What do you think?
Rate this book
Agáta
O Salem, dzięki książkom i filmom wiemy sporo. A o słowackich Podunajskich Biskupicach?
W świecie, w którym przestraszeni i przestraszone widmem nadchodzącej katastrofy ekologicznej próbujemy ponownie, często niezdarnie nawiązać więź z naturą, Denisa Fulmeková przynosi nam opowieść z naszego słowiańskiego podwórka: z czasów, gdy kobiety praktykujące ziołolecznictwo, przygotowujące zdrowotne nalewki i napary, lub po prostu niezamężne były surowo dyscyplinowane i okrutnie karane.
Rozgrywająca się w XVII wieku powieść porusza wciąż aktualne kwestie lęku przed kobietami, ich siłą, wiedzą i samodzielnością. Oszczędna w środkach Agáta to smutna i przerażająca historia ubogiej kobiety skazanej na śmierć „za czary”. Opowieść, która, pomimo tragicznego zakończenia, niesie jednak pewną nadzieję na wygraną w walce o prawo do naszego ciała i życia. Wystarczy, że nie pozwolimy sobie zapomnieć, cytując hasła z feministycznych transparentów, że to my jesteśmy wnuczkami tych wiedźm, których nie zdołaliście spalić.
W świecie, w którym przestraszeni i przestraszone widmem nadchodzącej katastrofy ekologicznej próbujemy ponownie, często niezdarnie nawiązać więź z naturą, Denisa Fulmeková przynosi nam opowieść z naszego słowiańskiego podwórka: z czasów, gdy kobiety praktykujące ziołolecznictwo, przygotowujące zdrowotne nalewki i napary, lub po prostu niezamężne były surowo dyscyplinowane i okrutnie karane.
Rozgrywająca się w XVII wieku powieść porusza wciąż aktualne kwestie lęku przed kobietami, ich siłą, wiedzą i samodzielnością. Oszczędna w środkach Agáta to smutna i przerażająca historia ubogiej kobiety skazanej na śmierć „za czary”. Opowieść, która, pomimo tragicznego zakończenia, niesie jednak pewną nadzieję na wygraną w walce o prawo do naszego ciała i życia. Wystarczy, że nie pozwolimy sobie zapomnieć, cytując hasła z feministycznych transparentów, że to my jesteśmy wnuczkami tych wiedźm, których nie zdołaliście spalić.
168 pages, Paperback
First published January 1, 2020
2 people are currently reading
112 people want to read
About the author
Denisa Fulmeková
22 books3 followersDenisa Fulmeková absolvovala Gymnázium Laca Novomeského (1981 – 1985) a odbor žurnalistika na Filozofickej fakulte Univerzity Komenského v Bratislave (1985 – 1989). Po ukončení štúdia začala pracovať v Ústave literárnej kritiky a divadelnej dokumentácie, po niekoľkých mesiacoch nastúpila ako redaktorka do Literárneho týždenníka. Debutovala pod pseudonymom Mina Murrayová zbierkou poviedok Tak čo teda? (2001). V roku 1992 prešla na pozíciu vedúcej oddelenia kultúry denníka Telegraf a po jeho zániku sa zamestnala ako redaktorka v ženskom mesačníku Štýl. V roku 1997 sa stala šéfredaktorkou ezoterického dvojmesačníka Orientácia, kde pôsobila osem rokov a spolupracovala aj s viacerými spisovateľmi. Vo svojich románoch sa venuje ženským, často tabuizovaným témam. Od roku 2004 je v slobodnom povolaní. Publikovala aj v časopisoch Miau, Wellness, Emma, Reader’s Digest, Sme, Slovenské pohľady, Romboid, Rak, Vlna, spolupracovala s Rádiom Devín. Žije v Bratislave, venuje sa publicistike a literárnej tvorbe.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 32 reviews
March 23, 2022
Swoją „Agátą” Denisa Fulmeková przeniosła mnie do klimatycznej - zarówno malowniczej jak i posępnej XVII-wiecznej Słowacji. Niepozorna króciutka powieść słowackiej autorki dosłownie zwaliła mnie z nóg. Stanowiąca główne miejsce akcji wieś Pryspeki - dzisiejsze Podunajské Biskupice będące dzielnicą Bratysławy to europejskie Salem. Fulmeková opowiada historię pięknej młodej Agáty. Kobiety samodzielnej i samowystarczalnej, żyjącej na uboczu i stroniącej od społeczności wiejskich plotkarek. Po babce odziedziczyła wiedzę o zielarstwie i ziołolecznictwie. A jak wiadomo, w tamtych czasach takie umiejętności i „niepowszednia” osobowość wystarczyły, aby dostać łatkę „czarownicy”. Nic więc dziwnego, że gdy wieś bohaterki nawiedza plaga nieszczęść to właśnie Agáta staje się kozłem ofiarnym.
Chylę czoła jak bogatą i różnorodną problematykę Fulmeková porusza na tak niewielu stronach. Małomiasteczkowa zawiść i ostracyzm, niezrozumienie i brak akceptacji drugiej jednostki, której charakter nie mieści się w sztywnych i ciasnym normach wyznaczonych przez przesiąkniętą uprzedzeniami i zabobonami, zacofaną społeczność. Ile napięcia, niepewności i dramatu człowieka jest zawartych w tej skondensowanej powieści! Jaki to wulkan uczuć i emocji - pogardy, współczucia, rozpaczy, nadziei.
