金鱼缭乱

Tajfuny mini #1

by Kanoko Okamoto, 冈本加乃子, 杨晓钟 (Translator)

Ancora inedita in Italia, Okamoto Kanoko fu poetessa, narratrice e saggista.
Si segnalò sulla scena culturale nipponica della prima metà del ʼ900 anche per gli atteggiamenti spregiudicatamente disinibiti che potrebbero farla accostare ad alcune protagoniste dell’avanguardia artistico-culturale dell’Occidente, da Colette a Djuna Barnes, ad Anaïs Nin.

I tre racconti che compongono il volume sono rappresentativi di una vena narrativa che l’autrice coltivò soprattutto negli ultimi anni della sua vita. Pur diverse nell’ambientazione e nello sviluppo, le vicende narrate finiscono per sciogliersi in una sorta di rivelazione, tanto imprevista quanto rasserenante.

Il protagonista di Frotte di pesci rossi è un giovane ittiologo che vive tormentato da una duplice ossessione, un amore che crede impossibile e il tentativo di ottenere finalmente la considerazione dell’amata selezionando una nuova, bellissima varietà di pesce rosso. Un’impresa che sembra destinata a fallire finché, allo stremo delle forze e delle speranze, non scopre che qualcosa è successo là dove meno se lo sarebbe aspettato. Nel secondo racconto, Nel Settentrione, il rapporto di tenero affetto che lega un ragazzo idiota a una adolescente in età da marito suscita in lei un sentimento materno che durerà quanto la sua stessa vita, inducendola a sperare in un improbabile ritorno dell’amico del cuore anche dopo che ne ha perduto le tracce. Nel terzo racconto, Il genio famigliare, a illuminare il futuro della giovane incaricata di gestire la trattoria di famiglia è la scoperta del misterioso conforto accordato dal destino alla vita scialba e rassegnata di sua madre: nulla è in realtà cambiato nella sua esistenza, se non l’animo con cui la affronterà da quel momento in poi, giorno dopo giorno.

Genres: Japan, Fiction, Japanese Literature, Asian Literature, Short Stories, Classics, Asia

183 pages, Paperback

First published January 1, 1937

About the author

Kanoko Okamoto (岡本 かの子 Okamoto Kanoko?, 1 March 1889 - 18 February 1939) was the pen-name of a Japanese author, tanka poet, and Buddhist scholar active during the Taishō and early Shōwa periods of Japan.

(from Wikipedia)

Reviews

[spillingthematcha · Rating 4 out of 5]

Osobliwa, podszyta niepokojem i obsesją. Jedna z lektur, do których wróciłam po latach i nadal ujmuje mnie jej wymiar emocjonalny.

[Introverticheart · Rating 5 out of 5]

Pięknie wydana, niewielka objętościowo opowieść o sile młodzieńczej miłości, która doprowadza do obłędu.

[Ewa (humanizmowo) · Rating 2 out of 5]

2.5⭐
No w sumie nie wiem co mam sądzić. Nie było złe, ale dobre też nie.

[Martyna · Rating 5 out of 5]

przepięknie zmysłowa książka o obsesyjnym poszukiwaniu piękna i miłości. czytanie tej opowieści smakuje jak soczyste pełne słońca truskawki, których zapach melancholijnie przypomina o letnich miłościach i rozczarowaniach z nimi związanymi. główny bohater w jednym fragmencie mówi, że w jego sercu utknął płatek wiśni, który jest powodem jego obsesyjnej miłości do pewnej dziewczyny i myślę, że ta książka jest takim płatkiem, który porusza i zostaje w sercu czytelnika już na zawsze.

[Martyna Antonina · Rating 4 out of 5]

Delikatna, kalejdoskopowa powieść o obsesji, pięknie i przypadku. Łamie standardy historii niespełnionych miłostek, łącząc okrucieństwo z wyjątkową subtelnością.

