έπρεπε. Στο να αναδείξει το βεβαρημένο ψυχικό ιστορικό του ήρωά της, όχι απλά μιλώντας γι' αυτό, αλλά βάζοντάς τον σε μια θέση όπου ο ίδιος εξωτερικεύει όσα έχει μέσα του, χωρίς υπερβολικά δράματα, αλλά αναζητώντας πάντοτε την κατανόηση και την αποδοχή των άλλων, σε μια προσπάθεια να φτάσει στην εσωτερική του λύτρωση.
Σε ό,τι έχει να κάνει με το κομμάτι της δράσης, αυτή διατηρεί έναν αρκετά σταθερό ρυθμό, χωρίς πολύ έντονες στιγμές μεν, με ενδιαφέρουσα πορεία ροής και εξελίξεων δε. Προσωπικά, αντιλήφθηκα από νωρίς προς τα που οδηγούσε η κατεύθυνση της συγγραφέως, αλλά αυτό δεν με επηρέασε καθόλου, αφού περισσότερο από όλα τα άλλα, το πιο σημαντικό στοιχείο της ιστορίας αυτής ήταν ο ανθρώπινος παράγοντας, μα και το συναίσθημα της λύπης, που ανάλογα με το πως το διαχειρίζεται κανείς, αλλάζει μορφές και ουσία. Γιατί για κάποιους μπορεί ν' αποτελέσει δύναμη να προχωρήσουν μπροστά, να ξεκινήσουν κάτι νέο, ενώ για κάποιους άλλους μπορεί να είναι η δίνη που θα τους καταπιεί, θολώνοντας την κρίση και τη λογική τους. Το πώς λειτούργησε η λύπη για τον Ιάκωβο... δεν μένει παρά να το ανακαλύψετε μόνοι σας.
August 12, 2022
Εξαιρετικό! Ευφυέστατο! Πρωτότυπο! Καλοδουλεμένο! Πραγματικά κόβει την ανάσα και διαβάζεται μέσα σε 2 μέρες!
"Τα παιχνίδια του μυαλού είναι χειρότερα κι από συμμετοχή σε escape room. Με το ζόρι μπαίνεις και τελικά δυσκολεύεσαι να βρεις την έξοδο διαφυγής. Είναι πάρα πολύ οι γρίφοι, αμέτρητοι οι λαβύρινθοι, αναρίθμητες οι παγίδες".
Η συγγραφέας στο νέο της μυθιστόρημα "Μη μου ξυπνάς τη λύπη", το οποίο είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ από το οποίο δε λείπουν και τα στοιχεία εγκλήματος, έχει στήσει ένα δαιμονικό, σκοτεινό εγκεφαλικό παιχνίδι για τους αναγνώστες της, οι οποίοι από την πρώτη έως την τελευταία σελίδα μεταφέρονται μέσα στο μυαλό του Ιάκωβου.
Ενός ψυχασθενή, καταθλιπτικού, σχιζοφρενή, υπόπτου για τρεις δολοφονίες ή απλώς λυπημένου ο οποίος έχει σώας τας φρένας; Τι ακριβώς του συμβαίνει όμως; Γιατί βλέπει φρικτούς εφιάλτες; Γιατί έχει κενά μνήμης; Γιατί βρίσκει ματωμένα τα ρούχα του όταν συνέρχεται; Τι προκαλεί τις αφόρητες ημικρανίες του; Το παρελθόν του παίζει κάποιο ρόλο στο παρόν;
Ο αναγνώστης προσπαθεί να ξεμπλέξει το κουβάρι της ζωής του Ιάκωβου μαζί του, αφού με τη χρήση α' προσώπου γίνονται ένα. Γίνεται ο Ιάκωβος και ζει, σκέφτεται και αισθάνεται τα πάντα μαζί του... Σύγχυση, περιέργεια, ανασφάλεια, φόβος, μυστήριο, αγωνία, δράση...
Πολλά μπράβο στη συγγραφέα!!! Το λάτρεψα!
"Τα παιχνίδια του μυαλού είναι χειρότερα κι από συμμετοχή σε escape room. Με το ζόρι μπαίνεις και τελικά δυσκολεύεσαι να βρεις την έξοδο διαφυγής. Είναι πάρα πολύ οι γρίφοι, αμέτρητοι οι λαβύρινθοι, αναρίθμητες οι παγίδες".
Η συγγραφέας στο νέο της μυθιστόρημα "Μη μου ξυπνάς τη λύπη", το οποίο είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ από το οποίο δε λείπουν και τα στοιχεία εγκλήματος, έχει στήσει ένα δαιμονικό, σκοτεινό εγκεφαλικό παιχνίδι για τους αναγνώστες της, οι οποίοι από την πρώτη έως την τελευταία σελίδα μεταφέρονται μέσα στο μυαλό του Ιάκωβου.
Ενός ψυχασθενή, καταθλιπτικού, σχιζοφρενή, υπόπτου για τρεις δολοφονίες ή απλώς λυπημένου ο οποίος έχει σώας τας φρένας; Τι ακριβώς του συμβαίνει όμως; Γιατί βλέπει φρικτούς εφιάλτες; Γιατί έχει κενά μνήμης; Γιατί βρίσκει ματωμένα τα ρούχα του όταν συνέρχεται; Τι προκαλεί τις αφόρητες ημικρανίες του; Το παρελθόν του παίζει κάποιο ρόλο στο παρόν;
Ο αναγνώστης προσπαθεί να ξεμπλέξει το κουβάρι της ζωής του Ιάκωβου μαζί του, αφού με τη χρήση α' προσώπου γίνονται ένα. Γίνεται ο Ιάκωβος και ζει, σκέφτεται και αισθάνεται τα πάντα μαζί του... Σύγχυση, περιέργεια, ανασφάλεια, φόβος, μυστήριο, αγωνία, δράση...
Πολλά μπράβο στη συγγραφέα!!! Το λάτρεψα!
January 29, 2022
Δεν ξέρω αν σας εχω πει ποτε πως λατρεύω τα βιβλία με ήρωα την ψυχολογία των ανθρώπων. Πέρα από τα αγαπημένα μου θέματα του τρομου και της φαντασίας η ψυχή των ανθρώπων είναι ένα υλικό από όπου γεννιουνται τα τέρατα. Τα αληθινά.
Στο νέο της βιβλίο η αγαπημένη μου φίλη Γεωργία Καλαμαρα μας ξυπνάει την λυπη όπως λέει ο τίτλος του μυθιστορήματος της. Ο ήρωας της ο Ιάκωβος θα περασει τα 40 κυματα για να βγει στη στεριά και να παρει πίσω την ζωή του.
Το βιβλίο έχει κάποιους φονους. Ποιος τους έκανε; Μυστικά και ενοχές θα αναμυχθουν για να μας δώσουν την πικρη γευση ενός δηλητηρίου. Και διαβάζοντας το μυθιστόρημα αρχίζεις να νιώθεις μουδιασμενο παντου. Η μοχθηρία και η σαπίλα της ψυχοσυνθεσης εινσι καταλυτική σε αυτό το βιβλίο. Διαβαζοντας το θα εκπλαγείτε από τις αλήθειες που κρύβει. Θα ματωσετε από τις σκηνές της τρέλας. Και θα δείτε την μορφή των τεράτων σε γνωστά πρόσωπα.
Αντεχετε; Γιατί όταν ξυπνάει η λυπη τα τέρατα καραδοκουν στο σκοτάδι.
Στο νέο της βιβλίο η αγαπημένη μου φίλη Γεωργία Καλαμαρα μας ξυπνάει την λυπη όπως λέει ο τίτλος του μυθιστορήματος της. Ο ήρωας της ο Ιάκωβος θα περασει τα 40 κυματα για να βγει στη στεριά και να παρει πίσω την ζωή του.
Το βιβλίο έχει κάποιους φονους. Ποιος τους έκανε; Μυστικά και ενοχές θα αναμυχθουν για να μας δώσουν την πικρη γευση ενός δηλητηρίου. Και διαβάζοντας το μυθιστόρημα αρχίζεις να νιώθεις μουδιασμενο παντου. Η μοχθηρία και η σαπίλα της ψυχοσυνθεσης εινσι καταλυτική σε αυτό το βιβλίο. Διαβαζοντας το θα εκπλαγείτε από τις αλήθειες που κρύβει. Θα ματωσετε από τις σκηνές της τρέλας. Και θα δείτε την μορφή των τεράτων σε γνωστά πρόσωπα.
