โหย่วซู บันทึกรักข้ามมิติ เล่ม 5

โหย่วซู บันทึกรักข้ามมิติ #5

by Feng Liu Shu Dai, 風流書呆, เฟิงหลิวซูไต

โหย่วซู’ กับจักรพรรดิเสวียนกวงตายวันเดียวกัน
หลังวิญญาณออกจากร่างแล้ว ตั้งใจว่าจะจูงมือกันไปยมโลก แต่อยู่ๆ ฟ้าก็ถล่มลงมา
และเพื่อปกป้องเขาจากเหตุการณ์นั้น นายท่านจำต้องมอบพลังเวทย์ทั้งหมดของตัวเองมาให้เขา
ด้วยเหตุนั้นเอง พวกเขาจึงจำต้องพรากจากกัน
โหย่วซูตั้งใจว่าจะออกตามหานายท่านให้พบและทดแทนคุณ
ทว่ากลับเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น จู่ๆ เขาก็กลายร่างเป็นลูกสุนัข!
ด้วยร่างกายที่เล็กจิ๋วเช่นนี้...เขาจะตามหานายท่านเจอได้อย่างไรกัน!?
หลังจากที่โดนขันทีเข้าใจผิดว่าตนในร่างลูกสุนัขเป็นของบรรณาการจากต่างแคว้น
โหย่วซูจึงถูกพาเข้าวัง และได้พบกับนายท่านที่กลับชาติมาเกิดเป็นองค์ชายเจ็ด
อีกฝ่ายทั้งพิการและมีร่างกายอ่อนแอ ซึ่งไม่ใช่เพราะประสบอุบัติเหตุ
แต่กลับมีเบื้องลึกเบื้องหลังมากกว่านั้น
ดังนั้นโหย่วซูที่ได้กลับมาอยู่เคียงข้างนายท่านอีกครั้งจึงตั้งปณิธานว่าจะเป็นฝ่ายดูแลปกป้องนายท่านเอง!
ขณะเดียวกันก็ต้องเอาตัวรอดจากการแก่งแย่งชิงดีในวังหลวงอันแสนโหดร้าย
ความรักของโหย่วซูและนายท่านในชาตินี้จะเป็นอย่างไร...
ทั้งสองจะสามารถฝ่าฟันผ่านพ้นอุปสรรคครั้งใหม่ไปได้หรือไม่...

Genres: Yaoi

288 pages, Paperback

Published December 1, 2021

About the author

Associated Names:
* Feng Liu Shu Dai / Casanovanic Bookworm (English)
* 風流書呆 (Chinese)
* 风流书呆 (Chinese)
* Phong Lưu Thư Ngốc (Vietnamese)
* เฟิงหลิวซูไต (Thai)

OR

* Shen Baise (English)
* 深白色 (Chinese)
* เซินไป๋เซ่อ (Thai)

Reviews

[nananatte · Rating 4 out of 5]

(รีวิวรวม 8 เล่ม) สนุก ตลก ตัวละครเก่งเว่อร์แบบเว่อรรรรรร์ ตอนแรกยังเข้าใจว่าจะดราม่า ไปๆ มาๆ นี่มันรอมคอมชัดๆ 🤣

ตาม 'เฟิงหลิวชูไต' มาจากเรื่องจะรักใครก็รักไป เพราะคุณเค้าเล่าเรื่องหนักแน่น พล็อตดี สำนวนลีลายอดเยี่ยม แต่เราไม่คิดมาก่อนว่า 'โหย่วซู' จะเป็นเรื่องวาย ตกลงว่าคุณนักเขียนคือสาววายสินะ จุดอ่อนที่เราเจอจากเรื่อง 'จะรักใครก็รักไป' ถึงได้หายแว้บไปหมดในเรื่องนี้

ความสามารถของโหย่วซู คือ วิชาบังคับผี ก็ทึ่งว่าคุณเฟิงหลิวช่างจินตนาการกว้างไกล เอาเรื่องย้อนยุค สืบสวน รอมคอม มาผสมสารพัดผีเข้าไป แถมยังไม่พอ... ชาติแรกกับชาติสุดท้ายยังเป็นไซไฟ (ที่เบียวสุดๆ) อีกต่างหาก

เรื่องก็มีอยู่ว่า โหย่วซู ผู้เป็นมนุษย์ในยุคสุดท้ายของมนุษยชาติ เป็นคนที่มี Super Brain ตอนที่ตายไป วิญญาณก็หลุดไปเข้าร่าง 'โหย่วซู' ทารกในชาติจีนโบราณยุคหนึ่ง ต้องต่อสู้ดิ้นรนเอาชีวิตรอด เพราะแม้จะเกิดในตระกูลเสนาบดี มีแม่เป็นภรรยาเอกจากตระกูลใหญ่ แต่แม่เป็นคนอ่อนแอ พ่ายแพ้ให้แก่อนุ ทุกคนเชื่อว่า 'โหย่วซู' เป็นเด็กต้องสาป เกิดมาด้วยดวงผีทวงหนี้ เลยไม่มีใครเลี้ยง แม่นมรังเกียจ คนรับใช้ก็ไม่ดูแล ร้อนถึงแม่นมของมารดามารับช่วงต่อคุณชายน้อยไปเลี้ยง และพาทารกโหย่วซูหนีไปจากตระกูล

แม่นมยากจนคนหนึ่งกับหลานสาวตัวน้อยช่วยกันเลี้ยงดูทารกจนเติบใหญ่ได้ 5 ปี เงินที่มีติดตัวอยู่ก็หมดแล้ว แม้ว่าจะอยู่อย่างประหยัดเท่าไรก็ตาม ตัวโหย่วซูเองยังคงมีความทรงจำจากชาติก่อนอยู่ครบถ้วน และเขาเองก็รู้สึกถึงผีที่พยายามจะมาแย่งชิงร่างของเขา สุดท้าย จึงขอแม่นมว่าตัวเองอยากอยู่ในวัด อย่างน้อยผีจะได้มาทำร้ายตนไม่ได้

แต่จริงๆ แล้ว วัดช่วยเขาไม่ได้หรอก ที่ช่วยได้คือ 'ฉางเยี่ย' คุณชายสูงศักดิ์คนหนึ่งอายุ 14 ปีที่เขาเจอในวัดต่างหาก ผีไม่กล้าเข้าใกล้โหย่วซู หากเขาอยู่ในรัศมีของคุณชายฉางเยี่ยม โหย่วซูจึงขายตัวเองเป็นทาส ขออยู่รับใช้คุณชาย แม้ไม่รู้ว่าคุณชายแท้จริงเป็นใคร แต่รัศมีสีม่วง(ที่คนทั่วไปมองไม่เห็น) เช่นนี้จะมากจะน้อยต้องเป็นคนในราชวงศ์แน่นอน

