What do you think?
Rate this book
ยืมชื่อฆ่า
จะทำอย่างไร ถ้าคุณมีชื่อ-นามสกุล เหมือน "ฆาตกร"
เพราะชื่อ-สกุลเหมือนฆาตกร ชีวิตของพวกเขาจึงพบจุดเปลี่ยน !
ช่วงนั้นเกิดคดีฆาตกรรมสังหารโหดเด็กหญิง ปลุกกระแสโกรธแค้น สลดหดหู่ไปทั่วประเทศญี่ปุ่น ภายหลังคนร้ายถูกจับกุม ปรากฏชื่อ ‘โอยามะ มาซาโนริ’
หลังข่าวเผยแพร่ออกไป เหล่าโอยามะ มาซาโนริ ‘ไม่มีชื่อเสียง’ ล้วนได้ผลกระทบมากมาย เพราะโชคร้าย มีชื่อ-สกุลเดียวกับฆาตกร
7 ปีต่อมา ฆาตกร ‘ตัวจริง’ พ้นโทษและกลับสู่สังคม โลกโซเชียลฯ วิจารณ์ยับและรุมประณามคนร้าย เหล่าโอยามะ มาซาโนริ ที่โดนพรากชื่อไปจนชีวิตมีมลทิน จึงรวมกลุ่มกันเป็นชมรมฯ และออกตามหาคนร้าย
ทว่า โอยามะ มาซาโนริ แต่ละคนล้วนมีความลับ และมีโอยามะ มาซาโนริ บางคนที่กำลังถูกหมายหัวถึงตาย คนร้ายอาจไม่ใช่โอยามะ มาซาโนริ ที่คุณคาดเดา แต่คือ โอยามะ มาซาโนริ ที่คุณคาดไม่ถึง!
เพราะชื่อ-สกุลเหมือนฆาตกร ชีวิตของพวกเขาจึงพบจุดเปลี่ยน !
ช่วงนั้นเกิดคดีฆาตกรรมสังหารโหดเด็กหญิง ปลุกกระแสโกรธแค้น สลดหดหู่ไปทั่วประเทศญี่ปุ่น ภายหลังคนร้ายถูกจับกุม ปรากฏชื่อ ‘โอยามะ มาซาโนริ’
หลังข่าวเผยแพร่ออกไป เหล่าโอยามะ มาซาโนริ ‘ไม่มีชื่อเสียง’ ล้วนได้ผลกระทบมากมาย เพราะโชคร้าย มีชื่อ-สกุลเดียวกับฆาตกร
7 ปีต่อมา ฆาตกร ‘ตัวจริง’ พ้นโทษและกลับสู่สังคม โลกโซเชียลฯ วิจารณ์ยับและรุมประณามคนร้าย เหล่าโอยามะ มาซาโนริ ที่โดนพรากชื่อไปจนชีวิตมีมลทิน จึงรวมกลุ่มกันเป็นชมรมฯ และออกตามหาคนร้าย
ทว่า โอยามะ มาซาโนริ แต่ละคนล้วนมีความลับ และมีโอยามะ มาซาโนริ บางคนที่กำลังถูกหมายหัวถึงตาย คนร้ายอาจไม่ใช่โอยามะ มาซาโนริ ที่คุณคาดเดา แต่คือ โอยามะ มาซาโนริ ที่คุณคาดไม่ถึง!
332 pages, Paperback
First published September 1, 2020
6 people are currently reading
62 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 45 reviews
September 22, 2025
"Vẫn có những người làm tổn thương người khác trên internet hàng ngày. Họ biện minh cho hành vi này với lý do họ bị tổn thương, bất hạnh, phẫn nộ, mà chẳng hề nghi ngờ công lý của chính mình, mà không tưởng tượng rằng chính công lý của họ có thể nguyền rủa, tra tấn và làm tổn thương người khác."
同名同姓受害者协会 mở đầu bằng vụ án sát hại một bé gái 6 tuổi, nạn nhân bị giết hại tàn nhẫn với 28 nhát dao. Vụ án sau đó đã khiến cả cộng đồng Nhật bản chấn động, họ ghê tởm hung thủ và mong hắn chết.
Mình trước đó đã đọc qua một tác phẩm khác của Shimomura Atsushi và mình rất thích. Khác với cuốn sách trước là chủ đề lịch sử thì tác giả chọn một chủ đề rất mới lạ: Sẽ ra sao khi bạn và thậm chí là nhiều người khác có cùng tên, cùng họ với một kẻ giết người? Bởi sau khi tên của hung thủ của vụ án trên bị tiết lộ là "Oyama Masayori", thì nhiều người khác cũng trùng tên Oyama Masayori bị ảnh hưởng và cuộc sống của họ trở nên tồi tệ hơn bao giờ hết.
Mình thích cách cuốn sách lên án hành vi bắt nạt - nó diễn ra mỗi ngày và ở khắp nơi, thậm chí rất nhiều điều vô lý khác mà con người có thể đối xử tàn nhẫn với nhau, một thế giới đúng nghĩa ba phải. 50% đầu truyện xoay quanh những tình huống trong cuộc sống mà các nhân vật trùng tên Oyama Masayori gặp phải, việc họ khốn khổ thế nào khi họ trùng tên với kẻ giết người. Dù tác giả đã nêu lên một xã hội ba phải, tình trạng bắt nạt đầy báo động, nhưng việc các tình huống của các nhân vật trùng tên Oyama Masayori cùng gặp đều na ná nhau nên mình thấy khá chán, sự trông chờ của mình về cuốn sách đã vơi đi đôi chút.
Nhưng ngạc nhiên làm sao! Những phần đầu chỉ là tác giả đang cố "giăng bẫy"!!! Mình có thể so sánh diễn biến như một chuyến tàu lượn siêu tốc, ban đầu chậm nhưng rồi đến độ dốc mọi thứ lại bất ngờ và đẩy sự hồi hộp đến đỉnh điểm. Ở phần sau, những người có cùng tên họ Oyama Masayori bắt đầu cùng nhau thành lập "Hội những người có cùng tên họ với Oyama Masayori" để tìm ra kẻ giết người trùng tên vớii họ, thì đã có một bất ngờ đã xuất hiện. Và trời ơi!!! Có liên tiếp các cú plot-twist diễn ra, tác giả biến mình thành những nhân vật trong cuốn sách - những kẻ luôn tự cho mình là "anh hùng", tự cho là mình đúng và chỉ thấy những gì bản thân muốn thấy. Để rồi liên tiếp ngạc nhiên này đến ngạc nhiên khác, cách kể chuyện của tác giả đã đánh lừa được mình, mọi diễn biến truyện đều xoay như chong chóng.
同名同姓受害者协会 mở đầu bằng vụ án sát hại một bé gái 6 tuổi, nạn nhân bị giết hại tàn nhẫn với 28 nhát dao. Vụ án sau đó đã khiến cả cộng đồng Nhật bản chấn động, họ ghê tởm hung thủ và mong hắn chết.
Mình trước đó đã đọc qua một tác phẩm khác của Shimomura Atsushi và mình rất thích. Khác với cuốn sách trước là chủ đề lịch sử thì tác giả chọn một chủ đề rất mới lạ: Sẽ ra sao khi bạn và thậm chí là nhiều người khác có cùng tên, cùng họ với một kẻ giết người? Bởi sau khi tên của hung thủ của vụ án trên bị tiết lộ là "Oyama Masayori", thì nhiều người khác cũng trùng tên Oyama Masayori bị ảnh hưởng và cuộc sống của họ trở nên tồi tệ hơn bao giờ hết.
Mình thích cách cuốn sách lên án hành vi bắt nạt - nó diễn ra mỗi ngày và ở khắp nơi, thậm chí rất nhiều điều vô lý khác mà con người có thể đối xử tàn nhẫn với nhau, một thế giới đúng nghĩa ba phải. 50% đầu truyện xoay quanh những tình huống trong cuộc sống mà các nhân vật trùng tên Oyama Masayori gặp phải, việc họ khốn khổ thế nào khi họ trùng tên với kẻ giết người. Dù tác giả đã nêu lên một xã hội ba phải, tình trạng bắt nạt đầy báo động, nhưng việc các tình huống của các nhân vật trùng tên Oyama Masayori cùng gặp đều na ná nhau nên mình thấy khá chán, sự trông chờ của mình về cuốn sách đã vơi đi đôi chút.
Nhưng ngạc nhiên làm sao! Những phần đầu chỉ là tác giả đang cố "giăng bẫy"!!! Mình có thể so sánh diễn biến như một chuyến tàu lượn siêu tốc, ban đầu chậm nhưng rồi đến độ dốc mọi thứ lại bất ngờ và đẩy sự hồi hộp đến đỉnh điểm. Ở phần sau, những người có cùng tên họ Oyama Masayori bắt đầu cùng nhau thành lập "Hội những người có cùng tên họ với Oyama Masayori" để tìm ra kẻ giết người trùng tên vớii họ, thì đã có một bất ngờ đã xuất hiện. Và trời ơi!!! Có liên tiếp các cú plot-twist diễn ra, tác giả biến mình thành những nhân vật trong cuốn sách - những kẻ luôn tự cho mình là "anh hùng", tự cho là mình đúng và chỉ thấy những gì bản thân muốn thấy. Để rồi liên tiếp ngạc nhiên này đến ngạc nhiên khác, cách kể chuyện của tác giả đã đánh lừa được mình, mọi diễn biến truyện đều xoay như chong chóng.
