Pasierbica gangstera

Pasierbica gangstera #1

by Monika Magoska-Suchar

Dwa zwaśnione mafijne rody, nienawiść zapisana w genach i namiętność, która łamie wszelkie reguły.

Chiara wychowała się z dala od świata, wśród fanatycznie oddanych religii sióstr zakonnych. Nie zna swoich krewnych, a już na pewno nie przypuszcza, że jest jedyną żyjącą osobą, w której żyłach płynie krew dwóch zwaśnionych mafijnych rodzin sprawujących władzę na Sardynii. Już wkrótce upomni się jednak o nią przeznaczenie.

Fabio jest przyszłym donem rodu Candeloro. Przed laty ożenił się z pochodzącą z rodu Russo Dafne, by przez ten związek zapewnić pokój na wyspie. Kiedy kobieta umiera, widmo wojny między gangami staje się coraz bardziej realne. Fabio widzi tylko jedno rozwiązanie – musi odnaleźć pasierbicę i wydać ją za mąż za swojego brata. Nigdy wcześniej nie widział Chiary, ona zaś nie zna bezwzględnego świata, którego Fabio jest królem. Dzieli ich ogromna różnica wieku, łączą skomplikowane układy. Co zrobią w obliczu rodzącej się między nimi namiętności? Przeciwstawią się jej w imię zasad? A może zanim sami zniszczą kiełkujące w nich uczucie, zrobią to ich wrogowie? Czy jak zwiastowała wróżba uważanej za wiedźmę ciotki Fabia, pojawienie się na Sardynii Chiary będzie powodem upadku rodu Candeloro?

Sardynia to gorąca, zniewalająca, pełna wierzeń i przesądów nieznanych przybyszom z innych stron świata wyspa, opanowana przez mafię. Czy Fabio i Chiara zbudują tu wspólną przyszłość? A może sprawią, że urokliwą wyspę ogarnie pożoga?

Genres: Romance

376 pages, Paperback

First published January 26, 2022

Reviews

[tentremxoxo · Rating 1 out of 5]

Mnóstwo spojlerów!! Nie żałowałam sobie :>
Oczywiście nie chce urazić miłośników tej książki, to moje skromne zdanie tylko, wylewam tu całą moją frustrację, którą pisałam od 20 minut :”)

Ta książka to wielkie dno. 🥲
zastanawiacie sie jednak pewnie, dlaczego przeczytałam ją w dwa dni?
Bo nie miałam nic do roboty a staram się czytać książki które mi zalegają.
Nie wiem kto w ogóle postanowił wydać go na świat XD nigdy nie czytałam nic gorszego.

Laska została uwolniona przez mafioza bo jego żonka kopnęła w kalendarz, a z racji że zostawiła córkę (z innym typem z poprzedniej relacji ) i oddała do zakonu to ten ją przygarnął (Fabio, ojczym i mąż tej matki głównej bohaterki) , bo to jego pasierbica.
Ale to nie wszystko. Nie dość że laske uratowali to ona jest takim rozpieszczonym gówniarzem. zachowuje się jakby robiła wszytsko od zawsze TAK JAKBY PRZEZ PRAWIE 18 LAT NIE BYŁA W ZAKONIE MOJ BOŻE. To jest najgorsza główna bohaterka z jaką miałam do czynienia. Chiara. Małe niewiniątko, wychowane w zakonie. Każdy by pomyślał hm blondynka, niska, drobnej budowy, pewnie nieśmiała. HAHA NIEE. Ona od początku jak ją z tego zakonu wyciągnęli, już była jakaś buntowniczka. Wszyscy dawali się jej omamić. Przysięgam że ona ma coś z głową. Ja rozumiem że w tym zakonie ciężko było z wychowaniem, ale jak można interesować się facetem lat 40, który ma być jej ojczymem. Ona PRAWIE 18 lat na karku i jeszcze się jara tym? Dla mnie to podchodziło już pod daddy issues.

Następnie, ta książka to wielkie dno bo jaki normalny 35 letni i 40!! chłop bierze się za gówniarę która nie ma nawet 18 lat? X D nie wytrzymam. Pewnie miało to na myśli że ona szybciej dojrzała.

