What do you think?
Rate this book
Agata Śródka #2
Tajemnica carycy
Agata Śródka – restauratorka celebrytka – zostaje zaproszona do jurorowania w finale telewizyjnego talent show, którego tematem jest wykonanie jadalnej repliki jaja Faberge. Zrządzeniem losu dokładnie w tym samym czasie szkolna przyjaciółka, Katarzyna Jakimiuk zwana „carycą”, prosi Agatę o przyjazd do remontowanego pałacu i pomoc w przygotowaniu uroczystego otwarcia hotelu. Zaradna i przedsiębiorcza Śródka postanawia połączyć obie te okazje i zaprasza ekipę telewizyjną do rezydencji w Roztoce. Tymczasem na terenie pałacowego ogrodu policja odkrywa zwłoki mężczyzny…
Od początku wiemy, kto zamordował tajemniczego mężczyznę, którego właścicielka pałacu nazwała pieszczotliwie Maksymilianem (po żebrach wyglądał na Maksymiliana!), a wątek kryminalny biegnie w kierunku odkrycia zarówno personaliów zakatrupionego, jak złapania przez policję… katrupiciela. Jak potoczą się losy bohaterów znakomitej kontynuacji powieści „Wina wina”?
Od początku wiemy, kto zamordował tajemniczego mężczyznę, którego właścicielka pałacu nazwała pieszczotliwie Maksymilianem (po żebrach wyglądał na Maksymiliana!), a wątek kryminalny biegnie w kierunku odkrycia zarówno personaliów zakatrupionego, jak złapania przez policję… katrupiciela. Jak potoczą się losy bohaterów znakomitej kontynuacji powieści „Wina wina”?
368 pages, Paperback
First published February 23, 2022
8 people are currently reading
93 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 47 reviews
April 21, 2022
3.75
Cudowne! Dużo lepsze niż pierwszy tom.
Cudowne! Dużo lepsze niż pierwszy tom.
March 2, 2023
Agata Śródka, restauratorka i równocześnie celebrytka, zostaje zaangażowana do finału telewizyjnego pewnego talent show, gdzie uczestnicy będą musieli wykonać cukiernicze dzieło sztuki, jajo Faberge, którego wzór wybierze oraz przygotuje sama Agata. Jednak główna bohaterka nie dostanie okazji, by skupić się wyłącznie na tym, ponieważ wkrótce odzywa się do niej niejaka Katarzyna Jakimiuk, z zaproszeniem do stosunkowo niedawno kupionego pałacu. Wszystko toczyłoby się swoim torem, gdyby nie pewien trup w ogrodzie.
Zacznę może od tego, że nie czytałam pierwszego tomu i dopiero jak wystartowałam z tą powieścią to zorientowałam się, że jest to kolejny tom. Jednak nie przeszkadzało mi to w odbiorze tej książki, ponieważ wzmianki o poprzednim tomie w zasadzie pojawiają się tylko na początku i potem już się o tym nie wspomina.
Autorka postanowiła ujawnić czytelnikowi kto zamordował, ale równocześnie zdecydowała nie ujawniać danych osoby zamordowanej. Także bohaterowie książki muszą ujawnić kto zamordował i kto został zamordowany, a czytelnikowi zostaje tylko zrozumienie motywu oraz odkrycie kogo zamordowano. Uważam, że poszło to trochę na niekorzyść w tej powieści, ponieważ to odkrywanie kto jest mordercą jest tą wisienką na torcie. Oczywiście w zamian za to, że wiemy kto zabił, otrzymujemy co jakiś czas rozdziały, gdzie historia jest przedstawiana z perspektywy samego "katrupiciela". Jednak to oraz odkrywanie tożsamości ofiary nie jest już tak pociągające, więc co najwyżej została kwestia motywów.
Książka klasyfikowana jest jako komedia kryminalna, ale więcej w niej komedii niż kryminału. Humor był w porządku, zdarzało się, że czasami uśmiechnęłam się, ale też nie działo się to jakoś specjalnie często. Jedyne co to szkoda, że nie został zachowany taki balans pomiędzy sprawą kryminalną, a komedią, bo wtedy byłoby to jeszcze lepsze w odbiorze.
Jednak przyznaję, że to była lekka, relaksująca oraz mało wymagająca lektura, a niektórzy bohaterowie to miód na serducho. Ta historia idealnie nadaje się na gorszy oraz zapracowany okres, kiedy chcemy przede wszystkim odpocząć i odstresować się. Akcja przez całą książkę jest bardzo równa i nie zauważyłam fragmentów, gdzie jest przestój, że aż ręka wierci, by przekartkować niektóre rozdziały.
Zostawiam 2,5 gwiazdki. Na pewno spróbuję jeszcze przeczytać pierwszy tom tej serii, żeby nadrobić zaległości.
Zacznę może od tego, że nie czytałam pierwszego tomu i dopiero jak wystartowałam z tą powieścią to zorientowałam się, że jest to kolejny tom. Jednak nie przeszkadzało mi to w odbiorze tej książki, ponieważ wzmianki o poprzednim tomie w zasadzie pojawiają się tylko na początku i potem już się o tym nie wspomina.
Autorka postanowiła ujawnić czytelnikowi kto zamordował, ale równocześnie zdecydowała nie ujawniać danych osoby zamordowanej. Także bohaterowie książki muszą ujawnić kto zamordował i kto został zamordowany, a czytelnikowi zostaje tylko zrozumienie motywu oraz odkrycie kogo zamordowano. Uważam, że poszło to trochę na niekorzyść w tej powieści, ponieważ to odkrywanie kto jest mordercą jest tą wisienką na torcie. Oczywiście w zamian za to, że wiemy kto zabił, otrzymujemy co jakiś czas rozdziały, gdzie historia jest przedstawiana z perspektywy samego "katrupiciela". Jednak to oraz odkrywanie tożsamości ofiary nie jest już tak pociągające, więc co najwyżej została kwestia motywów.
Książka klasyfikowana jest jako komedia kryminalna, ale więcej w niej komedii niż kryminału. Humor był w porządku, zdarzało się, że czasami uśmiechnęłam się, ale też nie działo się to jakoś specjalnie często. Jedyne co to szkoda, że nie został zachowany taki balans pomiędzy sprawą kryminalną, a komedią, bo wtedy byłoby to jeszcze lepsze w odbiorze.
Jednak przyznaję, że to była lekka, relaksująca oraz mało wymagająca lektura, a niektórzy bohaterowie to miód na serducho. Ta historia idealnie nadaje się na gorszy oraz zapracowany okres, kiedy chcemy przede wszystkim odpocząć i odstresować się. Akcja przez całą książkę jest bardzo równa i nie zauważyłam fragmentów, gdzie jest przestój, że aż ręka wierci, by przekartkować niektóre rozdziały.
