What do you think?
Rate this book
สเปโร โซนาตา ท่วงทำนองแห่งความหวัง
ผลงานของรมณ กมลนาวิน เล่มนี้ เสมือนภาพตัวแทนและหลักฐานบ่งชี้ประการหนึ่งของการที่นักเขียนไทยได้พาตัวเองเคลื่อนที่ไป กระทั่งวงการวรรณกรรมได้เคลื่อนขยับไปอีกหลายก้าว เรามองเห็นได้ถึงความเคร่งเครียด จริงจัง มีแบบแผน และเปิดใจกว้าง ทั้งหมดเหล่านี้สะท้อนถึงคุณลักษณะของความเป็น “มืออาชีพ” ที่นักเขียนรุ่นก่อนหน้านั้นหลายๆรุ่นมักจะจินตนาการไม่ถึง (จนกว่าจะได้รับรางวัลวรรณกรรมใหญ่ๆระดับชาติขึ้นมาสักรางวัลถึงจะคิดว่าจะยึดการเขียนเป็นอาชีพได้) ไม่น่าเชื่อว่า ในขณะที่นักเขียนรุ่นก่อนๆได้ล้มหายไปเป็นจำนวนไม่น้อย แต่นักเขียนรุ่นทศวรรษ 2550 กลับสามารถยึดการเขียนเป็นอาชีพได้หลายต่อหลายคน รมณ กมลนาวิน นั้นมีความมุ่งมั่นแน่วแน่ ตัดสินใจลาออกจากงานประจำมาตั้งแต่ พ.ศ. 2554 ฝึกปรืบกับการสร้างสรรค์งานจนครบทศวรรษในวาระของการออกรวมเรื่องสั้นเล่มนี้
253 pages, Paperback
Published January 1, 2022
4 people are currently reading
14 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
September 20, 2023
ชื่อหนังสือคือ ท่วงทำนองแห่งความหวัง แต่เรื่องสั้นในเล่มไม่ค่อยให้ความหวังคนอ่านเท่าไหร่เลย
รวมเรื่องสั้นของคุณรมณ หยิบจับเอาเหตุการณ์รอบตัวที่เราคุ้นชิน มาใช้เป็นโครงเรื่องสั้น บอกเล่าชีวิตของผู้คนที่ต้องดิ้นรนภายใต้โครงสร้างทางสังคมที่บีบรัดพวกเขาจากทุกทิศทาง
ตัวละครหลายคนเลือกทางเดินชีวิตแบบที่เรานักอ่านเห็นเลยว่า พี่พาตัวเองไปชิบหายแน่นอน แต่ทำไงได้ ทางเลือกในชีวิตของเราแตกต่างกันด้วยปลายปัจจัย หากต้นทุนมีมาก ทางเลือกย่อมมีมากตาม แต่หากต้นทุนน้อย แค่มีทางให้เลือกได้ก็ดีแค่ไหนเเล้ว
ผมคิดว่างานเขียนของคุณ รมณ มีความนุ่มนวลในการเล่า มีความกลมในอารมณ์ของเรื่อง หากเป็นความเศร้าก็เพียงมีน้ำตาที่หางตา หากโกรธเเค้นก็เพียงหงุดหงิดฟุดฟิดอยู่ในอก ไม่ได้บีบเค้นบีบคั้นคนอ่านไปจนสุดทาง มีความปลอดภัยทางอารมณ์อยู่ประมาณนึง ไม่ทำร้ายจู่โจมจิตใจคนอ่านมากไปนัก