คุณชายฉางเยี่ย แท้จริงควรต้องถูกแต่งตั้งให้เป็นรัชทายาท แต่ถูกปองร้ายจากสารพัดทิศทาง จนทำให้ฮ่องเต้รังเกียจ ชนชั้นสูงส่ายหน้า ตระกูลฝั่งมารดาก็ทอดทิ้ง ถูกลงโทษให้อยู่ในวัดไปตลอดชีวิต เรื่องความเป็นมาขององค์ชายฉางเยี่ยจะคลี่คลายไปข้างหน้า แต่เขาผ่านเหตุการณ์ที่เลวร้ายมามากจริงๆ ถึงกับไม่ยิ้มไม่หัวเราะใดๆ จนกระทั่งได้มาเจอโหย่วซู

ความรู้สึกของการเจอเด็กชายอายุ 5 ขวบที่พยายามทำตัวเป็นผู้ใหญ่เกินอายุ แถมยังพูดนั่นนี่มากมายว่า 'ข้าทำได้!' ทำให้องค์ชายขำ และรู้สึกสนุกเหมือนได้เลี้ยงสัตว์เลี้ยงตัวหนึ่ง เพราะเจอแต่เล่ห์เหลี่ยมงูพิษในวังหลวงมาตลอดชีวิต ได้เจอโหย่วซูที่ใสสะอาดบริสุทธิ์ องค์ชายจึงชอบมาก ยิ่งพบว่าโหย่วซูเป็นเด็กเรียนเก่ง ความจำเป็นเลิศ องค์ชายจึงยิ่งตั้งใจสอนความรู้ทั้งหมดที่ตัวเองมีไม่ว่าบุ๋นหรือบู๊ ทั้งคู่เลยได้ใช้เวลาเติบโตขึ้นมาแบบมีกันและกันในวัดมาตลอดสิบปี

ปรากฎว่าเจ้าผีที่พยายามจะมาคร่าชีวิตโหย่วซูวัยเด็ก ที่มันหายไปเพราะกลัวรัศมีขององค์ชายฉางเยี่ย ตัวมันเองก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ มันไปไล่กินผีตัวอื่นเพื่อเพิ่มพลังตบะให้ตัวเอง จนทำให้มันเข้าใกล้โหย่วซูได้มากขึ้นเรื่อยๆ แม้ว่าจะอยู่ในรัศมีขององค์ชายก็ตาม

เรื่องในชาตินี้ก็จะพัฒนาไปในทางว่า โหย่วซูค้นพบพลังบังคับผีของตัวเองได้ และต้องใช้พลังในการบังคับผีเพื่อช่วยองค์ชายฉางเยี่ยให้ขึ้นไปครองบัลลังก์ให้ได้ คือเว่อร์มาากกกกก ใช้ผีคุ้มมาก ใช้ผีหลากหลาย และใช้งานโหดด้วย คือคิดภาพตามยังไงก็หวีดสยอง ซึ่งดีแล้วที่ไม่มีภาพประกอบ ^^;;; แต่นักเขียนไม่ได้เขียนในเชิงกระตุ้นให้คนอ่านกลัว นักเขียนแค่ทำให้โหย่วซูซูขึ้นเรื่อยๆ สมชื่อ 555

ส่วนตัวแล้วชอบชาติแรกนี้มากที่สุด กลมกล่อม ลุ้นระทึก แง่ความรักของตัวละครก็เขียนดีมาก การเสียสละ ความดราม่าคือลงตัวสุดๆ และคงเพราะชาตินี้ โหย่วซูคือเป็นเด็กจริงๆ ตอนเขาเกิดเป็นมนุษย์ยุคสุดท้ายไม่เคยถูกรัก ไม่เคยมีพ่อแม่เลี้ยงดูด้วยซ้ำ ได้เกิดมามีองค์ชายในชาตินี้ คนอ่านจึงเข้าใจได้ว่าทำไมน้องจึงทุ่มสุดตัว!

แต่ทันใดนั้นเอง เรื่องกำลังจะพีค เราก็เจอนักเขียนตลบหลังครั้งใหญ่!

มีความเข้าใจผิดเกิดขึ้นระหว่างโหย่วซูและองค์ชายฉางเยี่ย เพราะผู้ติดตามขององค์ชายหวาดกลัวโหย่วซูเกินไป กลัวว่าคนที่มีวิชาผีน่ากลัวล้ำลึกขนาดนี้ สุดท้ายจะเป็นภัยกับองค์ชาย จึงบอกให้โหย่วซูไปเสีย น้องก็เข้าใจว่า องค์ชายได้ขึ้นเป็นเป็นฮ่องเต้สมประสงค์แล้ว คงไม่ต้องการตนอีก และวิชาที่ตนมีมันก็น่ากลัวเกินกว่าจะอธิบายให้คนทั่วไปเข้าใจและยอมรับได้ น้องจึงจากไป

ระหว่างเดินทางไปได้ไม่ไกล น้องก็มีนักพรตเต๋าเก็บไปฝึกวิชา ด้วยสมอง Super Brain ของน้อง ฮีก็สำเร็จสารพัดวิชาของสำนักได้ในภายใน 6 เดือน เมื่ออยู่ครบสัญญาแล้วก็ลงเขาจากไป

ใครจะไปคิดว่า เมื่อลงเขามา เวลาในโลกภายนอกได้เดินไปข้างหน้า 600 ปีแล้ว! เฮ้ย!

เขาถูกจับตัวในฐานะคนร้ายที่ฆ่าชายหญิงคู่หนึ่งข้างแม่น้ำ ชาวบ้านคนไหนก็รู้ทั้งนั้นว่า 'โหย่วซู' ตามตื๊อแม่นางคนนี้มากขนาดไหน แต่แม่นางมีคนรักที่ชอบพออยู่แล้ว เมื่อพบศพชายหญิงคู่นี้ ไม่ว่าใครก็คิดว่าโหย่วซูเป็นคนลงมือสังหาร

คนอ่านก็จะค่อยๆ เข้าใจตามที่คนเขียนคลี่คลายออกมานั่นเองว่า คุณชายโหย่วซูจากตระกูลเสนาบดีกับโหย่วซูคนที่เดินลงจากเขามา มันเป็นคนเดียวกันหรือคนละคนอย่างไร? แน่นอนว่า โหย่วซูใช้วิชาผี ดึงผีในคฤหาสน์ให้มาเป็นผีรับใช้ และเริ่มใช้วิชาเต๋าที่ฝึกฝนมาเพื่อตามหาคน