„Agáta” napisana jest wyjątkowo realistycznym, żywym, momentami kronikarskim językiem - co sprawia, że w trakcie lektury zapomina się, że obcujemy z beletrystyką, a nie reporterskim zapisem historycznych zdarzeń. Przez to rownież ma się wrażenie bycia nie - czytelnikiem, a uczestnikiem opowieści snutej przez Felmikovą. W tej mrocznej i tajemniczej powieści od pierwszych stron czuć wiszące w powietrzu nieszczęście i pomimo humorystycznych wtrętów, nieodłączna jest pewność, że happy endu w „Agácie” nie będzie. I mimo tej pewności, że Agáta jest bohaterką tragiczną, świadomości jak potoczą się jej losy, to niesprawiedliwość jakiej doświadczyła i sama osobowość postaci, sympatia i współczucie jakie się wobec niej odczuwa sprawia, że nieustannie jej kibicujemy i w głębi ducha liczymy, że może jednak zdarzy się nieprawdopodobne i do kobiety los się uśmiechnie.
Denisa Fulmeková stworzyła powieść ze wszech miar uniwersalną. Pomimo, że osadzoną w XVII wieku to jakże aktualną. Zapewne każdy z nas zna taką Agátę.
Ogromny talent z tej słowackiej pisarki. Będę wypatrywać kolejnych powieści. Mam nadzieję, że równie znakomitych co „Agáta”.
instagram
Chylę czoła jak bogatą i różnorodną problematykę Fulmeková porusza na tak niewielu stronach. Małomiasteczkowa zawiść i ostracyzm, niezrozumienie i brak akceptacji drugiej jednostki, której charakter nie mieści się w sztywnych i ciasnym normach wyznaczonych przez przesiąkniętą uprzedzeniami i zabobonami, zacofaną społeczność. Ile napięcia, niepewności i dramatu człowieka jest zawartych w tej skondensowanej powieści! Jaki to wulkan uczuć i emocji - pogardy, współczucia, rozpaczy, nadziei.
„Agáta” napisana jest wyjątkowo realistycznym, żywym, momentami kronikarskim językiem - co sprawia, że w trakcie lektury zapomina się, że obcujemy z beletrystyką, a nie reporterskim zapisem historycznych zdarzeń. Przez to rownież ma się wrażenie bycia nie - czytelnikiem, a uczestnikiem opowieści snutej przez Felmikovą. W tej mrocznej i tajemniczej powieści od pierwszych stron czuć wiszące w powietrzu nieszczęście i pomimo humorystycznych wtrętów, nieodłączna jest pewność, że happy endu w „Agácie” nie będzie. I mimo tej pewności, że Agáta jest bohaterką tragiczną, świadomości jak potoczą się jej losy, to niesprawiedliwość jakiej doświadczyła i sama osobowość postaci, sympatia i współczucie jakie się wobec niej odczuwa sprawia, że nieustannie jej kibicujemy i w głębi ducha liczymy, że może jednak zdarzy się nieprawdopodobne i do kobiety los się uśmiechnie.
Denisa Fulmeková stworzyła powieść ze wszech miar uniwersalną. Pomimo, że osadzoną w XVII wieku to jakże aktualną. Zapewne każdy z nas zna taką Agátę.
Ogromny talent z tej słowackiej pisarki. Będę wypatrywać kolejnych powieści. Mam nadzieję, że równie znakomitych co „Agáta”.
March 26, 2022
Mała świetna książka inspirowana XVII wiecznymi słowackimi polowaniami na czarownice. Główną bohaterką tytułowa Agata mieszkająca we wsi Pryspeki czyli naszym słowiańskim Salem. Wydana za mąż za ekscentrycznego mieszczanina, którego nigdy nie ma w domu. Kobieta mieszka więc w odziedziczonym po babce domu na wiejskim uboczu nie tylko w sensie lokalizacyjnym ale i towarzyskim. Jest inna, samodzielna, nie udziela się w społeczności, nie chodzi do kościoła, a w dodatku dzięki babce zna się na ziołolecznictwie. Podjudzani przez kilka plotkar i ksiedza zabobonni mieszkańcy wsi wyrzucają młodą kobietę poza nawias i oskarżają o każde niepowodzenie czy tragedię, która sie wydarza. I to już krótka droga do uznania Agaty za czarownice, do ostracyzmu i szykanowań.
Czyta się to niezwykle płynnie i trochę jak reportaż. I mimo tego, że im dalej jesteśmy w fabule i tym bardziej jesteśmy przekonani jak ta historia się zakończy to czyta się to z podskórnym poczuciem niepokoju, ale też nadzieji, że jednak polowanie nie dojdzie do skutku.
Polecam więc bardzo, a jedyne do czego mogę się przyczepić to to, że była tak krótka.
Czyta się to niezwykle płynnie i trochę jak reportaż. I mimo tego, że im dalej jesteśmy w fabule i tym bardziej jesteśmy przekonani jak ta historia się zakończy to czyta się to z podskórnym poczuciem niepokoju, ale też nadzieji, że jednak polowanie nie dojdzie do skutku.
Polecam więc bardzo, a jedyne do czego mogę się przyczepić to to, że była tak krótka.
June 5, 2022
"Agáta" Denisy Fulmekovej to historia młodej zielarki, która nie ma większego doświadczenia w ziołolecznictwie, a całą wiedzę przekazała jej babcia. Akcja toczy się w 1624 roku, kiedy to do tytułowej Agaty przychodzi kobieta, która dopiero co poroniła i prosi ją o pomoc...
Początkowo nie planowałam sięgać po tę książkę, bo wydawało mi się, że to nie jest książka dla mnie. W jakim ja byłam błędzie! To była rewelacyjna, poruszająca historia o zwykłej kobiecie, która została oskarżona o czary. Straszna i przerażająca książka o samotności i braku zrozumienia, o nieuzasadnionej przemocy wobec kobiet.
To krótka książka, do przeczytania na raz, ale zostaje w głowie na dłużej. Na niewielkiej objętości zostało zawarta masa treści i emocji. I choć akcja toczy się w XVII-wiecznej Słowacji, to jest to bardzo uniwersalna historia. Chwytająca za serce. Polecam!
