What do you think?
Rate this book
සී+
438 pages, Paperback
Published January 1, 2021
1 person is currently reading
40 people want to read
About the author
Surath de Mel
4 books25 followersසුරත් ද මැල් (Sinhala)
Surath de Mel is an experienced creative director, a script writer and a columnist. Thi ha Tha (තී හා තා) is his debut novel.
Surath de Mel is an experienced creative director, a script writer and a columnist. Thi ha Tha (තී හා තා) is his debut novel.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
February 22, 2022
තී හා තා මම සෑහෙන දුරට රස විඳි පොතක්. ගත වුන වසර කිහිපය තුළ ලාංකීය නිර්මාණ වලින් මම වැඩියෙන්ම කැමති පොත විදියට එය හඳුන්වන්න පුළුවන්.
කතුවරයෙක්ගේ පළමු නිර්මාණයට ඇති කැමැත්ත නිසාම දෙවෙනි නිර්මාණය කියවන්න පෙළඹෙන කෙනෙකුගේ මනස තුළ, ඒ මුල් නිර්මාණය සහ දෙවැන්න අතර සැසඳීමක් ඇතිවීම වළකාලන්න බැහැ. ඒ නිසා ඒ ප්රශ්නයට මුලින්ම පිළිතුරු දෙන්නම්. මම තී හා තා තරම් සී+ රසවින්දේ නැහැ.
පළවෙනි පිටු කිහිපය කියවන අතරේ තී හා තා කියවන විට දැනුන දැඩි ආශාව ඒ අයුරින්ම වගේ දැනුනා. පොතේ හතරෙන් එකක් පමණ අවසන් වෙද්දි තී හා තා සමඟ සී+ සැසඳීම සිතින් අතහැර දැම්මා. පොතේ අඩක් සහ හතරෙන් තුන අතර කොටස කියෙව්වේ ඉතාම අපහසුවෙන්. පොත පැත්තකින් තියන්න හිතට වරින් වර එන හැඟීම සමඟ සටන් කරමින්. මේ පොතට මගේ කාලය වැඩිය වැය කරන්න තියෙන අකමැත්ත නිසාත්, කියවන්න ගත් පොත බාගෙට කියවා පසෙක නොතබන්න මම හදාගෙන ඉන්න ප්රතිපත්තියත් නිසා දින තුනක කාලයකදි පොත කියවා අවසන් කලා.
සී+ කියවන මට දැනුනේ ලියනගේ අමරකීර්තිගේ නවකථා සහ කෞෂල්යය කුමාරසිංහගේ නවකතා කියවද්දි දැන්න හැඟීමට අතරමැදි හැඟීමකුයි. අමරකීර්තිගේ කතා වල කතාව යන්නේ අමරකීර්තිට ඕන විදියට මිසක් කතාවට ඕන විදියට නෙමෙයි (අටවක පුත්තු සඳහා අදාල නොවේ). ඒ වගේම සුරත් මේ නිර්මාණයෙදි කෞෂල්යය මෙන් තමන්ගේ ලේඛකත්වය, දැනුම ඉස්මතු කරල තිබුනා හිතල මතලම. ඒක දැනෙන්නේ බලහත්කාරයක් වගේ. පැහැදිලි කරනව නම් සී කියන චරිතයේ අනන්යතාවය හැදිලා තියෙන්නේ සී කියන මධ්යමපාන්තික විශ්ව විද්යාල ශිෂ්යාව ගෙන් සහ සුරත් ද මැල් කියන ලේඛකයා එකතු වෙලා. බාගෙ බාගෙ. සී ඇතුලෙන් මට ඇහුනේ සීගේ හඬ නෙමේ. 'ලේඛක' සුරත්ගේ හඬ.
ඒ වගේම කතාවේ අඩකටත් වඩා යනකන් දැනුනේ ප්ලොට් එකක් නැති, එකම චරිත එක එක විදියට හැසිරෙන සිද්ධිදාමයක් කියවනව වගේ (මෙගා නාට්යය ටයිප්). ඇයි දැන් මේක මට කියන්නෙ? ඇයි දැන් මේ සිද්ධිය මම කියවන්න ඕනෙ? මොකක්ද මම කියව කියව හිටිය එකට මේකෙ අදාලත්වය? වගේ හැඟීමක් සිතට දැනුනේ දෙතුන්පාරක් විතරක් නෙමෙයි.
කතුවරයා බාසාවෙන් දමන සෙල්ලම පිටු දහයක් විතර පහුවෙන්න ගද්දි කතාවට බාධාවක් වුනා කියල හිතෙනව. වැඩ දන්න නිසාම වැඩ දානව වගේ හැඟීමක්. (දයාසිරි ජයසේකර මොකක් දෝ පෙළපාළියක් මැද්දේ තොප්පියක් දාගෙන නටපු ලී කෙලි නැටුම සිහි වෙනව). සමහර සිදුවීම් වලින් පාඨකයාට දෙන්න තිබුන හැඟීම ඒ මැදට ඔබ්බවල තිබුන රැප් කෑලි වගේ වදන් වලින් දිය වෙලා ගිහින් කියල දැනුන.
දිල්ට අවසානයේ අත්වුන ඉරණම ගැන හැඟීමක් නොදැනුනේ චරිත වලට ප්රාණය දීමේ ක්රියාවලියේදී සුරත් අසමත් වීමත්, දිල්ගේ චරිතය හා සමඟ පාඨකයා තුල එම්පතියක් ගොඬනැගෙන විදියට එය ගොඬනගා නොතිබීමත් නිසා. (නවකථාවේ මට එම්පතියක් ගොඩනැඟුනු එකම චරිතය මුතූ පමණයි).