[Maria]

Książka na wskroś hedonistyczna; tak bardzo o pięknie, że aż niewiele w niej piękna, które wynikałoby z niej samej. Bardzo podobały mi się w niej opisy przyrody, która była o wiele żywsza niż ludzie

[Między sklejonymi kartkami · Rating 3 out of 5]

Ładne, ale nie sądzę, bym miała długo o nim pamiętać.

[Meltem Sağlam · Rating 3 out of 5]

Otobiyografik öğelerin ve göndermelerin yoğun olduğunu düşündüğüm iki öykü içeren bir kitap. Özellikle ikinci öyküde anlatılan hikayeden daha fazlası olduğunu hissedebiliyorum.

Yazarın, Tanizaki etkisinde kalmış olduğu söyleniyor. Yemek Hırsızı öyküsünde ilk öyküye nazaran daha fazla Tanizaki etkisi olduğunu düşünsem de, kadın figürü açısından ilk öykünün Tanizaki bakış açısına -çok olmasa da- daha yakın olduğunu düşündüm.

Özellikle ilk öykü, ilginçti. Beğendim.

[Jim Fonseca · Rating 4 out of 5]

This book is really two novellas, or more accurately, two long short stories, by a female Japanese writer of the 1930’s. The Goldfish story of the title is about a man from a poor family whose occupation is raising goldfish for show ponds and breeding new varieties. He’s in love with a beautiful young woman who lives in the big house on the nearby hill, but he’s from a poor farm family so he can only watch from a distance as she marries, has children and lives her life oblivious of him. Raising the perfect new species of goldfish becomes his life’s obsession as a substitute for his unrequited love. There is a remarkably modern line about genetics when the author writes, to the effect that, maybe the goldfish picked us humans to advance their genetic success – like the idea of memes.

The second story, the Food Demon, is remarkably modern as well. A wealthy family hires a young man as a chef to train their two daughters how to cook. The real story is not a romance, as might be expected given that entrée (pun intended), but is truly a story of a man obsessed (like the goldfish breeder) – but in this case with food and cooking, specifically the art of cooking, and his belief that cooking as art substitutes for his lack of formal education. The author tells us the unusual idea that the chef was brought up among the lower class “by mistake.” His culinary specialties are a fusion of Japanese and Western cuisine. Both stories are remarkably modern for stories written by a Japanese woman in the 1930’s and remarkably Western as well.

[Murat · Rating 3 out of 5]

Kitap; Japon Balığı Kargaşası ve Yemek İblisi adlı 2 öyküden oluşuyor.

İkinci öyküde o kadar fazla karakter, yer ve anlatı vardı ki odaklanamadım, 2-3 kez tekrar en baştan başladım hikayeye. Yani asıl kargaşa bu hikayeydi bence. Bir şekilde bitirdim ama bu hikaye hakkında yorum yapmamayı daha sağlıklı buluyorum.

Gelelim ilk hikayeye; bu hikayedeki kargaşayı gerçekten sevdim. Albert Camus'yü de anmadan geçemedim. Şöyle diyordu Düşüş kitabında:

- Bir adam tanıdım kafasız bir kadına yaşamının yirmi yılını verdi, her şeyi feda etti ona, dostlarını, emeğini, dürüstlüğünü bile, ama bir akşam, kadını hiç sevmemiş olduğunu anladı. Canı sıkılıyordu, hepsi bu, insanların çoğu gibi canı sıkılıyordu. Böylece karmaşa ve dram dolu bir yaşam yaratmıştı kendine. Bir olayın olması gerek insan bağlantılarından çoğunun açıklaması işte bu. Bir olayın olması gerek, hatta aşksız bir köleliğin, hatta savaşın ya da ölümün bile. O halde yaşasın ölü gömme törenleri!