โชคดีที่พ่อแม่ของโหย่วซู (ในชาตินี้) เป็นผู้มีอันจะกินจากตระกูลใหญ่ แถมยังโอ๋ลูกชายตัวเองสุดๆ เมื่อโหย่วซูบอกให้ไปตามหาคนที่ภูเขา พ่อก็ส่งกำลังคนไปตามหาทันที ส่วนตัวเขาเองก็ใช้ทั้งพลังผีและสติปัญญาของตัวเองจนหลุดออกมาจากการถูกประหารได้

ในขณะที่โหย่วซูงงๆ และคนอ่านก็งงๆ ว่าเรื่องจะเดินหน้าไปในทิศทางไหน เพราะลูกพี่ลูกน้องของโหย่วซูรังเกียจเขามากๆ ที่มีพ่อแม่โอ๋เอาใจคนโง่ๆ แบบนี้ จึงตั้งใจพาโหย่วซูไปทำเรื่องขายหน้าต่อหน้าองค์ชายที่ตนรับใช้อยู่ องค์ชายคนนี้เรียกง่ายๆ ว่าเป็นคนโหดร้าย ไม่พอใจก็โบยตีหรือส่งไปตายได้ง่ายๆ ลูกพี่ลูกน้องของโหย่วซูเป็นหนึ่งในก๊วนเพื่อนเรียนขององค์ชายพระองค์นี้นั่นเอง

แน่นอนว่าองค์ชายเคยได้ยินเรื่องแย่ๆ ของโหย่วซูจากคำนินทามามาก เขาย่อมไม่มีความรู้สึกดีต่อโหย่วซู วันที่ได้เจอโหย่วซูครั้งแรกจึงพูดจาร้ายกาจออกไปโดยไม่ว่าเจ้าตัวจะมาได้ยินคำของตัวเองด้วย พอองค์ชายได้เจอโหย่วซูตัวจริงก็ถึงกับผงะ เพราะเด็กที่ดวงตาใสซื่อ ใบหน้างดงามขนาดนี้ จะไปเป็นคนโง่เง่านิสัยเสียอย่างที่ตนเคยได้ยินมาได้อย่างไร

ฝั่งโหย่วซูเอง ก็คาดไม่ถึงว่า คนตรงหน้าตนก็คืออดีตองค์ชายฉางเยี่ยชัดๆ! รัศมีสีม่วงแบบนี้มีเพียงองค์ชายเท่านั้นที่จะมีได้ น้ำตาก็เลยร่วงเผาะๆๆ

ฝั่งองค์ชายก็เข้าใจผิดว่า ที่เด็กคนนี้ร้องไห้เป็นเพราะคำพูดของตน ก็รู้สึกผิดมากๆ พยายามเข้ามาเอาอกเอาใจโหย่วซูสารพัดอย่างที่ข้าราชบริภารไม่เคยเจอมาก่อน ไม่น่าเชื่อว่าองค์ชายที่ดุเหมือนเสือ พอตกหลุมรักเข้า ก็มีอาการเป็นแบบนี้เอง!

ชาติที่ 2 นี่ก็สนุกมากๆ เลย เพราะนิสัยขององค์ชายฉางเยี่ยแตกต่างจากชาติแรกโดยสิ้นเชิง เรียกได้ว่าการนอนตายตาไม่หลับในชาตินั้น มันส่งผลให้เขานิสัยเปลี่ยนเป็นขั้วตรงข้าม คิดอะไรไม่เก็บไว้ พูดและแสดงออกไปทันที

ในชาตินี้โหย่วซูก็เจอการท้าทายจากปีศาจที่พยายามจะมากินตน เพราะตอนนี้นอกจากโหย่วซูจะมีพลังบังคับผีได้แล้ว ก็ยังรับปราณมังกรจากตัวองค์ชายมาด้วย พูดง่ายๆ ว่า ปีศาจตัวไหนได้กินโหย่วซูก็จะเพิ่มพลังตบะในระดับอภิมหาซุปเปอร์ไซย่าได้

คนอ่านจะได้ค้นพบตัวตนที่แท้จริงของโหย่วซูว่า คือเป็นคนเหนือดวง เป็นผู้อยู่เหนือภพภูมิ เดินทางไปมาระหว่างภพได้

ดังนั้น ตอนจบภพที่สองที่ทั้งคู่ได้ครองคู่รักกันไปจนแก่เฒ่า... มันก็น่าจะจบได้แล้วนี่

แต่คุณคนเขียนยังไม่จบ เพราะวันหนึ่งโหย่วซูก็ลืมตาตื่นขึ้นในสุสาน และพบว่า ตนกลับมาอายุ 15 อีกแล้ว และเวลาก็เดินผ่านมาอีก 600 ปีอีกครั้ง แว่นแคว้นที่เดิมจักรพรรดิ์ฉางเยี่ยสถาปนาขึ้นมาได้ ตอนนี้ก็แตกเป็นหลายแคว้น หวังจะห้ำหั่นกันอีกครั้ง

ชาตินี้เราก็งงว่า คนเขียนจะมีมุขอะไรเหลือให้เล่นอีก เพราะการช่วยให้ฉางเยี่ยได้นั่งบัลลังก์มังกรก็ทำได้ไปแล้วนี่ ยังจะมีเรื่องอะไรเหลือให้เล่า

ใครมันจะไปคิดได้ล่ะว่า ชาตินี้ ฉางเยี่ยจะเป็นยมบาล ^^;;; จ้ะ!

แล้วก็มีชาติถัดๆ มา ถัดๆ มา และถัดๆ มา ความใสบริสุทธิ์ของคนทั้งคู่ก็ค่อยๆ หายไป โหย่วซูไม่ใช่เด็กน้อยใสๆ แล้ว เขาเองก็ถูกฝึกปรือให้มีความเป็นผู้นำ ความเป็นกษัตริย์เพิ่มขึ้น พลังและวิชาที่ตัวเองมีก็มีแต่จะมากขึ้นๆๆ จนอ่านไปอ่านมา เราว่าโหย่วซูก็ควรจัดเป็นเซียนเป็นเทพได้แล้วนะ เพราะแท้ที่จริงแล้ว ฉางเยี่ยเองจริงๆ คือดาวกษัตริย์ แต่เพราะต้องการช่วยโหย่วซู เลยต้องมาทนทุกข์ทรมานในโลกมนุษย์ ยิ่งมอบพลังทั้งหมดให้โหย่วซูไป ชาติถัดๆ มาของฉางเยี่ยเลยไม่มีกระทั่งดวงกษัตริย์แล้ว

ชาติรองสุดท้าย โหย่วซูเป็นหมอผีตระกูลซ่ง เปิดสำนักหมอรักษาโรคที่หมอทั่วไปรักษาไม่หาย และก็ต้องใช้ผีไปแก้คำสาปที่คนสาปแช่งฉางเยี่ยส่งมา แต่คำสาปนั้นไม่ใช่แค่สาปคน แต่สาปทั้งเมือง เป็นชาติที่โหย่วซูเก่งเกินเบอร์มนุษย์ไปไกลแสนไกล อ่านไปก็ทึ่งนักเขียน (ขำด้วย) ว่าช่างสรรหาวิธีมาซูนายเอกของตัวเอง 555

ก็คิดว่าชาตินี้มันควรจะเป็นชาติสุดท้ายแล้วไหมคะ? มันก็ยังมีชาติอื่นอีก... เป็นยุคอวกาศแล้วค่ะ 555

ดิฉันอ่านแล้วอ้าปากเหวอไป ชาติสุดท้ายเป็นแนวไซไฟ บ้าไปแล้ว!