May 7, 2022
ถ้าเมืองไทยไม่มีคดีน้องชมพู่ คดีคุณแตงโม และรายการโหนกระแส เราอาจอ่าน 'ยืมชื่อฆ่า' ไม่เข้าใจก็ได้ว่ามันจะขนาดนั้นเลยเหรอ? แต่เพราะบ้านเรามีทุกอย่างที่ว่ามา... ขณะอ่าน จึงตกใจ เพราะทุกอย่าง มัน-ไทย-มาก
ความน่าทึ่งของ 'ยืมชื่อฆ่า' ไม่ได้อยู่ที่ตัวละครทุกตัวชื่อ-สกุลเดียวกัน(มีเป็นสิบ) แต่อยู่ที่คนเขียนสามารถถ่ายทอดความเคลื่อนไหวภายนอกที่อยู่แวดล้อมรูปคดีได้ละเอียด ครบถ้วน ทั้งรุนแรง ทั้งมืดบอด
เป็นปรากฏการณ์หมู่แบบตาบอดเข้าถ้ำซึ่งทั้งมั่นใจ มั่นหน้า และพร้อมปะทะเพื่อดำรงไว้ซึ่งศีลธรรมอันสูงส่งและรักษาความสงบเรียบร้อยในสังคม
'ถ้าเราทำให้ฝ่ายประณามรู้สึกผิดได้ก็ชนะแล้ว ทำให้ฝ่ายประณามกลายเป็นคนเลวไปเลย เมื่อสถานการณ์ไม่สู้ดี เสียงประณามจะอ่อนกำลังทันที ใครๆ ก็อยากจะเป็นคนมีศีลธรรมในสายตาคนอื่นทั้งนั้น' -- นักข่าวอธิบายวิธีการใช้การตลาดสร้างความเกลียดชัง หน้า 174-175
'คนที่แสร้งเป็นคนดี แสดงความเห็นด้วยในทวิตเตอร์แค่ชั่วคราว เห็นใจแล้วก็จบ ไม่ได้เกิดความเคลื่อนไหวอะไรเลย การจะต่อสู้กับอคติและความไม่เท่าเทียม บางครั้งก็ต้องใช้ความรุนแรง' หน้า 265
'คิดตื้นๆ นักสันติภาพจอมปลอม คิดบวกว่า แค่ดื่มเหล้าคุยกันก็ไม่เกิดสงคราม คนบนโลกจะอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข การเปลี่ยนแปลงสังคมกับการเสียสละเป็นของคู่กัน อย่ามาขัดขวางคนที่เขาต่อสู้เรียกร้องเลย' หน้า 265
'เป็นยุคที่ไม่ให้อภัยเรื่องที่อภัยให้กันได้ ถ้าไม่ร่วมกันตำหนิ ก็จะโดนแว้งกัดหาว่าให้ท้าย หรือสมรู้ร่วมคิด ถ้าไม่อยากโดนแว้งกัด ก็ต้องโจมตีแพะรับบาป นั่นคือโครงสร้างของการกลั่นแกล้ง' หน้า 314-315
'ยืมชื่อฆ่า' ของ ชิโมะมุระ อัตสึชิ เป็นงานเขียนสะท้อนสังคมที่ใช้กลวิธีของนิยายสืบสวนมาเล่าเรื่องของคนกลุ่มหนึ่งที่ดันไปมีชื่อตรงกับฆาตกรฆ่าเด็กหญิง
แต่เพราะฆาตกรคนนี้เป็นเยาวชน จึงมีกฎหมายคุ้มครองไม่ให้เปิดเผยชื่อและใบหน้า คดีนี้เป็นคดีใหญ่ที่ได้รับความสนใจจากมวลชน ในเมื่อกฎหมายเป็นฝ่ายปกป้องคนร้าย นักสืบในโลกออนไลน์จะไม่ปล่อยให้คนเลวๆ แบบนี้มีที่ยืนในสังคมหรอก การตามล่าหาชื่อ ที่อยู่คนร้าย ไปจนถึงครอบครัว ที่ทำงานของพ่อแม่คนร้ายจึงเริ่มต้นขึ้น
เป็นบันทึกเหตุการณ์ล่าแม่มด-ทัวร์ลง-บูลลี่ทั้ง online และ offline แบบเก็บทุกองศา
... จากคำพูดบ่นไปงั้นๆ ในโลกโซเชียล
... จากการใช้ถ้อยคำร้ายกาจกับคนที่เราเหม็นขี้หน้า 'ฉันจะพูดอะไรก็ได้ ก็ฉันมีเสรีภาพในการพูด'
... ไม่ได้ฆ่า ไม่ได้ทำร้าย ก็แค่พูด แค่คำพูดมันจะเจ็บสักเท่าไรกันเชียว
คำพูดแบบนั้น ภายใต้กรอบความคิดเช่นนี้ จะนำพาผู้คนไปถึงจุดไหน?
กลุ่มคนที่ชื่อเหมือนฆาตกรมีทุกช่วงอายุ ตั้งแต่เด็กม.ต้น ม.ปลาย ครูสอนตามบ้าน ครูเนิร์สเซอรี แคชเชียร์ คนตกงาน ไปจนถึงนักวิจัยอายุ 50
'ยืมชื่อฆ่า' ได้แสดงให้เราเห็นการใช้เหตุผลอันชอบธรรมที่จะใช้ความรุนแรงหนักข้อขึ้น จนถึงจุดที่ยิ่งอ่านก็ยิ่งเห็นความขาดสติ
ตัวละครที่อยากปกป้องสังคมกระทำเรื่องฝ่าฝืนกฎหมายมากขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่สนใจว่าใครจะโดนลูกหลงอย่างไร แค่ให้ตัวเองสะใจที่ได้ชื่อว่าตนได้ลงทัณฑ์อาชญากรอย่างสาสมแล้วเท่านั้น
ถ้าใครอ่าน 'คดีฆาตกรรมเจ้าหญิงสโนวไวท์' ของมินะโตะ คะนะเอะแล้วรู้สึกว่ายังเบาไป
ขอเชิญอ่านเล่มนี้เลยค่ะ ตรง-แรง-ซัดไม่ยั้ง
คนเขียนพร้อมที่จะพลิกหัวคนอ่านไปมาๆๆๆ
จนหลังๆ เราก็ปลง ประมาณว่าพี่จะหลอกเราไว้อีกกี่ชั้นพี่ก็ว่าๆ มาเถอะค่ะ 555
ความน่าทึ่งของ 'ยืมชื่อฆ่า' ไม่ได้อยู่ที่ตัวละครทุกตัวชื่อ-สกุลเดียวกัน(มีเป็นสิบ) แต่อยู่ที่คนเขียนสามารถถ่ายทอดความเคลื่อนไหวภายนอกที่อยู่แวดล้อมรูปคดีได้ละเอียด ครบถ้วน ทั้งรุนแรง ทั้งมืดบอด
เป็นปรากฏการณ์หมู่แบบตาบอดเข้าถ้ำซึ่งทั้งมั่นใจ มั่นหน้า และพร้อมปะทะเพื่อดำรงไว้ซึ่งศีลธรรมอันสูงส่งและรักษาความสงบเรียบร้อยในสังคม
'ถ้าเราทำให้ฝ่ายประณามรู้สึกผิดได้ก็ชนะแล้ว ทำให้ฝ่ายประณามกลายเป็นคนเลวไปเลย เมื่อสถานการณ์ไม่สู้ดี เสียงประณามจะอ่อนกำลังทันที ใครๆ ก็อยากจะเป็นคนมีศีลธรรมในสายตาคนอื่นทั้งนั้น' -- นักข่าวอธิบายวิธีการใช้การตลาดสร้างความเกลียดชัง หน้า 174-175
'คนที่แสร้งเป็นคนดี แสดงความเห็นด้วยในทวิตเตอร์แค่ชั่วคราว เห็นใจแล้วก็จบ ไม่ได้เกิดความเคลื่อนไหวอะไรเลย การจะต่อสู้กับอคติและความไม่เท่าเทียม บางครั้งก็ต้องใช้ความรุนแรง' หน้า 265
'คิดตื้นๆ นักสันติภาพจอมปลอม คิดบวกว่า แค่ดื่มเหล้าคุยกันก็ไม่เกิดสงคราม คนบนโลกจะอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข การเปลี่ยนแปลงสังคมกับการเสียสละเป็นของคู่กัน อย่ามาขัดขวางคนที่เขาต่อสู้เรียกร้องเลย' หน้า 265
'เป็นยุคที่ไม่ให้อภัยเรื่องที่อภัยให้กันได้ ถ้าไม่ร่วมกันตำหนิ ก็จะโดนแว้งกัดหาว่าให้ท้าย หรือสมรู้ร่วมคิด ถ้าไม่อยากโดนแว้งกัด ก็ต้องโจมตีแพะรับบาป นั่นคือโครงสร้างของการกลั่นแกล้ง' หน้า 314-315
'ยืมชื่อฆ่า' ของ ชิโมะมุระ อัตสึชิ เป็นงานเขียนสะท้อนสังคมที่ใช้กลวิธีของนิยายสืบสวนมาเล่าเรื่องของคนกลุ่มหนึ่งที่ดันไปมีชื่อตรงกับฆาตกรฆ่าเด็กหญิง
แต่เพราะฆาตกรคนนี้เป็นเยาวชน จึงมีกฎหมายคุ้มครองไม่ให้เปิดเผยชื่อและใบหน้า คดีนี้เป็นคดีใหญ่ที่ได้รับความสนใจจากมวลชน ในเมื่อกฎหมายเป็นฝ่ายปกป้องคนร้าย นักสืบในโลกออนไลน์จะไม่ปล่อยให้คนเลวๆ แบบนี้มีที่ยืนในสังคมหรอก การตามล่าหาชื่อ ที่อยู่คนร้าย ไปจนถึงครอบครัว ที่ทำงานของพ่อแม่คนร้ายจึงเริ่มต้นขึ้น
เป็นบันทึกเหตุการณ์ล่าแม่มด-ทัวร์ลง-บูลลี่ทั้ง online และ offline แบบเก็บทุกองศา
... จากคำพูดบ่นไปงั้นๆ ในโลกโซเชียล
... จากการใช้ถ้อยคำร้ายกาจกับคนที่เราเหม็นขี้หน้า 'ฉันจะพูดอะไรก็ได้ ก็ฉันมีเสรีภาพในการพูด'
... ไม่ได้ฆ่า ไม่ได้ทำร้าย ก็แค่พูด แค่คำพูดมันจะเจ็บสักเท่าไรกันเชียว
คำพูดแบบนั้น ภายใต้กรอบความคิดเช่นนี้ จะนำพาผู้คนไปถึงจุดไหน?
กลุ่มคนที่ชื่อเหมือนฆาตกรมีทุกช่วงอายุ ตั้งแต่เด็กม.ต้น ม.ปลาย ครูสอนตามบ้าน ครูเนิร์สเซอรี แคชเชียร์ คนตกงาน ไปจนถึงนักวิจัยอายุ 50
'ยืมชื่อฆ่า' ได้แสดงให้เราเห็นการใช้เหตุผลอันชอบธรรมที่จะใช้ความรุนแรงหนักข้อขึ้น จนถึงจุดที่ยิ่งอ่านก็ยิ่งเห็นความขาดสติ
ตัวละครที่อยากปกป้องสังคมกระทำเรื่องฝ่าฝืนกฎหมายมากขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่สนใจว่าใครจะโดนลูกหลงอย่างไร แค่ให้ตัวเองสะใจที่ได้ชื่อว่าตนได้ลงทัณฑ์อาชญากรอย่างสาสมแล้วเท่านั้น
ถ้าใครอ่าน 'คดีฆาตกรรมเจ้าหญิงสโนวไวท์' ของมินะโตะ คะนะเอะแล้วรู้สึกว่ายังเบาไป
ขอเชิญอ่านเล่มนี้เลยค่ะ ตรง-แรง-ซัดไม่ยั้ง
คนเขียนพร้อมที่จะพลิกหัวคนอ่านไปมาๆๆๆ
จนหลังๆ เราก็ปลง ประมาณว่าพี่จะหลอกเราไว้อีกกี่ชั้นพี่ก็ว่าๆ มาเถอะค่ะ 555
May 6, 2022
เรื่องของโอยามะ มาซาโนริที่ต้องมาเดือดร้อนเพราะคนที่มีชื่อ-นามสกุลเดียวกันก่อคดีอนาจาร และคดีสังหารโหด จนทำให้เกิดผลกระทบกับหน้าที่การงาน ที่แม้เวลาผ่านไป 7 ปี บาดแผลในใจของเขาก็ยังไม่เคยเลือนหาย เขาจึงร่วมมือกับโอยามะ มาซาโนริคนอื่นๆ เปิดโปงคนร้าย เพื่อแย่งชีวิตของพวกเขากลับคืนมา
ปกติเราเป็นคนที่มีปัญหากับการจำชื่อมาก แต่ไม่ใช่กับ 'ยืมชื่อฆ่า' เลย เพราะถึงเรื่องนี้จะมีตัวละครหลายตัว แต่ทุกตัวก็มีชื่อ 'โอยามะ มาซาโนริ' หมด ไม่ว่าจะเป็นโอยามะ ที่เป็นพนักงานพาร์ทไทม์, โอยามะ ที่เป็นว่าที่นักฟุตบอลดาวรุ่ง, โอยามะ ที่เป็นโอตาคุ, และโอยามะ อื่นๆ อีกมากมาย ที่ต้องมาเดือดร้อนเพราะมีชื่อเดียวกับ คนร้ายที่ชื่อ 'โอยามะ มาซาโนริ'
ใครจะรู้ว่าแค่ชื่อโหลก็ถึงกับทำลายชีวิตของคนหลายๆ คนได้
อ่านตอนแรกๆ ก็งงว่าโอยามะไหนเป็นโอยามะไหน เพราะชื่อเหมือนกันหมด แต่พอเรื่องดำเนินไปสักพักก็เริ่มจับคาแรกเตอร์ของโอยามะแต่ละคนได้ แต่สุดท้ายคดีพลิกกลับมางงอยู่ดี โว๊ะ!!
