سهراب سپهری را غالباً و البته به درستی "شاعر" می شناسند نه نقاش. ولی او در قلمرو نقاشی نیز آثاری بر جای گذاشته است که گواه بر تشخصی است که در بیان هنری خود از لحاظ ارائه قالب و مضمونی خاص به دست آورده بوده است. اغلب هنرمندان در زندگی خود بیش از یک هنر را آزموده اند و عاقبت با یکی از آنها بیشتر مأنوس و در آن مسلط شده اند. ولی تفاوت سپهری در این است که مضامین نقاشی و شعر او بسیار به هم نزدیک و توان گفت یکی است: طبیعت از نگاه انسان. شعر و نقاشی سپهری دو بعد یک روح اند.
کتاب حاضر مجموعه ای از کلیه آثار نقاشی و طراحی سهراب سپهری است که پس از درگذشت وی در نزد خانواده اش باقی مانده است. این آثار بسیارمتنوع اند و نمونه های گوناگونی از برخی دوره های مختلف نقاشی سپهری را نشان می دهند و این مجموعه در واقع گزارشی است از کیفیت تحول نقاشی سپهری در دوره های خاص و کوشش های پیوسته او با هدف دستیابی به شکل های مختلف بیان تصویری. در تهیه و تنظیم این مجموعه سعی نشده است که گزینش و حذف و انتخابی در مواد تشکیل دهنده آن صورت بگیرد و کوشش فقط بر این بوده است که آثار تا حدّی رده بندی شوند.
Sohrâb Sepehrî (Persian: سهراب سپهری) (October 7, 1928 - April 21, 1980) was a notable modern Persian poet and a painter.
He was born in Kashan in Isfahan province. He is considered to be one of the five most famous modern Persian (Iranian) poets who have practised "New Poetry" (a kind of poetry that often has neither meter nor rhyme).
Sohrab Sepehri was also one of Iran's foremost modernist painters.
Sepehri died in Pars hospital in Tehran of leukemia. His poetry is full of humanity and concern for human values. He loved nature and refers to it frequently. The poetry of Sohrab Sepehri bears great resemblance to that of E.E. Cummings.
Well-versed in Buddhism, mysticism and Western traditions, he mingled the Western concepts with Eastern ones, thereby creating a kind of poetry unsurpassed in the history of Persian literature. To him, new forms were new means to express his thoughts and feelings.
سهراب سپهری (۱۵ مهر ۱۳۰۷ در کاشان – ۱ اردیبهشت ۱۳۵۹ در تهران) شاعر و نقاش ایرانی بود. او از مهمترین شاعران معاصر ایران است و شعرهایش به زبانهای بسیاری از جمله انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی و ایتالیایی ترجمه شدهاست. ستایش طبیعت و روستا و همچنین توجه به عرفان و نگرش توحیدی از مهم ترین مضامین شعری او بودند. وی پس از ابتلا به بیماری سرطان خون در بیمارستان پارس تهران درگذشت.
دورهٔ ابتدایی را در دبستان خیام کاشان (شهید مدرّس فعلی) (۱۳۱۹) و متوسّطه را در دبیرستان پهلوی کاشان خرداد ۱۳۲۲ گذراند و پس از فارغالتحصیلی در دورهٔ دوسالهٔ دانشسرای مقدماتی پسران به استخدام ادارهٔ فرهنگ کاشان درآمد.در شهریور ۱۳۲۷ در امتحانات ششم ادبی شرکت نمود و دیپلم دوره دبیرستان خود را دریافت کرد. سپس به تهران آمد و در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت و هم زمان به استخدام شرکت نفت در تهران درآمد که پس از ۸ ماه استعفا داد. سپهری در سال ۱۳۳۰ نخستین مجموعهٔ شعر نیمایی خود را به نام مرگ رنگ منتشر کرد. در سال ۱۳۳۲ از دانشکده هنرهای زیبا فارغ التحصیل شد و نشان درجه اول علمی را دریافت کرد. در همین سال در چند نمایشگاه نقاشی در تهران شرکت نمود و نیز دومین مجموعهٔ شعر خود را با عنوان زندگی خوابها منتشر کرد. در آذر ۱۳۳۳ در ادارهٔ کل هنرهای زیبا (فرهنگ و هنر) در قسمت موزهها شروع به کار کرد و در هنرستانهای هنرهای زیبا نیز به تدریس میپرداخت