Ο θάνατος είναι ένα πρόβλημα των ζωντανών. Οι νεκροί άνθρωποι δεν έχουν προβλήματα. Μεταξύ των πολλών πλασμάτων αυτού του πλανήτη μόνο για τους ανθρώπους ο θάνατος είναι ένα πρόβλημα. Το κοινό με τα ζώα είναι η γέννηση, η ασθένεια, η νεότητα, η ωριμότητα, το γήρας και ο θάνατος. Ωστόσο, ανάμεσα σ' όλα τα ζωντανά πλάσματα μόνο οι άνθρωποι γνωρίζουν ότι θα πεθάνουν· μόνο αυτοί μπορούν να προβλέψουν το τέλος τους, έχουν επίγνωση ότι είναι πιθανό να έλθει ανά πάσα στιγμή και λαμβάνουν ειδικά μέτρα -ως άτομα και ως ομάδες- για να προστατευτούν από τον κίνδυνο της εκμηδένισης. Ο θάνατος δεν είναι κάτι το τρομερό. Βυθίζεται κανείς στα όνειρα κι ο κόσμος εξαφανίζεται - εάν όλα πάνε καλά. Τρομεροί είναι οι πόνοι του ετοιμοθάνατου, τρομερή, επίσης, είναι η απώλεια των ζωντανών όταν ένας αγαπημένος πεθαίνει. Δεν υπάρχει κάποια γνωστή θεραπεία. Είμαστε μέρος των άλλων. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Norbert Elias was a German-Jewish sociologist who later became a British citizen, though he is often referred to as a Dutch thinker, and made his home in Amsterdam in his latter years.
Elias's theory focused on the relationship between power, behavior, emotion, and knowledge over time. He significantly shaped what is called process or figurational sociology. Due to historical circumstances, Elias had long remained a marginal author, until being rediscovered by a new generation of scholars in the 1970s, when he eventually became one of the most influential sociologists in the history of the field.
Και μόνο που θέτει το ζήτημα είναι εξαιρετικά σημαντικό. Το ποσό πίσω είμαστε στη διαχείριση του θέματος είναι αποκαρδιωτικό. Το ότι μας κινητοποιεί να ευαισθητοποιηθούμε είναι η ουσία του κειμένου. Το ότι έχουν αλλάξει πολλά, αλλά προς το καλύτερο κι άλλα προς το χειρότερο, από τότε που γράφτηκε είναι γεγονός.