Αντεχετε; Γιατί όταν ξυπνάει η λυπη τα τέρατα καραδοκουν στο σκοτάδι.
January 8, 2022
https://dominicamat.blogspot.com/2022...
"…Μπήκα στην εκκλησία μουσκεμένος από τη βροχή, παγωμένος από τον αέρα και κήδεψα τα όνειρά μου, τη χαρά μου, τα τελευταία ψήγματα αγάπης που είχα μέσα μου. Έθαψα ό,τι πολυτιμότερο μου είχε δώσει ο Θεός και δέχτηκα ό,τι πιο στενάχωρο μου έδωσε ο Διάβολος. Έχασα έναν πατέρα. Κέρδισα μια «ερωμένη»…" (Απόσπασμα βιβλίου)
Το όνομα της συγγραφέως Γεωργίας Καλαμαρά ακούγεται όλο καί περισσότερο στους κύκλους του αναγνωστικού κοινού,κι όχι άδικα,αφού με την συμμετοχή της σε μία συλλογή τρόμου καί με τρία προσωπικά της έργα έχει αποδείξει πως ήρθε για να μείνει. Εγώ είχα την τύχη να γνωρίσω την πένα της μέσα από την συμμετοχή της στην προαναφερθείσα συλλογή. Από τότε έχει περάσει αρκετός καιρός καί να που σήμερα τη συναντώ ξανά μέσα από το τελευταίο της βιβλίο,με τίτλο ''Μη μου ξυπνάς τη λύπη",που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Υδροπλάνο. Ένα μυθιστόρημα που ανήκει στο είδος των ψυχολογικών θρίλερ με μία τάση,-κατ'εμέ-,προς την εσωτερική μάχη του φωτός εναντίον του σκοταδιού που λαμβάνει χώρα στην ψυχή του καθενός καί της καθεμίας από εμάς.
Αυτό το εύλογο διάστημα που υπήρξε ανάμεσα στην ανάγνωση της πρώτης ιστορίας της συγγραφέως καί στο παρόν μυθιστόρημα,βοήθησε ώστε η γραφή της να εξελιχθεί με καλπάζοντα καί αυξητικό ρυθμό καί να κερδίσει το στοίχημα. Ναι,μπορώ να διακρίνω τις όποιες διαφορές μεταξύ του τότε καί του σήμερα,καθώς η δημιουργός το κάνει πολύ εύκολα αντιληπτό. Όχι μόνο επέμεινε καί δούλεψε πολύ πάνω στον λόγο της καί ενίσχυσε την ήδη καλή βάση στην οποία στηριζόταν,αλλά πλέον θεωρώ πως έχει χαράξει την δική της πορεία στον χώρο. Στοχεύει να κατατάξει την γραφή της στις πιο αναγνωρίσιμες καί πιστεύω πως θα τα καταφέρει. Προσφέρει έναν αέρα αναζωογόνησης στο παρόν λογοτεχνικό είδος καί θέτει τον πήχη ψηλά.