Początkowo nie planowałam sięgać po tę książkę, bo wydawało mi się, że to nie jest książka dla mnie. W jakim ja byłam błędzie! To była rewelacyjna, poruszająca historia o zwykłej kobiecie, która została oskarżona o czary. Straszna i przerażająca książka o samotności i braku zrozumienia, o nieuzasadnionej przemocy wobec kobiet.
To krótka książka, do przeczytania na raz, ale zostaje w głowie na dłużej. Na niewielkiej objętości zostało zawarta masa treści i emocji. I choć akcja toczy się w XVII-wiecznej Słowacji, to jest to bardzo uniwersalna historia. Chwytająca za serce. Polecam!
October 14, 2024
Sama historia była w porządku, ale średnio podobało mi się jej wykonanie.
June 3, 2023
Kratučká knižočka obsahuje historický príbeh s reálnymi prvkami. Ide o upálenie slovenskej "čarodejnice". Čarodejnica je v úvodzovkách, lebo hlavná postava Agáta, bola asi taká čarodejnica ako ja. Agáta bola mladá jednoduchá žena, trochu naivná, vyznala sa v bylinách a odvaroch, ale doplatila na to, že ju jej matka opustila pre milenca, čo sa vtedajšej nevzdelanej a svätuškárskej spoločnosti nepozdávalo, tiež mala mierne nezvyčajné manželstvo bez detí. Natrafila na zlé ženy susedy, na dedinské klebety, ohováranie a závidenie. Stihol ju nespravodlivý osud za veci, ktoré nespáchala. Príbeh sa mi páčil, i keď bol kratšieho rozsahu, tiež sa mi páčil prispôsobený dobový jazyk.
May 7, 2022
Właśnie taki klimat w powieściach cenię. Fabuła na końcu zostaje nieco ucięta, ale z sensem i zgrabnie, a wszystko to, co dzieje się wcześniej... Uderzyło we mnie mocno.
May 30, 2022
Podejrzenie pada na Agàtę znienacka. Kładzie się długim cieniem na jej smukłej sylwetce i podąża za nią krok w krok. Mija, wydawałoby się, zaledwie chwila, a – pewnego upalnego, majowego dnia – usta zaczynają szeptać, głowy obracać, oczy spoglądać bacznie; oceniająco, taskująco. Łokcie wymierzają bolesne szturchańce, bo kumoszki, jedna do drugiej, szepcą na uszko kąśliwe uwagi. Padają słowa, które już nie ranią, nie mają żadnej wartości; odbijają się głuchym echem od świadomości Agàty i doprawdy z rzadka, mącą jej codzienny spokój, powodując jedynie uniesienie brwi, czy delikatne zmarszczenie czoła.
*
Agàta sunie powoli, wraz z nią zaś już nie cień, a chmury burzowe zapowiadające pieruńskie gradobicie, takie co to go Pryspeki od lat nie widziały. Narasta dookoła cisza niezwykła, znamienna dla momentu poprzedzającego każde wielkie ulewisko; naelektryzowane powietrze spływa na mieszkańców wioski niczym całun jakiś, wywołując tedy z lekka przytłaczającą ospałość, rozleniwienie miłe. Jest parno, duszno, czas staje w miejscu, wieśniacy niejako także – oczekują w bezruchu czegoś; ni to bierni, ni zaciekawieni.
Głosy podnoszą się, szepty nabierają mocy i przeistaczają się w pewność, w rzucane mocnym, dźwięcznym tonem, oskarżenia.
Agáto, Córko Niewiernej,
Agáto, któraś wcale nie zielarką, a jeno diablicą wcieloną,
Agáto, ladacznico,
Agáto, dzieciobójczynio i morderczynio,
Agáto piekielnico, czarownico.
Idź po swoje.
Na stos, na stos!
****
Powieść Denisy Fulmekovej to krótka, szalenie intensywna i angażująca mikro powieść. Dosadna, lecz także oszczędna w środkach, ma szansę przyciągnąć czytelnika swą hipnotyczną narracją, późnowiosenną aurą wszędobylskiej duchoty oraz mrokiem czającym się pod pozornie niewinną sielskością malowanych obrazów.
Trzeba w tym miejscu koniecznie wspomnieć, że Fulmeková w genialny sposób kreśli nie tyle sam powidok sennej osady, co także pewien rodzaj psychologicznej zbiorowości; rozbiera go na czynniki pierwsze, analizuje i opisuje nadzwyczaj wnikliwe, ze szczególnym znawstwem, unikając przy tym jednoznaczności i banalnego moralizatorstwa.
Uderza słowami nie pozostawiającymi złudzeń, zawsze trafiając w samo sedno istoty poruszanych motywów, obnażając przy tym wszystkie brudne sekreciki hermetycznie zamkniętej zbiorowości.
Wokół ów elementów autorka buduje atomosfere pełną niepokoju, dziwności i nerwowego wyczekiwania; wypełnioną po brzegi napięciem, gorączkową ekscytacją, oraz rzecz jasna - będącą niejako zapowiedzią tragicznych wydarzeń, które, wreszcie, muszą znaleźć ujście w postaci porażającego finału.
I ten finał właśnie, to zakończenie, stanowi niezaprzeczalny punkt kulminacyjny w historii Agáty. Finał - choć zupełnie nie zaskakujący pod względem fabularnym - jednak zdumiewający, dotykający, uderzający; mocny, bezkompromisowy, bezwzględny.