Zwrotem akcji jest to że zainteresował się nią jej własny OJCZYM który w późniejszym czasie no cóż. był z nią dosyć blisko :>
Nie dość że laska jest pyskata, tak jakby normalne było to że ją porwali z zakonu, pyskuje, uważa się za królową świata. To jeszcze imprezuje z tym Marco z którym będzie siła hajtana ale jednak jej to za bardzo nie przeszkadza. Nie poznała nawet tego swojego ojczyma przez pierwsze 150 stron, a ten Marco zdążył już ją pierwszy raz rozpić i jeszcze się naćpała. Oczywiście po tym wszystkim Fabio (wspaniały ojczym który wszystko ukartował), uratował ją od Marco, który zaczął naszą główną bohaterkę obmacywac.
Najlepsze w tym wsyzstkim to ze Marco prowadzi jakies interesy w których sa panienki lekkich obyczajów i w momencie gdy omawiali interesy i główna bunczyna bohaterka była z nim obok siedząc w tym samym momencie tamtemu drugiemu losowemu typowi, z którym Marco omawiał interesy (idk jakiś Hiszpan, tak go nazywałam) wiadomo co dwie dziewczyny mu robiły.
Wtedy nasza bunczyna, jednak w tym momencie pokorna i odważna główna bohaterka, widząc to, powiedziała, oczywiście przytoczę cały fragment tej komedii bo to zasłużyło na pojawienie się:
„ Nie jestem tylko pewna, jak odnalazłabym się w tym… - wskazała gestem na półnagą hostessę siedzącą na kolanach ekstensja i całującą się z nim namiętnie.
- Myślę że będziesz równie dobra jak ona. - uśmiechnąłem się znacząco.
Chiara przyglądała się przez chwilę roznegliżowanej kobiecie, po czym nachyliła się do mojego ucha i wyszeptała pewnym tonem:
- Po analizie myślę, że jednak będę lepsza.”
Skromnie chcę wspomnieć. Oni znają się tylko tydzień. No może dwa. Nie poznała swojego ojczyma jeszcze. Spojler taki że nic nie zrobił jej mimo swojego stanu XD za bardzo boji się ojczyma Chiary.

Jestem coraz bardziej zdania że Marco potrzebuje pomocy jakiegoś terapeuty bo niebywale problemy z agresją. Jak może to każdemu rozwala głowę i zabija XD to podchodzi chyba pod jakąś chorobę nawet

Moim największym szokiem tej historii, był moment gdy cała ta powalona rodzina, której bossem jest Fabio, zaczyna przeciw niemu spiskować. Bo on ogólnie zaadoptował te Chiare żeby miała jego nazwisko A ON JESZCZE PROWADZIŁ Z NIA ROMANS. no ale cóż, z racji że Fabio obiecał Marcowi że ta będzie jego żona. Bombki strzeliły i siła ja wziął za żonę. Oczywiście nie było jak w Shreku jakieś NIE ZGADZAM SIĘ!!! Tylko Fabio pozwolił na to, mimo że kocha chiare. Jeszcze wyszło na jaw że matkę Chairy, z którą wcześniej Fabio ( z którym nasza główna bohaterka kręci ) podtruwano i dlatego umarła no to cóż. Ja w ogóle nie wiem, czemu stary typ, lat 40 nie skapnął się jak ta ciotka, wróżka od kart która sypiała z mężem swojej zmarłej siostry ( pls czemu oni wszyscy sypiają z sobą mimo że prawie rodzina ), tak naprawdę nie raz groziła czymś. A dopiero jak Chiara ( przypomnę wychowana w zakonie nigdy nie zaznała prawdziwego świata) wspomniała o tym to ten stwierdził żeby zrobić jakieś badania XD.

Mega mnie denerwowało to że postacie takie już starsze zachowują się jak gówniarze. Już niekiedy ta Chiara wykazywała jakieś dojrzalsze rozumowanie niż oni. Fabio jak nastolatek. Myślałam że mając 40 lat mysli się inaczej a on rozumowanie takiego młodego dorosłego.
Marco to samo, przedstawili go jako ta zla postać, a on to jak duże oburkniete dziecko. Nienawidzę każdego bohatera z tej książki. Nie da się ich nawet lubić.

Oczywiście historia się skończyła tak dramatycznie że uciekać chcieli na kontynent. Po ich wspaniałej nocy.. zapomniałam wspomnieć o wrogach którzy napadli na nich. Bo Marco się bardzo zdenerwował że jego żonę odbili. Polali Fabia jakaś trucizna że mu twarz wypali i porywają bohaterkę. NOI KONIEC CZĘŚCI PIERWSZEJ.

Moje myszki. Jeśli dotrwaliście do tego momentu.
Wiedzcie..
Specjalnie przeczytam drugi tom.
Żebyście nie musieli się krzywdzić :>

[FiliżankaFantasy · Rating 1 out of 5]

Cóż...
Bardzo przewidywalna historia, okropnie stereotypowa i krzywdząca. I nie chodzi tu o motyw romansu pasierbicy z ojczymem, która została uratowana z klasztornej biedy. Sam pomysł na książkę jest całkiem dobry, ale wykonanie... Wykonanie niestety leży.