''Μη μου ξυπνάς τη λύπη" ο τίτλος που επιλέγει η συγγραφέας καί αυτόματα περνάει από το νου μου η σκέψη το πόσο πολύ ταιριάζει με την φράση ''μην μου ξύνεις πληγές''. Η λύπη είναι ένα από τα πιο δυνατά καί καθοριστικά συναισθήματα στην ζωή ενός ανθρώπου. Μπορεί να γίνει η αιτία,ώστε αυτός ο άνθρωπος να γίνει αυτοκαταστροφικός με ολέθρια αποτελέσματα για τον ίδιο,ή,να προκαλέσει ανυπολόγιστο κακό σε κάποιον άλλον. Η λύπη δύναται να οδηγήσει καί τον πιο σταθερά ψυχικά υγιή καί δυνατό άνθρωπο στα όρια του,ίσως καί να τα ξεπεράσει. Η λύπη θολώνει την ορθή κρίση καί πιθανότατα να καταστέλει τους όποιους ηθικούς φραγμούς. Άραγε,τί είναι αυτό που μπορεί να ταράξει την φαινομενική της καταστολή καί εντέλει να ενεργοποιήσει την κοιμισμένη λύπη; Η εμφάνιση ενός προσώπου από το παρελθόν που μπορεί να συνδέεται με μία άσχημη ανάμνηση; Ένα τυχαίο γεγονός που να μοιάζει με ένα άλλο που μπορεί να μας έχει σημαδέψει; Ή ευθύνεται η τάση μας να αναμοχλεύουμε ό,τι μας πληγώνει,να μην το αφήνουμε πίσω μας καί δεν κοιτάμε μπροστά;
"...Ένα αναπάντεχο γεγονός κλονίζει τις ισορροπίες στη ζωή του Ιάκωβου. Οκτώ χρόνια μετά τίποτα δεν είναι το ίδιο. Το ένα γεγονός διαδέχεται το άλλο κι ο Ιάκωβος βρίσκεται εγκλωβισμένος ανάμεσα σε αλήθειες που σοκάρουν. Μια κρυφή «ερωμένη». Μια γυναίκα από το παρελθόν που εντοπίζεται άγρια δολοφονημένη. Μυστικά, ενοχές, λάθη. Ένας έρωτας που γεννάται απρόσμενα. Μια σειρά δολοφονιών με κύριο ύποπτο εκείνον. Και μια λύπη που όταν ξυπνάει γίνεται θάνατος. Μήπως τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται; Ή μήπως η αλήθεια είναι πολύ οδυνηρή; Αξίζει τελικά να ξυπνάμε τη λύπη;..." (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Η συγγραφέας εύστοχα,-κατά τη γνώμη μου-,βάζει ως κύριο πρωταγωνιστή της ιστορίας της έναν άνδρα καί μιλάει εξ αυτού. Κι αυτό δεν το λέω,απλά καί μόνο γιατί μου αρέσει οι συγγραφείς να μπαίνουν στην θέση του αντίθετου από εκείνους φύλο. Θεωρώ πως πέρα από την δεδομένη δυσκολία να μιλήσει εξ αυτού,υπάρχει η λανθασμένη άποψη πως μόνο οι γυναίκες εκδηλώνουν με μεγαλύτερη εξωστρέφεια τα συναισθήματά τους καί τα όποια ψυχολογικά προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίζουν καί θέλει να καταρρίψει αυτόν τον μύθο. Εγώ συμφωνώ μαζί της πως είναι λάθος. Η ανθρώπινη ψυχολογία περνάει από διάφορες διακυμάνσεις καί τα όποια θέματα μπορούν να προκύψουν απευθύνονται σε όλους κι όλες. Άρα,η συγγραφέας το κάνει ακόμη πιο έντονο για εκείνη,ίσως καί πιο απαιτητικό,με δεδομένο πως μιλάμε για έναν ήρωα με κάπως βεβαρυμένο ψυχισμό που αναζητά την αποδοχή καί την λύτρωση μέσα από τις σχέσεις του με άλλους ανθρώπους.
Εδώ,όμως,θέλω την προσοχή σας. Η συγγραφέας προλαμβάνει καί πράττει αναλόγως για να μην έχουμε στα χέρια μας ένα βαρύ καί κάπως κουραστικό βιβλίο. Προσθέτει την απαραίτητη δόση αστυνομικού στοιχείου,το αποδεκτό θρίλερ,τον γρήγορο ρυθμό δράσης,τις γλαφυρές εικόνες,τους αληθοφανείς διαλόγους ανάμεσα στα πρόσωπα της ιστορίας καί τον εσωτερικό μονόλογο του κεντρικού ήρωα που μας φανερώνουν όλες τις πτυχές του ψυχισμού τους καί τέλος,οι ανατροπές καί το εξαιρετικό φινάλε,που σε καμία περίπτωση δεν το είχα προβλέψει,όχι μόνο καθιστούν το βιβλίο καλογραμμένο,ευνόητο καί εθιστικό,μα αποδεικνύουν όλα όσα σας προανέφερα παραπάνω για την γραφή της συγγραφέως. Ναι,είναι ένα βιβλίο που παίζει με οξυδερκή τρόπο με το μυαλό μας,που αξίζει να αναζητήσετε καί να διαβάσετε.
Καλή ανάγνωση!