เรื่องนี้ทำให้เรามึนๆ งงๆ ก่งก๊งอยู่หลายตลบ เรื่องราวเดายากมาก เพราะมีการหลอกล่อคนอ่านให้เข้าใจผิดอยู่ตลอดทั้งเรื่อง ขอสปอยด์ว่าตอนจบ 'โอยามะ มาซาโนริ' ก็ถูกจับกุมเพราะทำให้ 'โอยามะ มาซาโนริ' ถึงแก่ความตาย 0_0!
Goodread ให้ 3.7 เราให้ 5 งงจนต้องร้องขอชีวิต
ปกติเราเป็นคนที่มีปัญหากับการจำชื่อมาก แต่ไม่ใช่กับ 'ยืมชื่อฆ่า' เลย เพราะถึงเรื่องนี้จะมีตัวละครหลายตัว แต่ทุกตัวก็มีชื่อ 'โอยามะ มาซาโนริ' หมด ไม่ว่าจะเป็นโอยามะ ที่เป็นพนักงานพาร์ทไทม์, โอยามะ ที่เป็นว่าที่นักฟุตบอลดาวรุ่ง, โอยามะ ที่เป็นโอตาคุ, และโอยามะ อื่นๆ อีกมากมาย ที่ต้องมาเดือดร้อนเพราะมีชื่อเดียวกับ คนร้ายที่ชื่อ 'โอยามะ มาซาโนริ'
ใครจะรู้ว่าแค่ชื่อโหลก็ถึงกับทำลายชีวิตของคนหลายๆ คนได้
อ่านตอนแรกๆ ก็งงว่าโอยามะไหนเป็นโอยามะไหน เพราะชื่อเหมือนกันหมด แต่พอเรื่องดำเนินไปสักพักก็เริ่มจับคาแรกเตอร์ของโอยามะแต่ละคนได้ แต่สุดท้ายคดีพลิกกลับมางงอยู่ดี โว๊ะ!!
เรื่องนี้ทำให้เรามึนๆ งงๆ ก่งก๊งอยู่หลายตลบ เรื่องราวเดายากมาก เพราะมีการหลอกล่อคนอ่านให้เข้าใจผิดอยู่ตลอดทั้งเรื่อง ขอสปอยด์ว่าตอนจบ 'โอยามะ มาซาโนริ' ก็ถูกจับกุมเพราะทำให้ 'โอยามะ มาซาโนริ' ถึงแก่ความตาย 0_0!
Goodread ให้ 3.7 เราให้ 5 งงจนต้องร้องขอชีวิต
Read
January 7, 2022ถือว่าสนุกพอใช้ได้ ช่วงแรกๆเกริ่นเรื่องมาค่อนข้างดี กลางๆแอบเรื่อยเปื่อยไปนิดๆ กลับมาด้วยการหักมุมในช่วง��้ายเรื่อง
ตัวละครในเรื่องมี "โอยามะ มาซาโนริ" อยู่มากมายหลายคน ผู้แต่งใช้ชื่อตัวละครที่เหมือนกันมาทำให้เราสับสนว่าใครเป็นใคร นับไม่ถูกจริงๆว่ามีกันกี่คน เวลาอ่านบทสนทนายิ่งสับสนเพราะไม่รู้ว่ามาซาโนริคนนี้เป็นใครกันแน่ ต้องใช้สมาธิในการอ่านค่อนข้างมากอยู่เหมือนกัน แต่หลักๆก็จะพอจับทางได้บ้าง
การหักมุมตอนท้ายนี้ สำหรับเราแล้วถือว่าคนแต่งทำได้ดีเลย เพราะเราไม่ได้คิดถึงมุมมองนี้จริงๆ แถมยังหลอกมาซาโนริคนอื่นๆได้ด้วย สมกับชื่อเรื่อง "ยืมชื่อฆ่า" จริงๆ
นอกจากตัวคดีแล้ว เนื้อเรื่องยังแฝงเรื่อง social bully ทั้งในชีวิตจริงและใน social media เอาไว้ได้จนเห็นภาพในปัจจุบันเลย
Ps. อ่านจบแล้วต้องกินยาแก้ปวดหัวตามที่ผู้แปลบอกไว้จริงๆ
ตัวละครในเรื่องมี "โอยามะ มาซาโนริ" อยู่มากมายหลายคน ผู้แต่งใช้ชื่อตัวละครที่เหมือนกันมาทำให้เราสับสนว่าใครเป็นใคร นับไม่ถูกจริงๆว่ามีกันกี่คน เวลาอ่านบทสนทนายิ่งสับสนเพราะไม่รู้ว่ามาซาโนริคนนี้เป็นใครกันแน่ ต้องใช้สมาธิในการอ่านค่อนข้างมากอยู่เหมือนกัน แต่หลักๆก็จะพอจับทางได้บ้าง
การหักมุมตอนท้ายนี้ สำหรับเราแล้วถือว่าคนแต่งทำได้ดีเลย เพราะเราไม่ได้คิดถึงมุมมองนี้จริงๆ แถมยังหลอกมาซาโนริคนอื่นๆได้ด้วย สมกับชื่อเรื่อง "ยืมชื่อฆ่า" จริงๆ
นอกจากตัวคดีแล้ว เนื้อเรื่องยังแฝงเรื่อง social bully ทั้งในชีวิตจริงและใน social media เอาไว้ได้จนเห็นภาพในปัจจุบันเลย
Ps. อ่านจบแล้วต้องกินยาแก้ปวดหัวตามที่ผู้แปลบอกไว้จริงๆ
November 15, 2025
ชื่อเรื่อง – ยืมชื่อฆ่า (同姓同名 — Dosei Domei)
ผู้แต่ง – ชิโนมุระ อัตสึชิ (下村敦史 — Shimomura Atsushi) เขียน ดนูรัตน์ ทุ่งบูรพา แปล
ตัวละคร
โอยามะ มาซาโนริ (大山正紀)
รีวิวหลังอ่าน
เรื่องนี้ได้อ่านฟรีใน MEB แบบจำกัดเวลาตั้งแต่ 11-22 Nov 2025 โดยเราเลือกอ่านเป็นเรื่องแรก เพราะเห็นรีวิวคะแนนค่อนข้างดีเลยทีเดียว ซึ่งอ่านจบก็คิดว่าสนุกและได้อะไรจากการอ่านมาเยอะเลยทีเดียวแหละนะ
แต่บอกไว้ก่อนเลยว่าตอนอ่านต้องตั้งสติในระดับมากๆ และมากๆ จริงๆ นะ 555+ เพราะว่าตัวละครชื่อนามสกุล โอยามะ มาซาโนริ (大山正紀) กันหมดเลยอะ ซึ่งอ่านแล้วจะงงมาก ว่ามีคนกันแน่หว่า แล้วใครคือคนร้ายที่แท้จริง และตอนนี้เขากำลังเอ่ยถึงคนไหนกันนะ
และยิ่งงงหนักเข้าก็ตอนที่มีชมรมคนชื่อเหมือนมารวมตัวกันแหละ 555+ อ่านไปก็งงว่าใครพูดกันแน่หว่า แล้วใครเป็นใครกันแน่ ปวดหัวไปหมดเลย สนุกแบบมึนๆ งงๆ และก็อาจจะมีจุดที่ยังงงๆ เพราะเราอาจจะลืมข้อมูลที่คนเขียนปล่อยไว้ระหว่างเรื่องบ้างแหละ 555+
ตอนเฉลยก็โอ้วววว หักมุมด้วยแหละ นึกว่าจบแล้วก็ยังหักมุมต่อได้อีก และสุดท้ายก็มีคำถามในใจว่า แล้วคนนั้นตกลงคือยังไงกันแน่ เป็นเหยื่อของเหยื่อหรือของเหยื่ออีกที อ่านแล้วมึนงงไปหมดเลยแหละ จนอยากจะให้ใครก็ได้ช่วยสปอยล์แบบลึกๆ ให้เราอีกทีได้ไหมนะ 555+
เป็นเรื่องที่ทำให้ได้มาฉุกคิดว่าการที่ชื่อนามสกุลเหมือนคนที่กระทำไม่ดีอะ มันส่งผลกับชีวิตได้มากน้อยแค่ไหน และกระแสสังคมในทวิตเตอร์ก็ช่างดุเดือดดีแท้ การทัวร์ลงต่างๆ และการที่สื่อไปแอบนำเสนอข้อมูลที่ถูกปิดบังเอาไว้ มันก่อให้เกิดผลเสียกับคนอื่นๆ ที่ชื่อนามสกุลเหมือนกันได้ยังไง
การที่จะก้าวผ่านความเจ็บปวดที่ต้องได้รับ และสามารถเดินหน้าต่อไปด้วยความภาคภูมิใจในชื่อนามสกุลของตัวเองนั้น มันก็เป็นเรื่องที่ยาก แต่ถ้าทำได้ ก็จะไม่มีใครหรืออะไรมาทำร้ายเราได้อีกเลยจริงๆ
ส่วนเรื่องการเปลี่ยนชื่อนามสกุลในญี่ปุ่นนั้น เท่าที่อ่านรายละเอียดมา คือไม่ได้เปลี่ยนกันง่ายๆ แบบของไทยอะ ในเรื่องก็มีเอ่ยถึงอยู่ ว่าการจะเปลี่ยนนั้น ต้องยื่นคำร้องและบอกเหตุผลในแบบที่ว่าต้องได้รับความยินยอมที่จะให้เปลี่ยน ถึงจะเปลี่ยนได้จริงๆ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยทีเดียว
ใดๆ ก่อนจะอ่านหรือระหว่างอ่าน ควรตั้งสติในการอ่านอย่างมาก และพยายามจดจำรายละเอียดของโอยามะ มาซาโนริ (大山正紀) แต่ละคนไว้ให้ดี ว่าใครคือใครคือใครกันแน่ 555+ ไม่งั้นจะเกิดความสับสนงงงวยได้อย่างแน่นอน ขนาดเราตั้งสติพอควร เราก็ยังมึนๆ เลยแหละ 555+
Start 23.44 น. Tue 11 Nov 2025
End 23.07 น. Thu 13 Nov 2025
Review Date 17.37 น. Sat 15 Nov 2025
ผู้แต่ง – ชิโนมุระ อัตสึชิ (下村敦史 — Shimomura Atsushi) เขียน ดนูรัตน์ ทุ่งบูรพา แปล
ตัวละคร
โอยามะ มาซาโนริ (大山正紀)
รีวิวหลังอ่าน
เรื่องนี้ได้อ่านฟรีใน MEB แบบจำกัดเวลาตั้งแต่ 11-22 Nov 2025 โดยเราเลือกอ่านเป็นเรื่องแรก เพราะเห็นรีวิวคะแนนค่อนข้างดีเลยทีเดียว ซึ่งอ่านจบก็คิดว่าสนุกและได้อะไรจากการอ่านมาเยอะเลยทีเดียวแหละนะ