Zostawiam 2,5 gwiazdki. Na pewno spróbuję jeszcze przeczytać pierwszy tom tej serii, żeby nadrobić zaległości.
March 17, 2022
Powieści Gosi Starosty jak nic innego wprowadzają słońce do mojego życia ☀️
March 25, 2022
Amatorka różowych szpilek i detektyw amatorka powróciła i to w iście królewskim, a dokładnie carycowym stylu!
Witajcie serdecznie, zapraszamy na recenzje książki "Tajemnica Carycy" od Wydawnictwa Wab oraz od Małgorzaty Starosty.
"- Przestań, Stasiu, to chyba gej! Z takimi nie warto się kłócić, bo zaraz ci zarzuci, że szykanujesz mniejszości!"
Agata zostaje zaproszona do programu telewizyjnego jako jurorka. W tym samym czasie dostaje również zaproszenie od swojej znajomej do pałacu w Roztoce, by pomóc w otwarciu obiektu. Kobieta postanawia połączyć dwa wydarzenia i zorganizować jest w pałacyku przyjaciółki. Jednak zrządzenie losu sprawia, że w zamku zostają znalezione zwłoki pewnego mężczyzny. Co wspólnego z tym ma jajko faberge oraz mafijny boss? Na to pytanie znajdziecie odpowiedź oczywiście czytając książkę. A my zapraszamy na kilka zdań od nas.
Kochani na początek powiemy Wam, że ta część wywołała u nas banana na twarzy prawie przez cały czas czytania jej, na każdym kroku dosłownie spotykamy zabawne sytuacje, z których śmiałyśmy się jak głupie.Kochamy książki pani Małgorzaty i tym razem również się nie zawiodłyśmy
Książka "Tajemnica Carycy" jest kontynuacją przygód o Agacie Śródce, ale na spokojnie możecie czytać ją według nas jako osobną cześć, wszystko jest pokrótce wytłumaczone. No, ale oczywiście lepiej przeczytać obie książki 🙈
Książka jest plątaniną śmiesznych sytuacji, zabawnych tekstów oraz francuskich powiedzonek, wszystko to opakowane jest w zawiłą humorystyczną fabułę. Tym razem według nas jest jej więcej, pojawiają się nowe intrygujące postacie, opis niektórych na prawdę wywołały u nas niekontrolowane parsknięcia śmiechem,a szczegolnie w przypadku pracowników pewnego mafioza.
Opowieść czyta się bardzo lekko, bo takim językiem jest właśnie napisana. Od początku do końca, aż chce się czytać. Prostota i humor książki przekłada się na wszystkie pozytywne aspekty tej historii.
Widać, że autorka czuje swoje postacie, przeżywa z nimi przygody, ponieważ są bardzo realne, a szczegolnie odmienne. To znaczy, że każda jest inna, jedna ambitna, druga niezdarna, trzecia wyniosła, czwarta głupiutka, jednak tylko z wyglądu zewnętrznego. Różne, ale bardzo kolorowe i barwne postacie , dosłownie cała paleta emocji. Na końcu jest również Agata, która jest bardzo wielobarwną postaciom, zaskakuje swoimi czynami i oczywiście przede wszystkim tekstami i jak już wspomniałyśmy przy poprzednim tomie jej imię i zachowanie przypomina nam inną bohaterkę książek, dlatego tak bardzo ją polubiłyśmy. Bardzo spodobał nam się również Michel, który od początku do końca jest osobom przezabawną i trochę fajtłapowatą, jednak wywołuje wrażenie uśmiechu za każdym razem kiedy pojawia się w książce.
Powieść ta to kolejna komedia kryminalna, którą należy odchaczyć na swojej liście komedii kryminalnych, jeżeli taką macie oczywiście. Dlaczego warto ją przeczytać? Dla humoru, dla relaksu, dla chwili zabawnego spokoju, chociaż wywoła u was wiele niezapomnianych przeżyć, dla samej fabuły i akcji, które są zaskakujące, chociaż już na poczatku wiemy kto zabił, to fala intryg i zawirować oraz prześmiewczy dialogów, sprawia, że chce się czytać dalej.
Nam się bardzo podobała i polecamy wam ją wam serdecznie. Miłego dnia kochani
Witajcie serdecznie, zapraszamy na recenzje książki "Tajemnica Carycy" od Wydawnictwa Wab oraz od Małgorzaty Starosty.
"- Przestań, Stasiu, to chyba gej! Z takimi nie warto się kłócić, bo zaraz ci zarzuci, że szykanujesz mniejszości!"
Agata zostaje zaproszona do programu telewizyjnego jako jurorka. W tym samym czasie dostaje również zaproszenie od swojej znajomej do pałacu w Roztoce, by pomóc w otwarciu obiektu. Kobieta postanawia połączyć dwa wydarzenia i zorganizować jest w pałacyku przyjaciółki. Jednak zrządzenie losu sprawia, że w zamku zostają znalezione zwłoki pewnego mężczyzny. Co wspólnego z tym ma jajko faberge oraz mafijny boss? Na to pytanie znajdziecie odpowiedź oczywiście czytając książkę. A my zapraszamy na kilka zdań od nas.
Kochani na początek powiemy Wam, że ta część wywołała u nas banana na twarzy prawie przez cały czas czytania jej, na każdym kroku dosłownie spotykamy zabawne sytuacje, z których śmiałyśmy się jak głupie.Kochamy książki pani Małgorzaty i tym razem również się nie zawiodłyśmy
Książka "Tajemnica Carycy" jest kontynuacją przygód o Agacie Śródce, ale na spokojnie możecie czytać ją według nas jako osobną cześć, wszystko jest pokrótce wytłumaczone. No, ale oczywiście lepiej przeczytać obie książki 🙈
Książka jest plątaniną śmiesznych sytuacji, zabawnych tekstów oraz francuskich powiedzonek, wszystko to opakowane jest w zawiłą humorystyczną fabułę. Tym razem według nas jest jej więcej, pojawiają się nowe intrygujące postacie, opis niektórych na prawdę wywołały u nas niekontrolowane parsknięcia śmiechem,a szczegolnie w przypadku pracowników pewnego mafioza.
Opowieść czyta się bardzo lekko, bo takim językiem jest właśnie napisana. Od początku do końca, aż chce się czytać. Prostota i humor książki przekłada się na wszystkie pozytywne aspekty tej historii.