ඒ වගේම ප්රධාන චරිත තුනෙන් දෙකක්ම කුඩා කල අපයෝජනයට ලක්ව තිබීම කතාවට එකතු කලේ අභව්යය ගතියක් (අමරකීර්ති ආචරණය). මුතු ගේ පසුබිම් සිදුවීම කියවනකොට මට හිතුනේ ඇයි සමරිසි වීමේ මූලය අපයෝජනයක ප්රතිඵලයක් වීම හරහා ඉදිරිපත් කරන්න කතුවරයා හිතුවේ කියන හැඟීම. ඒකට කරන්න දෙයක් නෑ. ඒක සුරත්ගේ කැමැත්ත. ඇග්රී ටු ඩිසැග්රී.
කොහොම හරි සී+ තී හා තා එක්ක එකට තියන්න පුළුවන් කියල හිතන්නෙ නැහැ. ඒ වුනත් සුරත්ගේ ඊලඟ පොතත් මේක වගේම නිකුත් වුනා කියල දැනගත්ත දවසෙම දුවල ගිහින් අරන් කියවනව. ඒ, මට සුරත් තවම තී හා තා ලියපු කෙනා මිසක් සී+ ලියපු කෙනා නෙමෙයි නිසා.
ඊළඟ නිර්මාණය මීට වඩා හොඳින් කරන්න ලැබෙන්න අවංකවම සුභපතනවා. සුරත්, ඔබ දැනටම තරුවක් වී අවසන්. ඔබට ජය! (see what I did there :p)
කතුවරයෙක්ගේ පළමු නිර්මාණයට ඇති කැමැත්ත නිසාම දෙවෙනි නිර්මාණය කියවන්න පෙළඹෙන කෙනෙකුගේ මනස තුළ, ඒ මුල් නිර්මාණය සහ දෙවැන්න අතර සැසඳීමක් ඇතිවීම වළකාලන්න බැහැ. ඒ නිසා ඒ ප්රශ්නයට මුලින්ම පිළිතුරු දෙන්නම්. මම තී හා තා තරම් සී+ රසවින්දේ නැහැ.
පළවෙනි පිටු කිහිපය කියවන අතරේ තී හා තා කියවන විට දැනුන දැඩි ආශාව ඒ අයුරින්ම වගේ දැනුනා. පොතේ හතරෙන් එකක් පමණ අවසන් වෙද්දි තී හා තා සමඟ සී+ සැසඳීම සිතින් අතහැර දැම්මා. පොතේ අඩක් සහ හතරෙන් තුන අතර කොටස කියෙව්වේ ඉතාම අපහසුවෙන්. පොත පැත්තකින් තියන්න හිතට වරින් වර එන හැඟීම සමඟ සටන් කරමින්. මේ පොතට මගේ කාලය වැඩිය වැය කරන්න තියෙන අකමැත්ත නිසාත්, කියවන්න ගත් පොත බාගෙට කියවා පසෙක නොතබන්න මම හදාගෙන ඉන්න ප්රතිපත්තියත් නිසා දින තුනක කාලයකදි පොත කියවා අවසන් කලා.
සී+ කියවන මට දැනුනේ ලියනගේ අමරකීර්තිගේ නවකථා සහ කෞෂල්යය කුමාරසිංහගේ නවකතා කියවද්දි දැන්න හැඟීමට අතරමැදි හැඟීමකුයි. අමරකීර්තිගේ කතා වල කතාව යන්නේ අමරකීර්තිට ඕන විදියට මිසක් කතාවට ඕන විදියට නෙමෙයි (අටවක පුත්තු සඳහා අදාල නොවේ). ඒ වගේම සුරත් මේ නිර්මාණයෙදි කෞෂල්යය මෙන් තමන්ගේ ලේඛකත්වය, දැනුම ඉස්මතු කරල තිබුනා හිතල මතලම. ඒක දැනෙන්නේ බලහත්කාරයක් වගේ. පැහැදිලි කරනව නම් සී කියන චරිතයේ අනන්යතාවය හැදිලා තියෙන්නේ සී කියන මධ්යමපාන්තික විශ්ව විද්යාල ශිෂ්යාව ගෙන් සහ සුරත් ද මැල් කියන ලේඛකයා එකතු වෙලා. බාගෙ බාගෙ. සී ඇතුලෙන් මට ඇහුනේ සීගේ හඬ නෙමේ. 'ලේඛක' සුරත්ගේ හඬ.
ඒ වගේම කතාවේ අඩකටත් වඩා යනකන් දැනුනේ ප්ලොට් එකක් නැති, එකම චරිත එක එක විදියට හැසිරෙන සිද්ධිදාමයක් කියවනව වගේ (මෙගා නාට්යය ටයිප්). ඇයි දැන් මේක මට කියන්නෙ? ඇයි දැන් මේ සිද්ධිය මම කියවන්න ඕනෙ? මොකක්ද මම කියව කියව හිටිය එකට මේකෙ අදාලත්වය? වගේ හැඟීමක් සිතට දැනුනේ දෙතුන්පාරක් විතරක් නෙමෙයි.
කතුවරයා බාසාවෙන් දමන සෙල්ලම පිටු දහයක් විතර පහුවෙන්න ගද්දි කතාවට බාධාවක් වුනා කියල හිතෙනව. වැඩ දන්න නිසාම වැඩ දානව වගේ හැඟීමක්. (දයාසිරි ජයසේකර මොකක් දෝ පෙළපාළියක් මැද්දේ තොප්පියක් දාගෙන නටපු ලී කෙලි නැටුම සිහි වෙනව). සමහර සිදුවීම් වලින් පාඨකයාට දෙන්න තිබුන හැඟීම ඒ මැදට ඔබ්බවල තිබුන රැප් කෑලි වගේ වදන් වලින් දිය වෙලා ගිහින් කියල දැනුන.