แต่ในอีกด้านหนึ่งงานของคุณรมณก็เหมือนมมีอะไรหายไปอยู่พอสมควร (ซึ่งไม่รู้ว่าเป็นไปโดยตั้งใจหรือเปล่า)
เรื่องสั้นในเล่ม ทำให้ผมคิดว่า คุณรมณ หยิบจับเอาข่าวหรือบทความในสังคมมาเเปรรูปใหม่ ให้ชีวิตที่สองแก่ข่าวเหล่านี้ได้กลายเป็นเรื่องสั้นที่มีชีวิตแทนที่ข่าวที่อาจดูเเห้งเเล้ง ยกตัวอย่างเช่น เรื่อง หญิงสาวกับชายชราผู้อ่านปรัชญาชีวิตของยิบรานที่เสนอปัญหาของชายเป็นใหญ่ และความไร้เดียงสาของชีวิตที่อาจทำให้หญิงสาวคนหนึ่งต้องถูกเอารัดเอาเปรียบ หรือ เรื่องผู้ถูกทำลาย ที่นำเสนอความรุนแรงในครอบครัวที่จะส่งต่อความรุนแรงอย่างไม่มีที่สิ้นสุด หรือเรื่องคืนที่อาลีลูกฆ่า/ศพในแม่น้ำ ที่นำเสนอถึงความเป็นอื่นในสังคม และการเอารัดเอาเปรียบคนงานต่างด้าว
เมื่อโครงเรื่องเหล่านี้เป้นสิ่งที่เรารับรู้และเห็นได้เป็นปกติในสังคม การทำความเข้าใจงานชิ้นนี้จึงไม่ใช่เรื่องยากเย็นนัก
แต่หากเรามองใกล้เข้าไป ในแง่ของการวิธีการเขียน จะพบว่ามันถูกตัดทอนลดรูปรายละเอียดหลายอย่าลงไปมาก เป็นงานเขียนที่เขียนเท่าที่จำเป็นเพื่อดำเนินเนื้อเรื่อง ตัดทอนสิ่งที่บางทีอาจถูกมองว่าเป็นสิ่งที่ไม่จำเป็น รกรุงรังออกไป เช่น ความเป็นมาของตัวละคร เหตุผลบางอย่างที่สนับสนุนการตัดสินใจของตัวละครจะไม่ได้ถูกอธิบายขยายความในเรื่องสั้น จะนำเสนอเฉพาะการแตกหักหรือรอยร้าวระหว่างตัวละครเท่านั้นพอ
ในมุมหนึ่งก็เป็นเรื่องที่ดี เพราะคนอ่านจะไม่ต้องแบกรายละเอียดอะไรเยอะเเยะในระหว่างที่อ่าน สัมผัสเพียงเรื่องราวและประเด็นที่ต้องการจะเล่าเท่านั้นก็รื่นรมณ์พอแล้ว เเต่ในอีกด้าน เรื่องสั้นก็ดูจะขาดความลึกหรือมิติไปหน่อยจนบางเรื่องอาจเทียบได้กับงานไลท์โนเวลที่เนื้อเรื่องเข้มข้นหน่อยเลยแหละครับ
งานชิ้นนี้เลยดูจะพอดีกับคนอ่านที่ไม่ได้ต้องการอ่านงานที่คาบเกี่ยวระหว่างความหนักเบา เป็นงานที่กำลังดีที่จะหยิบมาอ่านระหว่างทานข้าว ระหว่างเดินทางหรือช่วงเวลาก่อนหลับคานอน แต่ถ้านักอ่านที่ต้องการหางานที่เข้มข้นหนักแน่น เล่มนี้ก็อาจจะไม่ใช่งานที่ตรงสเป๊คกับที่กำลังตามหาอยู่ก็ได้ครับ ..