Widać, że autorka czuje swoje postacie, przeżywa z nimi przygody, ponieważ są bardzo realne, a szczegolnie odmienne. To znaczy, że każda jest inna, jedna ambitna, druga niezdarna, trzecia wyniosła, czwarta głupiutka, jednak tylko z wyglądu zewnętrznego. Różne, ale bardzo kolorowe i barwne postacie , dosłownie cała paleta emocji. Na końcu jest również Agata, która jest bardzo wielobarwną postaciom, zaskakuje swoimi czynami i oczywiście przede wszystkim tekstami i jak już wspomniałyśmy przy poprzednim tomie jej imię i zachowanie przypomina nam inną bohaterkę książek, dlatego tak bardzo ją polubiłyśmy. Bardzo spodobał nam się również Michel, który od początku do końca jest osobom przezabawną i trochę fajtłapowatą, jednak wywołuje wrażenie uśmiechu za każdym razem kiedy pojawia się w książce.
Powieść ta to kolejna komedia kryminalna, którą należy odchaczyć na swojej liście komedii kryminalnych, jeżeli taką macie oczywiście. Dlaczego warto ją przeczytać? Dla humoru, dla relaksu, dla chwili zabawnego spokoju, chociaż wywoła u was wiele niezapomnianych przeżyć, dla samej fabuły i akcji, które są zaskakujące, chociaż już na poczatku wiemy kto zabił, to fala intryg i zawirować oraz prześmiewczy dialogów, sprawia, że chce się czytać dalej.
Nam się bardzo podobała i polecamy wam ją wam serdecznie. Miłego dnia kochani
April 26, 2022
Kolejny tom przygód Agaty Śródki za mną i muszę przyznać, że pod pewnymi względami wydawał się lepszy od pierwszego tomu, lecz to początek serii podobał mi się bardziej, a przynajmniej lepiej się przy nim bawiłam.
WAŻNE! Ten tom można czytać samodzielnie, bez znajomości Winy wina.
Zacznę od tego, że te książki są do siebie bardzo podobne, więc ciężko mi napisać coś bardziej odkrywczego wobec kontynuacji, no i tutaj jest chyba jej główny problem, według mnie. Powtarzalność w czymś nowym.
Tym razem nasza główna bohaterka będzie pełnić rolę jurorki w konkursie kulinarnym, w którym zadaniem jest wykonanie czekoladowego jajka faberge (możecie je kojarzyć z carami Romanow). Akcja dzieje się na terenie zamku, którego właścicielem jest przyjaciółka Agaty, znaleziono w nim martwego mężczyznę... tylko kim on jest? I w ten oto sposób Agata po raz kolejny została uwikłana w morderstwo.
Wrażenia
W recenzji pierwszego tomu pisałam o fajnym humorze, tutaj natomiast mi go zabrakło, nie zrozumcie mnie źle, był na każdym kroku, tylko mnie nic w nim nie bawiło. Był nieudany. Z drugiej strony, jest tutaj mnóstwo zabiegów, które mają urozmaicić historię, niedomówienia, nadinterpretacje, gafy i tak dalej. Spojrzenia są stereotypowe i karykaturalne, jak na komedie kryminalną przystało.
W sprawie bohaterów nic się nie zmieniło, tym razem nie zapadli mi w pamięć jak poprzedni, ale nadal było różnorodnie, nie dało się nimi znudzić, również bez zmian sytuacja głównej postaci,. Agaty dalej po prostu nie da się polubić.
Ponownie zwrócę uwagę na to, że jest to lekka historia, z humorem, chociaż dla mnie nieco wymuszonym i zwięzłą, zgrabnie poprowadzoną sprawą kryminalną, jeżeli szukacie czegoś, przy czym możecie się odprężyć to będzie to dobry wybór, lecz jeśli już pierwszy tom Was nie zachwycił, to ten z pewnością tego nie naprawi, bo nie różni się niczym szczególnym od swojego poprzednika.
Ode mnie 5/10, w tym tomie nieco się nudziłam, a humor często był dla mnie stosowany na siłę, nie zaśmiałam się ani razu.
Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu NaKanapie.pl, za co dziękuję.
WAŻNE! Ten tom można czytać samodzielnie, bez znajomości Winy wina.
Zacznę od tego, że te książki są do siebie bardzo podobne, więc ciężko mi napisać coś bardziej odkrywczego wobec kontynuacji, no i tutaj jest chyba jej główny problem, według mnie. Powtarzalność w czymś nowym.
Tym razem nasza główna bohaterka będzie pełnić rolę jurorki w konkursie kulinarnym, w którym zadaniem jest wykonanie czekoladowego jajka faberge (możecie je kojarzyć z carami Romanow). Akcja dzieje się na terenie zamku, którego właścicielem jest przyjaciółka Agaty, znaleziono w nim martwego mężczyznę... tylko kim on jest? I w ten oto sposób Agata po raz kolejny została uwikłana w morderstwo.
Wrażenia
W recenzji pierwszego tomu pisałam o fajnym humorze, tutaj natomiast mi go zabrakło, nie zrozumcie mnie źle, był na każdym kroku, tylko mnie nic w nim nie bawiło. Był nieudany. Z drugiej strony, jest tutaj mnóstwo zabiegów, które mają urozmaicić historię, niedomówienia, nadinterpretacje, gafy i tak dalej. Spojrzenia są stereotypowe i karykaturalne, jak na komedie kryminalną przystało.
W sprawie bohaterów nic się nie zmieniło, tym razem nie zapadli mi w pamięć jak poprzedni, ale nadal było różnorodnie, nie dało się nimi znudzić, również bez zmian sytuacja głównej postaci,. Agaty dalej po prostu nie da się polubić.
Ponownie zwrócę uwagę na to, że jest to lekka historia, z humorem, chociaż dla mnie nieco wymuszonym i zwięzłą, zgrabnie poprowadzoną sprawą kryminalną, jeżeli szukacie czegoś, przy czym możecie się odprężyć to będzie to dobry wybór, lecz jeśli już pierwszy tom Was nie zachwycił, to ten z pewnością tego nie naprawi, bo nie różni się niczym szczególnym od swojego poprzednika.
Ode mnie 5/10, w tym tomie nieco się nudziłam, a humor często był dla mnie stosowany na siłę, nie zaśmiałam się ani razu.
Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu NaKanapie.pl, za co dziękuję.
June 21, 2022
I enjoyed this slightly less than the previous volume. While the humour (which is still strong in this book) is the main draw of this series, not the mystery, this one had barely any crime story in it, rather appearing as a wacky comedy. The ending also fell a bit flat for me, which is why I gave it only three stars. That said, it definitely wasn't bad and I'm sure I'll pick up another volume soon.
July 21, 2022
Some people say that this part is not as good as the first one but I think I liked it more. There weren't so many annoying people as in the first part, maybe that's the reason. The gangsters were sloppy and tried to be clever, however, it went south. I must admit there were too many coincidences in the story to be possible but I still liked it. I'm looking forward to listening to the next part.