แต่บอกไว้ก่อนเลยว่าตอนอ่านต้องตั้งสติในระดับมากๆ และมากๆ จริงๆ นะ 555+ เพราะว่าตัวละครชื่อนามสกุล โอยามะ มาซาโนริ (大山正紀) กันหมดเลยอะ ซึ่งอ่านแล้วจะงงมาก ว่ามีคนกันแน่หว่า แล้วใครคือคนร้ายที่แท้จริง และตอนนี้เขากำลังเอ่ยถึงคนไหนกันนะ
และยิ่งงงหนักเข้าก็ตอนที่มีชมรมคนชื่อเหมือนมารวมตัวกันแหละ 555+ อ่านไปก็งงว่าใครพูดกันแน่หว่า แล้วใครเป็นใครกันแน่ ปวดหัวไปหมดเลย สนุกแบบมึนๆ งงๆ และก็อาจจะมีจุดที่ยังงงๆ เพราะเราอาจจะลืมข้อมูลที่คนเขียนปล่อยไว้ระหว่างเรื่องบ้างแหละ 555+
ตอนเฉลยก็โอ้วววว หักมุมด้วยแหละ นึกว่าจบแล้วก็ยังหักมุมต่อได้อีก และสุดท้ายก็มีคำถามในใจว่า แล้วคนนั้นตกลงคือยังไงกันแน่ เป็นเหยื่อของเหยื่อหรือของเหยื่ออีกที อ่านแล้วมึนงงไปหมดเลยแหละ จนอยากจะให้ใครก็ได้ช่วยสปอยล์แบบลึกๆ ให้เราอีกทีได้ไหมนะ 555+
เป็นเรื่องที่ทำให้ได้มาฉุกคิดว่าการที่ชื่อนามสกุลเหมือนคนที่กระทำไม่ดีอะ มันส่งผลกับชีวิตได้มากน้อยแค่ไหน และกระแสสังคมในทวิตเตอร์ก็ช่างดุเดือดดีแท้ การทัวร์ลงต่างๆ และการที่สื่อไปแอบนำเสนอข้อมูลที่ถูกปิดบังเอาไว้ มันก่อให้เกิดผลเสียกับคนอื่นๆ ที่ชื่อนามสกุลเหมือนกันได้ยังไง
การที่จะก้าวผ่านความเจ็บปวดที่ต้องได้รับ และสามารถเดินหน้าต่อไปด้วยความภาคภูมิใจในชื่อนามสกุลของตัวเองนั้น มันก็เป็นเรื่องที่ยาก แต่ถ้าทำได้ ก็จะไม่มีใครหรืออะไรมาทำร้ายเราได้อีกเลยจริงๆ
ส่วนเรื่องการเปลี่ยนชื่อนามสกุลในญี่ปุ่นนั้น เท่าที่อ่านรายละเอียดมา คือไม่ได้เปลี่ยนกันง่ายๆ แบบของไทยอะ ในเรื่องก็มีเอ่ยถึงอยู่ ว่าการจะเปลี่ยนนั้น ต้องยื่นคำร้องและบอกเหตุผลในแบบที่ว่าต้องได้รับความยินยอมที่จะให้เปลี่ยน ถึงจะเปลี่ยนได้จริงๆ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยทีเดียว
ใดๆ ก่อนจะอ่านหรือระหว่างอ่าน ควรตั้งสติในการอ่านอย่างมาก และพยายามจดจำรายละเอียดของโอยามะ มาซาโนริ (大山正紀) แต่ละคนไว้ให้ดี ว่าใครคือใครคือใครกันแน่ 555+ ไม่งั้นจะเกิดความสับสนงงงวยได้อย่างแน่นอน ขนาดเราตั้งสติพอควร เราก็ยังมึนๆ เลยแหละ 555+
Start 23.44 น. Tue 11 Nov 2025
End 23.07 น. Thu 13 Nov 2025
Review Date 17.37 น. Sat 15 Nov 2025
August 6, 2023
เรื่องนี้เกิดจากมีเหตุฆาตกรรมเด็กผู้หญิง ซึ่งฆาตกรมีชื่อว่า โอตามะ ซานาโมริ แต่ด้วยความที่สภาพศพเด็กที่ตายค่อนข้างโหดร้าย ทำให้คนในโซเชียลด่าทอฆาตกรคนนี้อย่างหนัก จนทำให้คนที่มีชื่อและนามสกุลเหมือนกันได้รับผลกระทบไปด้วย แม้จะไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรเลย แต่บางคนก็ตกงาน บางคนจากที่จะได้เป็นนักฟุตบอลอาชีพ ก็ต้องอนาคตดับวูบไป
ตอนช่วงกลางเรื่อง อ่านแล้วก็แอบงง เพราะมีซานาโมริหลายคนมาก แต่พอเริ่มชินก็เริ่มจับทางได้ว่าใครเป็นใคร แต่ก็มีบางบทที่ต้องย้อนไปอ่านใหม่เพราะสับสนไปหมดด ตอนจบหักมุมอยู่นะ เรียกได้ว่าคนเขียนสับขาหลอกไปมาจริงๆ
แต่ชอบประเด็นการนำเสนอเรื่อง bullying ของผู้เขียนมาก ไม่ว่าจะเป็นการ bully ในโรงเรียนและ social bullying โดยเฉพาะเวลาที่มีดราม่าอะไรในสังคมออนไลน์ คนมักจะไม่ค้นหาความจริงก่อน แต่มักจะด่ากันแรงๆ ไหลไปตามกระแสสังคม พอความจริงเผยออกมาว่าไม่ใช่อย่างที่ตัวเองคิด กลับหายเงียบกันหมด ไม่มีการขอโทษกัน ซึ่งไม่ว่าเป็นการ bully แบบไหน คนที่โดนกระทำก็ฝังใจกันทั้งนั้น
ตอนช่วงกลางเรื่อง อ่านแล้วก็แอบงง เพราะมีซานาโมริหลายคนมาก แต่พอเริ่มชินก็เริ่มจับทางได้ว่าใครเป็นใคร แต่ก็มีบางบทที่ต้องย้อนไปอ่านใหม่เพราะสับสนไปหมดด ตอนจบหักมุมอยู่นะ เรียกได้ว่าคนเขียนสับขาหลอกไปมาจริงๆ
แต่ชอบประเด็นการนำเสนอเรื่อง bullying ของผู้เขียนมาก ไม่ว่าจะเป็นการ bully ในโรงเรียนและ social bullying โดยเฉพาะเวลาที่มีดราม่าอะไรในสังคมออนไลน์ คนมักจะไม่ค้นหาความจริงก่อน แต่มักจะด่ากันแรงๆ ไหลไปตามกระแสสังคม พอความจริงเผยออกมาว่าไม่ใช่อย่างที่ตัวเองคิด กลับหายเงียบกันหมด ไม่มีการขอโทษกัน ซึ่งไม่ว่าเป็นการ bully แบบไหน คนที่โดนกระทำก็ฝังใจกันทั้งนั้น
This entire review has been hidden because of spoilers.
November 17, 2025
ได้อ่านเรื่องนี้เพราะไดฟุกุเขาเปิดให้อ่านฟรีเพราะครบรอบ 11 ปี จำได้ว่าเรื่องนี้คนพูดถึงกันเยอะมากเลยเลือกอ่านเล่มนี้แหละ
อยู่กึ่งกลางระหว่างชอบกับไม่ชอบ ตอนอ่านมีความรู้สึกที่หลากหลายมาก เอาส่วนที่ชอบก่อนเลย อย่างแรกคือชอบธีมหลักของเรื่อง หยิบเอาตัวละครชื่อเหมือนกันมาใช้ซ้ำ ๆ หลาย ๆ ครั้ง หลอกซ้ำไปซ้ำมา จนเอาจริง ๆ สุดท้ายอ่านจบไปก็ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองเข้าใจถูกไหม คิดว่าถึงจะเป็นงานที่ไม่ได้ชอบมากขนาดนั้นแต่ก็อยากจะอ่านซ้ำเพราะอยากเก็บรายละเอียด
อีกเรื่องก็คือแก่นหลักของเรื่องที่คนเขียนหยิบมาใช้ โดยเฉพาะไซเบอร์บุลลี่ ค่านิยมต่าง ๆ รู้สึกว่ามีหลายคนไม่ชอบที่ตัวละครพูดไดอาล็อกปรัชญากันเหมือนเป็นเรื่องปกติ แต่นี่ดันชอบซะงั้น มันมีความสังคมวิทยาแบบที่ฉันชอบอยู่ อ่านไปแล้วก็สยองไป เพราะมันก็ดูเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นแล้วก็เห็นได้บ่อย ๆ ในอินเทอร์เน็ตนั่นแหละ
เข้าส่วนที่ไม่ชอบบ้าง ไม่รู้ว่าเป็นความตั้งใจของนักเขียนในแง่ของการนำเสนอเนื้อเรื่องหรือไบแอสส่วนตัว เพราะการเขียนบรรยายถึงตัวละครที่ดูแสดงความคิดเห็นแบบแรงไปสุดในทุกด้าน ส่วนใหญ่จะเขียนออกมาเป็นผู้หญิง คือเป็นหนักมากจนคิดว่าหรือเขานำเสนอแนวคิด misogyny แทรกมาด้วยไหมนะ แล้วตัวละครชายก็ดู loser หลาย ๆ แต่เข้าใจ มันอาจจะเป็นส่วนนึงของอรรถรสมั้ง
ถือว่าโอเคเลย เป็นไปได้อาจจะได้ซื้อ ebook เก็บไว้จริง ๆ
อยู่กึ่งกลางระหว่างชอบกับไม่ชอบ ตอนอ่านมีความรู้สึกที่หลากหลายมาก เอาส่วนที่ชอบก่อนเลย อย่างแรกคือชอบธีมหลักของเรื่อง หยิบเอาตัวละครชื่อเหมือนกันมาใช้ซ้ำ ๆ หลาย ๆ ครั้ง หลอกซ้ำไปซ้ำมา จนเอาจริง ๆ สุดท้ายอ่านจบไปก็ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองเข้าใจถูกไหม คิดว่าถึงจะเป็นงานที่ไม่ได้ชอบมากขนาดนั้นแต่ก็อยากจะอ่านซ้ำเพราะอยากเก็บรายละเอียด