"…Μπήκα στην εκκλησία μουσκεμένος από τη βροχή, παγωμένος από τον αέρα και κήδεψα τα όνειρά μου, τη χαρά μου, τα τελευταία ψήγματα αγάπης που είχα μέσα μου. Έθαψα ό,τι πολυτιμότερο μου είχε δώσει ο Θεός και δέχτηκα ό,τι πιο στενάχωρο μου έδωσε ο Διάβολος. Έχασα έναν πατέρα. Κέρδισα μια «ερωμένη»…" (Απόσπασμα βιβλίου)
Το όνομα της συγγραφέως Γεωργίας Καλαμαρά ακούγεται όλο καί περισσότερο στους κύκλους του αναγνωστικού κοινού,κι όχι άδικα,αφού με την συμμετοχή της σε μία συλλογή τρόμου καί με τρία προσωπικά της έργα έχει αποδείξει πως ήρθε για να μείνει. Εγώ είχα την τύχη να γνωρίσω την πένα της μέσα από την συμμετοχή της στην προαναφερθείσα συλλογή. Από τότε έχει περάσει αρκετός καιρός καί να που σήμερα τη συναντώ ξανά μέσα από το τελευταίο της βιβλίο,με τίτλο ''Μη μου ξυπνάς τη λύπη",που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Υδροπλάνο. Ένα μυθιστόρημα που ανήκει στο είδος των ψυχολογικών θρίλερ με μία τάση,-κατ'εμέ-,προς την εσωτερική μάχη του φωτός εναντίον του σκοταδιού που λαμβάνει χώρα στην ψυχή του καθενός καί της καθεμίας από εμάς.
Αυτό το εύλογο διάστημα που υπήρξε ανάμεσα στην ανάγνωση της πρώτης ιστορίας της συγγραφέως καί στο παρόν μυθιστόρημα,βοήθησε ώστε η γραφή της να εξελιχθεί με καλπάζοντα καί αυξητικό ρυθμό καί να κερδίσει το στοίχημα. Ναι,μπορώ να διακρίνω τις όποιες διαφορές μεταξύ του τότε καί του σήμερα,καθώς η δημιουργός το κάνει πολύ εύκολα αντιληπτό. Όχι μόνο επέμεινε καί δούλεψε πολύ πάνω στον λόγο της καί ενίσχυσε την ήδη καλή βάση στην οποία στηριζόταν,αλλά πλέον θεωρώ πως έχει χαράξει την δική της πορεία στον χώρο. Στοχεύει να κατατάξει την γραφή της στις πιο αναγνωρίσιμες καί πιστεύω πως θα τα καταφέρει. Προσφέρει έναν αέρα αναζωογόνησης στο παρόν λογοτεχνικό είδος καί θέτει τον πήχη ψηλά.
''Μη μου ξυπνάς τη λύπη" ο τίτλος που επιλέγει η συγγραφέας καί αυτόματα περνάει από το νου μου η σκέψη το πόσο πολύ ταιριάζει με την φράση ''μην μου ξύνεις πληγές''. Η λύπη είναι ένα από τα πιο δυνατά καί καθοριστικά συναισθήματα στην ζωή ενός ανθρώπου. Μπορεί να γίνει η αιτία,ώστε αυτός ο άνθρωπος να γίνει αυτοκαταστροφικός με ολέθρια αποτελέσματα για τον ίδιο,ή,να προκαλέσει ανυπολόγιστο κακό σε κάποιον άλλον. Η λύπη δύναται να οδηγήσει καί τον πιο σταθερά ψυχικά υγιή καί δυνατό άνθρωπο στα όρια του,ίσως καί να τα ξεπεράσει. Η λύπη θολώνει την ορθή κρίση καί πιθανότατα να καταστέλει τους όποιους ηθικούς φραγμούς. Άραγε,τί είναι αυτό που μπορεί να ταράξει την φαινομενική της καταστολή καί εντέλει να ενεργοποιήσει την κοιμισμένη λύπη; Η εμφάνιση ενός προσώπου από το παρελθόν που μπορεί να συνδέεται με μία άσχημη ανάμνηση; Ένα τυχαίο γεγονός που να μοιάζει με ένα άλλο που μπορεί να μας έχει σημαδέψει; Ή ευθύνεται η τάση μας να αναμοχλεύουμε ό,τι μας πληγώνει,να μην το αφήνουμε πίσω μας καί δεν κοιτάμε μπροστά;
"...Ένα αναπάντεχο γεγονός κλονίζει τις ισορροπίες στη ζωή του Ιάκωβου. Οκτώ χρόνια μετά τίποτα δεν είναι το ίδιο. Το ένα γεγονός διαδέχεται το άλλο κι ο Ιάκωβος βρίσκεται εγκλωβισμένος ανάμεσα σε αλήθειες που σοκάρουν. Μια κρυφή «ερωμένη». Μια γυναίκα από το παρελθόν που εντοπίζεται άγρια δολοφονημένη. Μυστικά, ενοχές, λάθη. Ένας έρωτας που γεννάται απρόσμενα. Μια σειρά δολοφονιών με κύριο ύποπτο εκείνον. Και μια λύπη που όταν ξυπνάει γίνεται θάνατος. Μήπως τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται; Ή μήπως η αλήθεια είναι πολύ οδυνηρή; Αξίζει τελικά να ξυπνάμε τη λύπη;..." (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Η συγγραφέας εύστοχα,-κατά τη γνώμη μου-,βάζει ως κύριο πρωταγωνιστή της ιστορίας της έναν άνδρα καί μιλάει εξ αυτού. Κι αυτό δεν το λέω,απλά καί μόνο γιατί μου αρέσει οι συγγραφείς να μπαίνουν στην θέση του αντίθετου από εκείνους φύλο. Θεωρώ πως πέρα από την δεδομένη δυσκολία να μιλήσει εξ αυτού,υπάρχει η λανθασμένη άποψη πως μόνο οι γυναίκες εκδηλώνουν με μεγαλύτερη εξωστρέφεια τα συναισθήματά τους καί τα όποια ψυχολογικά προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίζουν καί θέλει να καταρρίψει αυτόν τον μύθο. Εγώ συμφωνώ μαζί της πως είναι λάθος. Η ανθρώπινη ψυχολογία περνάει από διάφορες διακυμάνσεις καί τα όποια θέματα μπορούν να προκύψουν απευθύνονται σε όλους κι όλες. Άρα,η συγγραφέας το κάνει ακόμη πιο έντονο για εκείνη,ίσως καί πιο απαιτητικό,με δεδομένο πως μιλάμε για έναν ήρωα με κάπως βεβαρυμένο ψυχισμό που αναζητά την αποδοχή καί την λύτρωση μέσα από τις σχέσεις του με άλλους ανθρώπους.
Εδώ,όμως,θέλω την προσοχή σας. Η συγγραφέας προλαμβάνει καί πράττει αναλόγως για να μην έχουμε στα χέρια μας ένα βαρύ καί κάπως κουραστικό βιβλίο. Προσθέτει την απαραίτητη δόση αστυνομικού στοιχείου,το αποδεκτό θρίλερ,τον γρήγορο ρυθμό δράσης,τις γλαφυρές εικόνες,τους αληθοφανείς διαλόγους ανάμεσα στα πρόσωπα της ιστορίας καί τον εσωτερικό μονόλογο του κεντρικού ήρωα που μας φανερώνουν όλες τις πτυχές του ψυχισμού τους καί τέλος,οι ανατροπές καί το εξαιρετικό φινάλε,που σε καμία περίπτωση δεν το είχα προβλέψει,όχι μόνο καθιστούν το βιβλίο καλογραμμένο,ευνόητο καί εθιστικό,μα αποδεικνύουν όλα όσα σας προανέφερα παραπάνω για την γραφή της συγγραφέως. Ναι,είναι ένα βιβλίο που παίζει με οξυδερκή τρόπο με το μυαλό μας,που αξίζει να αναζητήσετε καί να διαβάσετε.
Καλή ανάγνωση!
May 11, 2023
ΜΕΣΟ ΤΕΧΝΗΣ!!! Λίτσα Κοντογιάννη
Η κυρία Καλαμαρά με αυτό της το βιβλίο μας αποδεικνύει πως πραγματικά «το ‘χει» με τη συγγραφή.
Με την μοναδική γραφή της καταφέρνει και παίζει μέχρι τέλους όχι μόνο με το μυαλό του κεντρικού χαρακτήρα, αλλά και με το δικό μας.