แต่เป็นงานไซไฟที่เบียวมาก ฮาสุดๆ ขำทั้งพระเอกทั้งโหย่วซู คือตอนแรกก็คิดว่าเรื่องอวกาศคงไม่สนุก แต่กลับกลายเป็นว่า มันดันเป็นไซไฟแนวไอดอล! (เรื่องมันเดินไปข้างหน้าแบบนี้ได้ไงฟระ!) ขับยานพุ่งโจมตีกัน สร้างตระกูลซ่งขึ้นมาใหม่ เพื่อทำลายตระกูลจี (ตระกูลพระเอก) จะได้แต่งงานกับพระเอกได้

อ่านจบก็อ้าปากเหวอ 1 ทีพร้อมคารวะคุณนักเขียน 555 เราตามอ่านงานของเฟิงหลิวชูไตต่อแน่ๆ ค่ะ ฝีมือคุณเค้ามาไกลกว่าตอนเขียน 'จะรักใครก็รักไป' ไปมากเลย ^^ สนุกมาก อ่านพริ้วสุดๆ

[Kamons · Rating 3 out of 5]

จบแล้วเล่มชาติหมา ก็เป็นอีกเล่มที่โหย่วซูดันถูกวิชามารทำให้กลายเป็นหมาแต่ก็ทำให้ได้พบกับนายท่าน ขนาดเป็นหมานายท่านก็รักล้ำเหลือรักจนชั้นขนลุกอีกแล้ว แม่งงงง นั่นหมาอ่ะนายท่าน สุดท้ายก็ได้กลายร่างคนละนะ เป็นเล่มที่พูดถึงชิงไหวชิงพริบชิงบัลลังก์เช่นเดิม แต่ไม่ต้องห่วงพกความซูมาจากเล่มแรก มีตัวโกงอีกเยอะ แล้วเหมือนจะเข้มข้นเลยไม่เข้มเลย จบแบบรวบๆ มาก ท้ายเล่มต่อไปชาติใหม่ มีแนวว่าจะสนุก หวังว่าจะสนุกกว่านี้เถอะนะ ขอร้องงงงง

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

เล่ม 5 พิมพ์ครั้งที่ 1 : ธันวาคม 2564
โปรยปกหลังเล่ม 5,6 :
‘โหย่วซู’ กับ จักรพรรดิเสวียนกวง ตายวันเดียวกัน หลังวิญญาณออกจากร่างแล้ว ตั้งใจว่าจะจูงมือกันไปยมโลก แต่อยู่ ๆ ฟ้าก็ถล่มลงมา และเพื่อปกป้องเขาจากเหตุการณ์นั้น นายท่านจำต้องมอบพลังเวทย์ทั้งหมดของตัวเองมาให้เขา ด้วยเหตุนั้นเอง พวกเขาจึงจำต้องพรากจากกัน โหย่วซูตั้งใจว่าจะออกตามหานายท่านให้พบและทดแทนคุณ ทว่ากลับเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น จู่ ๆ เขาก็กลายร่างเป็นลูกสุนัข! ด้วยร่างกายที่เล็กจิ๋วเช่นนี้...เขาจะตามหานายท่านเจอได้อย่างไรกัน!?

