Στο Σαν Χοσέ ντε Μαρικίνα της Χιλής λένε ότι ο ήλιος δεν δύει ποτέ ή δύει μετά από απόφαση των κατοίκων του. Το συμβάν της οδού Μανουέλ Βάρας είναι ένα σύμπλεγμα εκδοχών, ένα διασκεδαστικό δενδροδιάγραμμα πιθανοτήτων, τις οποίες εμείς, ως παρατηρητές, καλούμαστε να βάλουμε σε μία λογική σειρά και να διαμορφώσουμε το τέλος της ιστορίας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Και που λέτε παιδιά, ο Ιντζές βρέθηκε να έχει την κατοχή του (μη με ρωτάτε πως, αυτό είναι άλλη ιστορία) κάμποσες παλέτες με χαρτί παλατίνα (120 γραμμαρίων) και old mill bianco (της fedrigoni, 250 γραμμαρίων) και είπε να γράψω κάτι για να μην πάει χαμένο και τόσο ωραίο χαρτί αλλά δεν ήθελε να γράψει τίποτε τετριμμένα και πληκτικά πράγματα οπότε έγραψε το συμβάν (της οδού Μανουέλ Βάρας, γιατί είναι κάτοχος του DELE B2) και εγώ πήρα τον αριθμό έκδοσης 59, όχι γιατί πραγματικά είχα κανένα καημό να διαβάσω το βιβλίο του αλλά ήθελα να διαβάσω κατιτίς όσο έπινα το καφεδάκι μου στο αγαπημένο βιβλιοκαφέ της γειτονιάς μου.
Δηλαδή για να καταλάβετε πόσο παρανοϊκό είναι αυτό το βιβλίο, αναφέρει κάπου για ένα αχανές εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας που είχε χτιστεί πριν τριανταπέντε χρόνια στα Τουρκοβούνια. Δηλαδή αισθάνθηκα πως έκανα ταξίδι πίσω στα χρόνια της παιδικής μου ηλικίας όταν με ρώτησε η μαμά μου τι είναι αυτό το βιβλίο που διαβάζεις κι εγώ της είπα πως είναι μια ιστορία για έναν άνθρωπο που διαβάζει ένα βιβλίο που συνέχεια η ιστορία αλλάζει και κάνουν και ΣΕΞ (είχα βουτήξει το Αν μια νύχτα του χειμώνα ένας ταξιδιώτης από το ατελιέ του θείου μου) κι έφαγα μια τιμωρία εξαιρετική η οποία βεβαίως ήταν ασύγκριτα μικρότερη από τα καντήλια που άκουσε ο καημένος ο θείος.
Στου Ιντζέ όλα βέβαια τα διαπλεκόμενα αποσπάσματα είναι πιο μικρής κλίμακας αλλά έχει πολλά πράγματα: λουόμενες Καρντάσιανς, τον Πινοσέτ, τρομοκράτες και ληστές τραπεζών, Εσθονούς χεβιμεταλάδες, έναν σκύλο, έναν παππού με σκοτεινό παρελθόν που παίζει μπίνγκο, ένα ρήγμα, μια βόμβα, ένα πορτοφόλι και άλλα πολλά (το καλύτερο φυσικά είναι το πυρηνικό εργοστάσιο στα Τουρκοβούνια by far).
Κάπου εκεί έξω υπάρχουν 941 αντίτυπα του βιβλίου αυτού που είναι τόσο μικρό που θα μπορούσε να χωρέσει σε μια σχισμή και σκέφτομαι πως χιλιάδες χρόνια μετά από σήμερα, όταν πλέον ο ανθρώπινος πολιτισμός θα έχει καταστραφεί, μια ομάδα εξωγήινων αρχαιολόγων θα ανακαλύψει αυτό το βιβλίο στη σχισμή και θα το χρησιμοποιήσει ως manual κατανόησης της ανθρωπότητας.
Δεν ξέρω αν ο Ιντζές είναι σπουδαίος συγγραφέας ή ένας άνθρωπος που έτυχε να έχει καλής ποιότητας χαρτί και ένα πτυχίο από το Ινστιτούτο Θερβάντες, εγώ μια φορά είμαι αποφασισμένη να βρω και τα υπόλοιπα έργα του γιατί όταν τελείωσα το βιβλίο του η πρώτη μου σκέψη ήταν: Θέλω να μάθω τι γίνεται παρακάτω!
(Κι εδώ που τα λέμε αυτό είναι το καλύτερο που μπορεί να συμβεί σε έναν αναγνώστη).