Με αξιοθαύμαστη δεξιότητα μπαίνει με επιτυχία στα παπούτσια του ήρωα της ιστορίας και μας δίνει ένα εξαιρετικό ψυχογράφημα με χαρακτηριστικά αστυνομικού μυστηρίου, που έχει αναμφίβολα κοινωνικές διαστάσεις.
Η συγγραφέας μας, κρατάει τον ρυθμό της πλοκής σε απόλυτη ισορροπία χωρίς να τραβάει τα πράγματα στα άκρα και χωρίς υπερβολές.
Διατηρεί τις εντάσεις, την αγωνία και το μυστήριο αμείωτα μέχρι το τέλος, και έτσι παραμένει το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι την τελευταία σελίδα.
Πραγματεύεται ένα σοβαρό πρόβλημα της σύγχρονης κοινωνίας, τις ψυχικές διαταραχές, που δυστυχώς τείνει να γίνει μάστιγα. Πόσο εύκολα μπορεί να χάσει κανείς την πνευματική και την ψυχική του ισορροπία! Στην κυριολεξία όλα κρέμονται από μια κλωστή!
Η λύπη δε, μπορεί να πυροδοτήσει διαφορετικά πράγματα στον κάθε άνθρωπο. Μπορεί να τον αφυπνίσει έτσι ώστε να πατήσει αποφασίστηκα τα πόδια του ξανά γερά στη γη και να κάνει μια νέα αρχή, αλλά και να έχει το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Να τον οδηγήσει σε ύπουλα και σκοτεινά μονοπάτια , να πάρει επικίνδυνες διαστάσεις και να σκορπίσει τον θάνατο.
Διαβάστε το, και ανακαλύψτε κι εσείς τι είναι τελικά καλύτερα, να ξυπνάμε τη λύπη ή όχι;
Η κυρία Καλαμαρά με αυτό της το βιβλίο μας αποδεικνύει πως πραγματικά «το ‘χει» με τη συγγραφή.
Με την μοναδική γραφή της καταφέρνει και παίζει μέχρι τέλους όχι μόνο με το μυαλό του κεντρικού χαρακτήρα, αλλά και με το δικό μας.
Με αξιοθαύμαστη δεξιότητα μπαίνει με επιτυχία στα παπούτσια του ήρωα της ιστορίας και μας δίνει ένα εξαιρετικό ψυχογράφημα με χαρακτηριστικά αστυνομικού μυστηρίου, που έχει αναμφίβολα κοινωνικές διαστάσεις.
Η συγγραφέας μας, κρατάει τον ρυθμό της πλοκής σε απόλυτη ισορροπία χωρίς να τραβάει τα πράγματα στα άκρα και χωρίς υπερβολές.
Διατηρεί τις εντάσεις, την αγωνία και το μυστήριο αμείωτα μέχρι το τέλος, και έτσι παραμένει το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι την τελευταία σελίδα.
Πραγματεύεται ένα σοβαρό πρόβλημα της σύγχρονης κοινωνίας, τις ψυχικές διαταραχές, που δυστυχώς τείνει να γίνει μάστιγα. Πόσο εύκολα μπορεί να χάσει κανείς την πνευματική και την ψυχική του ισορροπία! Στην κυριολεξία όλα κρέμονται από μια κλωστή!
Η λύπη δε, μπορεί να πυροδοτήσει διαφορετικά πράγματα στον κάθε άνθρωπο. Μπορεί να τον αφυπνίσει έτσι ώστε να πατήσει αποφασίστηκα τα πόδια του ξανά γερά στη γη και να κάνει μια νέα αρχή, αλλά και να έχει το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Να τον οδηγήσει σε ύπουλα και σκοτεινά μονοπάτια , να πάρει επικίνδυνες διαστάσεις και να σκορπίσει τον θάνατο.
Διαβάστε το, και ανακαλύψτε κι εσείς τι είναι τελικά καλύτερα, να ξυπνάμε τη λύπη ή όχι;
July 8, 2022
Ένα βιβλίο καθηλωτικό, ένα βιβλίο ευφυέστατο, ένα βιβλίο που με κέρδισε θριαμβευτικά!!!