หลังจากที่โดนขันทีเข้าใจผิดว่าตนในร่างลูกสุนัขเป็นของบรรณาการจากต่างแคว้น โหย่วซูจึงถูกพาเข้าวัง และได้พบกับนายท่านที่กลับชาติมาเกิดเป็นองค์ชายเจ็ด อีกฝ่ายทั้งพิการและมีร่างกายอ่อนแอ ซึ่งไม่ใช่เพราะประสบอุบัติเหตุ แต่กลับมีเบื้องลึกเบื้องหลังมากกว่านั้น ดังนั้น โหย่วซูที่ได้กลับมาอยู่เคียงข้างนายท่านอีกครั้ง จึงตั้งปณิธานว่าจะเป็นฝ่ายดูแลปกป้องนายท่านเอง! ขณะเดียวกันก็ต้องเอาตัวรอดจากการแก่งแย่งชิงดีในวังหลวงอันแสนโหดร้าย ความรักของโหย่วซูและนายท่านในชาตินี้จะเป็นอย่างไร...ทั้งสองจะสามารถฝ่าฟันผ่านพ้นอุปสรรคครั้งใหม่ไปได้หรือไม่...
เล่ม 5 :
โหย่วซูตรวจสอบบัญชี ก็มีพญายมราชมานั่งเป็นเพื่อน (แปลงตัวเข้ามาหาโหย่วซูจากจักรพรรดิเสวียนกวง) ในสายตาคนทั่วไปเหมือนพูดคนเดียว มีเพียงโอวไท่ที่เห็นว่าความจริงเป็นยังไง แล้วก็เกิดความคิด วิธีจัดการยมโลก ช่างเหมือนกับวิธีที่นายท่านจัดการยิ่งนัก
โหย่วซูจัดการบัญชี ทั้งยังตรวจสอบข้อผิดพลาด ยังจำเรื่องราวปีอื่นที่ไม่ได้ตรวจสอบ ที่คนอื่นบอกว่าตรวจสอบไม่พบได้อีกด้วย พอได้ฟังคำชมก็ดีใจสุดๆ เสนอตัวกับฝ่าบาก
แต่พอกลับมากับทำบัญชีผิด พญายมราชเห็นก็บอกว่าทำแล้ว เลยรีบบอกว่านี่เป็นวิธีที่ผิด พอส่งในฝ่าบากแล้วบอกว่ามีวิธีดีกว่านี้ จะได้เห็นหน้าฝ่าบาทนานๆ ความคิดวกวนเกินไปไหมเนี่ย
พอเข้าเฝ้า โหย่วซูทำตามแผนนึกว่านายท่านโกรธ แต่จริงๆกลั้นขำแทบตายแล้ว แล้วโหย่วซูก็รับหน้าที่ทวงเงินคืนท้องพระคลัง ยังใช้วิธีการเดียวกับที่พญายมราชลงโทษคนผิด ท่านพญายมราชย่อมรู้ และบอกว่าเจ้าคือจ้าวโหย่วซูจริงหรือ แล้วก็เปิดสมุดบันทึกอายุไขให้ดู แล้วบอกว่าจ้าวโหย่วซูตัวจริงตายไปแล้ว โหย่วซูคือผู้อยู่เหนือโลก เจ้าตัวก็ร้องไห้กลัวโดนจับกิน พญายมราชบอกว่าจะกินจริง แต่ไม่ใช่กินแบบนั้น ข้าชอบเจ้าไม่รู้หรือ โหย่วซูก็บอกว่าในใจมีแต่นายท่านทั้งโลกนี้ โลกหน้า โลกต่อๆไป คนฟังชอบใจแต่ยังแกล้งอยู่ให้เวลาคิดสามวัน
โหย่วซูกลุ้มใจมาก จนกินเหล้า แล้วก็ถูกจูบ แล้วก็รู้ว่าพญายมราชกับจักรพรรดิเสวียนกวงคือคนเดียวกัน โวยวายแต่ก็คิดได้ว่ามิน่าตัวเองถึงคุ้นเคยกับพญายมราช แล้วโหย่วซูก็บอกว่ารู้จักกันมาสามชาติแล้ว นายท่านก็บอกว่ามิน่าถึงมีปรากฎการณ์จื่อเวยตกสวรรค์
โหย่วซูทำงานอยู่ข้างกายนายท่าน ได้เลื่อนตำแหน่งด้วยความสามารถ แต่ก็มีคนอยากกำจัด บ้านเมืองอยู่เย็นเป็นสุข
จักรพรรดิเสวียนกวง และโหย่วซูตายวันเดียวกัน ว่าจะไปยังยมโลกด้วยกัน กับเกิดเหตุการณ์ฟ้าถล่ม จักรพรรดิเสวียนกวงเลยใช้พลังทั้งหมดห่อหุ้มโหย่วซูส่งไปโลกอื่น
โหย่วซูที่ลืมตาขึ้นมาถึงตรอกแห่งหนึ่ง เสียใจที่จากนายท่านแบบนั้น ได้แม่เฒ่าใจดีเรียกล้างหน้ากินข้าว แต่พอกินเสร็จกลับกลายร่างเป็นสุนัขตัวน้อย โดนคำสาป สร้างสัตว์เข้าซะแล้ว เป็นวิชามารอย่างหนึ่ง เคยได้รู้ แต่เพิ่งเคยเจอกับตัว แล้วนายท่านอยู่ไหนล่ะ ตรอกที่อยู่ อยู่ข้างประตูวังทำให้มีขันทีออกมาเจอ แล้วบอกว่าโหย่วซูเป็นสุนัขขนขาวหายาก สุนัขจั้งซิ่ว ที่เป็นสุนัขบรรณาการจากซีจั้ง แบบนี้คือถูกขโมยมาแน่นอนเลยพากลับวัง
แล้วโหย่วซุก็ได้เจอนายท่านที่เป็นองค์ชายเจ็ดในวัง ตอนแรกเห็นคนหน้าเหมือนกันคือองค์ชายแปด แต่พอดูอีกทีก็รู้ว่านายท่านนั่งรถเข็น โหย่วซูเสียใจที่สุด จะต้องปกป้องนายท่านให้ได้ องค์ชายแปดกับฮุ่ยเฟยเสด็จแม่ ก็เอาแต่เข้าข้างกัน โหย่วซูดูทีก็รู้แล้วยิ่งปวดใจแทนนายท่าน
องค์ชายเจ็ดเห็นโหย่วซูก็ร็สึกรักและหวงแหนที่สุด ถามเรื่องการดูแล เลี้ยงดู กินอาหาร ขับถ่ายทุกอย่าง นายท่านทำให้ทุกอย่าง
แล้วโหย่วซูก็รู้ว่านายท่านโดนวางยา ไม่ให้กินยาที่นางกำนัลเอามาให้ นายท่านก็มองออกด้วย หาวิธีเอาไปซ่อน ไปทำลายทิ้ง แล้วนายท่านก็รู้ว่าคนที่วางยาคือเสด็จแม่ เพราะฝาแฝดสืบทอดบัลลังก์ไม่ได้ ตัวเองเป็นหมากที่ถูกสละทิ้ง แต่ตอนนี้มีโหย่วซูเลยต้องเปลี่ยนเป็นเผยคมออกมา
โหย่วซูอยู่กับนายท่าน องค์ชายเจ็ด แล้วก็ได้เจอกับผีผู้เฒ่าที่มาทักทาย ดูออกว่าถูกคำสาป โหย่วซูดีใจมากที่มีคนรู้ ผีผู้เฒ่าก็บอกว่าตายมาห้าหกร้อยปีต้องดูออก แก้คำสาปแค่ดื่มเลือดคนที่สาปเท่านั้น แล้วก็ได้รู้ว่านี่คืออีกโลกที่ไม่ใช่โลกเดิมของทั้งตัวเองและนายท่าน เป็นต่างโลกในแนวคิดทางศาสนาพุทธ เพราะไม่ได้พูดมานาน เลยเล่าความลับในวังมากมาย รวมถึงเรื่องที่นายท่านโดนยาพิษ แล้วบอกว่าเป็นยาอะไร โหย่วซูเลยถามว่ารู้เรื่องยาด้วย ผู้เฒ่าเลยบอกว่าตัวเองคือจางจี้หมิน หมอเทวดาในตำนาน อดีตมือหนึ่งแห่งยุคต้าโจว แต่เพราะความยึดมั่นจางลงเรื่อยๆ อีกไม่นานตัวเองก็จะจางหายไป โหย่วซูที่อยากรักษานายท่าน เลยต้องกระตุ้น ด้วยการบอกว่าวิชาแพทย์ยังมีอีกมากมาย เล่าไม่หมด เล่าแบบกั๊กๆ เอาไว้ทั้งเรื่องผ่าศพ ผ่าหัวใจ เรื่องที่คนสมัยโบราณไม่คิดว่าเป็นไปได้