September 15, 2024
Pierwszy tom był zdecydowanie lepszy i trzymał w napięciu. Tutaj akcja rozwija się bardzo powoli i jej skrawki znajdziemy dopiero pod sam koniec. Czytałam ją przez długi czas, aż finalnie dokończyłam (lub zmordowałam) w jeden deszczowy dzień, bo nie lubię zostawiać niedokończonych książek. Nie polecam, szkoda marnować czasu na te pozycje.
July 23, 2022
3,5⭐️
Ta czesc podobala mi sie bardziej niz 1., nawet sie wciagnelam, ale momentami byla po prostu zbyt stereotypowa i cringowa XD
Ta czesc podobala mi sie bardziej niz 1., nawet sie wciagnelam, ale momentami byla po prostu zbyt stereotypowa i cringowa XD
December 9, 2024
Agata Środka to bardzo charakterystyczna postać, która na każdym kroku doprowadza czytelnika do uśmiechu na twarzy. Niestety tym razem, nie porwała mnie aż tak mocno. Wciągnięcie się w samą fabułę było dla mnie nieco problematyczne, chociaż wraz z każdym następnym rozdziałem zaczęłam się stopniowo w nią “wczuwać”. Całość przedstawiona groteskowo oraz prześmiewczo jest zdecydowanie oryginalną pozycją, która pewnie nie będzie dla każdego. Myślę, jednak że osoby, które nie lubią krwawych kryminałów, posiadających liczne oraz szczegółowe opisy scen zbrodni, spokojnie mogą spróbować zapoznać się z serią o Agacie. Polecam sięgnięcie w pierwszej kolejności po pierwszy tom, bowiem w drugim pojawiają się nawiązania do niego.
March 3, 2022
Michel to złoto 😂🥰
April 26, 2022
Po przeczytaniu pierwszego tomu tej serii, czyli "Wina wina" miałam mieszane uczucia, ponieważ książka spodobała mi się aż nadto, ale miałam ochotę ukrzyżować tego, kto nazwał to komedią kryminalną, a autorkę za przekombinowanie w tej kwestii. Ale, że bardzo polubiłam się z Magdaleną Starostą już przy wcześniejszych książkach to i drugi tom musiałam sprawdzić. Jakże ja się zdziwiłam! A dlaczego? O tym za moment.
Najpierw o czym tym razem nam opowiedziała autorka. Wracamy do głównej bohaterki, którą poznaliśmy w części pierwszej i w tym miejscu muszę zaznaczyć, że tą serię trzeba czytać w odpowiedniej kolejności. Tomy są ze sobą ściśle powiązane. Ale, wracając do Agaty, która jak się okazuje, jest celebrytką... zostaje ona zaproszona do wzięcia udziału w programie. Dlaczego? Ponieważ jest znaną restauratorką. Zadanie polega na tym, aby słynne jajo Faberge przedstawić w formie jadalnej repliki. Genialny pomysł, przyznacie, prawda? Powinno się świecić, błyszczeć, być ozdobione jak nie wiem co. Ale problem pojawia się w momencie, kiedy Agacie pokrywają się w kalendarzu terminy. W tym czasie powinna pomóc koleżance z uroczystym otwarciem jej hotelu. Postanawia więc połączyć przyjemne z pożytecznym i zaprasza do owego hotelu ekipę telewizyjną. Pewnie wszystko byłoby super, gdyby nie to, że w ogrodzie zostają znalezione zwłoki...
Jak przy pierwszej części narzekałam, że więcej w niej kryminału niż komedii, tak tym razem jest odwrotnie. Owszem, mamy zagadkę do rozwiązania, śledztwo, trupa, ale jest to tak odepchnięte na dalszy plan, że nie gra aż tak dużej roli. Powiedziałabym, że jest za to ciekawym zabiegiem odkrycie od razu karty mordercy, bo wiadomo od razu kto nim jest, ale poszukiwanie tożsamości nieboszczyka. Jednak mam taki niedosyt w tej serii ogromny podczas czytania już drugi raz, bo jednak mam wrażenie, że jest wątek główny na którym autorka się skupia, a całą reszta jest traktowana po macoszemu. W "Wina wina" skupiła się na zagadce kryminalnej, a tym razem na wszystkim po trochu i ja wolałabym osobiście przez całość lektury skupić się na części z jajem Faberge niż na trupie w ogródku...
Podsumowując, nie jestem zachwycona, a wręcz nieco zawiedziona i jednak obstawałabym za tym, aby ta książka objętościowo była co najmniej jeszcze raz taka jak jest obecnie i aby wszystkie wątki zostały maksymalnie rozwinięte, bo tego mi zdecydowanie zabrakło. Przy tak lekkim i przyjemnym języku, jakim obdarowuje nas autorka, mogłoby i być z tego siedemset stron...
Najpierw o czym tym razem nam opowiedziała autorka. Wracamy do głównej bohaterki, którą poznaliśmy w części pierwszej i w tym miejscu muszę zaznaczyć, że tą serię trzeba czytać w odpowiedniej kolejności. Tomy są ze sobą ściśle powiązane. Ale, wracając do Agaty, która jak się okazuje, jest celebrytką... zostaje ona zaproszona do wzięcia udziału w programie. Dlaczego? Ponieważ jest znaną restauratorką. Zadanie polega na tym, aby słynne jajo Faberge przedstawić w formie jadalnej repliki. Genialny pomysł, przyznacie, prawda? Powinno się świecić, błyszczeć, być ozdobione jak nie wiem co. Ale problem pojawia się w momencie, kiedy Agacie pokrywają się w kalendarzu terminy. W tym czasie powinna pomóc koleżance z uroczystym otwarciem jej hotelu. Postanawia więc połączyć przyjemne z pożytecznym i zaprasza do owego hotelu ekipę telewizyjną. Pewnie wszystko byłoby super, gdyby nie to, że w ogrodzie zostają znalezione zwłoki...
Jak przy pierwszej części narzekałam, że więcej w niej kryminału niż komedii, tak tym razem jest odwrotnie. Owszem, mamy zagadkę do rozwiązania, śledztwo, trupa, ale jest to tak odepchnięte na dalszy plan, że nie gra aż tak dużej roli. Powiedziałabym, że jest za to ciekawym zabiegiem odkrycie od razu karty mordercy, bo wiadomo od razu kto nim jest, ale poszukiwanie tożsamości nieboszczyka. Jednak mam taki niedosyt w tej serii ogromny podczas czytania już drugi raz, bo jednak mam wrażenie, że jest wątek główny na którym autorka się skupia, a całą reszta jest traktowana po macoszemu. W "Wina wina" skupiła się na zagadce kryminalnej, a tym razem na wszystkim po trochu i ja wolałabym osobiście przez całość lektury skupić się na części z jajem Faberge niż na trupie w ogródku...
