Samenvatting
Een leuk boek met een hoop levenslessen en informatie, dat door een gebrek aan focus en tekstbewerking zijn potentie niet vervult.
Review
Dai Carter is bij de meeste lezers waarschijnlijk bekend van het programma Kamp van Koningsbrugge. Hierin is hij hoofdinstructeur; een rol die hem met dertien jaar militaire ervaring (waarvan tien bij het Korps Commandotroepen) op het lijf is geschreven. Over zijn tijd bij de Koninklijke Landmacht heeft hij nu een boek geschreven; een combinatie van zelf-hulp boek en een memoir.
Als fan van het programma ben ik zeer gecharmeerd van Dai. Hij komt op mij over als een capabele man, die de cursisten op de juiste manier weet te instrueren. In wat recente interviews op YouTube wordt ook zichtbaar dat hij een intelligente gast is, en goed ingelezen is in diverse onderwerpen. Dit merk je ook snel wanneer je 'Nu of Nooit' leest: in tegenstelling tot veel populaire zelf-hulp boeken wordt vaak verwezen naar wetenschappelijke onderzoeken en vakliteratuur. Ondanks dat ik een voorstander ben van deze benadering, leek het voor mij vaak alsof de auteur te snel te veel wilt vertellen. Binnen de span van enkele paragrafen wordt je soms geconfronteerd met een scala aan nieuwe termen en definities, met bijhorende verwijzingen. Een kritische tekstbewerker had hier wellicht kunnen adviseren om uitgebreider te vertellen over enkele begrippen, in plaats van kort vertellen over heel veel. Waar een boek zoals '12 Rules For Life' (ook kort naar gerefereerd door Carter) aan het eind van een hoofdstuk alle informatie op een mooie wijze weet samen te brengen, ontbreekt er hier vaak een samenhang. De lezer krijgt enkele opdrachten mee, vaak in de vorm van opschrijven van doelen of de persoonlijke betekenis van een begrip, maar een logische conclusie ontbreekt. Ook de link met de autobiografische gedeelten is niet altijd even helder. Zonde, want dit zijn met afstand de beste stukken uit het boek.
Wanneer Carter schrijft over 200 kilometer lopen met een gebroken middenvoetsbeentje, of 's nachts verdwalen in een roeiboot vanwege een koppige leidinggevende, zijn dit met afstand de meest interessante passages. Vooral het hoofdstuk over leiderschap bevat enkele mooie, inspirerende verhalen die me zijn bijgebleven. Jammer genoeg zijn veel van zijn missies in het geheim uitgevoerd, want ik had het gevoel dat er talloze fantastische verhalen zijn die hij niet mag delen in dit boek. Als de auteur na zo'n verhaal vervolgens de link probeert te leggen met een stukje theorie, voelt dit soms wat krampachtig. Alsof hij echt hard op zoek moest gaan naar een manier om deze koppeling te maken. Een enigszins vergelijkbaar boek, 'Extreme Ownership' door Jocko Willink en Leif Babin, doet dit een stuk beter. Elk hoofdstuk bestaat uit een autobiografisch gedeelte: een verhaal van de auteurs over hun tijd als Navy SEALS op dienst in Irak. Vervolgens halen ze hier één levensles uit, en vertellen daarna een voorbeeld uit het dagelijks (kantoor-)leven hoe dit toegepast kan worden. Ik geloof dat een soortgelijke aanpak had geresulteerd in een betere versie van 'Nu of Nooit'; eentje met meer focus op minder onderwerpen.
Als je niet zo'n fervent lezer bent, zul je door 'Nu of Nooit' genoeg inspiratie opdoen om een mooie leeslijst te maken. Het boek staat vol met referenties naar andere (zelfhulp-)boeken over allerlei onderwerpen, van ademhaling en stress tot logotherapie. Ben je echter al wat jaren thuis in deze hoek, dan zul je hier weinig nieuws tegenkomen. De meeste boeken die Carter aanhaalt heb ik hier thuis op de plank staan, waardoor ik mezelf erop betrapte soms een paragraaf over te slaan als hij een samenvatting gaf van een (voor mij) bekend boek. Hier zit voor mij het grootste kritiekpunt direct; in één van zijn anecdotes over een ruzie met een collega geeft Dai zelf toe dat hij soms veel wilt vertellen over onderwerpen waar hij weinig van afweet. Ondanks dat hij over de beschreven onderwerpen aardig wat lijkt te weten, komt dit natuurlijk niet in de buurt van de experts die hij aanhaalt. Toch schrijft hij hele pagina's vol over deze onderwerpen, waarbij een summiere samenvatting en referentie afdoende waren geweest. Uiteindelijk is de verstrekte informatie te oppervlakkig om als leek wijzer van te worden, maar te uitgebreid om interessant te blijven voor lezers die bekend zijn met soortgelijke boeken.
Mijn inziens had dit een heel gaaf boek kunnen zijn met het volgende concept: Dai vertelt een inspirerend of spannend verhaal uit zijn carrière, vertelt welke levensles hij hieruit heeft geleerd, en daarna heel kort enkele referenties naar bronnen die aansluiten hierbij. En dan op naar het volgende verhaal. Nu is het af en toe een verhaal, een hoop theorie met soms weinig relevantie naar het verhaal, en je bent alweer vergeten waar het hoofdstuk over ging.
Conclusie
Nu of Nooit is zeker geen slecht boek. Voor een TV-kijker die weinig leest is het wellicht zelfs een goed boek dat hopelijk aanleiding kan zijn tot verdere interesse in lezen en zelf-verbetering. Voor de mensen die bekend zijn met Victor Frankl, Jocko Willink, Wim Hof, Jordan Peterson, etc., is dit vooral een leuk boek vanwege de anecdotes uit Dai's training en militaire carrière.