දිල්ට අවසානයේ අත්වුන ඉරණම ගැන හැඟීමක් නොදැනුනේ චරිත වලට ප්රාණය දීමේ ක්රියාවලියේදී සුරත් අසමත් වීමත්, දිල්ගේ චරිතය හා සමඟ පාඨකයා තුල එම්පතියක් ගොඬනැගෙන විදියට එය ගොඬනගා නොතිබීමත් නිසා. (නවකථාවේ මට එම්පතියක් ගොඩනැඟුනු එකම චරිතය මුතූ පමණයි).
ඒ වගේම ප්රධාන චරිත තුනෙන් දෙකක්ම කුඩා කල අපයෝජනයට ලක්ව තිබීම කතාවට එකතු කලේ අභව්යය ගතියක් (අමරකීර්ති ආචරණය). මුතු ගේ පසුබිම් සිදුවීම කියවනකොට මට හිතුනේ ඇයි සමරිසි වීමේ මූලය අපයෝජනයක ප්රතිඵලයක් වීම හරහා ඉදිරිපත් කරන්න කතුවරයා හිතුවේ කියන හැඟීම. ඒකට කරන්න දෙයක් නෑ. ඒක සුරත්ගේ කැමැත්ත. ඇග්රී ටු ඩිසැග්රී.
කොහොම හරි සී+ තී හා තා එක්ක එකට තියන්න පුළුවන් කියල හිතන්නෙ නැහැ. ඒ වුනත් සුරත්ගේ ඊලඟ පොතත් මේක වගේම නිකුත් වුනා කියල දැනගත්ත දවසෙම දුවල ගිහින් අරන් කියවනව. ඒ, මට සුරත් තවම තී හා තා ලියපු කෙනා මිසක් සී+ ලියපු කෙනා නෙමෙයි නිසා.
ඊළඟ නිර්මාණය මීට වඩා හොඳින් කරන්න ලැබෙන්න අවංකවම සුභපතනවා. සුරත්, ඔබ දැනටම තරුවක් වී අවසන්. ඔබට ජය! (see what I did there :p)
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 21, 2022
ලේඛකයාගේ 'ති හා තා' *1 කියවීමෙන් ලත් රස වින්දනය මත, කතුවරයා ගේ ඊළඟ කෘතිය කියවීම ට දෙවරක් සිතන්නට ඇවැසි නොවීය. ඔහු ගේ ඍජු ලේඛන ශෛලිය, අපේ පරම්පරාවට වඩා ආසන්න වීම, ඒ කැමැත්තට හේතුවයි. (අවම වශයෙන් තී හා තා වලදි ; සී+ හා තී හා තා අතර වසර 15 ක පමණ කාල පරාසයක් ඇත )
එනමුදු, සී+ මං එතරම් කැමති ප්රධාන මාතෘකාවක් ගැන නොවේ - ඒ 'රියැලටි ෂෝ' ගැන වීම නිසාය. එම අකමැත්ත අවම කිරීමට අවශ්ය අනෙක් මාතාවන් තිබීම ද, ලේඛන ශෛලියක් භාවිත වීම ද, කියවීම තරමක් පහසු කරවීය. නවකතාව ම මානසී ගේ ආඛ්යායනයකි. ඇය ඍජු ලෙස ( ඉංග්රීසියෙන් blunt යන අදහසින්) තමනට කීමට ඇති දේ කියයි - ඇය සැම විටම නිවැරදි නොවේ *2. උපහාසය, අපහාසය, උපරිමයෙන් තිබීම එම ආඛ්යායනයේ ශක්තියයි. තරුණ තරුණියන්ගේ විශ්ව විද්යාල සමයේ නවකතාවක් කියවීම රසවත් දෙයක් බවට වෙසෙසින් කිමට දෙයක් නැත. නුතන පරපුර පෙර පරම්පරාවට වඩා තම ලිංගිකත්වය සහ ලිංගභේදය ගැන ඇති නිදහස් බව, විවෘත බව, සහ නිර්භීත බව, කෘතියට අත්යවශය නැවුම්බවක් එක්කරයි. අප සාම්ප්රදායික සිතුම් හා ගලපා කෙරෙන කර්කෂ විවේචන සමස්ත සමාජය කෙරෙහි යම් බලාපොරොත්තුවක් ඇති කරයි.
කිරුළක් වෙනුවෙන් තමනට තමන් ව නැති කරගැනීම යන කාරණාව, අප රටේ වන් බලාපොරොත්තු වලට විලංගු ලා යෞවනත්වයට මුහුණ දෙන දරුවන් කියවිය යුතු කාරණාවකි. ඒ අර්ථයෙන් නව යොවුනන් ගේ සිට මේ නවකතාව කියවීම සුදුසු යැයි සිතමි. අප රට මාධ්ය ආයතන වල කෙරෙන ජඩකම් ගැන වෙසෙසින් ලිවීම අනවශ්ය, ඒ ගැන රට ම දන්නා හෙයිනි - ඇරත් නවකතාව කියවන්නෙකුට ඒ ටික ඉතිරි කරමි.