รวมเรื่องสั้นของคุณรมณ หยิบจับเอาเหตุการณ์รอบตัวที่เราคุ้นชิน มาใช้เป็นโครงเรื่องสั้น บอกเล่าชีวิตของผู้คนที่ต้องดิ้นรนภายใต้โครงสร้างทางสังคมที่บีบรัดพวกเขาจากทุกทิศทาง
ตัวละครหลายคนเลือกทางเดินชีวิตแบบที่เรานักอ่านเห็นเลยว่า พี่พาตัวเองไปชิบหายแน่นอน แต่ทำไงได้ ทางเลือกในชีวิตของเราแตกต่างกันด้วยปลายปัจจัย หากต้นทุนมีมาก ทางเลือกย่อมมีมากตาม แต่หากต้นทุนน้อย แค่มีทางให้เลือกได้ก็ดีแค่ไหนเเล้ว
ผมคิดว่างานเขียนของคุณ รมณ มีความนุ่มนวลในการเล่า มีความกลมในอารมณ์ของเรื่อง หากเป็นความเศร้าก็เพียงมีน้ำตาที่หางตา หากโกรธเเค้นก็เพียงหงุดหงิดฟุดฟิดอยู่ในอก ไม่ได้บีบเค้นบีบคั้นคนอ่านไปจนสุดทาง มีความปลอดภัยทางอารมณ์อยู่ประมาณนึง ไม่ทำร้ายจู่โจมจิตใจคนอ่านมากไปนัก
แต่ในอีกด้านหนึ่งงานของคุณรมณก็เหมือนมมีอะไรหายไปอยู่พอสมควร (ซึ่งไม่รู้ว่าเป็นไปโดยตั้งใจหรือเปล่า)
เรื่องสั้นในเล่ม ทำให้ผมคิดว่า คุณรมณ หยิบจับเอาข่าวหรือบทความในสังคมมาเเปรรูปใหม่ ให้ชีวิตที่สองแก่ข่าวเหล่านี้ได้กลายเป็นเรื่องสั้นที่มีชีวิตแทนที่ข่าวที่อาจดูเเห้งเเล้ง ยกตัวอย่างเช่น เรื่อง หญิงสาวกับชายชราผู้อ่านปรัชญาชีวิตของยิบรานที่เสนอปัญหาของชายเป็นใหญ่ และความไร้เดียงสาของชีวิตที่อาจทำให้หญิงสาวคนหนึ่งต้องถูกเอารัดเอาเปรียบ หรือ เรื่องผู้ถูกทำลาย ที่นำเสนอความรุนแรงในครอบครัวที่จะส่งต่อความรุนแรงอย่างไม่มีที่สิ้นสุด หรือเรื่องคืนที่อาลีลูกฆ่า/ศพในแม่น้ำ ที่นำเสนอถึงความเป็นอื่นในสังคม และการเอารัดเอาเปรียบคนงานต่างด้าว
เมื่อโครงเรื่องเหล่านี้เป้นสิ่งที่เรารับรู้และเห็นได้เป็นปกติในสังคม การทำความเข้าใจงานชิ้นนี้จึงไม่ใช่เรื่องยากเย็นนัก
แต่หากเรามองใกล้เข้าไป ในแง่ของการวิธีการเขียน จะพบว่ามันถูกตัดทอนลดรูปรายละเอียดหลายอย่าลงไปมาก เป็นงานเขียนที่เขียนเท่าที่จำเป็นเพื่อดำเนินเนื้อเรื่อง ตัดทอนสิ่งที่บางทีอาจถูกมองว่าเป็นสิ่งที่ไม่จำเป็น รกรุงรังออกไป เช่น ความเป็นมาของตัวละคร เหตุผลบางอย่างที่สนับสนุนการตัดสินใจของตัวละครจะไม่ได้ถูกอธิบายขยายความในเรื่องสั้น จะนำเสนอเฉพาะการแตกหักหรือรอยร้าวระหว่างตัวละครเท่านั้นพอ
ในมุมหนึ่งก็เป็นเรื่องที่ดี เพราะคนอ่านจะไม่ต้องแบกรายละเอียดอะไรเยอะเเยะในระหว่างที่อ่าน สัมผัสเพียงเรื่องราวและประเด็นที่ต้องการจะเล่าเท่านั้นก็รื่นรมณ์พอแล้ว เเต่ในอีกด้าน เรื่องสั้นก็ดูจะขาดความลึกหรือมิติไปหน่อยจนบางเรื่องอาจเทียบได้กับงานไลท์โนเวลที่เนื้อเรื่องเข้มข้นหน่อยเลยแหละครับ
งานชิ้นนี้เลยดูจะพอดีกับคนอ่านที่ไม่ได้ต้องการอ่านงานที่คาบเกี่ยวระหว่างความหนักเบา เป็นงานที่กำลังดีที่จะหยิบมาอ่านระหว่างทานข้าว ระหว่างเดินทางหรือช่วงเวลาก่อนหลับคานอน แต่ถ้านักอ่านที่ต้องการหางานที่เข้มข้นหนักแน่น เล่มนี้ก็อาจจะไม่ใช่งานที่ตรงสเป๊คกับที่กำลังตามหาอยู่ก็ได้ครับ ..
June 4, 2024
ส่วนตัวชอบมากค่ะ
เป็นรวมเรื่องสั้นที่มีเนื้อหาหนัก แต่มีความหลากหลายทางอารมณ์
เสียดสี ระทึกขวัญ สยองขวัญ ดราม่า
เรื่องราวเล่นกับประเด็นอ่อนไหวทางสังคม
ความรุนแรงภายในครอบครัว
กลุ่มคนชายขอบ แรงงานต่างด้าว ชนกลุ่มน้อย
อ่านแล้วเหมาะที่จะนำไปดิสคัสกันต่อกับเพื่อนมากค่ะ
เป็นรวมเรื่องสั้นที่มีเนื้อหาหนัก แต่มีความหลากหลายทางอารมณ์
เสียดสี ระทึกขวัญ สยองขวัญ ดราม่า
เรื่องราวเล่นกับประเด็นอ่อนไหวทางสังคม
ความรุนแรงภายในครอบครัว
กลุ่มคนชายขอบ แรงงานต่างด้าว ชนกลุ่มน้อย
อ่านแล้วเหมาะที่จะนำไปดิสคัสกันต่อกับเพื่อนมากค่ะ
August 11, 2024
my personal favorites (in order):
- ผู้ถูกทำลาย
- คืนสังหาร
- เช้าวันอาทิตย์ที่แสนเศร้า
- ศพในแม่น้ำ
- ผู้ถูกทำลาย
- คืนสังหาร
- เช้าวันอาทิตย์ที่แสนเศร้า
- ศพในแม่น้ำ
January 12, 2025
หยิบมาอ่านเพราะปกหนังสือสวยดี คิดว่าจะเป็นแนว yearning ไม่ก็ the meaning of life แต่ไม่เลย ออกแนวสิ้นหวังไม่ตรงกับชื่อเรื่องสุด ๆ แต่เราขอชมว่านักเขียนเก่งมากที่เขียนออกมาได้สวยและสมูทสุดๆ ถึงภาษาจะละเมียดละไมแต่ก็สอดแทรกอารมณ์สะเทือนใจผ่านตัวอักษรได้อย่างไม่โจ่งแจ้ง เป็นวรรณกรรมไทยที่ชอบเล่มนึงเลย ถึงจะเล่มเล็ก และเป็นแค่เรื่องสั้น12เรื่อง แต่ทุกเรื่องก็แฝงประเด็นต่างๆออกมาได้ดี แต่ถ้าจะต้องติด trigger warnings อาจจะเยอะมาก เพราะมีทั้งประเด็น suicide , g”rape , sexual harassment, illegal , pedo , abusive parents หรือปัญหาครอบครัว คนต่างด้าว ความรัก และอื่นๆ ยิ่งอ่านก็ยิ่งงมลึกขึ้นทุกเรื่อง อ่านจบแล้วกำแพงไป5นาทีได้ วิธีการบรรยายที่เรียบง่ายของนักเขียน ทำให้เข้าถึงอารมณ์ของตัวละครที่โศกเศร้า อนาถใจ และจมดิ่ง
ปล. ช่วยบอกได้ไหมว่ามันมีความหวังเหมือนชื่อตรงไหน (…)
ปล. ช่วยบอกได้ไหมว่ามันมีความหวังเหมือนชื่อตรงไหน (…)
March 23, 2023
เป็นรวมเรื่องสั้นที่เนื้อหาหนักหน่วงจริงๆ ครับ แต่ละเรื่องน่าติดตาม ซับซ้อน และชวนให้คิดในหลายแง่มุม
แนะนำมากๆ ครับ
และขอบคุณพี่เจ้าของร้านหนังสือไวลด์ด็อกอีกครั้ง ที่แนะนำเล่มนี้มานะครับ
แนะนำมากๆ ครับ
และขอบคุณพี่เจ้าของร้านหนังสือไวลด์ด็อกอีกครั้ง ที่แนะนำเล่มนี้มานะครับ
August 3, 2024
เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นที่อ่านแล้วสะท้อนสังคมได้หลาย ๆ เรื่อง เหมาะกับคนที่ชอบเรื่องสั้นแนวนี้ครับ
February 28, 2024
อ่านแล้วชอบมาก รู้สึกว่างบางเรื่องมันเกิดขึ้นได้จริงๆ สะท้อนปัญหาสังคมที่รับรู้อยู่แล้ว ให้ตอกย้ำเข้าไปอีกว่าปัญหามันยังไม่ได้หายไปไหนนะ
Displaying 1 - 7 of 7 reviews