Podsumowując, nie jestem zachwycona, a wręcz nieco zawiedziona i jednak obstawałabym za tym, aby ta książka objętościowo była co najmniej jeszcze raz taka jak jest obecnie i aby wszystkie wątki zostały maksymalnie rozwinięte, bo tego mi zdecydowanie zabrakło. Przy tak lekkim i przyjemnym języku, jakim obdarowuje nas autorka, mogłoby i być z tego siedemset stron...
August 12, 2023
Czymże by była ta książka, gdyby nie obecność Michela Blanc? Jak bardzo Agata Śródka, byłaby znużoną kobietą sukcesu, dookoła której nie dzieje się nic spektakularnego? Co zrobiłaby policja jeśli w pobliżu zabrakłoby restauratorki?
Prawdopodobnie ta książka nie miałaby najmniejszego sensu, a tak, możemy nacieszyć się jej treścią i obserwować losy głównej bohaterki, która w kadrze pracowniczej ma z pewnością zakochanego w sobie mężczyznę rodem z francuskich salonów mody oraz przyjaciółkę, która bogaci się z męża na męża i udaje głupiutką dzieweczkę mimo że nią nie jest!
Cała ta zabawna historia rozpoczyna się z chwilą, kiedy podekscytowany i oczarowany wizją stania się popularnym człowiekiem, Michel, godzi się, aby jego chlebodawczyni wzięła udział w telewizyjnym show, którego tematem ma być wykonanie jadalnej repliki jaja Faberge.
"Nie masz pojęcia, jak trudno w tej zabitej nieheblowanymi dechami dziurze o sensownych pracowników. Albo kradną, albo kłamią, albo nie przychodzą w ogóle."
Dosłownie w tym samym czasie, kobieta otrzymuje zaproszenie od swojej przyjaciółki ze szkolnych lat, by ta przybyła do jej pałacu w Roztoce, gdzie pomoże w przygotowaniu uroczystego otwarcia hotelu w tymże budynku.
Jaka była decyzja Agaty, wiecie z opisu powyżej, natomiast, co działo się potem? Cóż, wydaje mi się, że jeśli chcecie wiedzieć, musicie sięgnąć po tę książkę!
Jeśli chodzi o moje wrażenia to bawiłam się znakomicie podczas czytania tej pozycji. Zauważyłam też, że w tej części serii o Agacie Śródce, moją sympatię zdobył Michel Blanc, który posiadał cechy charakteru idealne dla każdego, kto dba o siebie samego, chce błyszczeć w świetle reflektorów, ale tylko i wyłącznie na swoich zasadach i ma swoje zdanie na określone tematy, a przy okazji jego starania mówienia poprawnie po polsku, bawią nie tylko inne postacie, ale także czytelników, takich jak ja.
Małgorzata Starosta w książce "Tajemnica carycy", na prawdę dobrze wykreowała wszystkie postacie, występujące w tej części przygód Agaty Śródki. Bohaterowie są zabawni bez względu na to jaką profesją się "parają". Czy jest to grupa policjantów, bandziorów, kobiet biznesu, czy też zwykłych zjadaczy chleba, każdy z nich ma w sobie tę nutę śmieszności, która wywołuje uśmiech na twarzy czytelnika.
KONTYNUACJA RECENZJI NA BLOGU:
https://oxfordka.blogspot.com/2023/08...
Prawdopodobnie ta książka nie miałaby najmniejszego sensu, a tak, możemy nacieszyć się jej treścią i obserwować losy głównej bohaterki, która w kadrze pracowniczej ma z pewnością zakochanego w sobie mężczyznę rodem z francuskich salonów mody oraz przyjaciółkę, która bogaci się z męża na męża i udaje głupiutką dzieweczkę mimo że nią nie jest!
Cała ta zabawna historia rozpoczyna się z chwilą, kiedy podekscytowany i oczarowany wizją stania się popularnym człowiekiem, Michel, godzi się, aby jego chlebodawczyni wzięła udział w telewizyjnym show, którego tematem ma być wykonanie jadalnej repliki jaja Faberge.
"Nie masz pojęcia, jak trudno w tej zabitej nieheblowanymi dechami dziurze o sensownych pracowników. Albo kradną, albo kłamią, albo nie przychodzą w ogóle."
Dosłownie w tym samym czasie, kobieta otrzymuje zaproszenie od swojej przyjaciółki ze szkolnych lat, by ta przybyła do jej pałacu w Roztoce, gdzie pomoże w przygotowaniu uroczystego otwarcia hotelu w tymże budynku.
Jaka była decyzja Agaty, wiecie z opisu powyżej, natomiast, co działo się potem? Cóż, wydaje mi się, że jeśli chcecie wiedzieć, musicie sięgnąć po tę książkę!
Jeśli chodzi o moje wrażenia to bawiłam się znakomicie podczas czytania tej pozycji. Zauważyłam też, że w tej części serii o Agacie Śródce, moją sympatię zdobył Michel Blanc, który posiadał cechy charakteru idealne dla każdego, kto dba o siebie samego, chce błyszczeć w świetle reflektorów, ale tylko i wyłącznie na swoich zasadach i ma swoje zdanie na określone tematy, a przy okazji jego starania mówienia poprawnie po polsku, bawią nie tylko inne postacie, ale także czytelników, takich jak ja.
Małgorzata Starosta w książce "Tajemnica carycy", na prawdę dobrze wykreowała wszystkie postacie, występujące w tej części przygód Agaty Śródki. Bohaterowie są zabawni bez względu na to jaką profesją się "parają". Czy jest to grupa policjantów, bandziorów, kobiet biznesu, czy też zwykłych zjadaczy chleba, każdy z nich ma w sobie tę nutę śmieszności, która wywołuje uśmiech na twarzy czytelnika.
KONTYNUACJA RECENZJI NA BLOGU:
https://oxfordka.blogspot.com/2023/08...
February 20, 2022
Agata na wysokich szpilkach, te jedyne w swoim rodzaju e(r)h Michela, zamek z duszą, przyjaciółka caryca, mafia, jajko i wódka bez zapojki, a no i katrupiciele z trupem w dole. Tym już Was powinnam zachęcić do czytania tejże książki.
Agata zostaje jedną z jurorek kulinarnego show. Jego finał ma się odbyć w zamku jej przyjaciółki w Roztoce. Do tego ma wykonać jajko Fabergé w wersji cukierniczej. A wszystko w cieniu znalezienia katrupicieli pewnego faceta, którego zwłoki znaleziono w przyokiennym przyszłym ogrodzie. Policja, prokuratura i samozwańcze detektywki w szpilkach biorą się za rozwikłanie zagadki. A do zamku prócz telewizji zbliża się jeszcze mafia. Co to będzie, co to będzie?