อีกเรื่องก็คือแก่นหลักของเรื่องที่คนเขียนหยิบมาใช้ โดยเฉพาะไซเบอร์บุลลี่ ค่านิยมต่าง ๆ รู้สึกว่ามีหลายคนไม่ชอบที่ตัวละครพูดไดอาล็อกปรัชญากันเหมือนเป็นเรื่องปกติ แต่นี่ดันชอบซะงั้น มันมีความสังคมวิทยาแบบที่ฉันชอบอยู่ อ่านไปแล้วก็สยองไป เพราะมันก็ดูเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นแล้วก็เห็นได้บ่อย ๆ ในอินเทอร์เน็ตนั่นแหละ
เข้าส่วนที่ไม่ชอบบ้าง ไม่รู้ว่าเป็นความตั้งใจของนักเขียนในแง่ของการนำเสนอเนื้อเรื่องหรือไบแอสส่วนตัว เพราะการเขียนบรรยายถึงตัวละครที่ดูแสดงความคิดเห็นแบบแรงไปสุดในทุกด้าน ส่วนใหญ่จะเขียนออกมาเป็นผู้หญิง คือเป็นหนักมากจนคิดว่าหรือเขานำเสนอแนวคิด misogyny แทรกมาด้วยไหมนะ แล้วตัวละครชายก็ดู loser หลาย ๆ แต่เข้าใจ มันอาจจะเป็นส่วนนึงของอรรถรสมั้ง
ถือว่าโอเคเลย เป็นไปได้อาจจะได้ซื้อ ebook เก็บไว้จริง ๆ
June 16, 2022
【3】
网络暴力真的可怕，陌生人铺天盖地的恶意迎面而来，普通人真的很难招架。甚至他们的恶意毫无来源，只是人云亦云，「想要搞个大事情」，想让自己出名……这种无聊的借口都可以作为攻击别人的理由，甚至被攻击的点可以凭空生造出来，实在太可怕。事后加害者拍拍屁股走人，只剩下给当事人的心灵创伤。
适逢唐山事件的烧烤店老板发视频讲自己被网暴，威胁延伸到线下，对真实生活造成了很大的影响。文中也提到凶手被人发现住址，跟踪、破窗、泼墨，真是太可怕。除��保护好自己，不在网上过分暴露信息，好像真的一点办法也没有了。
网络除了联通信息，也能传达超出常人理解的恶意。
试想在互联网时代之前，人一生能遇到的人是有定数的，学习、工作、邻里，除此之外就只能靠地域牵系的缘分了，一生不过几千泛泛之交，亲密者数十人。
可以上网之后，与他人可有交集的范围一下子扩大到了全世界会上网的其他人，长辈一辈子认识的人只需翻完一条微博热评就能满足大半，而网络的匿名性也放大了人类的恶意——极难被追责的恶意。
并且往往恶意与善意不成正比，带来的情绪消耗也不能比。千人的善意才能大致抵消一人的恶意中伤，更别提发散恶意的人是善意的人数倍、数百倍之众。
谁会知道自己某一天不会成为网络暴力的受害者？谁能预知未来，知道自己发的这条推特会在三个月后被网��拎出来挂上城墙？正因不可预知、不受控制，才显得暴力可怕。
同名同姓的好处就在于非常适合用叙诡，早已有所期待但还是不小心跌进坑里了。「大山正纪」这个名字男女皆可，上次读《圣母》没被骗到，这次这个名字给我留下的男性印象太强，终于被作者骗到了。作者还非常巧妙地在时间线上跳跃插叙……和《圣母》很像的手法，而我又被骗到了。
不过说到底这还是一篇男性视角非常强的作品，全文读完居然想不到什么印象深刻的女性角色。
最后几章揭露的真相真是十分厉害！回去翻前文才发现了不少伏笔。竟然有那样的心思………真是没猜到。
印象最深刻的是足球队的大山，不会把外界的负面评价当成此生定数，努力活出自己的生活，值得学习。
扣分主要是在文笔，一开始读进去太累，带着日本小说常见的啰嗦感，最后真相揭露的时候还需要花心思去分到底是哪个大山正纪。十个人到最后已经分不清谁是谁了……再加上真凶，读得有些头昏脑胀。
：豆瓣阅读
网络暴力真的可怕，陌生人铺天盖地的恶意迎面而来，普通人真的很难招架。甚至他们的恶意毫无来源，只是人云亦云，「想要搞个大事情」，想让自己出名……这种无聊的借口都可以作为攻击别人的理由，甚至被攻击的点可以凭空生造出来，实在太可怕。事后加害者拍拍屁股走人，只剩下给当事人的心灵创伤。
适逢唐山事件的烧烤店老板发视频讲自己被网暴，威胁延伸到线下，对真实生活造成了很大的影响。文中也提到凶手被人发现住址，跟踪、破窗、泼墨，真是太可怕。除��保护好自己，不在网上过分暴露信息，好像真的一点办法也没有了。
网络除了联通信息，也能传达超出常人理解的恶意。
试想在互联网时代之前，人一生能遇到的人是有定数的，学习、工作、邻里，除此之外就只能靠地域牵系的缘分了，一生不过几千泛泛之交，亲密者数十人。
可以上网之后，与他人可有交集的范围一下子扩大到了全世界会上网的其他人，长辈一辈子认识的人只需翻完一条微博热评就能满足大半，而网络的匿名性也放大了人类的恶意——极难被追责的恶意。
并且往往恶意与善意不成正比，带来的情绪消耗也不能比。千人的善意才能大致抵消一人的恶意中伤，更别提发散恶意的人是善意的人数倍、数百倍之众。
谁会知道自己某一天不会成为网络暴力的受害者？谁能预知未来，知道自己发的这条推特会在三个月后被网��拎出来挂上城墙？正因不可预知、不受控制，才显得暴力可怕。
同名同姓的好处就在于非常适合用叙诡，早已有所期待但还是不小心跌进坑里了。「大山正纪」这个名字男女皆可，上次读《圣母》没被骗到，这次这个名字给我留下的男性印象太强，终于被作者骗到了。作者还非常巧妙地在时间线上跳跃插叙……和《圣母》很像的手法，而我又被骗到了。
不过说到底这还是一篇男性视角非常强的作品，全文读完居然想不到什么印象深刻的女性角色。
最后几章揭露的真相真是十分厉害！回去翻前文才发现了不少伏笔。竟然有那样的心思………真是没猜到。
印象最深刻的是足球队的大山，不会把外界的负面评价当成此生定数，努力活出自己的生活，值得学习。
扣分主要是在文笔，一开始读进去太累，带着日本小说常见的啰嗦感，最后真相揭露的时候还需要花心思去分到底是哪个大山正纪。十个人到最后已经分不清谁是谁了……再加上真凶，读得有些头昏脑胀。
：豆瓣阅读
This entire review has been hidden because of spoilers.
November 19, 2025
รวม ๆ คืออ่านสนุกมาก แต่มีหลายจุดที่รู้สึกเอ๊ะ ๆ กับกลิ่น misogynist + oversimplified จนมิติตรงนั้นมันแบน ๆ ไปหน่อย เลยชอบได้ไม่เต็มที่เท่าไหร่
September 13, 2022
เพราะ 'โอยามะ มานาโซริ' ได้ลงมือสังหารโหดเด็กหญิงขึ้นมา ทำให้เหล่าคนที่ชื่อเหมือนกับฆาตกรรายนี้ต่างพากันเดือดร้อนกันถ้วนหน้า เพื่อที่จะหลุดพ้นจากการถูกเหมารวมจากสังคม เหล่า 'โอยามะ มานาโซริ' ทั้งหลายจึงรวมตัวตั้งชมรมเพื่อเรียกร้องหาความเป็นธรรมให้แก่ตนเอง
อื้มมมมมม เล่มนี้พูดถึงหลายประเด็นเลย ไม่ว่าจะเป็นสถานการณ์ที่คนบริสุทธิ์หรือคนไม่รู้อิโหน่อิเหน่แต่ดันถูกเหมารวมไปกับคนที่ทำผิด พลอยโดนสังคมแบน โดนสังคมตัดโอกาส ไหนจะสื่อต่างๆ ที่ประโคมข่าวอย่างหนักหน่วงแถมชี้นำความโกรธความเคียดแค้นของสังคมต่อคนร้าย ไหนจะความบ้าคลั่งของคนเสพข่าวที่ล้วนแต่เป็นมือคีย์บอร์ด ไหนจะกลุ่มคนที่อ้างตนว่าเป็นคนดีแต่กลับล่าแม่มดโดยการไล่ต้อนคนเห็นต่าง หรือแม้แต่การอาศัยความเป็นเยาวชนในการหลุดพ้นจากความผิด พอสังคมเห็นว่ากฎหมายเอาผิดกับคนร้ายที่เป็นเยาวชนไม่ได้ แถมยังไม่สามารถคืนความยุติธรรมให้กับเหยื่อและครอบครัวเหยื่อเท่าที่ควร ทุกคนเลยเลือกที่จะเป็นศาลเตี้ยเพื่อสร้างความยุติธรรมให้ตัวเอง
โหวววว ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนแต่เคยเกิดขึ้นในไทยแล้วทั้งนั้น อ่านเรื่องนี้แล้วเหมือนได้ย้อนสะท้อนสภาพสังคมไทยไปในตัวด้วย
เล่มนี้อ่านสนุกมากกก อ่านจบไวมากกกก การเดินเรื่องโดยที่ตัวละครทุกตัวชื่อเดียวกันนี้มันชวนสับสนดีแท้ 😂 แต่มันคือลูกเล่นของผู้เขียนค่ะ! ผู้เขียนจะพาเราสับสนไปกับชื่อตัวละคร ทำให้เราดูไม่ออกว่าใครเป็นใคร ใครทำอะไรที่ไหน อย่างไร และเพื่ออะไร ความสับสนนี่แหละที่จะวกกลับมาตลบหลังเราในตอนท้ายเรื่อง เพราะงั้น อ่านเรื่องนี้แล้วจงมีสติให้ดี จดจำเอกลักษณ์และบุคลิกของตัวละครทุกคนให้ได้ แล้วจะอ่านได้ราบรื่นขึ้นมาก
นอกจากความสับสนข้างต้น ปฏิเสธไม่ได้ว่า เล่มนี้มีความโดดเด่นในแง่การวิพากษ์วิจารณ์กฎหมายญี่ปุ่น ทำให้นึกถึง 'ไม้กางเขนบนเส้นทางบาป' ของ ฮิงาชิโนะ เคโงะ เลยค่ะ เพียงแต่เล่มโน้นจะมีความตึง ความดราม่า ความจริงจัง และความสลดสูงกว่าเล่มนี้ที่เน้นความระทึกและการตามหาคนร้ายตัวจริงเสียมากกว่า
นอกจากประเด็นกฎหมายให้ลดโทษให้คนผิดที่เป็นเยาวชน หรือให้เยาวชนรับโทษน้อยกว่าผู้ใหญ่แล้ว ยังมีประเด็นในเรื่องการเปิดเผยชื่อคนร้ายต่อสาธารณชนอีก ในเรื่องจะมีทั้งตัวละครที่เห็นด้วยและไม่เห็นด้วย แต่ไม่ว่าจะพยายามปกปิดชื่อคนร้ายที่เป็นเยาวชนแค่ไหน ชื่อก็หลุดออกไปสู่สังคมอยู่ดี เลยเป็นต้นเหตุให้เหล่าบรรดาคนที่ชื่อเหมือนทั้งหลายได้รับผลกระทบไปตามๆ กันอย่างที่เลี่ยงไม่ได้