ඒ සියල්ල මධ්යයේ, සහ නවකතාවේ සියළු වින්දනයන් මධ්යයේ මට මෙය තී හා තා තරම් සිත් ගත්තේ ද නැත. එය පෙර කී රියලිටි ශෝ අජීර්ණය නිසා පමණක් වූවක් යැයි නොසිතමි. එක් කාරණයකට මෙම නවකතාව දිර්ඝ වැඩිය. පිටු 50ක වත් සංස්කරණයක් කරලීමට අවකාශ තිබුනේයැයි සිතේ. කුතුහලය රඳවා ගැනීමට සමත් වුව ද, විටෙක විශ්වාසනීයත්වයේ සීමාව පැන ඇත්තේදැයි නොසිතුණා නොවේ. වරෙක කතුවරයා තම ප්රබන්ධය උදෙසා භාවිත කරන උපක්රම ආයාසකාරී ප්රයත්නයන් යැයි සිතේ ( contrived). එහෙත් ඊළඟ විනාඩියේදී සුරත් කෘතියට හාස්ය රසයක් ගෙනෙන්නේ, එම "අතිරික්තයන්" වලට සමාවක් දිමට අප ට බලකරිමිනි. බලන්න මේ නිදසුන:
"සනූජ් මගේ උරහිසට වාරු වී හිස තියා ගත්තා. අඬන කොල්ලෝ සනසන නැලවිලි ගීය මම මතක් කළා. ' උලත් එකයි. පිලත් එකයි. මළත් එකයි. නැතත් එකයි. අපි සමදා සොමියෙ ඉන්නවා' තමයි මට මතක් වුණේ. "(268 පිටුව)
නවකතාව කියවා අවසන නැවත මෙනෙහි කරලීමක යෙදෙද්දී, කතුවරයා නිරායාසයෙන් සමස්තය තුලින් පිළිඹිබු කරවන කාරණාකාරණා ම, නවකතාවේ සාර්ථකත්වයට වැඩි බරක් පටවයි. මේ තරුණියන් තවම තමන් ව තේරුම් ගැනීමට යත්න දරන්නෝය. එය උගෙනීමට මිලක් ගෙවිය යුතුය - අවාසනාවකට අයෙක් අනවශ්ය මිලක් ගෙවයි. මුතූ හා මානසී තම ආත්මයන් ක්රමයෙන් අවබෝධ කරගත් බවක් අඟවන්නේ, නිදහස් ජීවිතයක් ගැන සිහින මවමින් අප රට යම් සංස්කෘතික සීමාවන් ද හෙළිදරවු කරගනිමිනි. එලෙසම අයෙක් තම උන්නතිය සඳහා අනෙකෙකු භාවිත කරන්නේ නම්, එහි ආචාර ධාර්මික පක්ෂය කුමක් වේවා, ඒ තමන් භාවිතාවට ගන්න කෙනා ගැන යම් කියවීමක යෙදීමේ වැදගත්කම ගැන යටිපෙළ මෙම නවකතාවේ ගැබ් ව ඇත. කිම ද අප සියළු දෙනා ම අන් අය අඩු වැඩි වශයෙන් භාවිතා කරන්නෝය - විටෙක එය අනෙකා කැමැත්ත මත ය, බල කිරීම මතය, විටෙක එය අප විසින් කෙරෙන බලාපොරොත්තු දීමක්, හෝ රැවටීමක් මතය. ඇතැම් විට මේ සියළු දෙනා පාවිච්චි කරාට පසුව අපි ම වැය වී (Burnt out) ගොස් ය.
කතුවරයා මෑත කාලින සිංහල සාහිත්යයට යම් නිදහස් ආරක් ගෙන අයගෙන් කෙනෙකි ( කෞශාල්ය කුමාරසිංහ, ලියනගේ අමරකීර්ති, එරික් ඉලයප්ආරච්චි, සහ ශමෙල් ජයකොඩි ද මීට සමාන දායකත්වයක් අඩු වැඩි වශයෙන් ගෙන ඒ). එහෙත්, කෞශල්ය සහ ���ුරත් ට, නූතන සමාජය, යොවුනන් ගේ ජීවන රටාව, ඔවුන්ගේ බලාපොරොත්තු, වින්දනය, පිළිබඳ වඩා පරිපූර්ණ අවබෝධයක් ඇතැයි පෙනී යයි ( නම් කී අන් ලේඛකයන්ට වෘත්තීය පසුබිම, කියවීමෙන් ලැබෙන ආභාෂය, හා ලාංකීය සමාජයෙන් තරමක් ඈතින් ජීවත් වීම, ආදිය බලපානු පෙනේ). සුරත් හා කෞශල්ය එහි බද්ධ වූ කොටසක් වීම තුලින් ම ලබන්නකි. එය සිංහල නවකතාවට ගෙනෙන නැවුම්බව අපට අත්යවශ්ය ම වර්ණ ධාරාවකි.
ශ්රේණිය: ***1/2
නවකතා / සරසවි (2021)
2021 ප්රකාශ වූ නවකතා කියවීම -1
සටහන්:
*1- https://me-and-err.blogspot.com/2021/...
*2 - අප කතාකාරිය තමන්ගේ වයස අවුරුදු 20-23 කාල පරාසයේ සිදුවීම් ගෙනහැර දැක්වුවද, ආඛ්යායනය සිදුවන්නේ පසුවය. ඒත් තවම තම වයසේ තුන්වෙනි දශකයේ මුල් බාගයේ යැයි සැක කල හැක. ඇය කලාව ගැන කෙරෙනා ඇතැම් වැරදි අර්තකථන ස්වභාවික වැරදි ලෙස ම තිබීමේ වරදක නැත ( උදා - ඈත කඳුකර හිමව් අරණේ බුදුගුණ ගීයක් ලෙස කියවීම, killing me softly ගීතය රචනාව ෆ්රෑන්ක් සිනාත්රා ට බාර දීම). එලෙසම ඇගෙ මිතුරිය වන ඩිල් එල්ටන් ජෝන් සහ ජෝර්ජ් මයිකල් තම සමලිංගික තෝරාගැනීමට ගැලපෙන ගී නොකියූ බව කීම එම සංස්කෘතියෙන්, මුතූ ට පමණක් නොව, මානසීටත් වඩා ඈත අයෙකු ලෙස, පැවසීම තේරුම් ගත හැක. වෙසෙසින් මයිකල් ගේ මෙවන් ගී බහුතරයක් ඔහුගේ අවසන් ඇල්බම කීපයේ බහුල ය. වරෙක ඔහු නිනා සිමොන් ගේ "My Baby Just cares for me" ගීය ගයන්නේ, ඔහු ද My Baby ව he ලෙස ම අමතමින්, ඔහු ගේ පෙම්වතා රිකී මාර්ටින්ගේ සිනාවට ද ඇලුම් නොකරන්නෙක් බව කයිවාරු ගසමිනි.