องค์ชายเจ็ด พาโหย่วซูมาเรียน โดนคนอื่นอิจฉา เพราะเรื่องนี้เลยต้องหาทางทำให้ตัวเองเป็นแข็งแกร่ง เลยเผยความเก่ง เขียนรายงานที่แก้ไขปัญหาทางการให้เสด็จพ่อ และข้าราชสำนักได้อย่างง่ายได้ เหตุผลคือขอพาโหย่วซูไปทุกที่ ทั้งเข้าเรียนด้วย
องค์ชายแปดขี้อิจฉาเอาสุนัขดุมาเลี้ยงเพื่อสอนให้กัดคน แล้วก็ได้โอกาส สั่งให้ไปกัดโหย่วซู โหย่วซูรู้ก็รีบล่อให้ไปหาตน แต่องค์ชายเจ็ดที่รักโหย่วซูมากกลับเรียกให้มาหาตัวเอง พวกข้ารับใช้ จงใจยืนมองไม่มาช่วยเหลือ และขันทีน้อยที่มาใหม่ที่องค์ชายเจ็ดขอมาจากฝ่าบาทก็เห็นเหตุการณ์และสีหน้าของคนทั้งหมด ก่อนที่จะเกิดเรื่องใหญ่ องค์ชายแปดถึงยอมเลิกรา แต่ทุกอย่าง สุดท้ายก็เข้าหูจักรพรรดิจิ่ง
องค์ชายเจ็ด ทำโทษข้ารับใช้อย่างหนัก คนอื่นถึงเพิ่งรู้ และฝ่าบาทก็ได้รู้ และรับองค์ชายเจ็ดออกไปอยู่ตำหนักที่ใกล้กับที่ประทับของตัวเอง
โหย่วซูจะจัดการกับ องค์ชายแปดและพระสนมแล้ว ให้ผีผู้เฒ่าช่วยเหลือ ใช้มนตร์บังตา แล้วก็เป็นไปตามแผน ไทเฮาจัดการกับองค์ชายแปดจริงๆ ตามแผนการทุกอย่าง
ผีผู้เฒ่าทำยาแก้พิษเสร็จแล้วโหย่วซูให้นายท่านกิน แล้วก็ใช้อุ้งเท้านวดกดจุดให้ ขาของนายท่านมีความรู้สึกขึ้นมาจริงๆ แล้วก็เริ่มถามว่าเจ้าเป็นคนใช่ไหม มาแทนคุณใช่ไหม แล้วก็ถามว่าหน้าตาเป็นยังไง และเริ่มลงมือวาดภาพ ปรากฏว่าออกมาเหมือนโหย่วซูมากเลย
ในที่สุดองค์ชายแปดก็ถูกพิษกำเริบ เป็นนายท่านบอกว่าต้องจัดการด้วยมือตัวเอง พระสนมมาขอร้องก็ทำเป็นยอมช่วย แล้วก็ตรวจพบพิษ ฝ่าบาทสงสัย สืบไปถึงไทเฮา ทำให้ต้องปิดข่าว ย้ายองค์ชายแปดที่พิการ และฮุ่ยเฟยที่เคยเป็นที่โปรดปรานไปไว้ที่เงียบสงบ ส่วยองค์ชายเจ็ด ย้ายออกนอกวังตอนอายุสิบสี่ปี
สองปีต่อมา จวนตวนชินอ๋อง
ผีผู้เฒ่ายังคงเตือนให้โหย่วซูอย่าเอาแต่เล่น ให้ไปหานางมารที่ร่ายอาคมใส่ จะได้กลับเป็นคนซะที นายท่านเดินได้แล้ว แต่ยังไม่คล่อง
เข้าวังยังได้แต่งชุดชินอ๋องเหมือนนายท่าน แต่นายท่านกลับมาลองใจโหย่วซูด้วยเรื่องที่จะแต่งชายา เป็นคนของฝั่งฮองเฮา นิสัยร้ายกาจ เห็นท่านอ๋องรักโหย่วซูมากกว่าก็อยากกำจัดทิ้ง วางแผนลักพาตัวออกจากวัง
นายท่านหาไม่เจอ หายังไงก็ไม่เจอ จนถึงขนาดกวาดล้างจนตระกูลล้มจมไปเลย ส่วนโหย่วซูถูกจับไปและถูกโยนทิ้ง แต่ได้ผีผู้เฒ่าสร้างมนตร์บัง เลยถือโอกาสออกนอกเมือง ใช้วิชายันต์ตามหา และตามไปถึงที่อยู่ของยายหลาน ไม่รู้เรื่องที่นายท่านตามหาตนจนโกลาหล
โหย่วซูสามารถแปลงเปลี่ยนกลับเป็นคนแล้ว กลับมาหานายท่าน เมื่อผ่านไปหนึ่งเดือนกว่านายท่านก็ยังตามหาโหย่วซู ออกประกาศ ให้เงินรางวัล จนโหย่วซูคิดหาวิธีไปหานายท่าน และบอกว่าตัวเองกลับมาแล้ว แค่มองตาก็รู้ว่าใช่
กลับมาแล้วโหย่วซูไม่รู้ว่านายท่านเดินคล่องแล้ว ยังบอกให้ฝึกเดิน นายท่านก็ยังแกล้งทิ้งน้ำหนักใส่ซะอีก ตอนนี้ยังไม่เปิดเผยเรื่องเดินได้เพราะต้องรอโอกาสดีซะก่อน
จักรพรรดิจิ่งที่สายตาแย่ลง ไว้ใจแค่องค์ชายเจ็ด เสียดายที่องค์ชายเจ็ดเดินไม่ได้ ประกาศแข่งขันคัดเลือกรัชทายาท สามเดือนต่อมาประกาศแต่งตั้งองค์ชายเก้า
วันเทศกาลแข่งม้าประจำปี ในที่สุดองค์ชายเก้าก็สร้างเรื่อง เป็นเรื่องที่นายท่านคาดการณ์ไว้แล้ว ทำเป็นยืนขึ้นช่วยเหลือด้วยความตกใจ ช่วยจักรพรรดิจิ่งมาได้ และเส้นทางการเป็นรัชทายาทก็ถูกทำให้ราบรื่น เพราะยังมีองค์ชายแปดซึ่งเป็นอุปสรรคก็ถูกจักรพรรดิจัดการเอง
ห้าสิบปีต่อมา นายท่านที่เป็นจักรพรรดิเต้ากวง ชราแต่โหย่วซูยังเหมือนเดิม โหย่วซูคิดจะจากไปพร้อมนายท่านแต่กลับเป็นโหย่วซูที่หลับไปก่อน จักรพรรดิเต้ากวงนำโหย่วซูใส่โลงแก้วสร้างสุสานเอาไว้หลายชั้นเพื่อให้โหย่วซูหลับอย่างสบาย
หกร้อยปีต่อมา แคว้นจิ้น
พระชายาเยวี่ยเฟย โขกศีรษะขอร้องผู้พิพากษาลู่แห่งยมโลกให้ช่วยชุบชีวิตบุตรชาย เพราะถูกบีบบังคับ เลยเอาร่างของโหย่วซูมาใส่หัวใจลงไปแต่เพราะโหย่วซูมีหัวใจผลึกแก้ว แต่บุตรชายของเยวี่ยเฟยไม่ครวเกิดมาทั้งโง่งม ชั่วร้าย จริงมีร่างเน่าเหม็น เยวี่ยเฟยอยากให้เปลี่ยนเป็นความฉลาด ผู้พิพากษาลู่ทำได้เพียงใช้พู่กันเสกหยินหยางปิดหัวใจผลึกแก้วที่ด้านในมีวิญญาณเจ้าของเอาไว้ รอวันที่วิญญาณจะตื่นขึ้นมาเอง แล้วหนีเอาตัวรอดไป
องค์ชายเก้าจีโหย่วซูขึ้นครองราชย์ เป็นจักรพรรดิฉุน ก่อกรรมทำชั่ว ในที่สุดก็มีกองทัพปราบกบฏมาถึง จักรพรรดิฉุนไม่หนีเพราะมีเบี้ยต่อรอง เป็นแผนที่ขุมสมบัติราชวงศ์ ที่นำมาเป็นทัพแรกคือแม่ทัพหูเว่ย เริ่มจากคนธรรมดาจนเป็นแม่ทัพ
แม่ทัพหูเว่ย เมิ่งฉางเยี่ย เห็นหน้าจักรพรรดิฉุนแล้วตกตะลึง แต่ดวงตานั้นไม่คู่ควรเลยซักนิด ทั้งรังเกียจ ทั้งยินดี พอได้ยินเรื่องแผนที่จึงจับตัวไป ตอนแทงไปที่หน้าอก ของเหลวสีดำที่เหม็นสุดๆของจักรพรรดิฉุนไหลออกมาจนคนแทบทนไม่ไหว
จักรพรรดิฉุนที่ไม่เคยลำบากถูกพาออกมา พอฟื้นก็โวยวาย เลยโดนตบหน้าเข้าให้ แววตาพลันเปลี่ยนไป

หลังอ่านเล่ม 5 :
โหย่วซูจากนายท่านไป แล้วก็ได้พบกับนายท่านใหม่ ชาตินี้คือแบบน่ารักมาก ลักษณะนิสัยของโหย่วซูมาเต็มๆ เป็นหมาน้อยนี่เอง อ่านเล่มนี้แล้วน่ารักสุดๆ อะไรมันจะใช่เลยขนาดนี้ แล้วก็ต้องจากกันอีก เริ่มชาติใหม่ สถานะสลับกัน นายท่านกลายเป็นแม่ทัพหน้าบาก โหย่วซูต้องทำยังไงเนี่ย โดนใครเอาร่างไปใช้ก็ไม่รู้ มาตามอ่านกันต่อค่ะ สนุกมากเลย สรุปคลั่งรักทั้งคู่ รักกันขนาดนี้ ยังไงก็ไม่แยกจาก แยกกันก็ต้องหากันจนเจอจนได้

[Giyongchy · Rating 4 out of 5]

เนื้อเรื่องวนๆไปตามหานายท่านที่เป็นองค์ชาย สู้รบปรบมือกับเหล่าองค์ชายต่างๆ ไม่มีอะไรใหม่ให้ตื่นเต้น แต่ให้เพราะโหย่วซูเวอร์ชั่นหมาน้อยมันน่ารักเกิ้น

[Nattapan · Rating 4 out of 5]

A​ good​ example​ of​ an​ inseparable love​ that​ always​ make​s you​ envious.​

P.S.​ The​ puppy is​ SUPER​ CUTE!

[Artnimiaf · Rating 4 out of 5]

เล่ม 3 เคยเอียนกับความหวานเลี่ยน แต่เล่มนี้เอียนกับความขี้ขลาดของนายเอกอะ คือมันเป็นงี้ทุกชาติทุกภพเลยมันเลยแบบ โอ้ย มันน่ารักจริงดิ ซื่อๆกับซื่อบื้อมันก็มีความแตกแต่งอยู่บ้างเด้อ นักเขียนชอบใช้บทรังแกอะ อีกคนก็กระจุ๋มกระจิ๋มแลดูรังแกง่าย ทั้งที่ก็ไม่ได้เซ็ตบทมาขลาดกลัวขนาดนั้น ตอนชาติองค์ชายเก้ากับคุณชายห้านี่เข้าใจได้ว่ากลัว เพราะชาติก่อนเข้าใจผิดว่าเขากลัวเราบลาๆๆ แต่คืออยู่ด้วยกันมาขนาดนี้แล้วชาตินี้ยังจะมาขลาดกลัวไรอีกอะ เริ่มใหม่ก็จริง แต่จะมาแนวขลาดๆกลัวๆแบบนี้ทุกชาติเลยหรอ ถามจริง พัฒนาการของตัวละครนายเอกมีแค่อยู่กับผีปีศาจได้ดีขึ้น

อีกอย่างคือเข้าใจนะว่านายเอกชอบกินนั่นนี่ แต่บางทีก็โอ๊ย ดูเป็นคนฉลาดมาตลอดอะ แต่พอเห็นของกินคือโง่ไปเลย รับมาโดยไม่ตรวจสอบไรเลยอะ หลายครั้งคือรอดได้เพราะมีพระเอกคุ้มกะลาหัวอยู่แท้ๆ(ซึ่งถ้าเกิดเรื่องก็คงแก้ได้แหละ บทซูปานนั้น) ใดๆคืออ่านแรกๆน่ารักนะ แต่อ่านเจอมาห้าเล่มก็ไม่ไหวเหมือนกัน มันไม่ใช่น่ารักแล้วแต่เป็นเห็นแก่กิน คนเราเห็นแก่กินไม่ผิดหรอกแต่ถ้าตะกละจนตามืดบอดแบบนี้อ่านละเซ็งพอตัว

อาร์คหมารวมๆคือน่ารักนะ แต่ด้วยความที่พระเอกหน้าแดงเขินกับสัตว์ตัวน้อยๆมันแปลกอะ555555 it's impossible เด้ เอ็นดูรักใคร่คือเข้าใจได้ แต่แกเห็นหน้าปุยตัวเล็กน่ารักแล้วแกเอาไรมาเขินอะ55555 โอ๊ย ดูเครซี่เลิฟไปหน่อย แบบพิษสุนัขบ้าแดกแน่องค์ชาย 😅😅
ตอนองค์ชายแปดปล่อยหมามากัดสงสารพระนายมาก คนนึงพิการคนนึงอยู่ในร่างสัตว์ปกป้องตัวเองไม่ไหว อ่านไปสาปส่งองค์ชายแปดไป สัตว์ตัวเล็กๆยังทำลง แม่งเอ๊ย จิตใจบิดเบี้ยวขนานแท้เลย
เห็นพูดถึงเรื่องจักรพรรดิป่วยต้อกระจก ต้องลอกตา+นายเอกพูดถึงแพทย์แผนปัจจุบันบ่อยๆ นึกว่าจะมีซีนรักษาตาให้จักรพรรดิ แต่เอ้า วาร์ปไปห้าสิบปีเลย จัดฉับม๊าากกกก