โดยสรุปคือ สนุกค่ะ ค่อนไปทางสนุกมาก แต่เพราะการเดินเรื่องชวนสับสนนิดหน่อย เลยต้องครองสติในการอ่านมากกว่าเรื่องอื่นๆ 55555
อื้มมมมมม เล่มนี้พูดถึงหลายประเด็นเลย ไม่ว่าจะเป็นสถานการณ์ที่คนบริสุทธิ์หรือคนไม่รู้อิโหน่อิเหน่แต่ดันถูกเหมารวมไปกับคนที่ทำผิด พลอยโดนสังคมแบน โดนสังคมตัดโอกาส ไหนจะสื่อต่างๆ ที่ประโคมข่าวอย่างหนักหน่วงแถมชี้นำความโกรธความเคียดแค้นของสังคมต่อคนร้าย ไหนจะความบ้าคลั่งของคนเสพข่าวที่ล้วนแต่เป็นมือคีย์บอร์ด ไหนจะกลุ่มคนที่อ้างตนว่าเป็นคนดีแต่กลับล่าแม่มดโดยการไล่ต้อนคนเห็นต่าง หรือแม้แต่การอาศัยความเป็นเยาวชนในการหลุดพ้นจากความผิด พอสังคมเห็นว่ากฎหมายเอาผิดกับคนร้ายที่เป็นเยาวชนไม่ได้ แถมยังไม่สามารถคืนความยุติธรรมให้กับเหยื่อและครอบครัวเหยื่อเท่าที่ควร ทุกคนเลยเลือกที่จะเป็นศาลเตี้ยเพื่อสร้างความยุติธรรมให้ตัวเอง
โหวววว ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนแต่เคยเกิดขึ้นในไทยแล้วทั้งนั้น อ่านเรื่องนี้แล้วเหมือนได้ย้อนสะท้อนสภาพสังคมไทยไปในตัวด้วย
เล่มนี้อ่านสนุกมากกก อ่านจบไวมากกกก การเดินเรื่องโดยที่ตัวละครทุกตัวชื่อเดียวกันนี้มันชวนสับสนดีแท้ 😂 แต่มันคือลูกเล่นของผู้เขียนค่ะ! ผู้เขียนจะพาเราสับสนไปกับชื่อตัวละคร ทำให้เราดูไม่ออกว่าใครเป็นใคร ใครทำอะไรที่ไหน อย่างไร และเพื่ออะไร ความสับสนนี่แหละที่จะวกกลับมาตลบหลังเราในตอนท้ายเรื่อง เพราะงั้น อ่านเรื่องนี้แล้วจงมีสติให้ดี จดจำเอกลักษณ์และบุคลิกของตัวละครทุกคนให้ได้ แล้วจะอ่านได้ราบรื่นขึ้นมาก
นอกจากความสับสนข้างต้น ปฏิเสธไม่ได้ว่า เล่มนี้มีความโดดเด่นในแง่การวิพากษ์วิจารณ์กฎหมายญี่ปุ่น ทำให้นึกถึง 'ไม้กางเขนบนเส้นทางบาป' ของ ฮิงาชิโนะ เคโงะ เลยค่ะ เพียงแต่เล่มโน้นจะมีความตึง ความดราม่า ความจริงจัง และความสลดสูงกว่าเล่มนี้ที่เน้นความระทึกและการตามหาคนร้ายตัวจริงเสียมากกว่า
นอกจากประเด็นกฎหมายให้ลดโทษให้คนผิดที่เป็นเยาวชน หรือให้เยาวชนรับโทษน้อยกว่าผู้ใหญ่แล้ว ยังมีประเด็นในเรื่องการเปิดเผยชื่อคนร้ายต่อสาธารณชนอีก ในเรื่องจะมีทั้งตัวละครที่เห็นด้วยและไม่เห็นด้วย แต่ไม่ว่าจะพยายามปกปิดชื่อคนร้ายที่เป็นเยาวชนแค่ไหน ชื่อก็หลุดออกไปสู่สังคมอยู่ดี เลยเป็นต้นเหตุให้เหล่าบรรดาคนที่ชื่อเหมือนทั้งหลายได้รับผลกระทบไปตามๆ กันอย่างที่เลี่ยงไม่ได้
โดยสรุปคือ สนุกค่ะ ค่อนไปทางสนุกมาก แต่เพราะการเดินเรื่องชวนสับสนนิดหน่อย เลยต้องครองสติในการอ่านมากกว่าเรื่องอื่นๆ 55555
May 14, 2022
เผินๆ พล็อตเรื่องเหมือนจะดี
เกริ่นมาบทแรกๆก็เหมือนจะดี
แต่เอาจริงๆนะ
โคตร งง
เข้าใจในความพยายามเล่นคำ (เล่นชื่อ)
พยายามพลิกแพลง พยายามสร้างทางให้เป็นเขาวงกต
ให้คนอ่าน (อย่างเรา) งง (ซึ่งก็งงจริงๆ)
ประเด็นคือ พองงแล้ว งงเลย
การจะกลับมาทำความเข้าใจในแต่ละจุดมันยากมาก
แล้วเราคิดว่า มันเร้าหรือ
พอมันงง มันก็ไม่สนุก
พอไม่สนุก มันก็ไม่มีกระจิตกระใจจะมานั่งทำความเข้าใจแล้ว
คิดเพียงแค่อยากอ่านให้มันจบไวๆสักที (จะได้ไปอ่านเล่มอื่นต่อ)
มึนตึ้บ
กลายเป็นว่าพล็อตเรื่องที่พยายามจะสร้างมิติ
สร้างมุมสร้างฉากต่างๆให้ดูลึกลับ ให้ดูมีอะไร
กลายเป็นว่ากลับทำให้น่าเบื่อและน่าหงุดหงิด
จากบทแรกๆที่เริ่มต้นเรื่องมาดีมาก
ยังให้อารมณ์ของความเป็นนิยายสืบสวน-ฆาตกรรม
แต่พออ่านไปเรื่อยๆ การพยายามจะสร้างมิติ
พยายามจะหลอกล่อหรือพยายามจะให้มันหักมุมนี่แหละ
ที่สุดท้ายกลายเป็นว่า นี่ฉันอ่านนิยายอะไรอยู่ (วะ)
ความเป็นนิยายสืบสวนมันลดลงเรื่อยๆ
จนกลายเป็นอ่านหนังสือทายปริศนาอะไรไปแล้วก็ไม่รู้
พล็อตเรื่องเกือบจะดีนะ ตรงที่พยายามจะเล่นชื่อเล่นคำต่างๆ
แต่เนื้อเรื่องฉุดทุกอย่างลงเหวหมดเลย
แล้วเอาจริงๆ
มันง่ายมากนะที่จะทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างในนิยายเล่มนี้มันดีขึ้น
ไม่ต้องมาเกิดเรื่องวุ่นๆอะไรแบบนี้อะ
เราว่าคนอื่นที่อ่านก็น่าจะคิดแบบเรา
(คือ...เปลี่ยนชื่อ (สิโว้ย))
แล้วพอมันคิดอย่างนี้ มันยิ่งทำให้เนื้อเรื่องกร่อยไปอีก
ความพยายามดิ้นทุรนทุราย พยายามจะหาข้ออ้างต่างๆนานา
สุดท้ายมันก็ไม่สมเหตุสมผลอยู่ดี
เฮ้อ...
เกริ่นมาบทแรกๆก็เหมือนจะดี
แต่เอาจริงๆนะ
โคตร งง
เข้าใจในความพยายามเล่นคำ (เล่นชื่อ)
พยายามพลิกแพลง พยายามสร้างทางให้เป็นเขาวงกต
ให้คนอ่าน (อย่างเรา) งง (ซึ่งก็งงจริงๆ)
ประเด็นคือ พองงแล้ว งงเลย
การจะกลับมาทำความเข้าใจในแต่ละจุดมันยากมาก
แล้วเราคิดว่า มันเร้าหรือ
พอมันงง มันก็ไม่สนุก
พอไม่สนุก มันก็ไม่มีกระจิตกระใจจะมานั่งทำความเข้าใจแล้ว
คิดเพียงแค่อยากอ่านให้มันจบไวๆสักที (จะได้ไปอ่านเล่มอื่นต่อ)
มึนตึ้บ
กลายเป็นว่าพล็อตเรื่องที่พยายามจะสร้างมิติ
สร้างมุมสร้างฉากต่างๆให้ดูลึกลับ ให้ดูมีอะไร
กลายเป็นว่ากลับทำให้น่าเบื่อและน่าหงุดหงิด
จากบทแรกๆที่เริ่มต้นเรื่องมาดีมาก
ยังให้อารมณ์ของความเป็นนิยายสืบสวน-ฆาตกรรม
แต่พออ่านไปเรื่อยๆ การพยายามจะสร้างมิติ
พยายามจะหลอกล่อหรือพยายามจะให้มันหักมุมนี่แหละ
ที่สุดท้ายกลายเป็นว่า นี่ฉันอ่านนิยายอะไรอยู่ (วะ)
ความเป็นนิยายสืบสวนมันลดลงเรื่อยๆ
จนกลายเป็นอ่านหนังสือทายปริศนาอะไรไปแล้วก็ไม่รู้
พล็อตเรื่องเกือบจะดีนะ ตรงที่พยายามจะเล่นชื่อเล่นคำต่างๆ
แต่เนื้อเรื่องฉุดทุกอย่างลงเหวหมดเลย
แล้วเอาจริงๆ
มันง่ายมากนะที่จะทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างในนิยายเล่มนี้มันดีขึ้น
ไม่ต้องมาเกิดเรื่องวุ่นๆอะไรแบบนี้อะ
เราว่าคนอื่นที่อ่านก็น่าจะคิดแบบเรา
(คือ...เปลี่ยนชื่อ (สิโว้ย))
แล้วพอมันคิดอย่างนี้ มันยิ่งทำให้เนื้อเรื่องกร่อยไปอีก
ความพยายามดิ้นทุรนทุราย พยายามจะหาข้ออ้างต่างๆนานา
สุดท้ายมันก็ไม่สมเหตุสมผลอยู่ดี
เฮ้อ...
This entire review has been hidden because of spoilers.
November 19, 2025
สุ่มเลือกมาอ่านจากที่ สนพ. เปิดให้อ่านฟรีแบบจำกัดเวลาใน MEB ไม่ได้คาดหวังอะไร แต่ดันสนุกเฉย!! หยุดอ่านไม่ได้ ทั้งที่ดูจากปกหลังแล้วคิดว่าไม่น่าจะอ่านรู้เรื่องและควรเลิกอ่านไป เพราะตัวละครเล่นมีชื่อเดียวกัน แถมเหมือนกันหมดเป็นสิบตัว แต่นั่นก็คือ Main Idea หรือจุดสำคัญของเรื่อง ...