එනමුදු, සී+ මං එතරම් කැමති ප්රධාන මාතෘකාවක් ගැන නොවේ - ඒ 'රියැලටි ෂෝ' ගැන වීම නිසාය. එම අකමැත්ත අවම කිරීමට අවශ්ය අනෙක් මාතාවන් තිබීම ද, ලේඛන ශෛලියක් භාවිත වීම ද, කියවීම තරමක් පහසු කරවීය. නවකතාව ම මානසී ගේ ආඛ්යායනයකි. ඇය ඍජු ලෙස ( ඉංග්රීසියෙන් blunt යන අදහසින්) තමනට කීමට ඇති දේ කියයි - ඇය සැම විටම නිවැරදි නොවේ *2. උපහාසය, අපහාසය, උපරිමයෙන් තිබීම එම ආඛ්යායනයේ ශක්තියයි. තරුණ තරුණියන්ගේ විශ්ව විද්යාල සමයේ නවකතාවක් කියවීම රසවත් දෙයක් බවට වෙසෙසින් කිමට දෙයක් නැත. නුතන පරපුර පෙර පරම්පරාවට වඩා තම ලිංගිකත්වය සහ ලිංගභේදය ගැන ඇති නිදහස් බව, විවෘත බව, සහ නිර්භීත බව, කෘතියට අත්යවශය නැවුම්බවක් එක්කරයි. අප සාම්ප්රදායික සිතුම් හා ගලපා කෙරෙන කර්කෂ විවේචන සමස්ත සමාජය කෙරෙහි යම් බලාපොරොත්තුවක් ඇති කරයි.
කිරුළක් වෙනුවෙන් තමනට තමන් ව නැති කරගැනීම යන කාරණාව, අප රටේ වන් බලාපොරොත්තු වලට විලංගු ලා යෞවනත්වයට මුහුණ දෙන දරුවන් කියවිය යුතු කාරණාවකි. ඒ අර්ථයෙන් නව යොවුනන් ගේ සිට මේ නවකතාව කියවීම සුදුසු යැයි සිතමි. අප රට මාධ්ය ආයතන වල කෙරෙන ජඩකම් ගැන වෙසෙසින් ලිවීම අනවශ්ය, ඒ ගැන රට ම දන්නා හෙයිනි - ඇරත් නවකතාව කියවන්නෙකුට ඒ ටික ඉතිරි කරමි.
ඒ සියල්ල මධ්යයේ, සහ නවකතාවේ සියළු වින්දනයන් මධ්යයේ මට මෙය තී හා තා තරම් සිත් ගත්තේ ද නැත. එය පෙර කී රියලිටි ශෝ අජීර්ණය නිසා පමණක් වූවක් යැයි නොසිතමි. එක් කාරණයකට මෙම නවකතාව දිර්ඝ වැඩිය. පිටු 50ක වත් සංස්කරණයක් කරලීමට අවකාශ තිබුනේයැයි සිතේ. කුතුහලය රඳවා ගැනීමට සමත් වුව ද, විටෙක විශ්වාසනීයත්වයේ සීමාව පැන ඇත්තේදැයි නොසිතුණා නොවේ. වරෙක කතුවරයා තම ප්රබන්ධය උදෙසා භාවිත කරන උපක්රම ආයාසකාරී ප්රයත්නයන් යැයි සිතේ ( contrived). එහෙත් ඊළඟ විනාඩියේදී සුරත් කෘතියට හාස්ය රසයක් ගෙනෙන්නේ, එම "අතිරික්තයන්" වලට සමාවක් දිමට අප ට බලකරිමිනි. බලන්න මේ නිදසුන:
"සනූජ් මගේ උරහිසට වාරු වී හිස තියා ගත්තා. අඬන කොල්ලෝ සනසන නැලවිලි ගීය මම මතක් කළා. ' උලත් එකයි. පිලත් එකයි. මළත් එකයි. නැතත් එකයි. අපි සමදා සොමියෙ ඉන්නවා' තමයි මට මතක් වුණේ. "(268 පිටුව)
නවකතාව කියවා අවසන නැවත මෙනෙහි කරලීමක යෙදෙද්දී, කතුවරයා නිරායාසයෙන් සමස්තය තුලින් පිළිඹිබු කරවන කාරණාකාරණා ම, නවකතාවේ සාර්ථකත්වයට වැඩි බරක් පටවයි. මේ තරුණියන් තවම තමන් ව තේරුම් ගැනීමට යත්න දරන්නෝය. එය උගෙනීමට මිලක් ගෙවිය යුතුය - අවාසනාවකට අයෙක් අනවශ්ය මිලක් ගෙවයි. මුතූ හා මානසී තම ආත්මයන් ක්රමයෙන් අවබෝධ කරගත් බවක් අඟවන්නේ, නිදහස් ජීවිතයක් ගැන සිහින මවමින් අප රට යම් සංස්කෘතික සීමාවන් ද හෙළිදරවු කරගනිමිනි. එලෙසම අයෙක් තම උන්නතිය සඳහා අනෙකෙකු භාවිත කරන්නේ නම්, එහි ආචාර ධාර්මික පක්ෂය කුමක් වේවා, ඒ තමන් භාවිතාවට ගන්න කෙනා ගැන යම් කියවීමක යෙදීමේ වැදගත්කම ගැන යටිපෙළ මෙම නවකතාවේ ගැබ් ව ඇත. කිම ද අප සියළු දෙනා ම අන් අය අඩු වැඩි වශයෙන් භාවිතා කරන්නෝය - විටෙක එය අනෙකා කැමැත්ත මත ය, බල කිරීම මතය, විටෙක එය අප විසින් කෙරෙන බලාපොරොත්තු දීමක්, හෝ රැවටීමක් මතය. ඇතැම් විට මේ සියළු දෙනා පාවිච්චි කරාට පසුව අපි ම වැය වී (Burnt out) ගොස් ය.