[Hulyacln · Rating 3 out of 5]

Kanoko Okamoto ile tanışma kitabımdı ‘Japon Balığı Kargaşası’. ‘Yemek İblisi’ ve kitaba ismini veren (ki bu favorimdi) iki kısa romandan oluşan bu eseri ne çok sevdim ne de görmezden gelecek kadar beğenmemezlik ettim. Yazar, kardeşinin sınıf arkadaşı olan Tanizaki’den de etkilendiğini sezdiriyor kimi yerlerde..
.
Kitabın önsözü Maryellent T. Mori’ye, çevirisi Esmanur Yiğit ve Esranur Yiğit’e ait. Kapak illüstrasyonu ise Koson Ohara çalışması ~

[Arbuz Dumbledore · Rating 2 out of 5]

Nic ciekawego niestety

[Monika · Rating 5 out of 5]

To było coś dziwnego.

Innego.

Normlanie nie sięgnęła bym po ten tytuł, ale skoro kupiłam książkę dla okładki (a co będę kłamać), to wypada chociaż spróbować.

Jak już przeczytałam ostatnią stronę, zdanie, kropkę. Miałam plątaninę myśli.

Jakby... Książka była o wszystkim i o niczym.

Była banalna, a zarazem niebywała.

I pomimo tego, że już trochę pomyślałam i odczekałam dzień... Wciąż bardzo powoli to piszę, bo mam wrażenie, że jeśli napiszę choć jedno słowo niedokładnie, to cała opinia wtedy ucierpi.

A w sumie wciąż boję się co tu napisać.

"Opowieść o obsesji i poszukiwaniu idealnego piękna..."

Czujecie to w tej książce, ale ciężko jest wam to dostrzec. Brzmi nielogicznie, ale dokładnie to czułam podczas czytania. Czułam tę obsesję Mataichi'ego, czułam to, jak bardzo dążył do osiągnięcia swojego ideału. A jednak jednocześnie jakby nie potrafiłam tego w pełni dojrzeć.

Mataichi to bardzo specyficzna osoba - zakochana, ale jednak okazująca nienawiść, zafascynowana, ale okazująca obojętność.

Co mogę wam więcej powiedzieć?

Nic nie mogę.

Jest po prostu... Inna. Dziwna. Piękna. Jedyna. Smutna.

Jakby....

Prawdziwa.

[Baba · Rating 1 out of 5]

Two Japanese short stories originally published in Japanese at the end of the Second World War. A goldfish farmer and top chef are the main characters of these tales… a tad disappointing, maybe? 2 out of 12

[faustyna。 (lekkidramat) · Rating 2 out of 5]

2,5⭐. wstęp i informacje o autorce zrobiły na mnie większe wrażenie.

[Patrycja Krotowska · Rating 3 out of 5]

3.5.
Jestem oczarowana nastrojem japońskich powieści. Ta niewielka książeczka z nowej serii Tajfuny Mini zachwyca wydaniem, formatem, detalem i klimatem. Poprzedzona świetnym wstępem Karoliny Bednarz "Gorączka złotych rybek" opowiada nam historię miłości, zauroczenia, oczekiwania, obsesji, kompromisu, aż w końcu odnalezienia. To opowieść o miłości, trochę ślepej, trochę głuchej, takiej, która staje się obsesją, mająca swe odzwierciedlenie na innych polach życia bohatera. To historia opowiedziana z męskiego punktu widzenia, w której kobieta stanowi centrum. To nie jest arcydzieło. Nie sądzę też, bym pamiętała tę opowieść za kilka miesięcy, ale będę z pewnością pamiętać ten swoisty nastrój i ciepło, jakie płynie z japońskich opowieści, w tym tej również. I tego będę szukała właśnie w tej serii, którą planuję zbierać (i czytać, rzecz jasna!). Mikroformat zarówno powieści jak i samego wydania (jejku, jak to się dobrze trzyma w dłoni!) potęguje kameralność tej opowieści. Tajfuny mini stanęły w widocznym miejscu w mojej biblioteczce i czekają na kolejne (będą 2 w tym roku) wydania w serii.

