What do you think?
Rate this book


پادشکننده یک کتاب مستقل از نسیم نیکلاس طالب است که در مورد ابهام، شانس، عدم قطعیت، خطای انسانی، ریسک و تصمیمگیری در دنیای غیرقابل درک برای ما، بحث میکند.
بعضی چیزها هستند که از شوک بهره میبرند؛ آنها وقتی در معرض نوسان، تصادفیبودن، بینظمی و عوامل استرسزا قرار میگیرند شکوفا میشوند و رشد میکنند و عاشق ماجراجویی، ریسک و عدمقطعیت هستند. اما با وجود فراگیری این پدیده در همهجا، هیچ واژهای برای متضاد کلمۀ شکننده وجود ندارد. نسیم نیکلاس طالب در این کتاب نام این مفهوم را «پادشکننده» گذاشته است.
براساس تعریف نیکلاس طالب، پادشکنندگی چیزی فراتر از تابآوری یا استواری است. تابآور چیزی است که در مقابل شوکها مقاومت میکند و همانی که بود باقی میماند؛ پادشکننده اما از آن چیزی که بود بهتر میشود.
باد شعلۀ شمع را خاموش میکند اما آتش را شعلهورتر میسازد. تصادفیبودن، عدم قطعیت و آشوب نیز همینطورند: باید ازشان بهره ببرید نه اینکه خودتان را از آنها پنهان کنید. باید آتش باشید و مشتاق وَزِش باد. این جمله به اختصار نگرش دیرتسلیمشوندگی نویسندۀ این کتاب را در برابر تصادفیبودن و عدمقطعیت بیان میکند.
پادشکننده عاشق تصادفیبودن و عدمقطعیت است که از همه مهمتر به معنی عشق به خطاست؛ به دستۀ خاصی از خطاها. پادشکنندگی خصلت بینظیری دارد که به ما اجازه میدهد با ناشناختهها دستوپنجه نرم کنیم و بدون داشتن درکی از جریان امور، کار کنیم و کارمان را هم خوب انجام دهیم.
با درک سازوکارهای پادشکنندگی میتوان راهنمای نظاممند و جامعی درست کرد برای تصمیمگیری ناپیشبینانه تحت عدم قطعیت در تجارت، سیاست، طبابت و بهطور کلی زندگی و هرجایی که ناشناختهها غالبند، هر وضعیتی که تصادفیبودن، عدم قابلیت پیشبینی، ابهام یا درک ناقص از قضایا در آن هست.
کتاب پادشکننده با دریافت حق کپیرایت نسخۀ فارسی از نویسنده آن و آژانس ادبی ایشان، توسط نشر نوین ترجمه و منتشر شده است. این کتاب را میتوانید از وبسایت نشر نوین به آدرس Nashrenovin.ir خریداری کنید.
472 pages, Paperback
First published November 27, 2012
In short, the fragilista (medical, economic, social planning) is one who makes you engage in policies and actions, all artificial, in which the benefits are small and visible, and the side effects potentially severe and invisible.
According to the wonderful principle that one should use people's stupidity to have fun, I invited my friend Raphael Douady to collaborate in expressing this simple idea using the most opaque mathematical derivations, with incomprehensible theorems that would take half a day (for a professional) to understand.Then the experts started to agree with him!