ابوالقاسم فردوسی توسی (۳۲۹ – ۴۱۶ هجری قمری) شاعر حماسهسرای ایرانی و سرایندهٔ شاهنامه، حماسهٔ ملی ایران، است. فردوسی را بزرگترین سرایندهٔ پارسیگو دانستهاند که از شهرت جهانی برخوردار است. فردوسی را حکیم سخن و حکیم توس گویند. کُنیهٔ وی «ابوالقاسم»، و تخلص و شهرتش «فردوسی» است، هیچگونه آگاهی قطعی از نام و خانوادهاش در دست نیست.
《پایان جلد دوم از قرار شبانهی نیم ساعت با فردوسی》 *********** مدتی هست که تصمیم گرفتم شاهنامه رو پیوسته و پشت سر هم بخوانم. حالا به نیمهی راه رسیدم و با قدرت میرم که جلد بعدی رو آغاز کنم.😊 ********* این جلد کلا داستان کیخسرو بود؛ شاه آرمانی ایران و یکی از شخصیتهای محبوب من. معلومه که عاشقش بودم و جز این، کلی هم ازش درس گرفتم.
دربارهی شاهنامه که نقد و نظری ندارم. به قول یکی از دوستان "اصلا من کی باشم که دربارهی شاهکار فردوسی نظر بدم؟" از نظر من، فردوسی و شاهکارش رو با هر روشی که بخوانی و ببینی امتیاز کامل رو میگیره.5️⃣ ********* دربارهی خوانش شاهنامه هم همون توصیههایی رو دارم که در جلد قبل داشتم. اینجا هم همون رو بازگو میکنم شاهنامه رو میشه به دو شیوه خواند یک) از آغاز تا پایان پشت سر هم و پیوسته دو) داستانی و جدا جدا (یک داستان رو انتخاب کنید و بخوانید) من هر دو روش رو امتحان کردم. هر کدوم لذتها و ویژگیهای خاص خودشون رو دارند اما اگر بار اول هست که سراغ این شاهکار میرید، روش دوم رو پیشنهاد میکنم. اگر سخت با شعر ارتباط میگیرید از داستانهایی آغاز کنید که پیش از خواندن شاهنامه هم ازشون آگاهید. کنار این کتاب، میتونید از واژهنامهی شاهنامه نوشتهی استاد خالقی مطلق هم استفاده کنید. و در نهایت؛ پادکست شاهنامهخوانی هم گزینهی خوبی برای آغاز راهه اما فقط برای آغاز چون بعضی جاها لحن گوینده خوب نیست و اصلا اون حس حماسی و جنگاوری صحنههای نبرد رو منتقل نمیکنه.
کلی مطلب تو ذهنم آماده کرده بودم که وقتی کتاب تموم شد تو ریویوم بیارم ولی با توجه به این شرایط، حس و حالی نموند که بخوام بنویسمشون و به همین بیت فردوسی از زبون رستم فرخزاد بسنده میکنم: