What do you think?
Rate this book
Na faktach
Kat z Płaszowa
Wydarzenia w tej książce są oparte na faktach. Prawda bywa bardziej przerażająca od najwymyślniejszej fikcji.
Amon Göth uważał się za pana życia i śmierci podległych mu więźniów. Jego sadyzm okazał się przesadny nawet dla przełożonych z SS. Ze szczególnym upodobaniem mordował matki z dziećmi i starców.
Uwielbiał strzelać do więźniów z okien samochodu lub z balkonu willi. Swoim ofiarom zadawał wyszukane tortury. Osobiście zabił kilkaset osób.
O podobnych zbrodniach z pewnością nie śniono w najgorszych koszmarach. Czy odważycie się spojrzeć w oczy prawdziwemu złu? A może macie dość odwagi, by spojrzeć na świat jego oczami?
Amon Göth uważał się za pana życia i śmierci podległych mu więźniów. Jego sadyzm okazał się przesadny nawet dla przełożonych z SS. Ze szczególnym upodobaniem mordował matki z dziećmi i starców.
Uwielbiał strzelać do więźniów z okien samochodu lub z balkonu willi. Swoim ofiarom zadawał wyszukane tortury. Osobiście zabił kilkaset osób.
O podobnych zbrodniach z pewnością nie śniono w najgorszych koszmarach. Czy odważycie się spojrzeć w oczy prawdziwemu złu? A może macie dość odwagi, by spojrzeć na świat jego oczami?
368 pages, Paperback
First published January 26, 2022
17 people are currently reading
302 people want to read
About the author
Max Czornyj
86 books234 followersAdwokat, praktykował prawo w Polsce i we Włoszech. Niczym w dowcipie lubi stare wino, spleśniałe sery i samochody bez dachu. W prozie - seryjny morderca. „Grzech” to jego pierwsza zbrodnia.
"Przez lata pisałem opowiadania, ale na studiach zarzuciłem je i moje natręctwo porządkowania myśli skupiło się na artykułach naukowych, a później siłą rzeczy także na pismach procesowych. Jednak chęć opowiadania historii przez cały ten czas narastała. Jednocześnie wciąż podsycała ją wyobraźnia. Gdy miałem stabilną sytuację zawodową wyobraźnia ciągle upominała się o przelanie na papier. Zamknąłem wszystkie inne sprawy i uznałem, że ten jeden, przy tym ostatni raz, spróbuję zmierzyć się z długą formą. Nie miałem opracowanego planu, rozpisanych wydarzeń ani drabinki bohaterów. Pisałem scena po scenie, bo tak wydarzenia podrzucał mi umysł. Właściwie musiałem jedynie spisać film, który oglądałem oczyma wyobraźni. W ten sposób powstał „Grzech”, a wkrótce okazało się, że to dopiero początek."
trescjestnajwazniejsza.pl
"Przez lata pisałem opowiadania, ale na studiach zarzuciłem je i moje natręctwo porządkowania myśli skupiło się na artykułach naukowych, a później siłą rzeczy także na pismach procesowych. Jednak chęć opowiadania historii przez cały ten czas narastała. Jednocześnie wciąż podsycała ją wyobraźnia. Gdy miałem stabilną sytuację zawodową wyobraźnia ciągle upominała się o przelanie na papier. Zamknąłem wszystkie inne sprawy i uznałem, że ten jeden, przy tym ostatni raz, spróbuję zmierzyć się z długą formą. Nie miałem opracowanego planu, rozpisanych wydarzeń ani drabinki bohaterów. Pisałem scena po scenie, bo tak wydarzenia podrzucał mi umysł. Właściwie musiałem jedynie spisać film, który oglądałem oczyma wyobraźni. W ten sposób powstał „Grzech”, a wkrótce okazało się, że to dopiero początek."
trescjestnajwazniejsza.pl
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 52 reviews
September 2, 2022
Takie nawet mocne 3,5/5 ⭐
Skończyłam i muszę dojść do siebie po tej lekturze. Z racji, że rozdziały są bardzo krotkie, szybko się tę książkę czytało i nawet mogłabym przeczytać ją w dzień, ale treść na to po porostu nie pozwalała. Potrzebowałam po kilkunastu stronach chwili odpoczynku od przedstawionych tam takich drastycznych opisów.
Nie potrafię pojąć do tej pory jak można być tak okrutnym człowiekiem. Jak można w takich sposób traktować innych.
Okropne czasy.
Skończyłam i muszę dojść do siebie po tej lekturze. Z racji, że rozdziały są bardzo krotkie, szybko się tę książkę czytało i nawet mogłabym przeczytać ją w dzień, ale treść na to po porostu nie pozwalała. Potrzebowałam po kilkunastu stronach chwili odpoczynku od przedstawionych tam takich drastycznych opisów.
Nie potrafię pojąć do tej pory jak można być tak okrutnym człowiekiem. Jak można w takich sposób traktować innych.
Okropne czasy.
July 18, 2022
2,5/5
Książka bardzo przystępna, ale jednak wolę historię II wojny światowej na kartach reportaży i wspomnień, niż fabularyzowanych powieści "opartych na faktach"
Nie do końca im ufam 🤚
Książka bardzo przystępna, ale jednak wolę historię II wojny światowej na kartach reportaży i wspomnień, niż fabularyzowanych powieści "opartych na faktach"
Nie do końca im ufam 🤚
February 9, 2022
Amon Goth uważał się za Boga, za pana życia i śmierci. Jego sadyzm przerażał nawet jego przełożonych z SS.
Kolejna książka Czornyja oparta na faktach i kolejna poruszająca. Podziwiam autora, że potrafi wejść w buty prawdziwego potwora i wyjść z tego cało. Ja bym nie dała rady. Przeorała mnie ta książka. Nie zrozumcie mnie źle, to jest wybitnie dobra lektura, świetnie napisana i do tego autor potrafił zachować równowagę. Nie opisywał zbrodni dla samego epatowania złem, raczej opowiedział nam historię człowieka, który nie miał w sobie nawet krzty dobra.
Najbardziej wcale nie przeraziły mnie jego czyny. Oczywiście one też, ale było coś, co przeraziło mnie bardziej - znudzenie, zblazowanie, kompletny brak emocji u Amona. To mnie jakoś tak poruszyło, że nie mogę przestać o tym myśleć. Wyobraźcie sobie, że ja się dłużej zastanawiam które stare skarpetki wyrzucić do śmieci, niż ten człowiek myślał o tym, komu odebrać życie. I mnie te moje skarpetkowe porządki dostarczają, co prawda, niewielkich emocji, ale dostarczają, bo przecież fajne skarpetki, szkoda wyrzucić itd. Amon nie miał takich myśli, a mówimy o ludziach. Mnie to przeraża. Przeraża mnie też to, że oczekiwał, że będzie go to bawiło i był zawiedziony, kiedy go to prostu „nie robiło”.
Warto przeczytać „Kata z Płaszowa”. Dobrze, że się o tym mówi. Niech to będzie lekcja naszego i przyszłych pokoleń.
Kolejna książka Czornyja oparta na faktach i kolejna poruszająca. Podziwiam autora, że potrafi wejść w buty prawdziwego potwora i wyjść z tego cało. Ja bym nie dała rady. Przeorała mnie ta książka. Nie zrozumcie mnie źle, to jest wybitnie dobra lektura, świetnie napisana i do tego autor potrafił zachować równowagę. Nie opisywał zbrodni dla samego epatowania złem, raczej opowiedział nam historię człowieka, który nie miał w sobie nawet krzty dobra.
Najbardziej wcale nie przeraziły mnie jego czyny. Oczywiście one też, ale było coś, co przeraziło mnie bardziej - znudzenie, zblazowanie, kompletny brak emocji u Amona. To mnie jakoś tak poruszyło, że nie mogę przestać o tym myśleć. Wyobraźcie sobie, że ja się dłużej zastanawiam które stare skarpetki wyrzucić do śmieci, niż ten człowiek myślał o tym, komu odebrać życie. I mnie te moje skarpetkowe porządki dostarczają, co prawda, niewielkich emocji, ale dostarczają, bo przecież fajne skarpetki, szkoda wyrzucić itd. Amon nie miał takich myśli, a mówimy o ludziach. Mnie to przeraża. Przeraża mnie też to, że oczekiwał, że będzie go to bawiło i był zawiedziony, kiedy go to prostu „nie robiło”.