කතුවරයා මෑත කාලින සිංහල සාහිත්යයට යම් නිදහස් ආරක් ගෙන අයගෙන් කෙනෙකි ( කෞශාල්ය කුමාරසිංහ, ලියනගේ අමරකීර්ති, එරික් ඉලයප්ආරච්චි, සහ ශමෙල් ජයකොඩි ද මීට සමාන දායකත්වයක් අඩු වැඩි වශයෙන් ගෙන ඒ). එහෙත්, කෞශල්ය සහ ���ුරත් ට, නූතන සමාජය, යොවුනන් ගේ ජීවන රටාව, ඔවුන්ගේ බලාපොරොත්තු, වින්දනය, පිළිබඳ වඩා පරිපූර්ණ අවබෝධයක් ඇතැයි පෙනී යයි ( නම් කී අන් ලේඛකයන්ට වෘත්තීය පසුබිම, කියවීමෙන් ලැබෙන ආභාෂය, හා ලාංකීය සමාජයෙන් තරමක් ඈතින් ජීවත් වීම, ආදිය බලපානු පෙනේ). සුරත් හා කෞශල්ය එහි බද්ධ වූ කොටසක් වීම තුලින් ම ලබන්නකි. එය සිංහල නවකතාවට ගෙනෙන නැවුම්බව අපට අත්යවශ්ය ම වර්ණ ධාරාවකි.
ශ්රේණිය: ***1/2
නවකතා / සරසවි (2021)
2021 ප්රකාශ වූ නවකතා කියවීම -1
සටහන්:
*1- https://me-and-err.blogspot.com/2021/...
*2 - අප කතාකාරිය තමන්ගේ වයස අවුරුදු 20-23 කාල පරාසයේ සිදුවීම් ගෙනහැර දැක්වුවද, ආඛ්යායනය සිදුවන්නේ පසුවය. ඒත් තවම තම වයසේ තුන්වෙනි දශකයේ මුල් බාගයේ යැයි සැක කල හැක. ඇය කලාව ගැන කෙරෙනා ඇතැම් වැරදි අර්තකථන ස්වභාවික වැරදි ලෙස ම තිබීමේ වරදක නැත ( උදා - ඈත කඳුකර හිමව් අරණේ බුදුගුණ ගීයක් ලෙස කියවීම, killing me softly ගීතය රචනාව ෆ්රෑන්ක් සිනාත්රා ට බාර දීම). එලෙසම ඇගෙ මිතුරිය වන ඩිල් එල්ටන් ජෝන් සහ ජෝර්ජ් මයිකල් තම සමලිංගික තෝරාගැනීමට ගැලපෙන ගී නොකියූ බව කීම එම සංස්කෘතියෙන්, මුතූ ට පමණක් නොව, මානසීටත් වඩා ඈත අයෙකු ලෙස, පැවසීම තේරුම් ගත හැක. වෙසෙසින් මයිකල් ගේ මෙවන් ගී බහුතරයක් ඔහුගේ අවසන් ඇල්බම කීපයේ බහුල ය. වරෙක ඔහු නිනා සිමොන් ගේ "My Baby Just cares for me" ගීය ගයන්නේ, ඔහු ද My Baby ව he ලෙස ම අමතමින්, ඔහු ගේ පෙම්වතා රිකී මාර්ටින්ගේ සිනාවට ද ඇලුම් නොකරන්නෙක් බව කයිවාරු ගසමිනි.
September 27, 2022
(ඇගයීම : තරු 3.5)
සුරත් ද මෙල් ගේ පළවෙනි නවකතාව තී හා තා. ඒ නවකතාව නිකුත් වෙච්ච කාලයේ ඉතා ජනප්රිය වුණා. මට තී හා තා කියවන්න ඉස්පාසුවක් ලැබුණේ මෑත කාලයේ. ඒත් ඒ ගැන තිබුණ හොඳ පාඨක ප්රතිචාර නිසා ඒ වෙනකොට මම සී + පොතත් මිලට අරගෙනයි තිබුණේ.
සී+ දිග හැරෙන්නේ මානසී කියන විශ්වවිද්යාල ශිෂ්යාව ගේ දෘෂ්ටිකෝණයෙන්. ඇයගේ මිතුරියක් වන දිල් රියැලිටි තරඟයකට අයදුම් කරනවා. ඒ තරඟය අතරවාරයේ ඔවුන් දෙදෙනාට මුතු නමින් තවත් මිතුරියක් එක් වෙනවා. ඉතින් මේ මිතුරියන් තුන් දෙනාගේ කතාව මානසී දකින ආකාරය තමයි සී+ කියන්නේ.
කතාව රචනා කරලා තියෙන්නෙ ප්රධාන කොටස් 3ක් විදියට. මෙයින් පළවෙනි කොටස නම් තී හා තා තරමටම මගේ සිත් ගත්තා. කතුවරයා ගේ නූතන භාෂා හැසිරවීම නවකතාවකට නැවුම් අත්දැකීමක්. ඒ වගේම ඒ භාෂාව අවංකයි. ඍජුයි. ඒ බොහොමයක් වාක්ය මතකයේ රැඳෙන, නැවත ආවර්ජනය කරන්නට සුදුසු අන්දමේ රසවත් ඒවා.
රියැලිටි තරඟ වල අභ්යන්තරය අපි සියලු දෙනාම යම් තරමකට හෝ දන්නවා. ඒ වුණත් අදටත් අලුත් රියැලිටි තරඟ බිහි වෙනවා, ඒවායෙන් "තරු" බිහි වෙනවාද නැද්ද යන්න විවාදයට තුඩු දෙන කාරණාවක් වුණත්. ඉතින් මේ රියැලිටි තරඟ වල අපිට නොපෙනෙන ඇත්ත කතුවරයා සාකච්ඡා කිරීම යහපත් දෙයක් විදියටයි මම දකින්නේ.