*
Agàta sunie powoli, wraz z nią zaś już nie cień, a chmury burzowe zapowiadające pieruńskie gradobicie, takie co to go Pryspeki od lat nie widziały. Narasta dookoła cisza niezwykła, znamienna dla momentu poprzedzającego każde wielkie ulewisko; naelektryzowane powietrze spływa na mieszkańców wioski niczym całun jakiś, wywołując tedy z lekka przytłaczającą ospałość, rozleniwienie miłe. Jest parno, duszno, czas staje w miejscu, wieśniacy niejako także – oczekują w bezruchu czegoś; ni to bierni, ni zaciekawieni.
Głosy podnoszą się, szepty nabierają mocy i przeistaczają się w pewność, w rzucane mocnym, dźwięcznym tonem, oskarżenia.
Agáto, Córko Niewiernej,
Agáto, któraś wcale nie zielarką, a jeno diablicą wcieloną,
Agáto, ladacznico,
Agáto, dzieciobójczynio i morderczynio,
Agáto piekielnico, czarownico.
Idź po swoje.
Na stos, na stos!
****
Powieść Denisy Fulmekovej to krótka, szalenie intensywna i angażująca mikro powieść. Dosadna, lecz także oszczędna w środkach, ma szansę przyciągnąć czytelnika swą hipnotyczną narracją, późnowiosenną aurą wszędobylskiej duchoty oraz mrokiem czającym się pod pozornie niewinną sielskością malowanych obrazów.
Trzeba w tym miejscu koniecznie wspomnieć, że Fulmeková w genialny sposób kreśli nie tyle sam powidok sennej osady, co także pewien rodzaj psychologicznej zbiorowości; rozbiera go na czynniki pierwsze, analizuje i opisuje nadzwyczaj wnikliwe, ze szczególnym znawstwem, unikając przy tym jednoznaczności i banalnego moralizatorstwa.
Uderza słowami nie pozostawiającymi złudzeń, zawsze trafiając w samo sedno istoty poruszanych motywów, obnażając przy tym wszystkie brudne sekreciki hermetycznie zamkniętej zbiorowości.
Wokół ów elementów autorka buduje atomosfere pełną niepokoju, dziwności i nerwowego wyczekiwania; wypełnioną po brzegi napięciem, gorączkową ekscytacją, oraz rzecz jasna - będącą niejako zapowiedzią tragicznych wydarzeń, które, wreszcie, muszą znaleźć ujście w postaci porażającego finału.
I ten finał właśnie, to zakończenie, stanowi niezaprzeczalny punkt kulminacyjny w historii Agáty. Finał - choć zupełnie nie zaskakujący pod względem fabularnym - jednak zdumiewający, dotykający, uderzający; mocny, bezkompromisowy, bezwzględny.
March 21, 2022
Każdy z nas słyszał powiedzenie "w kupie siła" i faktycznie coś w tym jest. Najczęściej rację przyznaje się większej grupie, bo kiedy mamy słowo przeciwko słowu, to im więcej podobnych zdań, tym (wydawałoby się) większe prawdopodobieństwo racji. Niestety tak wygląda teoria, bo w praktyce może być zupełnie inaczej... Nie oszukujmy się - jednostce jest ciężko przeciwstawić się tłumowi, nawet jeśli mija się on z prawdą.
"Agáta" to skondensowana opowieść o niesprawiedliwości, osamotnieniu, zawiści, zdradzie oraz szukaniu kozła ofiarnego. Ilu niewinnych ludzi zostało skreślonych, opuszczonych bądź pozbawionych życia ze względu na złe słowa z ust społeczeństwa? To niesamowicie przykra prawda. Niestety zbyt często moralność spychana jest na boczny tor, byle wygrać, wybielić się, przetrwać.
Lubię krótkie powieści, pozbawione zbędnych udziwnień i ta właśnie taka jest. Przyznaję jednak, że nie jest to MOJA książka. Czytałam ją z zainteresowaniem, ale zakończenie totalnie mnie nie zaskoczyło, a i emocje nie zostały poruszone. Chociaż współczuję bohaterce, to jednak czegoś mi tu zabrakło. Jestem przekonana, że niebawem fabuła ulotni się z mojej pamięci.
"Agáta" to skondensowana opowieść o niesprawiedliwości, osamotnieniu, zawiści, zdradzie oraz szukaniu kozła ofiarnego. Ilu niewinnych ludzi zostało skreślonych, opuszczonych bądź pozbawionych życia ze względu na złe słowa z ust społeczeństwa? To niesamowicie przykra prawda. Niestety zbyt często moralność spychana jest na boczny tor, byle wygrać, wybielić się, przetrwać.
Lubię krótkie powieści, pozbawione zbędnych udziwnień i ta właśnie taka jest. Przyznaję jednak, że nie jest to MOJA książka. Czytałam ją z zainteresowaniem, ale zakończenie totalnie mnie nie zaskoczyło, a i emocje nie zostały poruszone. Chociaż współczuję bohaterce, to jednak czegoś mi tu zabrakło. Jestem przekonana, że niebawem fabuła ulotni się z mojej pamięci.
April 9, 2025
brak mi slow😭😭 pozornie maleńka ksiazka, napisana stosunkowo prostym jezykiem i krotka objetosciowo ale z drugiej strony damn…. prosta historia a wywarla na mnie tak ogromne wrazenie i zupelnie rozerwala mi serce… czuje kompletna pustkę i bezsilnosc😭 gdy myslę o tysiącach niewinnych kobiet w historii, które spotkał taki sam los jak tytułową Agatę to serce mi krawawi…… wciąż zbieram kawałki siebie z podłogi….. bardzo polecam….
February 19, 2023
Po pierwsze: poryczałam się jak bóbr.
Po drugie: wkurzyłam się niemiłosiernie.
Po trzecie: nienawidzę ludzi.
Po czwarte: sposób przedstawienia jak działają plotki i nienawiść, zwłaszcza wśród małej społeczności, został świetnie pokazany i chyba za to nienawidzę tę książkę najbardziej.
Po drugie: wkurzyłam się niemiłosiernie.
Po trzecie: nienawidzę ludzi.
Po czwarte: sposób przedstawienia jak działają plotki i nienawiść, zwłaszcza wśród małej społeczności, został świetnie pokazany i chyba za to nienawidzę tę książkę najbardziej.
April 3, 2023
3,25 ⭐
Hm trochę nie wiem co myśleć o tej książce. Łamie serce fakt. Historia była cholernie smutna i niesprawiedliwa. Fakt, że jest to opowieść oparta na faktach...🥺💔 Brakowało mi jakieś większej puenty.
Hm trochę nie wiem co myśleć o tej książce. Łamie serce fakt. Historia była cholernie smutna i niesprawiedliwa. Fakt, że jest to opowieść oparta na faktach...🥺💔 Brakowało mi jakieś większej puenty.
July 6, 2023
Czuję niedosyt przez nieco urwaną końcówkę, ale i tak była to dobra lektura. Po skończeniu przepełnia mnie smutek.
October 25, 2020
Kam by sme poslali dnešné čarodejnice?
Spisovateľka Denisa Fulmeková sa po Rudolfovi Dilongovi a po doktorovi Mrázovi pokúša literárne oživiť ďalšiu, teraz ženskú hrdinku z počiatku 17. storočia. Hlavnou protagonistkou románu Agáta je údajná čarodejnica z Pyspekov, dnešných Podunajských Biskupíc. Jej reálnym predobrazom bola mladá žena verejne popravená v centre Bratislavy.
Agáta dráždi okolie svojou vzťahovou výstrednosťou, a tak sa dostáva do nemilosti nielen svojho susedstva, ale najmä cirkvi, ktorá má v čase svojej moci taktiež mnohé morálne nedostatky. Intrigy, ohováranie, ale tiež akési dedičné prekliatie majú za dôsledok, že sa dostane priamo do priamej konfrontácie s cirkevnou zvrchovanosťou. V skutočnosti je však v zornom poli čitateľa len žena túžiaca po vlastných rozhodnutiach bez toho, aby jej do toho ktokoľvek hovoril. Jej prílišná vôľa dýchať slobodný vzduch však pritiahne mytologického diabla a ten nad ňou nahromadí smrteľné chmúry. Stigmatizuje ju, stáva sa ľahkou korisťou.
Z vtedajších kazateľníc sa určite ozývali hrôzostrašné predpovede kritizujúce alkoholizmus, tmárstvo a spiknutie s diablom. Cirkev potrebovala v ľuďoch vzbudiť strach, aby si ich k sebe väčšmi pripútala. Kde je tma, tam musí byť aj svetlo a naopak. Škoda len, že cesta svetla bola lemovaná mŕtvolami nevinných ľudí. Dnes by sme ich možno nazývali asociálmi, mohli by koexistovať kdesi vedľa nás. Kladiem si však otázku, čo by musel urobiť dnešný človek aby sa dostal do našej nemilosti? Za experimenty s bylinkami, neveru, alebo obskúrnu knižnicu by sme ho už asi nevinili.
Giuseppe Maiello vo svojej publikácii Vampyrizmus & Magia posthuma (Epocha, 2014) ilustruje pohľad bádateľov 17. storočia na tému upírov. Snaží sa striktne rozlišovať medzi folklórom, poverou a realizmom. V knihe taktiež demonštruje na medicínskych príkladoch, prečo človek po otvorení veka rakvy môže niekedy uprene hľadieť na prekvapeného svedka a tiež môže vyzerať, akoby v ňom prúdila mladá krv. Keď sa ktosi v 17. storočí rozhodol poistiť si spánok vbodnutím dreveného kola do srdca mŕtveho príbuzného, stále to nemuselo znamenať, že temné sily rozširovali svoju aktivitu na planéte Zem a snažili sa pomaly vysávať bezbranných ľudí. Každá komunita potrebuje svojho nepriateľa. Môže za to jeho životný spôsob, postoj k okoliu, ateizmus, alebo praktiky, ktorým sa nedá dokonale porozumieť. Ktovie, dnes by sme si už možno Chrobákovho Draka, ktorý sa vracia ani nevšimli. Príbeh inšpirovaný prvou verejnou popravou čarodejnice v centre Prešporku je po rekonštrukcii dvoch mužských postáv na pozadí histórie pre Denisu Fulmekovú vďačným materiálom. Archaickým jazykom sa pokúša nielen priblížiť neľahkú úlohu ženy z ranného novoveku, ale tiež poukázať na dôverčivosť a strach niekdajších ľudí, akých vedela do úzkych dostať aj búrka v kombinácii s nešťastím.
https://medziknihami.dennikn.sk/clank...
Spisovateľka Denisa Fulmeková sa po Rudolfovi Dilongovi a po doktorovi Mrázovi pokúša literárne oživiť ďalšiu, teraz ženskú hrdinku z počiatku 17. storočia. Hlavnou protagonistkou románu Agáta je údajná čarodejnica z Pyspekov, dnešných Podunajských Biskupíc. Jej reálnym predobrazom bola mladá žena verejne popravená v centre Bratislavy.
Agáta dráždi okolie svojou vzťahovou výstrednosťou, a tak sa dostáva do nemilosti nielen svojho susedstva, ale najmä cirkvi, ktorá má v čase svojej moci taktiež mnohé morálne nedostatky. Intrigy, ohováranie, ale tiež akési dedičné prekliatie majú za dôsledok, že sa dostane priamo do priamej konfrontácie s cirkevnou zvrchovanosťou. V skutočnosti je však v zornom poli čitateľa len žena túžiaca po vlastných rozhodnutiach bez toho, aby jej do toho ktokoľvek hovoril. Jej prílišná vôľa dýchať slobodný vzduch však pritiahne mytologického diabla a ten nad ňou nahromadí smrteľné chmúry. Stigmatizuje ju, stáva sa ľahkou korisťou.
Z vtedajších kazateľníc sa určite ozývali hrôzostrašné predpovede kritizujúce alkoholizmus, tmárstvo a spiknutie s diablom. Cirkev potrebovala v ľuďoch vzbudiť strach, aby si ich k sebe väčšmi pripútala. Kde je tma, tam musí byť aj svetlo a naopak. Škoda len, že cesta svetla bola lemovaná mŕtvolami nevinných ľudí. Dnes by sme ich možno nazývali asociálmi, mohli by koexistovať kdesi vedľa nás. Kladiem si však otázku, čo by musel urobiť dnešný človek aby sa dostal do našej nemilosti? Za experimenty s bylinkami, neveru, alebo obskúrnu knižnicu by sme ho už asi nevinili.
Giuseppe Maiello vo svojej publikácii Vampyrizmus & Magia posthuma (Epocha, 2014) ilustruje pohľad bádateľov 17. storočia na tému upírov. Snaží sa striktne rozlišovať medzi folklórom, poverou a realizmom. V knihe taktiež demonštruje na medicínskych príkladoch, prečo človek po otvorení veka rakvy môže niekedy uprene hľadieť na prekvapeného svedka a tiež môže vyzerať, akoby v ňom prúdila mladá krv. Keď sa ktosi v 17. storočí rozhodol poistiť si spánok vbodnutím dreveného kola do srdca mŕtveho príbuzného, stále to nemuselo znamenať, že temné sily rozširovali svoju aktivitu na planéte Zem a snažili sa pomaly vysávať bezbranných ľudí. Každá komunita potrebuje svojho nepriateľa. Môže za to jeho životný spôsob, postoj k okoliu, ateizmus, alebo praktiky, ktorým sa nedá dokonale porozumieť. Ktovie, dnes by sme si už možno Chrobákovho Draka, ktorý sa vracia ani nevšimli. Príbeh inšpirovaný prvou verejnou popravou čarodejnice v centre Prešporku je po rekonštrukcii dvoch mužských postáv na pozadí histórie pre Denisu Fulmekovú vďačným materiálom. Archaickým jazykom sa pokúša nielen priblížiť neľahkú úlohu ženy z ranného novoveku, ale tiež poukázať na dôverčivosť a strach niekdajších ľudí, akých vedela do úzkych dostať aj búrka v kombinácii s nešťastím.
https://medziknihami.dennikn.sk/clank...
March 23, 2021
Z knihy som bola sklamana, velmi jednoducho a plocho vyobrazene postavy, v podstate bez nejakej zapletky alebo zaujimaveho deja. Od zaciatku viete, co sa stane, ako sa stane a aj preco... Postavy nemali hlbku, zivot... Po Zitkovskych bohyniach, ktore boli vynikajuce, struhujuce a skvele citatelsky napisane, bola tato kniha skor stratou casu. Skoda nevyuziteho potencialu
March 31, 2022
Agata to postać fikcyjna, to młoda skromna, ufna, pełna uczciwości, mądra kobieta, która zostaje oskarżona o czary.
Jednak książka ta to coś więcej. Przedstawiona kobieta jest symbolem indywidualności, w której dobro zwycięża wszystkie wady ludzkiej bytności.
Autorka tworzy świat prosty, takim jakim go widzimy. Nie opisuje pięknej przyrody, miast i wsi. Tu nie znajdziemy bogactwa słów. Wręcz przeciwnie. Obnaża ona wszystkie podłości ludzkiego gatunku. Obdziera z szat zakłamanej dobroci, pokory i miłości na pokaz. Ściera sztuczne kolory będące tylko przykrywką dwulicowości, chciwości, satysfakcji z zadawania cierpienia i korzystania z nabytej władzy.
Ukazuje prawdziwy obraz naszego człowieczeństwa, które jak dzikie i wściekłe zwierzę gna po nie udeptanych ścieżkach niszcząc wszystko na tej drodze. Chce się krzyczeć widząc przedstawioną niesprawiedliwość, chce się potrząsnąć tym ludzkim tworem niegodnym tego świata. Prosząc o opamiętanie.
W historii tej poznajemy przedstawicieli różnych nacji. Oszczerstwa są tu rzucane lekką ręką bez zbędnych uczuć. Pomiędzy słowami dostrzegamy brudną prawdę będącą powłoczką skrytą pod pięknym ubraniem szlachetności. Krótko, ale na bogato. Historia Agaty dociera do każdego zakamarka duszy, porusza, zatrzymuje i woła : "Spójrz na to i pamiętaj abyś Ty tak nie czynił". Jednak mam wrażenie, że nadal to robimy. Czego przykładem jest aktualna teraźniejszość.
Denisa Fulmekowa tworząc swoją bohaterkę opierała się na pierwowzorze, który miał miejsce, gdzieś w bardzo odległej przestrzeni czasowej. Jednak czas nie gra tu głównej roli. To ma miejsce także tu i teraz tylko innymi metodami.
To mój własny odbiór tej powieści, przy której każda cząstk mojej duszy krzyczała i nie znalazła ukojenia.
Ps. Seria "Słowiańskie klimaty" bardzo polecam. Czytajcie uważnie i otwórzcie się na ten przekaz.
Jednak książka ta to coś więcej. Przedstawiona kobieta jest symbolem indywidualności, w której dobro zwycięża wszystkie wady ludzkiej bytności.