Warto przeczytać „Kata z Płaszowa”. Dobrze, że się o tym mówi. Niech to będzie lekcja naszego i przyszłych pokoleń.
March 7, 2022
Max Czornyj po raz kolejny wnika w umysł jednego z największych zbrodniarzy, którzy kroczyli po tym łez padole.
I przyznam, że zimne dreszcze wywołuje we mnie narracja pierwszoosobowa, którą posługuje się autor. Czy te "bestie" nie śnią mu się po nocach?
Tym razem, Max Czornyj odtwarza portret psychologiczny Amona Götha, likwidatora gett żydowskich w Krakowie i Tarnowie i komendanta obozu koncentracyjnego w Płaszowie.
Amon Göth sam nadzorował budowę obozu, który powstał na ruinach cmentarzy.
Göth chciał być panem życia i śmierci, i przez chwilę mu się to udało. Ta chwila kosztowała życie ponad 8 tysiący istnień, w tym ok. 500 osób, w wyjątkowo bezwzględny sposób zabił osobiście.
Wojna stwarza demony, wojna sieje zniszczenie, ból i śmierć. Mówimy "nigdy więcej" ale na świecie wciąż toczą się wojny, wciąż cierpią i giną ludzie. I brak mi wiary, w to, że kiedykolwiek zapanuje pokój, a człowiek człowiekowi nie będzie wilkiem.
Gołąbek pokoju duszony w rękach tyranów, besti i samozwańczych dyktatorów.
Mimo to, że książkę czyta się szybko, to materiał wymagał szczegółowego reaserchu, aby wyselekcjonować i pokazać "esencję zła".
Powiem szczerze, że nie do końca czuję się dobrze czytając historie w ten sposób opowiedziane. Czy tego typu "zabawa" powinna mieć miejsce? Nie wiem, może w ten sposób łatwiej dotrzeć do młodych czytelników, może oni potrzebują właśnie takich obrazów. Przyznam, że i ja sama z zainteresowanien czytam serię @filianafaktach.
Niewyobrażalne jest okrucieństwo, którego w stanie jest się dopóścić człowiek względem drugiego człowieka😔.
I przyznam, że zimne dreszcze wywołuje we mnie narracja pierwszoosobowa, którą posługuje się autor. Czy te "bestie" nie śnią mu się po nocach?
Tym razem, Max Czornyj odtwarza portret psychologiczny Amona Götha, likwidatora gett żydowskich w Krakowie i Tarnowie i komendanta obozu koncentracyjnego w Płaszowie.
Amon Göth sam nadzorował budowę obozu, który powstał na ruinach cmentarzy.
Göth chciał być panem życia i śmierci, i przez chwilę mu się to udało. Ta chwila kosztowała życie ponad 8 tysiący istnień, w tym ok. 500 osób, w wyjątkowo bezwzględny sposób zabił osobiście.
Wojna stwarza demony, wojna sieje zniszczenie, ból i śmierć. Mówimy "nigdy więcej" ale na świecie wciąż toczą się wojny, wciąż cierpią i giną ludzie. I brak mi wiary, w to, że kiedykolwiek zapanuje pokój, a człowiek człowiekowi nie będzie wilkiem.
Gołąbek pokoju duszony w rękach tyranów, besti i samozwańczych dyktatorów.
Mimo to, że książkę czyta się szybko, to materiał wymagał szczegółowego reaserchu, aby wyselekcjonować i pokazać "esencję zła".
Powiem szczerze, że nie do końca czuję się dobrze czytając historie w ten sposób opowiedziane. Czy tego typu "zabawa" powinna mieć miejsce? Nie wiem, może w ten sposób łatwiej dotrzeć do młodych czytelników, może oni potrzebują właśnie takich obrazów. Przyznam, że i ja sama z zainteresowanien czytam serię @filianafaktach.