කතාවේ දෙවනි කොටසට එනකොට එකම දේ නැවත නැවතත් සිදු වෙන ගතියක් තිබෙනවා. කියවගෙන යද්දි එය වෙහෙසකරයි. මීට වඩා හොඳින් කතාව සංස්කරණය වුණා නම් පාඨකයා ට සාධාරණයක් ඉටු වේවි.
ඒ දීර්ඝ, පුනර්වර්තී ගතිය නිසා කතාවේ අවසානයේදී කතුවරයාගේ අභිප්රාය ඔහු බලාපොරොත්තු වූ තරම් පාඨකයාට දැනෙන්නේ නැති වේ දැයි සිතුණා. මොකද කතාව දීර්ඝ නිසාත්, කතාවේ ස්වභාවය නිසාත් අවසානය වෙනකොට පාඨකයා ඉන්නේ නොඉවසිල්ලෙන්.
මේ කරුණු නිසා සී+ මගේ අදහස අනුව ශ්රේණිගත වෙන්නේ තී හා තා ට වඩා පහළින්.
සුරත් ද මෙල් ගේ පළවෙනි නවකතාව තී හා තා. ඒ නවකතාව නිකුත් වෙච්ච කාලයේ ඉතා ජනප්රිය වුණා. මට තී හා තා කියවන්න ඉස්පාසුවක් ලැබුණේ මෑත කාලයේ. ඒත් ඒ ගැන තිබුණ හොඳ පාඨක ප්රතිචාර නිසා ඒ වෙනකොට මම සී + පොතත් මිලට අරගෙනයි තිබුණේ.
සී+ දිග හැරෙන්නේ මානසී කියන විශ්වවිද්යාල ශිෂ්යාව ගේ දෘෂ්ටිකෝණයෙන්. ඇයගේ මිතුරියක් වන දිල් රියැලිටි තරඟයකට අයදුම් කරනවා. ඒ තරඟය අතරවාරයේ ඔවුන් දෙදෙනාට මුතු නමින් තවත් මිතුරියක් එක් වෙනවා. ඉතින් මේ මිතුරියන් තුන් දෙනාගේ කතාව මානසී දකින ආකාරය තමයි සී+ කියන්නේ.
කතාව රචනා කරලා තියෙන්නෙ ප්රධාන කොටස් 3ක් විදියට. මෙයින් පළවෙනි කොටස නම් තී හා තා තරමටම මගේ සිත් ගත්තා. කතුවරයා ගේ නූතන භාෂා හැසිරවීම නවකතාවකට නැවුම් අත්දැකීමක්. ඒ වගේම ඒ භාෂාව අවංකයි. ඍජුයි. ඒ බොහොමයක් වාක්ය මතකයේ රැඳෙන, නැවත ආවර්ජනය කරන්නට සුදුසු අන්දමේ රසවත් ඒවා.
රියැලිටි තරඟ වල අභ්යන්තරය අපි සියලු දෙනාම යම් තරමකට හෝ දන්නවා. ඒ වුණත් අදටත් අලුත් රියැලිටි තරඟ බිහි වෙනවා, ඒවායෙන් "තරු" බිහි වෙනවාද නැද්ද යන්න විවාදයට තුඩු දෙන කාරණාවක් වුණත්. ඉතින් මේ රියැලිටි තරඟ වල අපිට නොපෙනෙන ඇත්ත කතුවරයා සාකච්ඡා කිරීම යහපත් දෙයක් විදියටයි මම දකින්නේ.
කතාවේ දෙවනි කොටසට එනකොට එකම දේ නැවත නැවතත් සිදු වෙන ගතියක් තිබෙනවා. කියවගෙන යද්දි එය වෙහෙසකරයි. මීට වඩා හොඳින් කතාව සංස්කරණය වුණා නම් පාඨකයා ට සාධාරණයක් ඉටු වේවි.
ඒ දීර්ඝ, පුනර්වර්තී ගතිය නිසා කතාවේ අවසානයේදී කතුවරයාගේ අභිප්රාය ඔහු බලාපොරොත්තු වූ තරම් පාඨකයාට දැනෙන්නේ නැති වේ දැයි සිතුණා. මොකද කතාව දීර්ඝ නිසාත්, කතාවේ ස්වභාවය නිසාත් අවසානය වෙනකොට පාඨකයා ඉන්නේ නොඉවසිල්ලෙන්.
මේ කරුණු නිසා සී+ මගේ අදහස අනුව ශ්රේණිගත වෙන්නේ තී හා තා ට වඩා පහළින්.
September 29, 2022
2.5 Stars
කතු තුමනි,
ඔබගේ මෙම නව කතාව කියවා මගේ පොත් මිතුරන් තරු පහෙන් තරු තුනහමාරක්ම ප්රදානය කර තිබිණි.
මට නම් තරු තුනක් වත් දීමට සිතෙන්නේ නැත.
ප්රගතිශීලී බව පෙන්වීමට සහ වත්මන් තාරුණ්යයේ හද ගැසෙනා රාවය දැනෙන අයෙකු බව පෙන්වීමට චරිත සහ සිදූවීම් පෙල ගැස්වූවද මට ඉන් දැනුනේ කෘත්රිම බවක් පමණය.
එක්කෝ ඔබට ගැහැණු චරිත ලිවීම අභියෝගාත්මක කටයුත්තක් විය හැකිය. ගැහැණු චරිත කාන්තාවකටත් වඩා අපූරුවට ලියූ කතුවරුන්ගේ කෘති කියවා ඇති බැවින් එය ඔබගේ අඩුපාඩුවක් ලෙස මම දකිමි.