Małgosia Starosta ponownie rozbawia do łez. Zwłaszcza za sprawą sympatycznego Michela i tego jego francuskiego e(r)h. No to jest miód! Postać tak ekspresyjna, że czytając człowiek widzi tego energicznego francuzika wymachującego rączkami. A powiem Wam, że Michel w tym wydaniu strzela swoim niemym er niczym z karabinu maszynowego, a jego cierpliwość do kobiet (i nie tylko) jest ogromna, ale ma swoje granice. Do tego mamy tajemniczą Katarzynę, naszą carycę. Kobietę bardzo ciekawą, od której można się nauczyć jak rozkochać w sobie rosyjskiego milionera. Dochodzi nawet do tego, że poznajemy prezesa mafii byłego Cara, co nam komplikuje spojrzenie na sprawę katrupicieli i rozwiązanie całej tej zagadki z morderstwem. I nie dziwię się Delfinie (mama Michela), że raczyła się czterdziestoma procentami prosto z butelki bez zapojki, bo się dzieje!
Ta książka to komediowy majstersztyk. Rok temu poznałam się z twórczością Małgosi i zakochałam się w jej języku, barwnych postaciach, intrygach. Do tego dziękuję za możliwość podróżowania po ciekawych miejscach w Polsce. Lubię zamki, więc do Roztoki z miłą chęcią podjadę z familią. Będę szukać berberysów i żyrandoli Carycy. A nuż może gdzieś w tym zamku czai się bursztynowa komnata i czeka na mnie? Chyba, że Małgosia pierwsza ją odkryła i nawet słówkiem nie pisnęła 😉
Także no było wino, była wódka, to teraz czas na whisky? Już czekam na kolejną powieść.
Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu W.A.B ♥
Agata zostaje jedną z jurorek kulinarnego show. Jego finał ma się odbyć w zamku jej przyjaciółki w Roztoce. Do tego ma wykonać jajko Fabergé w wersji cukierniczej. A wszystko w cieniu znalezienia katrupicieli pewnego faceta, którego zwłoki znaleziono w przyokiennym przyszłym ogrodzie. Policja, prokuratura i samozwańcze detektywki w szpilkach biorą się za rozwikłanie zagadki. A do zamku prócz telewizji zbliża się jeszcze mafia. Co to będzie, co to będzie?
Małgosia Starosta ponownie rozbawia do łez. Zwłaszcza za sprawą sympatycznego Michela i tego jego francuskiego e(r)h. No to jest miód! Postać tak ekspresyjna, że czytając człowiek widzi tego energicznego francuzika wymachującego rączkami. A powiem Wam, że Michel w tym wydaniu strzela swoim niemym er niczym z karabinu maszynowego, a jego cierpliwość do kobiet (i nie tylko) jest ogromna, ale ma swoje granice. Do tego mamy tajemniczą Katarzynę, naszą carycę. Kobietę bardzo ciekawą, od której można się nauczyć jak rozkochać w sobie rosyjskiego milionera. Dochodzi nawet do tego, że poznajemy prezesa mafii byłego Cara, co nam komplikuje spojrzenie na sprawę katrupicieli i rozwiązanie całej tej zagadki z morderstwem. I nie dziwię się Delfinie (mama Michela), że raczyła się czterdziestoma procentami prosto z butelki bez zapojki, bo się dzieje!
Ta książka to komediowy majstersztyk. Rok temu poznałam się z twórczością Małgosi i zakochałam się w jej języku, barwnych postaciach, intrygach. Do tego dziękuję za możliwość podróżowania po ciekawych miejscach w Polsce. Lubię zamki, więc do Roztoki z miłą chęcią podjadę z familią. Będę szukać berberysów i żyrandoli Carycy. A nuż może gdzieś w tym zamku czai się bursztynowa komnata i czeka na mnie? Chyba, że Małgosia pierwsza ją odkryła i nawet słówkiem nie pisnęła 😉
Także no było wino, była wódka, to teraz czas na whisky? Już czekam na kolejną powieść.
Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu W.A.B ♥
February 22, 2022
Komedie kryminalne uwielbiam, są one dla mnie odskocznią od codzienności, a że moje poczucie humoru bywa tak samo pokręcone jak niektórych autorów dlatego zawsze mam masę zabawy podczas czytania 🤪
No i tu pojawia się Małgosia ze swoją najnowszą serią, w której rządzi Agata Śródka i jej pokręcona banda.
"Tajemnica carycy " jest kolejnym tomem, w którym Agata bawi się w detektywa a jej kulinarne podboje wciągną ją w nie lada kłopoty 🙈
Agata Śródka to istny demon, tej kobiety nie da się przegadać a jak już się na coś uprze to nie ma zmiłuj.
Tym razem ze swoją kulinarną bandą rusza do zamku w Roztoce, gdzie jak się okazuje czeka na nią zagadka i to nie byle jaka 😉
Bo czy odkrycie martwego Maksymiliana może być zwykłą zagwozdką?
Małgosia wciąga nas w sam środek intrygi kryminalnej, w której od samego początku wiemy kto jest katrupicielem. Ale szczerze zupełnie to czytelnikowi nie przeszkadza według mnie nawet dodaje odrobinę zadziorności i podkręca akcję.
Wątek kryminalny idealnie przeplata się z komediowym a bohaterowie tworzą tak barwną i nieprzewidywalną mieszankę, że czasami po prostu nie da się panować nad wybuchami śmiechu 😂
Dodatkowym atutem książki są piękne opisy zamku w Roztoce, autorka opisuje piękno ale również tajemniczość tego miejsca.
Jest to książka świetnie napisana (bardzo lekko) z ogromnym dystansem i humorem, niebagatelnym wątkiem kryminalnym i jakże widowiskowym zakończeniem👌
Ją poprostu trzeba przeczytać i razem z Agatą zatopić się w świecie barwnych postaci, ciętego języka, genialnych ripost i zestresowanych mężczyzn 😛🤭
No i tu pojawia się Małgosia ze swoją najnowszą serią, w której rządzi Agata Śródka i jej pokręcona banda.
"Tajemnica carycy " jest kolejnym tomem, w którym Agata bawi się w detektywa a jej kulinarne podboje wciągną ją w nie lada kłopoty 🙈
Agata Śródka to istny demon, tej kobiety nie da się przegadać a jak już się na coś uprze to nie ma zmiłuj.
Tym razem ze swoją kulinarną bandą rusza do zamku w Roztoce, gdzie jak się okazuje czeka na nią zagadka i to nie byle jaka 😉
Bo czy odkrycie martwego Maksymiliana może być zwykłą zagwozdką?
Małgosia wciąga nas w sam środek intrygi kryminalnej, w której od samego początku wiemy kto jest katrupicielem. Ale szczerze zupełnie to czytelnikowi nie przeszkadza według mnie nawet dodaje odrobinę zadziorności i podkręca akcję.