Po bardzo obiecującym początku, zarysowaniu fabuły, przyszedł czas na festiwal żenady. Głowna bohaterka do bólu infantylna. Biedna Chiara, nieznająca życia poza klasztorem, pokątnie czytająca pisemka dla kobiet, zmienia się w pięknego łabędzia, córkę Candelorona, spadkobiercy familli. Tak nagle pięknieje, z chudej siedemnastolatki zmienia w seksowną laskę. W niespełna dwa miesiące. I całkiem dobrze odnajduje się w roli napastnika, okłada swoich porywaczy po twarzy, by w drugiej chwili krzyczeć ze strachu. Nie kupuję tego, brak mi w tym logiki i realizmu. Odrealnione wybory, nieścisłości fabularne, wielki boss mafii nagle ma wielkie serce, mimo że żadnej kobiety nie pokocha a każda kolejna to jedynie przygoda.

Mimo to, Fabio pozostaje moją ulubioną postacią z całej książki i chętnie przeczytam kontynuacje właśnie dla niego. I tylko dla niego. No i plus za włoskie klimaty. To się akurat ceni. Mogę dać jedynie 1 na 5 gwiazdek.

23/52

[zmiloscidomroku · Rating 5 out of 5]

To wspaniałe uczucie kiedy możesz śledzić i zobaczyć jak warsztat autora się polepsza, i z każdą kolejną książką zaskakuje Cię coraz bardziej. Monika Magoska-Suchar przeszła z tą historią samą siebie.
Ja wiedziałam, że to będzie dobre, ale nie wiedziałam, że aż tak!

Kolejny romans mafijny na moim koncie, ale. . Ta historia to nie tylko romans mafijny, to zderzenie dwóch osobowości, z dużą różnicą wieku i z takim dobrze przemyślanym pomysłem na fabułę, że jeszcze jestem w szoku! Chęć zemsty, zazdrość, rodzinne, niezwykle trudne relacje to idealne dopełnienie historii.

W książce znajdziecie wiele barwnych postaci, cięty język i niespodziewane zwroty akcji, ale to tylko namiastka tego co można odczuć czytając kolejną powieść autorki. Emocje przez duże E rządzą tutaj! I to dosłownie, a doza magii dodana do całej historii nadaje jej totalnej wyjątkowości.

Zdecydowanie wciągnęła mnie od pierwszych stron, uśmiechałam się co chwilę i nie mogłam przestać czytać, ogólnie nie polecam zaczynać późnym wieczorem. (jeszcze odsypiam🤪)

Fabio to na pewno facet do którego będzie wzdychać damska załoga ! Ja go pokochałam od razu za charakterek i umiejętność opanowania emocji w każdej sytuacji. Czarne charaktery od zawsze miały miejsce w moim sercu, on został wykreowany na mój ideał.
Marco.. z początku mnie intrygował ale wyczuwałam, że coś z nim może być nie tak, czy się myliłam nie powiem wam. 🤪
Natomiast Chiara to kobieta kameleon, anioł i diablica w jednym. Totalnie nieprzewidywalna. Uwielbiam po prostu! Za wszystko!
Te trio i w sumie nie tylko oni, namieszali i to bardzo. Cała rodzina Candeloro i Russo mają wielki udział w tej historii.

Zaskakująca, pełna akcji, gorąca i skomplikowana historia o władzy, rodzinie, i uczuciach wychodzących poza schemat. Po raz kolejny autorka udowodniła, że jest świetna w tym co robi. Zakończenie wywołało apogeum w moim sercu. Jak tak można?! 🙈😳

[bookaholic_.pl · Rating 3 out of 5]