එකඟ වීම හෝ නොවීම ඔබට භාරය.
සී හැරෙන්නට , දිල් සහ මුතු යන දෙදෙනාම Cliche චරිත වේ.
රියැලිටි තරඟ ගැන සහ තරු සිහින තිබූ ළඳුන් ගැන මීට වඩා හොඳට ගෙතූ කතා කිහිපයක්ම මම කියවා ඇත්තෙමි.
ඉන් එකක් කියවන්නන්ගේ යහපත් ප්රතිචාර ලද අනුරසිරි හෙට්ටිගේ මහතාගේ 'තරු දූවිලි' වන අතර, අනෙක 'ටිකිරි ලියා තරු මැද්දෙ ගියා' යයි පරාක්රම ඒකනායක නම් ලේඛකයකු වසර කිහිපයකට පෙර රචිත කෘතියකි.
මගේ පොත් මිතුරන් දෙදෙනාම මෙම කතාවේ විවිධ තැන් ඉස්මතු කරමින් 'මේ කොටස හොඳයි' , අර කොටස එච්චර හොඳ නැහැ, ඊටත් එහා කොටස අන්තිමයි, වැඩිය අවුලක් නෑ, නැත්තෙමත් නෑ ආකාරයට ගණන් බලා ඔවුන්ගේ ශ්රේණිගත කිරීම සිදු කර තිබිණි.
ඔවුන් අනුගමනය කරමින් මමත් එසේ කළහොත් මට ලකුණු දිය හැක්කේ Quotable Quotes සහ බස හැසිරවීමට පමණය.
Pop Culture Reference වල ඇති අඩුපාඩු 'දිල්' වගේ පාඨකයින්ට නොපෙනුනද , 'මුතු'හෝ 'සී 'වැනි අයට ඩෝං ගා අසුවනවා නියතය.
ඒවා සුලු කාරණා වුවද සමස්ථ රසාස්වාදයට යම් තරමක හෝ බාධාවකි.
මම 'තී හා තා' උපරිම ලෙස රස විඳි අයෙකු බැවින් මේ පොත කියවීම 'මුතු' ගේ වචන වලින් කිවහොත් 'A God Awful Let Down’ තත්වයකි.
ඔබගේ ඊළඟ ප්රයත්නය සී+ වගේ නොවී 'තී හා තා' මෙන් සාර්ථක වේවා යයි පතමි.
කතු තුමනි,
ඔබගේ මෙම නව කතාව කියවා මගේ පොත් මිතුරන් තරු පහෙන් තරු තුනහමාරක්ම ප්රදානය කර තිබිණි.
මට නම් තරු තුනක් වත් දීමට සිතෙන්නේ නැත.
ප්රගතිශීලී බව පෙන්වීමට සහ වත්මන් තාරුණ්යයේ හද ගැසෙනා රාවය දැනෙන අයෙකු බව පෙන්වීමට චරිත සහ සිදූවීම් පෙල ගැස්වූවද මට ඉන් දැනුනේ කෘත්රිම බවක් පමණය.
එක්කෝ ඔබට ගැහැණු චරිත ලිවීම අභියෝගාත්මක කටයුත්තක් විය හැකිය. ගැහැණු චරිත කාන්තාවකටත් වඩා අපූරුවට ලියූ කතුවරුන්ගේ කෘති කියවා ඇති බැවින් එය ඔබගේ අඩුපාඩුවක් ලෙස මම දකිමි.
එකඟ වීම හෝ නොවීම ඔබට භාරය.
සී හැරෙන්නට , දිල් සහ මුතු යන දෙදෙනාම Cliche චරිත වේ.
රියැලිටි තරඟ ගැන සහ තරු සිහින තිබූ ළඳුන් ගැන මීට වඩා හොඳට ගෙතූ කතා කිහිපයක්ම මම කියවා ඇත්තෙමි.
ඉන් එකක් කියවන්නන්ගේ යහපත් ප්රතිචාර ලද අනුරසිරි හෙට්ටිගේ මහතාගේ 'තරු දූවිලි' වන අතර, අනෙක 'ටිකිරි ලියා තරු මැද්දෙ ගියා' යයි පරාක්රම ඒකනායක නම් ලේඛකයකු වසර කිහිපයකට පෙර රචිත කෘතියකි.
මගේ පොත් මිතුරන් දෙදෙනාම මෙම කතාවේ විවිධ තැන් ඉස්මතු කරමින් 'මේ කොටස හොඳයි' , අර කොටස එච්චර හොඳ නැහැ, ඊටත් එහා කොටස අන්තිමයි, වැඩිය අවුලක් නෑ, නැත්තෙමත් නෑ ආකාරයට ගණන් බලා ඔවුන්ගේ ශ්රේණිගත කිරීම සිදු කර තිබිණි.
ඔවුන් අනුගමනය කරමින් මමත් එසේ කළහොත් මට ලකුණු දිය හැක්කේ Quotable Quotes සහ බස හැසිරවීමට පමණය.
Pop Culture Reference වල ඇති අඩුපාඩු 'දිල්' වගේ පාඨකයින්ට නොපෙනුනද , 'මුතු'හෝ 'සී 'වැනි අයට ඩෝං ගා අසුවනවා නියතය.
ඒවා සුලු කාරණා වුවද සමස්ථ රසාස්වාදයට යම් තරමක හෝ බාධාවකි.
මම 'තී හා තා' උපරිම ලෙස රස විඳි අයෙකු බැවින් මේ පොත කියවීම 'මුතු' ගේ වචන වලින් කිවහොත් 'A God Awful Let Down’ තත්වයකි.
ඔබගේ ඊළඟ ප්රයත්නය සී+ වගේ නොවී 'තී හා තා' මෙන් සාර්ථක වේවා යයි පතමි.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews