شامل ۱۹ مقاله درباره ۴ موضوع کلی: فرهنگ و آزادي، فلسفه و مسايل اجتماعي، مسائل مربوط به سوسياليسم، و مساله روشنفكران. در بخش نخست درباره سياست فرهنگي، نقش فرهنگ و رواداري در رشد دموكراسي ، نقش مطبوعات، مفهوم نو آوري ادبي و اجتماعي، و روند آزادي خواهي در كشور هاي آفريقايي سخن گفته ميشود. در بخش دوم بحثهايي درباره مرو لو پونتي ، ماركس، و منتسكيوبه ميان ميايد. بخش سوم به تحولات بلوك سوسياليسم پرداخته، روند تحولات را در كوبا و چين و شوروي دنبال مي كند بخش چهارم شامل دو مصاحبه است درباره روشنفكران و روابط آنان با مردم و قدرت ها و ايدئولوژيها و مساله بحران هويت در آنان.
[مؤلف دیگری با همین نام در گودریدز ثبت شده است.} مصطفی رحیمی (زادهٔ ۱۳۰۵ هـ.ش در نائین، اصفهان ـ درگذشتهٔ ۹ مرداد ۱۳۸۱ در تهران) روشنفکر غیر دینی ، حقوقدان ، استاد دانشگاه، نویسنده و مترجم ایرانی است. رحیمی در دهه چهل شمسی با ترجمههایی از سارتر، دوبوار، کامو، برشت و ... در شناسایی مکاتب فلسفی و هنر و ادبیات غرب در فضای روشنفکری آن زمان کوشید. او دارای تألیفات متعددی، خصوصاً دربارهٔ جایگاه و نقش روشنفکر در اجتماع است.