[orangejasmine · Rating 4 out of 5]

ถ้าคุณคิดว่าชาติที่สามนั้นแฟนตาซีจ๋าๆ แล้ว ยังค่ะ ยังไม่สุด เพราะมันยังมีขั้นกว่าอีก นั่นคือชาติที่สี่นี้ น้องโหย่วซูของเราเป็นหมาค่ะ หมาแบบลูกหมาเห่าบ๊อกๆ เลย อ่านแล้วอยากอุ้มๆ บีบๆ มาก รู้สึกได้ว่าน้องน่ารักมาก ส่วนความซูแม้จะเป็นหมาก็ไม่เป็นอุปสรรคค่ะ น้องยังคงความฉลาดเหมือนเดิม

ส่วนพี่จีในชาตินี้นั้นเนื่องจากตอนตายโดนจับแยกเพราะฟ้าถล่ม แล้วพี่จีสละพลังเวทย์ให้โหย่วซู ชาตินี้พี่จีเลยเกิดเป็นองค์ชายอาภัพเพราะขาพิการ ความขาพิการก็ไม่ได้เป็นแต่กำเนิด แต่เพราะมีสาเหตุเบื้องลึกเบื้องหลังซ่อนอยู่ ชาตินี้อ่านสนุกมากเรื่องในรั้วในวัง แต่แบบฝั่งตัวร้ายจะอ่อนไปไหนก่อน


เรื่องความรักก็หวานเจี๊ยบเป็นปกติของคู่รักคู่นี้ ตอนเป็นหมาก็อ้อนกันน่ารักมากมาย น้องโหย่วซูคอสเพลย์เป็นหมา หรือหมาคอสเพลย์เป็นน้องโหย่วซูเริ่มไม่แน่ใจ คนอะไรอยู่ในร่างหมาแล้วเป็นหมาได้เนียนขนาดนี้ ธรรมชาติมาก ตอนเป็นคนนี่แอบลุ้นตอนก่อนจะกลับมาเจอกัน ชอบความสัมพันธ์ในเล่มนี้ มันไม่ได้มีแค่ความรักหวานชื่นอย่างเดียว แต่มันมีเรื่องของการเชื่อใจ กำลังใจที่โหย่วซูทำให้พี่จีของเราอยากแข็งแกร่งจากที่ตอนแรกคิดแค่จะอยู่ไปวันๆ แบบพิการๆ แล้ว ชาตินี้เลยได้ happy ไปอีกเช่นเคย เป็นคิงและหมอประจำตัวของเขา

ชาติสี่จบค่อนข้างไว ชาติห้ามารอแล้ว ชาตินี้สลับกันเพราะชาติก่อนพลังดาวมังกรมาอยู่กับโหย่วซู ชาตินี้เลยถูกยืมร่างไปให้อีกวิญญาณหนึ่งอยู่ ทำตัวเป็นคิงฉุนคนชั่วในร่างโหย่วซู ส่วนพี่จีกลายเป็นโจรที่กำลังจะก่อกบฏ ยกทัพมาปราบคิงฉุน

ช่วยด้วย คำผิดไม่แผ่วเลยค่ะ

[Bunnyb · Rating 5 out of 5]

เคยอ่านเรื่องนี้ตอนออกมาสองเล่มแรก แล้วก็ไม่ได้ตาม
ตอนนี้กลับมาอ่านใหม่เล่มท้ายๆ สำหรับเล่ม 5 โหย่วซู
มาอยู่ในร่างหนุ่มน้อย แต่เพิ่งมาได้แป๊บเดียวดันถูกมนตร์ดำ
ทำให้กลายเป็นหมาน้อยไปซะแล้ว

โหย่วซูในร่างหมาน้อยสีขาวตัวเล็กนิดเดียว น่ารักมาก
โชคดีบังเอิญได้เข้าไปในวังแล้วก็ได้เจอพระเอก (นายท่านของโหย่วซู)
อาร์คนี้นายท่านคือ องค์ชายเจ็ด ยังเป็นเด็กหนุ่ม ร่างกายอ่อนแอ
เดินก็ไม่ได้ ชีวิตไม่ได้อยากแย่งชิงบัลลังก์หรือชิงดีชิงเด่นกับใคร
แต่ดวงมันจะเป็นก็เลี่ยงไม่ได้ เพราะคนในครอบครัวที่ใกล้ชิดนี่แหละ
จ้องจะเล่นงานองค์ชายเจ็ด

จากเป็นคนไม่อยากต่อสู้แย่งอำนาจกับใคร พอมีโหย่วซูในร่างหมาน้อย
เข้ามาอยู่ด้วย องค์ชายเจ็ดก็เกิดความรู้สึกอยากมีอำนาจ จะได้ปกป้อง
ตัวเองกับหมาน้อย จะได้ไม่มีใครกล้ามารังแกอีก

อาร์คนี้น่ารักมาก เพราะชอบหมาอยู่แล้ว และโหย่วซูในร่างหมาก็แบบเนียนมากกก
555 ฉลาด ขี้เล่น ช่างประจบ องค์ชายเจ็ดก็รักโหย่วซูมาก ตามใจมาก
มีฉากที่ค่อนข้างสะเทือนใจตอนมีคนปล่อยหมาตัวใหญ่ใจโหดมา
จะให้กัดโหย่วซูกับองค์ชายเจ็ดให้ตาย สองคนนี้พยายามจะช่วยอีกฝ่ายให้รอด
โดยไม่ห่วงตัวเองเลย สงสารองค์ชายเจ็ดมากๆ

ตอนท้ายโหย่วซูได้คืนร่างมาเป็นคนเหมือนเดิม สมใจองค์ชายเจ็ด
ที่เฝ้ารอโหย่วซูมานาน ศัตรูทั้งหลายก็ถูกปราบไป คืออ่านเรื่องนี้ไม่ต้องคิดอะไรมาก
โหย่วซูเก่งสุดๆ เก่งรอบด้าน ใครที่ไหนจะเอาชนะได้ ชิลๆ ไปค่ะ 😘

[Mali Zhan · Rating 4 out of 5]

ไม่รู้ว่าจะต้องข้ามภพข้ามชาติกันไปอีกกี่รอบถึงจะจบ