Niewyobrażalne jest okrucieństwo, którego w stanie jest się dopóścić człowiek względem drugiego człowieka😔.
January 3, 2023
Przerażający obraz Amona Götha.
Zbrodniarz, który uważał się za Boga, któremu przysługiwało prawo do decydowania o życiu i śmierci Żydów.
Książka napisana w pierwszoosobowej narracji powoduje jeszcze większe przerażenie.
Nie wiem jak z informacjami w książce, jednak skoro seria nazywa się „na faktach”, a wiele przypisów od autora oraz posłowie świadczą o tym, że jednak książka mocno jest poparta zebranym materiałem.
Zbrodniarz, który uważał się za Boga, któremu przysługiwało prawo do decydowania o życiu i śmierci Żydów.
Książka napisana w pierwszoosobowej narracji powoduje jeszcze większe przerażenie.
Nie wiem jak z informacjami w książce, jednak skoro seria nazywa się „na faktach”, a wiele przypisów od autora oraz posłowie świadczą o tym, że jednak książka mocno jest poparta zebranym materiałem.
February 11, 2022
Kolejna powieść Maxa Czornego przenosi nas do wspomnień nazistowskiego zbrodniarza Amona Gotha, który był bezpośrednio odpowiedzialny za likwidację gett żydowskich w Lublinie, Tarnowie i Krakowie, a następnie został komendantem obozu zagłady w Płaszowie. Nie wiem, dlaczego ten typ książki tak wysoko się plasuje na listach bestsellerów i nie wiem, też co Autor zamierza wskazaną książką przekazać. Posłowie tego nie wyjaśnia. Co sprawia, że czytelnik sięga kolejny raz po wspomnienia z nazistowskiego piekła. Nie znam odpowiedzi, poza tym ale popularność podobnych książek prowadzi do wnioskuk, że że ludzi zawsze fascynowało zło oraz Ci, którzy są jego sprawcami.
February 4, 2022
Mocna lektura.
February 5, 2022
To była dobra książka. Jestem pod wrażeniem tego jak Czornyj nie upiększał tej historii. Tej książki nie czytało się jak powieści tylko bardziej jak reportaż. Przykłady okrucieństwa, choć nie są tak liczne jakby można się spodziewać, są niezwykle dojmujące i pokazujące jak własna megalomania wyzbywa z wszelkiej empatii i ludzkich uczuć.
March 25, 2022
bardzo dobrze ukazana narracja z perspektywy tego mordercy, nie można go inaczej nazwać - pewnością nie był człowiekiem. wstrząsającą i dobrze pokazuje jak dobro i zło niewiele znaczą. każdy inaczej je postrzega. amon sam postrzegał ze to co robi jest dobre. warta przeczytania.
April 10, 2022
Przedstawiona z perspektywy kata przerażająca opowieść, w której główny bohater odznacza się całkowitym brakiem emocji, co autor idealnie oddał. Kilkoma naprawdę przerażającymi wydarzeniami nakreśla okropną historię obozową, nie dodaje praktycznie nic od siebie ponad suche fakty. Niemniej historia jest oparta na prawdziwych wydarzeniach i to chyba przeraża najbardziej. Nie ma tutaj rozbudowanej, powieściowej fabuły, raczej pojedyncze sceny ukazujące okropną naturę człowieka nazywanego katem z Płaszowa. A może nie człowieka?
May 1, 2022
8/10
July 19, 2025
Uważam, że była to mocna książka, posiadająca wiele szczegółowych opisów zbrodni. Z racji krótkich rozdziałów czytało się ją bardzo szybko.
Nie potrafię pojąć, jak można być takim człowiekiem
Nie potrafię pojąć, jak można być takim człowiekiem
December 30, 2022
Nazwiska Autora przedstawić pewnie nie trzeba, gdyż od lat zajmuje on wiodącą pozycję wśród autorów kryminałów. Od niedawna jednak obok mrożących w żyłach serii, w których Autor z lubością epatuje makabrą tropiąc zwyrodniałych zabójców, pokusił się on również o fabularne opowieści oparte na faktach. Do tej kategorii należy właśnie „Kat z Płaszowa”, który przeraża tym bardziej, że zawarta na jego stronach treść bynajmniej nie stanowi przejaw chorej wyobraźni o jaką można byłoby posądzić Autora i jego chęci szokowania czytelnika, lecz opiera się na autentycznych zdarzeniach i równie prawdziwej postaci.
Tym razem Max Czornyj pochylił się nad sylwetką zbrodniarza wojennego – Amona Götha. A że postać to wyjątkowo odrażająca, tak i w wielu przypadkach z obrzydzeniem dla niej, bynajmniej nie dla Autora, śledzić się będzie fabułę „Kata”. Nie można bowiem w jakikolwiek sposób tłumaczyć bestialstwa jakiego dopuścił się ten wyjątkowo okrutny nazista, a które czynił nie tylko jako oddany piewca ideologii nazistowskiej, ale również jako urodzony sadysta, karmiący się cierpieniem i krzywdą innych jak pokarmem, który pozwalał mu czerpać siły w jego codziennej egzystencji.
Choć po latach, w czasie procesu, tłumaczył swe bestialskie zachowania koniecznością wykonywania rozkazów, trudno nie zauważyć, co karty historii tylko potwierdzają, że bynajmniej służalczość wobec Rzeszy nie była jego jednym motorem napędzającym jego zachowania. Świadczyć o tym mogą nie tylko świadectwa potwierdzające skalę jego okrucieństwa przekazywane przez tych którzy przeżyli piekło obozu w Płaszowie, jak i raporty samych przełożonych Gotha, którzy mimo wyznawania tej samej ideologii i wierności jej dewiacyjnym postulatom, podkreślali wyjątkową brutalność Kata z Płaszowa. Jak bowiem inaczej nazwać można sytuacje, w których dla czystej zabawy dokonuje się masowej zagłady żydowskich więźniów obozu tylko dlatego, że ośmielili się uczcić żydowski nowy rok, jak nazwać oddanie z zimną krwią strzału do człowieka tylko dlatego, że oddany mu pod opiekę pies miał pchły, czy też urządzając sobie polowania na ociągających się w pracy więźniów? Słowo sadysta tudzież psychopatyczny morderca wydają się trafnie obrazować jego postawę.
Co warte uwagi, opisując te makabryczne zdarzenia Autor zachowuje zupełną obojętność, nie oceniając ich, ani nie potępiając. Możliwie jest to dzięki zastosowanemu przez Maxa Czornyja zabiegowi ukazania historii Kata jego własnymi oczami i tak też jest prowadzona narracja. W jakikolwiek sposób nie umniejsza to ogromu okrucieństwa ukazanego w książce, przeciwnie poraża tym bardziej, że spostrzeżenia Amona Götha i jego sposób patrzenia na świat przez pryzmat jego pana i władcy w pełni odzwierciedlają poglądy tego wojennego zbrodniarza i znajdują odzwierciedlenie w jego własnych zeznaniach. I tu ogromny ukłon dla Autora za niebywale rzetelny research poczyniony przy pisaniu tej książki. Czytając „Kata” ma się nieodparte wrażenie, że Autor musiał najpewniej osobiście spotkać się z Göthem, bowiem niemożliwym jest, by tak wnikliwie wniknąć w jego psychikę. Świadomość tego, że zbrodniarz ten od lat już nie żyje potwierdza jedynie, że Autor z niebywałą starannością zbadał dostępne dokumenty, które pozwoliły mu tak wiernie ukazać sylwetkę tego nazisty.
Od pierwszej do ostatniej strony opowieść o „Kacie” trzyma w napięciu, z każdą kolejną stroną staje się on coraz bardziej znienawidzoną postacią, wzbudzając coraz większe obrzydzenie i odrazę. Trudno również w jakikolwiek sposób usprawiedliwiać jego zachowania, przeciwnie – utwierdzamy się tylko w przekonaniu, że czasem ten pierwiastek zła, który tkwić może w każdym człowieku potrafi nad nim wziąć górę, a psychopatyczne skłonności ujawnią najgorsze ludzkie oblicze, w którym w zasadzie już trudno mówić o zachowaniu jakichkolwiek cech człowieczeństwa.
Panie Maxie chylę czoła i z pewnością sięgnę również po inne książki Pana autorstwa utrzymane w podobnej stylistyce. Chapeas bas.
Tym razem Max Czornyj pochylił się nad sylwetką zbrodniarza wojennego – Amona Götha. A że postać to wyjątkowo odrażająca, tak i w wielu przypadkach z obrzydzeniem dla niej, bynajmniej nie dla Autora, śledzić się będzie fabułę „Kata”. Nie można bowiem w jakikolwiek sposób tłumaczyć bestialstwa jakiego dopuścił się ten wyjątkowo okrutny nazista, a które czynił nie tylko jako oddany piewca ideologii nazistowskiej, ale również jako urodzony sadysta, karmiący się cierpieniem i krzywdą innych jak pokarmem, który pozwalał mu czerpać siły w jego codziennej egzystencji.
Choć po latach, w czasie procesu, tłumaczył swe bestialskie zachowania koniecznością wykonywania rozkazów, trudno nie zauważyć, co karty historii tylko potwierdzają, że bynajmniej służalczość wobec Rzeszy nie była jego jednym motorem napędzającym jego zachowania. Świadczyć o tym mogą nie tylko świadectwa potwierdzające skalę jego okrucieństwa przekazywane przez tych którzy przeżyli piekło obozu w Płaszowie, jak i raporty samych przełożonych Gotha, którzy mimo wyznawania tej samej ideologii i wierności jej dewiacyjnym postulatom, podkreślali wyjątkową brutalność Kata z Płaszowa. Jak bowiem inaczej nazwać można sytuacje, w których dla czystej zabawy dokonuje się masowej zagłady żydowskich więźniów obozu tylko dlatego, że ośmielili się uczcić żydowski nowy rok, jak nazwać oddanie z zimną krwią strzału do człowieka tylko dlatego, że oddany mu pod opiekę pies miał pchły, czy też urządzając sobie polowania na ociągających się w pracy więźniów? Słowo sadysta tudzież psychopatyczny morderca wydają się trafnie obrazować jego postawę.
Co warte uwagi, opisując te makabryczne zdarzenia Autor zachowuje zupełną obojętność, nie oceniając ich, ani nie potępiając. Możliwie jest to dzięki zastosowanemu przez Maxa Czornyja zabiegowi ukazania historii Kata jego własnymi oczami i tak też jest prowadzona narracja. W jakikolwiek sposób nie umniejsza to ogromu okrucieństwa ukazanego w książce, przeciwnie poraża tym bardziej, że spostrzeżenia Amona Götha i jego sposób patrzenia na świat przez pryzmat jego pana i władcy w pełni odzwierciedlają poglądy tego wojennego zbrodniarza i znajdują odzwierciedlenie w jego własnych zeznaniach. I tu ogromny ukłon dla Autora za niebywale rzetelny research poczyniony przy pisaniu tej książki. Czytając „Kata” ma się nieodparte wrażenie, że Autor musiał najpewniej osobiście spotkać się z Göthem, bowiem niemożliwym jest, by tak wnikliwie wniknąć w jego psychikę. Świadomość tego, że zbrodniarz ten od lat już nie żyje potwierdza jedynie, że Autor z niebywałą starannością zbadał dostępne dokumenty, które pozwoliły mu tak wiernie ukazać sylwetkę tego nazisty.
Od pierwszej do ostatniej strony opowieść o „Kacie” trzyma w napięciu, z każdą kolejną stroną staje się on coraz bardziej znienawidzoną postacią, wzbudzając coraz większe obrzydzenie i odrazę. Trudno również w jakikolwiek sposób usprawiedliwiać jego zachowania, przeciwnie – utwierdzamy się tylko w przekonaniu, że czasem ten pierwiastek zła, który tkwić może w każdym człowieku potrafi nad nim wziąć górę, a psychopatyczne skłonności ujawnią najgorsze ludzkie oblicze, w którym w zasadzie już trudno mówić o zachowaniu jakichkolwiek cech człowieczeństwa.