[Julcia · Rating 4 out of 5]

4,5. To było na prawdę bardzo ciekawe. Szkoda że tak krótkie, chętnie czytałbym gdyby nawet było dłuższe.
I nie jest to zbiór opowiadań

[Smiley · Rating 3 out of 5]

Reading Kanoko Okamoto's "A Riot of Goldfish" was something semi-romantic and sentimental due to her country plot depicting the relationship between Mataichi, a low-class goldfish breeder, and Masako, a beautiful lady living with a wealthy father in the house on the cliff in a valley in the central Yamanote area of Tokyo. Eventually, Teizo (Masako's father) talked to Sojuro (Mataichi's father) and Mataichi agreed to study further on goldfish breeding under Teizo's tuition support.

They meet occasionally and their relationship gradually develops, Mataichi falls in love with her but she doesn't assure anything except their friendship and his succes from his study and future as the one who would breed a unique goldfish with its surpassing beauty for Masako. While studying and working on his project, he is literally heart-shattered due to the information on her marriage and having a baby soon.

I liked this part depicting such an ill-at-ease scene between Mataichi and his presumably former girlfriend whom he thinks she would love him as well.
…
Mataichi had a few moments of bated breath until the door to the parlour opened halfway and Masako, sporting a surprisingly bashful expression, angled her upper body into view.
“It’s been a while.’
She seemed reluctant to come in. Mataichi felt a gentle sigh escape him of its own accord, the sigh of someone for whom the mere sight of a longed-for object is enough to quench his thirst. … Putting on the authoritative air of an elderly man who has seen many hardships, he said, ‘Well, come in then. Why are you just standing there?’
Like a child, she hid her face behind the door, then opened it properly. … Mataichi kept looking at the floor and, feeling that he had lost a battle of wills, crawled sadly back into his lonely shell.
“It’s been a while. You’ve lost a lot of weight, haven’t you?’
… (p. 37)

As for the rest of the story, I would like to invite my GR friends to read farther on so that you would know and understand more on how the climax, after his goldfish breeding struggle for fourteen years, eventually comes.

Regarding her “The Food Demon,” I didn’t think I preferred reading it to the first story. One of the reasons is that its first half seems interestingly readable but its second half is a bit complex with dubious characters. However, the author’s revealed her humorous tinge of sarcasm I’ve never read before, that is, from this excerpt:

… His own father had told his mother to tell him he hadn’t asked to be born either if his son ever complained about being brought into this world, and as he thought back on that tonight it seemed like a conclusion his father had reached only after a great deal of thought. Now Besshiro’s son was saddled with a fate that he did not understand.
Besshiro’s father had brought him into the world without understanding why, saying, “I didn’t ask for this either,’ and now Besshiro was doing the same to his son. … (p. 107)

In brief, “A Riot of Goldfish” is more interesting than “The Food Demon”.

[ajsinfajer · Rating 2 out of 5]

krótka nowelka o nietypowej miłości i wynikającym z niej poszukiwaniu ideału piękna prowadzącym do obłędu. z pewnością jest w niej jakiś specyficzny smak, który wielu przypadnie do gustu, ale mnie tak mocno nie urzekła. najbardziej uwierało mnie nierówne tempo narracji i przesadna aż prostota historii i jej kulminacji, która najwyraźniej spowodowała uzupełnienie opowiadania wieloma nieistotnymi wstawkami.

2,5

[Magdalena (Lolek The Pug) · Rating 2 out of 5]

2,5 jakoś mnie nie porwała ta historia

[lia · Rating 3 out of 5]

obsesyjna pogoń za miłością i pięknem ukazana za pomocą młodego człowieka, który swoje pragnienia zaspokaja hodowlą złotych rybek.

[zeyneb · Rating 2 out of 5]

japon balığı kargaşası, ben okuldan dönene kadar çok beslediğim için gözleri patlamış balığım yerine yeni bir balık almaya çalışan annemin girdiği durum

balığımın adı mısırdı. bu durumdan sonra onu hep patlamış mısır olarak andık.

bu sıkıcı kitaba geri dönersek ben iki hikayeyi de umursayamadım. ki denedim. kitabı yarıda bırakmamak için yaptığım şeyleri duymayın.

sadık hidayetin grotesk ve ılık ve karmakarışık ve boğucu dilinden sonra okamotonun temiz ve sağlıklı ve minimal ve pratik dili bana dümdüz geldi, belki sorun bendedir arkadaşlar, şok edici bir öneri gerçekten ama bazen sorun bende bile olabiliyor, iyi günler.