Από τις πρώτες σελίδες κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον, σε θέλει εκεί, σε δεσμεύει να το διαβάσεις όλο, να μην αφήσεις λέξη να σου ξεφύγει.
Είμαι πολύ χαρούμενη που προστέθηκε στη βιβλιοθήκη μου άλλο ένα διαμάντι. Όχι ακατέργαστο, αλλά σμιλεμένο και πολύ προσεγμένο!!
Γεωργία μου, θερμά συγχαρητήρια!! Τον αγάπησα πολύ τον Ιάκωβο, να ξέρεις!!
Σε ευχαριστώ ολόψυχα για αυτό το ταξίδι!!
Μη μου ξυπνάς τη λύπη
Γεωργία Καλαμαρά
Εκδόσεις Υδροπλάνο
Από τις πρώτες σελίδες κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον, σε θέλει εκεί, σε δεσμεύει να το διαβάσεις όλο, να μην αφήσεις λέξη να σου ξεφύγει.
Είμαι πολύ χαρούμενη που προστέθηκε στη βιβλιοθήκη μου άλλο ένα διαμάντι. Όχι ακατέργαστο, αλλά σμιλεμένο και πολύ προσεγμένο!!
Γεωργία μου, θερμά συγχαρητήρια!! Τον αγάπησα πολύ τον Ιάκωβο, να ξέρεις!!
Σε ευχαριστώ ολόψυχα για αυτό το ταξίδι!!
Μη μου ξυπνάς τη λύπη
Γεωργία Καλαμαρά
Εκδόσεις Υδροπλάνο
February 1, 2022
Ένα δυνατό ψυχολογικό θρίλερ, με κοινωνικές προεκτάσεις και μηνύματα, με γρήγορη πλοκή, ιδιαίτερη γραφή και ένα συγκλονιστικό φινάλε. Ανατροπές, παραστατικές σκηνές, μια 'ερωμενη', δολοφονίες, ένας αγώνας επιβίωσης και ένα θανάσιμο κυνηγητό, ενορχηστρώνουν ένα υπέροχο θρίλερ, που θα σας κρατήσει ξύπνιους. Γιατί ο αναγνώστης δύσκολα να το αφήσει από τα χέρια του πριν φτάσει στην τελευταία σελίδα. Μην ξυπνάτε την λύπη, γιατί το ανήμερο θεριό καραδοκεί κάπου κοντά σας.
September 2, 2025
ΒΙΒΛΙΟ 72
Μέτριο προς καλό θριλεράκι, με αρκετό ενδιαφέρον.
Δεν είναι κάτι ιδιαίτερο, αλλά δεν σε κουράζει.
Υπάρχει καλή χρήση της Ελληνικής γλώσσας, κάτι που του προσδίδει ένα μικρό συν.
7/10
Μέτριο προς καλό θριλεράκι, με αρκετό ενδιαφέρον.
Δεν είναι κάτι ιδιαίτερο, αλλά δεν σε κουράζει.
Υπάρχει καλή χρήση της Ελληνικής γλώσσας, κάτι που του προσδίδει ένα μικρό συν.
7/10
January 15, 2022
Υπέροχη σκιαγράφηση των χαρακτήρων, σε κάνει να ζεις ότι ζουν και ότι νιώθουν. Γρήγορο, αγωνιώδες, με πολλές ανατροπές και με ένα τέλος που με εξέπληξε ευχάριστα!
December 29, 2021
Το "Μη μου ξυπνάς τη λύπη" είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ που θα ταρακουνήσει ακόμα και τα πιο έξυπνα μυαλά. Η συγγραφέας καταφέρνει με μοναδικό τρόπο αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη με το γεμάτο ανατροπές και έξυπνη πλοκή μυθιστόρημά της. Οι ολοζώντανοι χαρακτήρες, η γλώσσα που χρησιμοποιεί και η εξαιρετική προσέγγιση ενός κοινωνικού προβλήματος που δυστυχώς ανθίζει αυτήν την εποχή, θ�� σας προβληματισουν, θα σας ταράξουν και θα σας κάνουν να καταταξετε το βιβλίο στα καλύτερα που έχετε διαβάσει!
Κριτική από το αυτάκι του βιβλίου.
Κριτική από το αυτάκι του βιβλίου.
Displaying 1 - 12 of 12 reviews