Autorka tworzy świat prosty, takim jakim go widzimy. Nie opisuje pięknej przyrody, miast i wsi. Tu nie znajdziemy bogactwa słów. Wręcz przeciwnie. Obnaża ona wszystkie podłości ludzkiego gatunku. Obdziera z szat zakłamanej dobroci, pokory i miłości na pokaz. Ściera sztuczne kolory będące tylko przykrywką dwulicowości, chciwości, satysfakcji z zadawania cierpienia i korzystania z nabytej władzy.
Ukazuje prawdziwy obraz naszego człowieczeństwa, które jak dzikie i wściekłe zwierzę gna po nie udeptanych ścieżkach niszcząc wszystko na tej drodze. Chce się krzyczeć widząc przedstawioną niesprawiedliwość, chce się potrząsnąć tym ludzkim tworem niegodnym tego świata. Prosząc o opamiętanie.
W historii tej poznajemy przedstawicieli różnych nacji. Oszczerstwa są tu rzucane lekką ręką bez zbędnych uczuć. Pomiędzy słowami dostrzegamy brudną prawdę będącą powłoczką skrytą pod pięknym ubraniem szlachetności. Krótko, ale na bogato. Historia Agaty dociera do każdego zakamarka duszy, porusza, zatrzymuje i woła : "Spójrz na to i pamiętaj abyś Ty tak nie czynił". Jednak mam wrażenie, że nadal to robimy. Czego przykładem jest aktualna teraźniejszość.
Denisa Fulmekowa tworząc swoją bohaterkę opierała się na pierwowzorze, który miał miejsce, gdzieś w bardzo odległej przestrzeni czasowej. Jednak czas nie gra tu głównej roli. To ma miejsce także tu i teraz tylko innymi metodami.
To mój własny odbiór tej powieści, przy której każda cząstk mojej duszy krzyczała i nie znalazła ukojenia.
Ps. Seria "Słowiańskie klimaty" bardzo polecam. Czytajcie uważnie i otwórzcie się na ten przekaz.
January 4, 2025
W miejscu stanowiącym dzisiejsze przedmieścia Bratysławy na początku XVII wieku żyje kobieta, która wielu irytuje. Jej matka uciekła z kochankiem, zaś jej mąż mieszka w innym domu. Chociaż w okolicy wiele kobiet zajmuje się zielarstwem, to na nią pada odium czarownicy.
Agata dążąca do samodzielności, żyjąca na uboczu społeczności, starająca się nie wchodzić w konflikty z otoczeniem w sytuacji niewyjaśnionych nieszczęść spadających na wioskę, staje się kozłem ofiarnym. To jednak nie tylko kronikarski, reporterski zapis tragedii, pokazujący krok po kroku jak małomiasteczkowe społeczeństwo wyszukuje i niszczy swoją ofiarę. To również obraz ostracyzmu, nietolerancji, niezrozumienia innego człowieka, sztywnych i ciasnych norm wyznaczonych przez kulturę, obyczaje i kościół. Dzięki temu historia zyskuje uniwersalny wymiar. Dramatyzm tej historii i uwikłanie tytułowej bohaterki w tragiczny los, niskie i egoistyczne pobudki ludzi zaangażowanych w jej oskarżenie, powodują, że sympatyzujemy z bohaterką.
Pomysł zaczerpnęła autorka z kronik, jednak wnosi do niego opis psychologii zbiorowości, analizuje go i wnikliwie rozkłada na czynniki pierwsze, obnażając sekrety hermetycznej społeczności. W efekcie mamy historię sytuującą się między “Czarownicami z Salem” a “Miasteczkiem Twin Peaks” w słowackim anturażu.
Agata dążąca do samodzielności, żyjąca na uboczu społeczności, starająca się nie wchodzić w konflikty z otoczeniem w sytuacji niewyjaśnionych nieszczęść spadających na wioskę, staje się kozłem ofiarnym. To jednak nie tylko kronikarski, reporterski zapis tragedii, pokazujący krok po kroku jak małomiasteczkowe społeczeństwo wyszukuje i niszczy swoją ofiarę. To również obraz ostracyzmu, nietolerancji, niezrozumienia innego człowieka, sztywnych i ciasnych norm wyznaczonych przez kulturę, obyczaje i kościół. Dzięki temu historia zyskuje uniwersalny wymiar. Dramatyzm tej historii i uwikłanie tytułowej bohaterki w tragiczny los, niskie i egoistyczne pobudki ludzi zaangażowanych w jej oskarżenie, powodują, że sympatyzujemy z bohaterką.
Pomysł zaczerpnęła autorka z kronik, jednak wnosi do niego opis psychologii zbiorowości, analizuje go i wnikliwie rozkłada na czynniki pierwsze, obnażając sekrety hermetycznej społeczności. W efekcie mamy historię sytuującą się między “Czarownicami z Salem” a “Miasteczkiem Twin Peaks” w słowackim anturażu.
September 25, 2022
Nie jest to wybitna książka, ale wciąż dobra, sprawnie napisana i przede wszystkim - ciekawa, bo jednak wschodnie spojrzenie na procesy czarownic mimo wszystko różni się od amerykańskiego, choć trudno wyrazić, w czym ta różnica leży. Po prostu ją czuć.
Powieść jest bardzo krótka, ale Fulmekova bardzo sprawnie splata tam wiele wydarzeń w jeden tragiczny ciąg przyczynowo-skutkowy, zarzuca wiele sugestii, wiele tropów, nad którymi nigdy nie pochyla się bliżej z prostego powodu - nie o tym jest ta historia. Mogłabym się przyczepić kreacji samej głównej bohaterki: pięknej, szlachetnej, do bólu uczciwej, ale wydaje mi się po kreacjach innych postaci, że Agata to bardziej symbol niż realna postać, awatar tych wszystkich niesłusznie oskarżonych z zawiści kobiet. A książka jest zbyt krótka, by zaczęło to męczyć.
Powieść jest bardzo krótka, ale Fulmekova bardzo sprawnie splata tam wiele wydarzeń w jeden tragiczny ciąg przyczynowo-skutkowy, zarzuca wiele sugestii, wiele tropów, nad którymi nigdy nie pochyla się bliżej z prostego powodu - nie o tym jest ta historia. Mogłabym się przyczepić kreacji samej głównej bohaterki: pięknej, szlachetnej, do bólu uczciwej, ale wydaje mi się po kreacjach innych postaci, że Agata to bardziej symbol niż realna postać, awatar tych wszystkich niesłusznie oskarżonych z zawiści kobiet. A książka jest zbyt krótka, by zaczęło to męczyć.
November 28, 2022
„Od dawna nie czuła się tak źle. Zawładnął nią przejmujący smutek wypływający z ciągłej samotności i ciężaru intryg knutych wokół niej.”
Agata to młoda zielarka, wychowana przez swoją babcię. Bohaterka jest silna, samodzielna i trzyma się trochę na uboczu, jest jednak gotowa pomóc każdemu, kto jest chory. Mieszkańcy wsi, szybko jednak oskarżają ją o czary i są pewni, że to Agata sprowadza na nich wszystkie nieszczęścia. Bohaterka bardzo szybko nazwana zostaje „wiedźmą” i całe społeczeństwo gotowe jest pozbyć się jej za wszelką cenę.
„Agata” to krótka książka, pisana z wielką dokładnością, przez co bardziej wydaje się reportażem niż powieścią. I mimo swojej małej objętości, można się w tej historii niesamowicie zatracić. Obserwujemy tu życie w miejscu, w którym nie można być innym, nie można wychodzić poza schemat czy robić coś więcej. Każdy musi tu mieć swoją i do końca się jej trzymać, ponieważ każdy przejaw „buntu” czy bycie „innym” skutkuje ostracyzmem.
Agata to postać smutna, ale też pełna siły. Od początku wiemy jak skończy się je historia, a mimo to bohaterka cały czas pozostaje sobą i wierzy w to, co robi. Pełno tu niesprawiedliwości i bólu, a realność tej książki smuci jeszcze bardziej.
Szkoda tylko, że taka krótka!
Agata to młoda zielarka, wychowana przez swoją babcię. Bohaterka jest silna, samodzielna i trzyma się trochę na uboczu, jest jednak gotowa pomóc każdemu, kto jest chory. Mieszkańcy wsi, szybko jednak oskarżają ją o czary i są pewni, że to Agata sprowadza na nich wszystkie nieszczęścia. Bohaterka bardzo szybko nazwana zostaje „wiedźmą” i całe społeczeństwo gotowe jest pozbyć się jej za wszelką cenę.
„Agata” to krótka książka, pisana z wielką dokładnością, przez co bardziej wydaje się reportażem niż powieścią. I mimo swojej małej objętości, można się w tej historii niesamowicie zatracić. Obserwujemy tu życie w miejscu, w którym nie można być innym, nie można wychodzić poza schemat czy robić coś więcej. Każdy musi tu mieć swoją i do końca się jej trzymać, ponieważ każdy przejaw „buntu” czy bycie „innym” skutkuje ostracyzmem.
Agata to postać smutna, ale też pełna siły. Od początku wiemy jak skończy się je historia, a mimo to bohaterka cały czas pozostaje sobą i wierzy w to, co robi. Pełno tu niesprawiedliwości i bólu, a realność tej książki smuci jeszcze bardziej.
Szkoda tylko, że taka krótka!
December 26, 2024
túto knižku som úplne náhodou našla v Martinuse asi tri roky dozadu, ale keď som ju vtedy zbadala na poličke, povedala som si: "Tak ty ideš so mnou, moja!" 😅😂 a urobila som dobre! 😍 knižku som "zhltla" dokopy za pár hodín 🤷🏻♀️ príbeh prvej upálenej čarodejnice v Bratislave sa autorke Denise Fulmekovej naozaj podaril 🙏🏻 samozrejme, dnes už nepoznáme všetky detaily Agátinho života, ale čo mohla, to autorka "vyhrabala" z historických záznamov a spracovala tak dobre, že sa od knižky nebudete vedieť odtrhnúť 👌🏻
April 19, 2022
Mimo, iż nie jest to książka po którą sama z siebie bym sięgnęła, to miała coś w sobie. Zainteresowałam się nią ze względu na moje imię, ponieważ tak jak główna bohaterka mam na imię Agata. Zdecydowanie była to udana przygoda.
May 31, 2022
1.5 stars
October 7, 2024
Miejscami formą i problematyką bardzo przypominała chłopów Reymonta, więc jak ktoś bardzo lubi to może to być fajny smaczek.
March 15, 2025
"Czy może chcesz powiedzieć, że nie wierzysz Kościołowi Świętemu i jego naukom o istnieniu diabła? Diabła, który podróżuje przez świat, szukając, kogo by tu skrzywdzić i zhańbić mu duszę?"
June 3, 2025
4.5
Chciałabym, żeby była nieco dłuższa, to jedyny minus
Chciałabym, żeby była nieco dłuższa, to jedyny minus
August 6, 2025
Pomysł fajny, gorzej z wykonaniem. Przypomina lekturę szkolną dla nastolatek.
September 18, 2025
výborný príbeh založený na smútočných udalostiach zo starej Bratislavy
January 16, 2021
Tešila som sa na túto knihu, ale čo ja viem, postavy (hlavne záporné) mi prišli také nejaké ploché, jednostranné. Čítalo sa to ľahko, ale chýbalo mi hlbšie rozvinutie pováh...
Displaying 1 - 30 of 32 reviews