[Kin · Rating 5 out of 5]

ชอบบบ ชอบพล็อตและวิธีการบรรยายฉากต่างๆ ของเรื่องนี้มาก

***สปอย*** มะตะอิจิ เด็กหนุ่มในครอบครัวตีนเขาที่ประกอบกิจการเพาะพันธุ์ปลาทอง ได้รับการอุปการะทางการศึกษาจากครอบครัวคนรวยบนยอดเขาให้เรียนต่อระดับมหาลัยเพื่อทำวิจัยเกี่ยวกับการเพาะพันธุ์ปลาทองชั้นดี เนื่องจากธุรกิจปลาทองกำลังเติบโตอย่างมากในญี่ปุ่นช่วงก่อนสงคราม

มะตะอิจิเกิดความรู้สึกกึ่งรักกึ่งชังต่อลูกสาวคนเดียวของครอบครัวบนยอดเขา หญิงสาวผู้คลั่งไคล้ในปลาทองเหมือนกับตัวเขาเอง ในขณะที่มะตะอิจิเพียรเขียนจดหมายไปหาเธอ เปรียบเปรยตัวเธอกับหญิงอื่นที่เขาสัมพันธ์ด้วย หญิงสาวกลับตอบจดหมายด้วยท่าทีวางเฉยและเลี่ยงจะกล่าวถึงเรื่องใดๆ ก็ตามที่ดูเป็นเรื่องส่วนตัว แต่วันหนึ่ง หญิงสาวกลับแจ้งข่าวร้ายว่าเธอกำลังจะแต่งงานและกำลังตั้งท้อง มะตะอิจิจึงตัดสินใจว่าหากครอบครองตัวเธอไม่ได้ เขาก็จะเพาะพันธุ์ปลาทองพันธ์ุใหม่ที่งดงามเทียบเท่ากับเธอ เพื่อจะได้ครอบครองความเป็นเธอไปชั่วนิรันดร์

[Özlem · Rating 3 out of 5]

“Eskilerin ölmesine izin verecek cesaretin yoksa, yeni şeyler yaratmanın büyük sorumluluğunun üstesinden gelemezsin”

[cyannie · Rating 4 out of 5]

4.5 nawet

są we mnie dwa wilki - jeden kocha naturalizm, a drugi estetyzm. w tym przypadku ten ostatni jest usatysfakcjonowany jak nigdy

plus motyw obsesji and i'm so down bad

[Karolina Góras · Rating 5 out of 5]

"Własnymi rękami miał ulepić swoją kochankę... Nową, piekną gwiazdę, która pojawi się na ziemi... Złamać tajemnicę istnienia, której nie poznał nikt inny."

[Daniel Pojda ✨ · Rating 3 out of 5]

3/5 ⭐

[zbookami · Rating 1 out of 5]

Nie moje klimaty

[Nurbahar Usta]

valla tamamen arka kapak yazısının kurbanı oldu bu kitap benim için. japonya'nın ilk kadın yazarlarından feminist öyküler diye pazarlanınca insan ister istemez "bakire kız gibi güzel balıklar", "kadının makyajı gibi olmalı yemeğin sosu", "ay yazık erkeksin ama en iyi yeteneğin yemek yapmak" gibi gibi şeylerle karşılaşmayı beklemiyor, karşılaşınca da irkiliyor. hiç böyle bir vaatle sunulmasaydı muhtemelen çok keyif alırdım bir japon balığı yetiştiriciliği bir de literally yemek hikayesinden.

[vixentyyy · Rating 5 out of 5]

To było mega dobra. I to wydanie jest takie AGAHXHSHDJ kocham je. Jest świetne, bardzo estetyczne i przemilusi format, taki podręczny