Chiara wychowywała się w zakonie, wśród fanatycznych sióstr. Nie zna swojej rodziny i nigdy by nie myślała, że w niej płynie krew dwóch zwaśnionych rodzin mafijnych, które rządzą na Sardynii. Do czasu, bo oczywiście nic nie trwa wiecznie...
„– Mam roz­ma­wiać z tobą czy twoją ga­ze­tą? – za­py­ta­łam buń­czucz­nie, wy­dy­ma­jąc wargi. – Bo jeśli z ga­ze­tą, to idę się opa­lać”.
Polubiłam główną bohaterkę, cieszę się, że nie była potulna, jak baranek, wręcz bym powiedziała, że jej język był bardzo ostro utemperowany, więc w sumie dobrze, że bracia Candelero momentami mieli dosyć pyskatej panienki, choć mam nadzieję, że dziewczyna w drugiej części w strachliwą paniusię.
Fabio, jest przyszłym donem rodu Candeloro, kiedyś ożenił się z Dafne, z rodu, który zapewnił dotychczasowy pokój. Niestety wraz ze śmiercią kobiety, wygasa spokój, a wraz z nim na horyzoncie nadciągają czarne chmury, co nie zwiastuje niczego dobrego. Mężczyzna postanawia odnaleźć swoją pasierbicę, której nigdy wcześniej nie widział na oczy i rozwiązać problem...
„Byłem spra­wie­dli­wym sę­dzią i panem. Hoj­nie na­gra­dza­łem lo­jal­ność i wier­ność wobec mo­je­go rodu, ale dla zdraj­ców nie zna­łem li­to­ści”.
Fabio, według mnie nie doganiał Chiary swoją postacią, bowiem wydawało mi się, że podczas lektury za mało widziałam jego charakter.
On jest królem bezwzględnego świata. Ona jest jego pasierbicą. Różnica wieku między nimi (25 lat), mafijne porachunki, przepowiednia ciotki Fabia. Na dodatek do tego rosnąca w siłę namiętność pomiędzy Chiarą i Fabiem, jest niczym wisienka na torcie, bo zakazany owoc smakuje najlepiej...
„I tak trwa­li­śmy w bli­sko­ści pod drzwia­mi ka­pli­cy, chro­niąc się przed desz­czem, ale i złem ca­łe­go świa­ta, w ocze­ki­wa­niu na przy­jazd moich ludzi. Na­resz­cie mniej sa­mot­ni niż kie­dy­kol­wiek wcze­śniej”.
Niestety zawiodłam się trochę, na tej historii.
Miałam wrażenie, że akcja toczyła się za wolno, nie za bardzo się coś działo. Namiętne sceny pomiędzy głównymi bohaterami, były całkiem rozpisane, lecz nie aż, tak. Zdaję sobie sprawę, że to dopiero początek historii, iż to pierwsza część. Na pewno sięgnę po kolejną część, ponieważ widzę, że zapowiada się totalny rozlew krwi i o wiele więcej.



http://bookaholicandwriter.blogspot.c...

https://www.instagram.com/p/CnRXtsmt3...

[Zaczytane_szydelko · Rating 4 out of 5]

W książce mamy piękny motyw z Romea i Julii - dwa zwaśnione rody i zakazaną miłość.

Dwie gangsterskie rodziny toczą ze sobą odwieczna walkę. Fabio robi wszystko by nie doszło do wojny między gangami.
By jej uniknąć musi odnaleźć pasierbicę, córkę swojej zmarłej żony i zeswatac ją ze swoim bratem . Chiare bo o tą dziewczynę chodzi nie było łatwo znaleźć. Dziewczyna była wychowywana przez zakonnice i nie zna historii swojej rodziny.
Co z tego wyniknie ? Tego musicie dowiedzieć się sami.

Pasierbica gangstera to taka powieść na jeden wieczór ☺️. Lekkie pióro i ciekawa fabuła, sprawia że przyjemnie i szybko się czyta.
Akcja zaczyna się od pierwszych stron , chociaż w środku trochę się uspokoiła, ale zakończenie no nieprzewidywalne. Nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy. Główni bohaterowie są dobrze wykreowani. Trochę zagubiona, charakterna, irytująca Chiara i bezwzględny, nieustraszony Fabio, który jest wstanie poświęcić dużo dla własnej rodziny. Mamy też postacie drugie planowe, jak do kuzynki i brata nic nie miałam to boziu święty ciotkę bym ubiła.
Na początku nie byłam przekonana do romansu ' ojca' z 'córką' i tak z dużą różnica wieku, ale autorka cudownie z tego wybrnęła ☺️
Podsumowując książka zachwyciła mnie kontrowersyjną historią, dużą ilością zwrotów akcji i gorącymi dobrze rozpisanymi scenami.
Zapewnia nam różnych emocji, od smutku do uśmiechu na twarzy a dialogi są dobrze rozegrane.

[By_Z · Rating 3 out of 5]

2,75 ⭐

To moje pierwsze spotkanie z tą autorką. Miałam ogromną ochotę sięgną po pozycję ze świata mafi i powiedzieć, że się zawiodłam to za dużo, jednak nieusatysfakcjonowała mnie wystarczająco. Historia Fabio i jego pasierbicy Chiary mo��e i jest nowym pomysłem na rynku, ale nie dociągniętym. 2/3 książki przedstawia świat, który nie ukrywam bez drzewa genealogicznego na początku jest skomplikowany i strasznie wszystko wydłuża bez sprowadzania sprawy do meritum. Krew jest, przemoc jest, ale rodząca się namiętność i związek między głównymi bohaterami, nie ma co ukrywać opisany był tak jakby rozwijał się jednostronnie. W pewnym momencie Fabio jakby sobie przypomniał tak, to przecież o mnie i BUM jest magicznie w sekund 5 zakochany i zadurzony po uszy w dziewczynie. Chiara to jeden z tych charakterów, który tak naprawdę nie wie czego chce i jak ma się zachowywać - być dzieckiem, czy jednak już dorosłą(miałam takie wrażenie, że tylko po to), żeby sobie poużywać z Fabio.

[Martyna · Rating 5 out of 5]

Książka była dość przyjemna, a to co tam się działo naprawdę przerosło moje oczekiwania. Zdecydowanie 5 gwiazdek się tutaj należy

[Weronika · Rating 2 out of 5]

2,5⭐️

[Chochlikowebooki · Rating 4 out of 5]

Powiem szczerze, że bałam się robić podejście do tej książki, gdyż czytając opis pomyślałam, że znów mafia, znów różnica wieku, która może niektórych za bardzo razić i pewnie będę się męczyć czytając. Jakie moje było zaskoczenie kiedy sięgnęłam po tę pozycję i pochłonęła mnie od początku do końca.

Jest to moje pierwsze spotkanie z autorką, mam na półce do przeczytania jej inne książki, ale jakoś nigdy nie było mi po drodze, a teraz wiem, że na pewno będę musiała nadrobić.

Przede wszystkim za co trzeba wyróżnić tę opowieść? Za pomysł i jego realizację. To naprawdę dobrze napisana historia, świetni bohaterowie, którzy mają wyraziste charaktery. I to nie tylko główni Fabio, Chiara czy Marco ale poboczni, którzy dają tempo temu co się dzieje wokół. Cioteczka jest taką osobą, że jak tylko pojawiała się w danym momencie otwierał mi się nóż w kieszeni. Właśnie tak czytelnik powinien wejść w historię, całym sobą, aby wczuć się i przeżywać wszystkie emocje. A jest ich co niemiara!

Oprócz tego bardzo podobał mi się nastrój Włoch, Sardynii. Naprawdę miałam wrażenie, że tam się znajduję, że czuję ten klimat wyspy. I tego jak ważne są powiązania mafijne, rodzinne. Jak może być gorąco nie tylko przez ich porachunki, a z powodu relacji bohaterów, która rozwija się w bardzo interesujący sposób.

Na szczęście będzie drugi tom, ale nie na szczęście moje i pewnie Was jest zakończenie w tej części, które zwala z nóg, dosłownie. Nadal nie mogę się pozbierać, że autorka mogła nas tak zostawić, w takim momencie! Ostatnie strony czytałam z bijącym sercem, a kiedy dociera się do ostatniego zdania, zostaje papka w mózgu.

Moja ocena to 4/5 - nie mogę się doczekać jak potoczy się ciąg dalszy tej historii, bo po tym co przeczytałam w pierwszej części, zdaję sobie sprawę, że Monika Magoska-Suchar może zaskoczyć nas tak samo jak tutaj.

[emcia.czyta · Rating 4 out of 5]

Jakiś czas temu, pisałam z @mmsuchar_autorka i mnie namówiła na, przeczytanie swojej książki. Zrobiłam to. O dziwo, bawiłam się przednio.
Nawiązanie do Demonów, dla mnie bomba! Chodź, osobiście postawiłabym na mocniejszy wydźwięk tego motywu.
Bohaterowie wykreowani przez autorkę, mają silne charaktery, co na pewno dużo lepiej się odbiera i czyta.
A i cała relacja głównych bohaterów, podobała mi się, pomimo tego, że różnica wieku strasznie mi się gryzła. Niby od początku wiedziałam, jak to się skończy i do czego zmierza, tak ostatnich 100 stron, nie przewidziałam. Zdecydowanie książka ma plus, pomimo infantylnej bohaterki, ale to jest jej do wybaczenia.
Książka na pewno nie dla każdego, nie każdemu się spodoba historia czy sam styl autorki, mi się podobało. Historia Mafii z Sardynii, niby temat oklepany i powielany wiele razy. Aczkolwiek jeszcze nie spotkałam się z tym, aby dziewczyna, a zarazem główna bohaterka była przetrzymywana w zakonie. Cały ten motyw zrobił na mnie wrażenie, późniejsze przystosowanie się Chiary do życia między ludźmi jest ciekawym procesem.