Wątek kryminalny idealnie przeplata się z komediowym a bohaterowie tworzą tak barwną i nieprzewidywalną mieszankę, że czasami po prostu nie da się panować nad wybuchami śmiechu 😂
Dodatkowym atutem książki są piękne opisy zamku w Roztoce, autorka opisuje piękno ale również tajemniczość tego miejsca.
Jest to książka świetnie napisana (bardzo lekko) z ogromnym dystansem i humorem, niebagatelnym wątkiem kryminalnym i jakże widowiskowym zakończeniem👌
Ją poprostu trzeba przeczytać i razem z Agatą zatopić się w świecie barwnych postaci, ciętego języka, genialnych ripost i zestresowanych mężczyzn 😛🤭
March 17, 2022
Komedia kryminalna to taki gatunek, po który nie sięgałam ostatnio wcale. I jest to ogromne niedopatrzenie z mojej strony, muszę nadrobić zaległości w tej arcyciekawej niszy literackiej, zwłaszcza, że gdzieś między Martą Kisiel a Alkiem Rogozińskim pojawiło się nowe, warte zapamiętania nazwisko.
Mam tutaj na myśli Małgorzatę Starostę, która w swej najnowszej powieści "Tajemnica carycy" serwuje doskonałą rozrywkę i solidny kawał cudownie lekkiej, zabawnej historii kryminalnej.
Jestem oczarowana stylem autorki, równie mocno, co samym zamysłem, pozornie prostym, a jednak nie pozwalającym na to, by oderwać się od fabuły. Nietypowym rozwiązaniem jest tutaj fakt, że czytelnik od początku wie, kto jest winny śmierci zakopanego w ruinach zamku denata. Problem polega na tym, by odkryć tożsamość nieboszczyka. Czytelnikowi pozostaje obserwować śledztwo, prowadzone przez miejscowych stróżów prawa (mniej lub bardziej rozgarniętych).
Ale prawdziwa bomba w tej książce, coś, co sprawia, że "Tajemnica carycy" to naprawdę zacny przedstawiciel kryminalnej komedii to bohaterowie. Małgorzata Starosta stworzyła postacie, których nie da się nie lubić. Mam nawet problem z czarnymi charakterami. Chociaż bardzo bym chciała, to nie jestem w stanie poczuć do nich antypatii. A Agata na czele z Michelem to już para bohaterów, która każdego rozłoży na łopatki - śmiech gwarantowany.
"Tajemnica carycy" to lektura obowiązkowa dla fanów powieści kryminalnych z mocnym wątkiem komediowym, a także dla wszystkich, którzy chcą zrelaksować się przy lekkiej, skrzącej się od humoru historii.
June 24, 2022
Moja przygoda z komediami kryminalnymi trwa w najlepsze.
Tym razem, przeczytałam drugi tom serii z Agatą Śródką, która tym razem zostaje wmanewrowana w udział w programie telewizyjnym dotyczącym gotowania a jakby tego było mało o pomoc prosi ją jej dawna koleżanka, Katarzyna, która niedawno została Panią na zamku, w którym niespodziewanie odnaleziono zwłoki mężczyzny.
Czytelnik śledzi losy kilku bohaterów: restauratorki i jej specyficznej ekipy, na czele z Michelem Blanc, trójki śledczych oraz wyjątkowo nieporadnej grupy przestępców.
Mają sympatię wzbudzili, w szczególności mama Michela - Delfina oraz pozornie nieporadny sierżant Żabka.
Co więcej, niezwykle bawiły mnie zgryźliwe przekomarzania się bohaterów, zwłaszcza Agaty i Michela.
Jest wesoło, lekko i przyjemnie.
Bardzo dobrze bawiłam się podczas lektury. W trakcie czytania tej książki odpoczęłam.
Muszę też szczerze przyznać, że ta powieść podobała mi się nawet nieco bardziej niż ostatnio przeczytana: „Kto zabił mamusię?”.
Wiem, że już o tym pisałam, ale książki Małgorzaty Starosty przypominają mi twórczość, mojej ulubionej pisarki- Joanny Chmielewskiej. Mam nadzieję, że autorka niedługo wróci do bohaterów „Tajemnicy Carycy” i napisze kolejną cześć przygód Agaty Środki i jej przyjaciół.
Serdecznie Polecam 🙂
Tym razem, przeczytałam drugi tom serii z Agatą Śródką, która tym razem zostaje wmanewrowana w udział w programie telewizyjnym dotyczącym gotowania a jakby tego było mało o pomoc prosi ją jej dawna koleżanka, Katarzyna, która niedawno została Panią na zamku, w którym niespodziewanie odnaleziono zwłoki mężczyzny.
Czytelnik śledzi losy kilku bohaterów: restauratorki i jej specyficznej ekipy, na czele z Michelem Blanc, trójki śledczych oraz wyjątkowo nieporadnej grupy przestępców.
Mają sympatię wzbudzili, w szczególności mama Michela - Delfina oraz pozornie nieporadny sierżant Żabka.
Co więcej, niezwykle bawiły mnie zgryźliwe przekomarzania się bohaterów, zwłaszcza Agaty i Michela.
Jest wesoło, lekko i przyjemnie.
Bardzo dobrze bawiłam się podczas lektury. W trakcie czytania tej książki odpoczęłam.
Muszę też szczerze przyznać, że ta powieść podobała mi się nawet nieco bardziej niż ostatnio przeczytana: „Kto zabił mamusię?”.
Wiem, że już o tym pisałam, ale książki Małgorzaty Starosty przypominają mi twórczość, mojej ulubionej pisarki- Joanny Chmielewskiej. Mam nadzieję, że autorka niedługo wróci do bohaterów „Tajemnicy Carycy” i napisze kolejną cześć przygód Agaty Środki i jej przyjaciół.
Serdecznie Polecam 🙂
November 22, 2022
Drugi tom serii "Agata Śródka". Postacie już nam znane i kilka nowych. Tym razem kompaktowa (ale na wysokich szpilkach) restauratorka zostaje zaproszona do jurorowania w finale telewizyjnego talent show, którego tematem jest wykonanie jadalnej repliki jaja Faberge. Zrządzeniem losu dokładnie w tym samym czasie, szkolna przyjaciółka, Katarzyna Jakimiuk prosi Agatę o przyjazd do remontowanego pałacu i pomoc w przygotowaniu uroczystego otwarcia hotelu. Tam gdzie się znajduje Agata, jest pewne, że znajdzie się też jakiś trup. Kim jest tytułowa caryca? I jakie tajemnice skrywa? Kto zabił Maksymiliana? Przekonajcie się sami!
Uwielbiam komedie kryminalne, kocham pióro Pani Małgorzaty. Językowe smaczki, lekki styl, poczucie humoru i ironia, czyli to co lubię. Już to mówiłam ale powtórzę : jestem zakochana w piórze Pani Małgorzaty. A audiobook w wykonaniu Anny Ryźlak @rysiorysio jest genialny. Polecam gorąco!
Poniżej kilka cytatów. No kocham ten styl
“Wszystko można w człowieku zmienić, ale charakter zostanie.”
“Chodzi panu z pewnością o tego ukatrupionego nieszczęśnika, którego jakiś katrupiciel pochował w moim ogrodzie?”
„Nigdy nie pokazuj mężczyznom, że masz rozum, bo zaczną go wykorzystywać.”
Uwielbiam komedie kryminalne, kocham pióro Pani Małgorzaty. Językowe smaczki, lekki styl, poczucie humoru i ironia, czyli to co lubię. Już to mówiłam ale powtórzę : jestem zakochana w piórze Pani Małgorzaty. A audiobook w wykonaniu Anny Ryźlak @rysiorysio jest genialny. Polecam gorąco!
Poniżej kilka cytatów. No kocham ten styl
“Wszystko można w człowieku zmienić, ale charakter zostanie.”
“Chodzi panu z pewnością o tego ukatrupionego nieszczęśnika, którego jakiś katrupiciel pochował w moim ogrodzie?”
„Nigdy nie pokazuj mężczyznom, że masz rozum, bo zaczną go wykorzystywać.”
April 10, 2022
Agata Śródka, kobieta mikrego wzrostu, rekompensująca sobie to dwunastocentymetrowymi szpilkami, to znana restauratorka, celebrytka.
Gdy jej konsjerż, pól-Francuz Michel, wkręca Agatę w jurorowanie w kulinarnym show, kobieta pokazuje swój charakterek i cięty język. Jednak gdy okazuje się, że program telewizyjny będzie kręcony w zamku w Roztoce na Dolnym Śląsku, którego właścicielem jest dawna przyjaciółka Agaty, kobieta nie waha się i zgadza na udział w programie. Dodatkowym bodźcem do przyjazdu do pałacu jest fakt znalezienia zwłok, "Maksymiliana", podczas tworzenia ogródka w restaurowanym obiekcie.
Znakomita komedia kryminalna. Autorka świetnie splata kryminalną intrygę, charakterystyczne cechy postaci, nieco historii i obyczajowych treści. A wszystko to okrasza sowicie humorem.
Czy mafijny boss może mieć globusa i prowadzić pamiętnik? Czy wada wymowy Michela może stać się problematyczna? Czy Szpila potrafi wbić szpilę?
Druga część cyklu jest co najmniej tak samo dobra jak pierwsza, jeśli nie lepsza.
Nie ukrywam, ze czekam z niecierpliwością na kolejne przygody Agaty i Michela.
Gdy jej konsjerż, pól-Francuz Michel, wkręca Agatę w jurorowanie w kulinarnym show, kobieta pokazuje swój charakterek i cięty język. Jednak gdy okazuje się, że program telewizyjny będzie kręcony w zamku w Roztoce na Dolnym Śląsku, którego właścicielem jest dawna przyjaciółka Agaty, kobieta nie waha się i zgadza na udział w programie. Dodatkowym bodźcem do przyjazdu do pałacu jest fakt znalezienia zwłok, "Maksymiliana", podczas tworzenia ogródka w restaurowanym obiekcie.
Znakomita komedia kryminalna. Autorka świetnie splata kryminalną intrygę, charakterystyczne cechy postaci, nieco historii i obyczajowych treści. A wszystko to okrasza sowicie humorem.
Czy mafijny boss może mieć globusa i prowadzić pamiętnik? Czy wada wymowy Michela może stać się problematyczna? Czy Szpila potrafi wbić szpilę?
Druga część cyklu jest co najmniej tak samo dobra jak pierwsza, jeśli nie lepsza.
Nie ukrywam, ze czekam z niecierpliwością na kolejne przygody Agaty i Michela.
April 18, 2022
Agata idzie przez świat na wysokich szpilkach i żaden złoczyńca i zagadka kryminalna nie są dla niej problemem!
Przez przypadek, a raczej zbieg okoliczności zostaje wkręcona w śledztwo, prowadzone na terenie zamku na Roztoczu. W tle pojawiaja się konkurs kulinarny i słynne jajka Fabergé.
Historię można bez problemu czytać omijając pierwszym tom "Wina, Wina". Historia jest bardzo przyjemna z dużą dozą humoru i ciekawej zagadki kryminalnej.
Polecam książkę w szczególności osobom, które chcą przeczytać coś lekkiego.
Przez przypadek, a raczej zbieg okoliczności zostaje wkręcona w śledztwo, prowadzone na terenie zamku na Roztoczu. W tle pojawiaja się konkurs kulinarny i słynne jajka Fabergé.
Historię można bez problemu czytać omijając pierwszym tom "Wina, Wina". Historia jest bardzo przyjemna z dużą dozą humoru i ciekawej zagadki kryminalnej.
Polecam książkę w szczególności osobom, które chcą przeczytać coś lekkiego.
May 2, 2023
dobra wiec tak byla nawet spoko ale komedie kryminalne i to takie zdecydowanie nie sa dla mnie te parę perspektyw też do mnie nie przemawialo i nie przemawialo tez to ze od początku ksiazki mamy powiedziane kto jest morderca. nie wiem wsumie mam zamiar raczej przeczytac tom 1 o ktorym istnieniu nie mialam pojęcia. jak bylam w polowie to mnie troche ta książka wymeczyla ale nie wiem moze. dlatego ze nie czytalam tego 1 idk ale spoko ogolnie
May 2, 2022
Jaki kraj taka mafia.
Podoba mi się to,że na koniec są przepisy.
Na mojej liście do zwiedzenia pojawił się zamek w Roztoce.
I czekam na kolejny tom, bo już dawno tak dobrze nie bawiłam się podczas czytania serii kryminalnej.
Podoba mi się to,że na koniec są przepisy.
Na mojej liście do zwiedzenia pojawił się zamek w Roztoce.
I czekam na kolejny tom, bo już dawno tak dobrze nie bawiłam się podczas czytania serii kryminalnej.
June 12, 2024
Ta część podobała mi się bardziej niż pierwsza. Cała kryminalna intryga wydawała się bardziej dopracowana (albo miałam już dość motywu rodem z 'Morderstwa w Orient Expressie'). Trzecią część też wysłucham!
February 28, 2022
Bardzo fajna rozrwka. Polecam.
April 9, 2022
Bardzo przyjemna rozrywka😀
Displaying 1 - 30 of 47 reviews