การที่มีชื่อ-สกุลเดียวกับอาชญากรและต้องอยู่ในสังคมที่ให้ความสำคัญกับ "ชื่อ" ในฐานะที่เป็นสิ่งแสดงตัวตนของคนคนหนี่ง ซึ่งไม่สามารถจะเปลี่ยนทิ้งไปได้ง่าย ๆ ด้วย จะส่งผลต่อคนเหล่านั้นอย่างไรบ้าง ... ด้วยความที่เรื่องมันเล่าให้เห็นถึงภาพของ "วัฏจักร" ในสังคมที่คนคนหนึ่งอาจเป็นได้ทั้ง "เหยื่อ" และ "ผู้กระทำ" จังหวะที่จะเคลิ้มตามแนวคิดหนึ่งก็กระชากให้กลับมาฉุกคิดในอีกมุมหนึ่งด้วย ก็ทำให้รู้สึกว่าผู้เขียนเก็บครบทุกแง่มุมในประเด็นที่ตั้งไว้ทั้งมุมของเหยื่อและผู้กระทำแบบไม่ลืมตัวละครไหนไว้เลย เป็นจุดที่ชอบมาก
ที่ชื่นชมอีกอย่างคือการแปลและเรียบเรียงที่ช่วยให้อ่านได้อย่างลื่นไหล เพราะผู้เขียนเขียนถึงตัวละครแต่ละตัวด้วยชื่อ ..ที่เหมือนกันหมด ซึ่งก็เป็นลูกเล่นและเทคนิคของเรื่องนี้แหละ และอย่างที่หลาย ๆ คนบอกว่าถ้าไม่ครองสติให้ดีมีมึนแน่ ๆ ว่านี่ใคร หรือตัวละครไหนกำลังเล่าอยู่นะ เพราะฉะนั้นส่วนตัวยกเครดิตให้ผู้แปลและทีมงานด้วยที่ทำให้งานเขียนที่สนุก และกระตุกให้ฉุกคิดถึงปัญหาสังคมในหลาย ๆ แง่นี้ ได้ออกมาเผยแพร่สู่สายตานักอ่านไทยอย่างคุณภาพแบบนี้ เป็นอีกเล่มที่แนะนำเ��ย
การที่มีชื่อ-สกุลเดียวกับอาชญากรและต้องอยู่ในสังคมที่ให้ความสำคัญกับ "ชื่อ" ในฐานะที่เป็นสิ่งแสดงตัวตนของคนคนหนี่ง ซึ่งไม่สามารถจะเปลี่ยนทิ้งไปได้ง่าย ๆ ด้วย จะส่งผลต่อคนเหล่านั้นอย่างไรบ้าง ... ด้วยความที่เรื่องมันเล่าให้เห็นถึงภาพของ "วัฏจักร" ในสังคมที่คนคนหนึ่งอาจเป็นได้ทั้ง "เหยื่อ" และ "ผู้กระทำ" จังหวะที่จะเคลิ้มตามแนวคิดหนึ่งก็กระชากให้กลับมาฉุกคิดในอีกมุมหนึ่งด้วย ก็ทำให้รู้สึกว่าผู้เขียนเก็บครบทุกแง่มุมในประเด็นที่ตั้งไว้ทั้งมุมของเหยื่อและผู้กระทำแบบไม่ลืมตัวละครไหนไว้เลย เป็นจุดที่ชอบมาก
ที่ชื่นชมอีกอย่างคือการแปลและเรียบเรียงที่ช่วยให้อ่านได้อย่างลื่นไหล เพราะผู้เขียนเขียนถึงตัวละครแต่ละตัวด้วยชื่อ ..ที่เหมือนกันหมด ซึ่งก็เป็นลูกเล่นและเทคนิคของเรื่องนี้แหละ และอย่างที่หลาย ๆ คนบอกว่าถ้าไม่ครองสติให้ดีมีมึนแน่ ๆ ว่านี่ใคร หรือตัวละครไหนกำลังเล่าอยู่นะ เพราะฉะนั้นส่วนตัวยกเครดิตให้ผู้แปลและทีมงานด้วยที่ทำให้งานเขียนที่สนุก และกระตุกให้ฉุกคิดถึงปัญหาสังคมในหลาย ๆ แง่นี้ ได้ออกมาเผยแพร่สู่สายตานักอ่านไทยอย่างคุณภาพแบบนี้ เป็นอีกเล่มที่แนะนำเ��ย
September 7, 2023
คือ จะว่าไงดี อ่านๆไปอยู่ที่2-3ดาว จนตอนเฉลยปมต้องขอตัดเหลือดาวเดียวค่ะ5555
-ตรงนี้ไม่สปอยค่ะ-
เรื่องเล่าผ่านมุมมอง โอยามะ มาซาโนริ หลายคน ดูน่าสนใจ แต่เราว่าเนื้อหาวกไปวนมาเยอะค่ะ แบบว่า น้ำเยอะ อ่านแบบ skim ก็ยังรู้เรื่อง สำนวนก็แปลกๆ เหมือนสับสนว่าจะเป็นมุมมองบุคคลที่1หรือบุคคลที่3ตลอดเวลา คงกะให้งง ซึ่งใช่ค่ะงงว่าทำทำไม บางทีมึนจนไม่อยากจะอ่านต่อ เข้าใจเรื่องหมดเลยแต่ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเขียนแบบนี้
ตอนเฉลยปมออกแนวปวดหัวมากกว่าว้าว แทบจะไม่ใช่นิยายสืบสวนแล้วอ้ะ🥲
แต่ส่วนดีเราว่าน่าจะเป็นประเด็น cyber bully ค่ะ
.
.
.
.
.
-ตรงนี้สปอยแล้วค่ะ-
1.เขียนหลอกคนอ่าน หลอกแบบแย่ค่ะ ส่วนตัว555
เช่น มาซาโนริคนนึงที่ไปนั่งเล่นในสวนแล้วเจอครูพี่เลี้ยง ตัวหนังสือเขียนโต้งๆว่า "ครูพี่เลี้ยงสาว" พอเฉลยปมดั๊นนนบอกว่าครูพี่เลี้ยงเป็นผช คือ???
2.ไทม์ไลน์ ส่วนตัวเราว่าตัดสลับมั่วแบบกุมหัว ฟีลแบบเอากันงี้เลยหรอ ถ้าเรียงไทม์ไลน์ดีๆมันจะทำให้คนอ่านเดาถูกแน่นอนใช่มั๊ย
3.หลายๆครั้งตอนบรรยายเรื่องผญ อาจจะทำให้บางคนรู้สึกไม่สบายใจได้ค่ะ
-ตรงนี้ไม่สปอยค่ะ-
เรื่องเล่าผ่านมุมมอง โอยามะ มาซาโนริ หลายคน ดูน่าสนใจ แต่เราว่าเนื้อหาวกไปวนมาเยอะค่ะ แบบว่า น้ำเยอะ อ่านแบบ skim ก็ยังรู้เรื่อง สำนวนก็แปลกๆ เหมือนสับสนว่าจะเป็นมุมมองบุคคลที่1หรือบุคคลที่3ตลอดเวลา คงกะให้งง ซึ่งใช่ค่ะงงว่าทำทำไม บางทีมึนจนไม่อยากจะอ่านต่อ เข้าใจเรื่องหมดเลยแต่ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเขียนแบบนี้
ตอนเฉลยปมออกแนวปวดหัวมากกว่าว้าว แทบจะไม่ใช่นิยายสืบสวนแล้วอ้ะ🥲
แต่ส่วนดีเราว่าน่าจะเป็นประเด็น cyber bully ค่ะ
.
.
.
.
.
-ตรงนี้สปอยแล้วค่ะ-
1.เขียนหลอกคนอ่าน หลอกแบบแย่ค่ะ ส่วนตัว555
เช่น มาซาโนริคนนึงที่ไปนั่งเล่นในสวนแล้วเจอครูพี่เลี้ยง ตัวหนังสือเขียนโต้งๆว่า "ครูพี่เลี้ยงสาว" พอเฉลยปมดั๊นนนบอกว่าครูพี่เลี้ยงเป็นผช คือ???
2.ไทม์ไลน์ ส่วนตัวเราว่าตัดสลับมั่วแบบกุมหัว ฟีลแบบเอากันงี้เลยหรอ ถ้าเรียงไทม์ไลน์ดีๆมันจะทำให้คนอ่านเดาถูกแน่นอนใช่มั๊ย
3.หลายๆครั้งตอนบรรยายเรื่องผญ อาจจะทำให้บางคนรู้สึกไม่สบายใจได้ค่ะ
This entire review has been hidden because of spoilers.
May 14, 2022
故事設定蠻有趣的，劇情也是峰迴路轉，真的是一轉再轉，各種彎道甩尾，轉到我快吐的程度，看到最後幾頁還是猜錯犯人。
雖然書裡出現了上千次的「大山正紀」，每頁都會出現好幾個，但搞混的次數比我想像得還要少，像是其中一位大山正紀是御宅族就很有記憶點，作者把他的宅興趣寫超細，剛好跟我最近玩的遊戲有點像（日本的遊戲都這樣嗎？）什麼兩千十連抽啊，抽不想要的只好繼續抽啊，在稀有卡片出來時會用力抓手機啊，整個共鳴百分百欸，根本忘不了ＸＤ
這個故事也讓我再次體會到沒有親身經歷過的話，真的很難理解當事人的心情。如果我遇到跟殺人犯同名的人，我是不是也會很介意？然後就突然想到之前的捷運殺人案，嗯...好像真的會有點在意耶，即使對方只是剛好同名同姓，但叫他的名字就會想起那件事，也會想起那個人，想起那些新聞，想起那時候很恐慌的氛圍，心情蠻錯雜的。 但像書裡的人那樣追著他們圍剿或是不給他們工作機會之類的事還是很難想像。
然後作者在書中寫了宅文化歧視、正義魔人、校園霸凌、網路肉搜公審這類很貼近生活的議題，但不知道為什麼，故事很流暢，也有一些反轉會嚇到，但在人物設定上一直覺得哪裡怪怪的，我知道作者想要表達酸民公審跟肉搜是很不好的行為，所以會放大檢視或是誇飾這些行為，但從頭到尾都這樣的時候，忍不住會想...難道日本沒有會理性思考的人嗎？每個都是只會盲目跟風，惡意中傷他人的酸民嗎？酸民們團結在一起攻擊的樣子很像什麼邪教耶...每個炎上議題都會有正反兩面的言論，即使敵不過酸民的勢力，還是會有人回應，從沒看過一面倒的慘烈情況，這裡又變得很不真實。
還有，我不太懂這本書裡唯一跟主角們想法不同，一直站在犯人那邊的中年工讀生，這個角色為什麼會是自以為高尚又猥瑣的討厭鬼，刻意醜化他的意義是什麼？因為他幫犯人講話嗎？難得出現一個講反面意見的人，為什麼要醜化他呢？如果一個故事裡全部都是壞人，這個虛構世界也讓人太絕望了吧，就算是讓人壓力很大的反烏托邦故事也會有好人跟壞人啊。因為從頭到尾都是負面的內容，再配上結尾那些很像自身領悟的總結，真的很說教，默默踩到我雷點，越看越不喜歡，但為了知道兇手是誰還是看完了...
雖然書裡出現了上千次的「大山正紀」，每頁都會出現好幾個，但搞混的次數比我想像得還要少，像是其中一位大山正紀是御宅族就很有記憶點，作者把他的宅興趣寫超細，剛好跟我最近玩的遊戲有點像（日本的遊戲都這樣嗎？）什麼兩千十連抽啊，抽不想要的只好繼續抽啊，在稀有卡片出來時會用力抓手機啊，整個共鳴百分百欸，根本忘不了ＸＤ
這個故事也讓我再次體會到沒有親身經歷過的話，真的很難理解當事人的心情。如果我遇到跟殺人犯同名的人，我是不是也會很介意？然後就突然想到之前的捷運殺人案，嗯...好像真的會有點在意耶，即使對方只是剛好同名同姓，但叫他的名字就會想起那件事，也會想起那個人，想起那些新聞，想起那時候很恐慌的氛圍，心情蠻錯雜的。 但像書裡的人那樣追著他們圍剿或是不給他們工作機會之類的事還是很難想像。
然後作者在書中寫了宅文化歧視、正義魔人、校園霸凌、網路肉搜公審這類很貼近生活的議題，但不知道為什麼，故事很流暢，也有一些反轉會嚇到，但在人物設定上一直覺得哪裡怪怪的，我知道作者想要表達酸民公審跟肉搜是很不好的行為，所以會放大檢視或是誇飾這些行為，但從頭到尾都這樣的時候，忍不住會想...難道日本沒有會理性思考的人嗎？每個都是只會盲目跟風，惡意中傷他人的酸民嗎？酸民們團結在一起攻擊的樣子很像什麼邪教耶...每個炎上議題都會有正反兩面的言論，即使敵不過酸民的勢力，還是會有人回應，從沒看過一面倒的慘烈情況，這裡又變得很不真實。
還有，我不太懂這本書裡唯一跟主角們想法不同，一直站在犯人那邊的中年工讀生，這個角色為什麼會是自以為高尚又猥瑣的討厭鬼，刻意醜化他的意義是什麼？因為他幫犯人講話嗎？難得出現一個講反面意見的人，為什麼要醜化他呢？如果一個故事裡全部都是壞人，這個虛構世界也讓人太絕望了吧，就算是讓人壓力很大的反烏托邦故事也會有好人跟壞人啊。因為從頭到尾都是負面的內容，再配上結尾那些很像自身領悟的總結，真的很說教，默默踩到我雷點，越看越不喜歡，但為了知道兇手是誰還是看完了...
This entire review has been hidden because of spoilers.
Read
April 26, 2022一宗獵奇殺人案，
6歲女孩被誘到公廁殘殺
兇手是個未到16歲的少年犯，
卻基於少年法不能披露姓名和樣貌
惹起公憤；
有雜誌而正義之名號公開了少年犯的姓名-
大山正紀；
於是，
日本裡許多同名同姓的大山正紀
都一同遭殃了；
有被霸凌的，有入學申請被取消的，
有失業的，有被拒絕的....
一衆苦主怨氣無處宣洩，
組成苦主協會，
卻混入了真正的兇手，
自此本格推理劇情正式展開....
作者對今時今日的網路現象描寫細膩，
令人反思；
神展開的本格推理雖未至於拍案叫絕
但各式各樣的神反轉讓人目不暇給....
又是一本讓我思考良久的小說.....
『看看網路，就知道了吧。
現在這個年代，
人人都想拿自己的好惡和社會正義畫等號，
群起制裁別人』
『你是外國人。你是男人。你是女人。
你是殘疾人。你是無業遊民。你是流浪漢。
你是宅。你是病人——
這世上充斥著各種歧視....
但他從未想過，“你是大山正紀”也會成為被歧視的原因。
大山正紀這個名字會成為他往後人生中背負的重罪，
只因為這世界上有一位“大山正紀”是獵奇殺人犯。』
6歲女孩被誘到公廁殘殺
兇手是個未到16歲的少年犯，
卻基於少年法不能披露姓名和樣貌
惹起公憤；
有雜誌而正義之名號公開了少年犯的姓名-
大山正紀；
於是，
日本裡許多同名同姓的大山正紀
都一同遭殃了；
有被霸凌的，有入學申請被取消的，
有失業的，有被拒絕的....
一衆苦主怨氣無處宣洩，
組成苦主協會，
卻混入了真正的兇手，
自此本格推理劇情正式展開....
作者對今時今日的網路現象描寫細膩，
令人反思；
神展開的本格推理雖未至於拍案叫絕
但各式各樣的神反轉讓人目不暇給....
又是一本讓我思考良久的小說.....
『看看網路，就知道了吧。
現在這個年代，
人人都想拿自己的好惡和社會正義畫等號，
群起制裁別人』
『你是外國人。你是男人。你是女人。
你是殘疾人。你是無業遊民。你是流浪漢。
你是宅。你是病人——
這世上充斥著各種歧視....
但他從未想過，“你是大山正紀”也會成為被歧視的原因。
大山正紀這個名字會成為他往後人生中背負的重罪，
只因為這世界上有一位“大山正紀”是獵奇殺人犯。』
This entire review has been hidden because of spoilers.
November 11, 2022
Amazing book and story!
A well organized and reversed story! We all could be the individual with just a label while being dragged to another life. Remove the label, how would we pave our way to different life. Author also peeled off the layer of the sickness of this society: virtual violence, calumny, disguised moral high ground... It was sick and it was fascinating.
I read the 文庫本 so it also comes with another short 同姓同名 story. Different side of the game and it is also very fascinating.
Highly recommend it!
A well organized and reversed story! We all could be the individual with just a label while being dragged to another life. Remove the label, how would we pave our way to different life. Author also peeled off the layer of the sickness of this society: virtual violence, calumny, disguised moral high ground... It was sick and it was fascinating.
I read the 文庫本 so it also comes with another short 同姓同名 story. Different side of the game and it is also very fascinating.
Highly recommend it!
August 14, 2025
สนุกดี ถ้าชอบหักมุมอันนี้ดีมาก หักแล้วหักอีกหักสะบัดหักอยู่นั่นอยู่อย่างนั้น ถูกใจมาก เดาตอนจบไม่ถูกเพราะเดาไปก็อาจจะคิดว่าถูกแล้ว แต่พอบทต่อไป เอ้า ไม่ถูก 55556666555 ยอดเยี่ยมๆๆๆ แต่แต่ มีคำคมชีวิตค่อนข้างเยอะ คนปกติคงไม่พูดแต่ก็เออๆ ญี่ปุ่นดี กดผู้หญิงนิดหน่อยตามสไตล์นักเขียนคนนี้แหละเห็นหลายเรื่องแล้ว เอิ่บ มีงงเยอะอยู่ในบางจังหวะ แต่ก็ดูตั้งใจให้งงอยู่แล้ว แต่ถึงงั้นก็ยังอ่านผ่านๆได้อยู่นะ จินตนาการตัวละครตามแล้วสนุกมากกกก ละชื่อซ้ำเป็นสิบๆตัว เหมือนได้บริหารสมอง
November 17, 2025
ช่วงแรกแอบน่าเบื่อ ปูพื้นตัวละครนานมาก ละแต่ละคนก็มีปมเหมือนๆกัน คือชื่อตัวเองไปเหมือนฆาตกรวิปริต โดนคนแยกแยะไม่ได้รังเกียจ ชีวิตตกต่ำ บลาๆๆ ทุกคนเลยมาเจอกันใน "ชมรมเหยื่อชื่อสกุลเดียวกัน" เพื่อช่วยกันทวงชื่อตัวเองคืน แล้วก็เรื่องนู่นนี่ก็เกิด มาสนุกเอาตอนช่วงท้ายที่เริ่มเฉลยปมอะ ถึงรู้ว่าอ้าวโดนหลอกฉ่ำาา พลิกไปพลิกมาเว่อ อ่านแล้วก็อ๋ออเรื่องมันเป็นงี้เอง อ้าว ไม่ใช่เว้ย โดนหลอกอีกละเฮ้อ
เล่าแบบใส่น้ำเยอะไปหน่อย ก็เลยให้ 3⭐ เป็นคะแนนความโดนหลอกแล้วหลอกอีกไม่จบไม่สิ้น
เล่าแบบใส่น้ำเยอะไปหน่อย ก็เลยให้ 3⭐ เป็นคะแนนความโดนหลอกแล้วหลอกอีกไม่จบไม่สิ้น
November 23, 2025
สนุกดีนะ ได้อ่านตอนที่มันฟรีใน Meb พล็อตน่าสนใจมาก พูดถึงเรื่องโซเซียลมีเดียได้ดี สไตล์คนเขียนคือจะทำให้เราสับสนว่าคนไหนคือโอยามะไหน เลยต้องจำเป็นลักษณะเด่นของคนนั้นไป เช่น โอยามะที่เป็นนักฟุตบอลเก่า โอยามะที่ตัวสูง ๆ ผอม หรือโอยามะที่ตาเล็ก แต่ติดใจเรื่องนึงคือรู้สึกคนเขียนอคติกับผญ.ไหม ตัวละครที่นิสัยสุดโต่ง ใช้อารมณ์เป็นหลัก มักจะเป็นผญ.นะ ไม่รู้ว่าเราคิดมากไปรึเปล่า แต่อ่านรีวิวหลายคนก็คิดเหมือนกัน555
May 24, 2025
ชอบเรื่องการถ่ายทอดเกี่ยวกับการบุลลี่ไม่ว่าจะเป็นในออนไลน์หรือในชีวิตจริง เวลาอ่านสับสนมาก ต้องมีสติ เพราะทุกคนชื่อเหมือนกัน อ่านไปก็แบบ เอ๊ะ! คนไหนเล่า งง สับสน พยายามจะนึกว่าตัวละครไหนพูด อ่านจบแล้วยาพาราเข้าด่วน สับสน พลิกแพลง เดาไม่ออกว่าสิ่งที่ทุกคนบอกไปนั้นคือตัวจริงๆที่เขาเป็น หรือโกหกกันแน่ สับสนอย่างมาก
November 19, 2025
ประเด็นดี เกี่ยวกับการบุลลี่ทั้งในโซลเชี่ยวและภ��ยนอก คำพูดไม่ทำให้ใครเจ็บตัว แต่ใจอาจจะไม่ไหวจนกลายเป็นเหตุให้มีเรื่องจริงๆได้ อ่านแล้วก็คิดอยู่นะว่าเวลาเม้นอะไร ถ้าพูดออกไปกับเจ้าตัวไม่ได้ก็อย่าไปพิมแบบนั้นใส่ใครเลย
เนื้อเรื่องน่าสนใจแต่หลอนชื่อไปหมดมาซาโนริทุกบรรทัด อ่านเลยหลับบ้างสปีทบ้าง โดนหลอกไปหลอกมา แต่สงสัยอ่านชื่อมากไปเลยกลายเป็นเบื่อเลยซะงั้น
เนื้อเรื่องน่าสนใจแต่หลอนชื่อไปหมดมาซาโนริทุกบรรทัด อ่านเลยหลับบ้างสปีทบ้าง โดนหลอกไปหลอกมา แต่สงสัยอ่านชื่อมากไปเลยกลายเป็นเบื่อเลยซะงั้น
June 30, 2022
เป็นเรื่องที่หักมุมแบบให้เราเหวอได้ตลอดเวลาจริงๆ
แต่สิ่งที่แอบน่าเบื่อคือส่วนปรัชญาในเรื่องที่บางอย่างรู้สึกเน้นจนรู้สึกบทพูดมันชวนให้เขินๆ เช่น เราเจอคนที่พูดหลักปรัชญาในชีวิตจริง มันก็จะรู้สึกว่าไม่ใช่ภาษาพูดปรกติ
แต่สิ่งที่แอบน่าเบื่อคือส่วนปรัชญาในเรื่องที่บางอย่างรู้สึกเน้นจนรู้สึกบทพูดมันชวนให้เขินๆ เช่น เราเจอคนที่พูดหลักปรัชญาในชีวิตจริง มันก็จะรู้สึกว่าไม่ใช่ภาษาพูดปรกติ
February 12, 2024
ยืมชื่อฆ่า - ว้าวมาก สนุกมาก ตอนจบนี่แบบพีคในพีค อ๊ากกกก ถ้าไม่นับเรื่องที่ตัวละครชื่อเดียวกันเป็นสิบๆคน อ่านแล้วอาจจะงงได้แต่แบบ เปนเรื่องที่ให้ข้อคิดเยอะมาก ทั้งเรื่องบูลลี่ เรื่องทัวลงในโลกออนไลน์ แอบซึ้งตอนที่แบบชื่อไม่ได้กำหนดชีวิตเราไปซะทุกอย่าง การกระทำของเราต่างหาก
February 26, 2022
從姓名帶出霸凌議題有巧思，但是手法太花式了讓人覺得被刻意玩弄
May 18, 2022
説教くさいし、女嫌いだし。
June 28, 2022
2星。整本書通篇在說教，講一些作者自以為是的道理，強硬灌輸給讀者。說教也就算了，結尾竟然來個大反轉，也許作者是為了增加懸念，但是這樣一來把之前大篇幅說教的內容完全推翻了，結局真的很糟糕。除了噁心的x之外，全部人的人生都受到影響，x一個人活得好好的，還迎來了新的生活。我花時間看這本說教書是為了什麼，真的很糟糕。
另外，通篇厭女，所有女性都是反面角色，男性是受害者，真的很無語。
另外，通篇厭女，所有女性都是反面角色，男性是受害者，真的很無語。
October 19, 2022
三星半。平行叙事本身就隐没了时间线，于是线索汇集到一起，诡述本身也就不奇怪了。社会现实意义大于故事本身，但故事讲的并没有那么好罢了。
December 11, 2022
1.关于社交网络、网络暴力、校园霸凌、echo chamber效应的老调重弹，大段大段文字用来说教，但是也没有太多新的观点，读多了让人厌烦；2.有一段叙述看到了作者对身份政治的反思，好评；3.最后几章多重反转还是挺精彩的，但是存在人物指代不清的嫌疑（可能是作者刻意为之），看得让人头昏眼花。
December 22, 2022
叙述性诡计 真的一般 前文大篇幅铺垫没太出彩
不得不说 读中文比读英文快太多了🥲
不得不说 读中文比读英文快太多了🥲
March 5, 2023
Very misogynistic...
Displaying 1 - 30 of 45 reviews