Panie Maxie chylę czoła i z pewnością sięgnę również po inne książki Pana autorstwa utrzymane w podobnej stylistyce. Chapeas bas.
January 24, 2022
„Wszystkie emocje mają swój zapach, a z perspektywy lat wiem, że najwyrazistszy jest zapach strachu.”
Max Czornyj jest jednym z tych autorów, dla których niestraszne są nawet najbrutalniejsze historie. Po raz kolejny udowadnia czytelnikom, że „rzeczywistość jest bardziej przerażająca od najwymyślniejszej fikcji.” Tym razem za sprawą komendanta obozu koncentracyjnego Amona Gotha, który swoim zachowaniem i swoimi czynami, zapisał się w historii jako kat z Płaszowa… jedna z postaci, które mrożą krew w żyłach i które, według mnie, żyły zdecydowanie za długo…
„Ja zawsze pragnąłem osiągnąć znacznie więcej. Chciałem być panem życia i śmierci, więc musiałem wdrapać się na same szczyty. Nie obawiając się upadku.”
Już na samym początku czytania, wiedziałam, ze ta historia zmrozi mi krew w żyłach. Myślałam, że nic nie pobije historii Ilse Koch, Bestii z Buchenwaldu, ale tu mamy do czynienia z kimś jeszcze bardziej przerażającym i bezdusznym. Chociaż to zależy… co według danego człowieka jest gorsze, czy osoba czerpiąca niesamowitą przyjemność z rzeczy wykonanych ze skór więźniów, czy osoba, która zabijanie traktuje jako zwykłe codzienne zajęcie, jak np. wstawanie. Wybór należy do Ciebie. Ja osobiście jestem przerażona tym, że takie osoby żyły naprawdę. Chora ambicja Amona Gotha, którą karmił każdego dnia , to coś dosłownie niewyobrażalnego. Jego chęć podporządkowania sobie wszystkich i dochodzenie na szczyt po trupach – i to dosłownie, jest czymś budzącym niesmak i wywołującym ogrom skrajnych emocji, które odczuwa się jeszcze długo po przeczytaniu tej książki. On normalnie chełpił się tym, że ludzie wyższą rangą doceniają jego „działania”(choć po prawdzie, o wszystkich niestety nie wiedzieli), a ludzie „nieważni” boją się nawet na niego spojrzeć. Dla niego nie miało znaczenia, czy osoba którą zabijał był mężczyzna, kobieta, czy bogu ducha winne dziecko. To psychopata, sadysta, zwyrodnialec, który naprawdę nie powinien nigdy się urodzić. Ja nie mogę zrozumieć, co musiało się stać w głowie nastolatka, którego rodzina należała do normalnych ludzi, trudniących się sprzedażą książek i sztuki. Jego młodzieńcze zainteresowanie faszyzmem i późniejsze działania w młodzieżowych organizacjach faszystowskich pozwoliły mu się realizować, a jego zawzięcie i chłodne podejście do sprawy, w przyszłości zaowocowało awansem na komendanta. Autor w genialny sposób pokazuje całą historię tego psychopaty, a zwracanie się bezpośrednio do czytelnika, uważam za bardzo udany zabieg, który wywołuje jeszcze większe ciarki na plecach. Cały czas ma się wrażenie, że ta osoba siedzi obok i tak po prostu o tym nam opowiada. Bez uczuć, bez emocji, jakby podawała Ci przepis na dobry obiad. Creepy! A fragmenty tego jak traktował służbę czy kobiety….uff naprawdę mocna rzecz.
„Kat z Płaszowa” będzie swoją premierę miał 26 stycznia. Książka jest naprawdę warta przeczytania i jak najbardziej Ci ją polecam. Zapada w pamięć na długi czas…
Max Czornyj jest jednym z tych autorów, dla których niestraszne są nawet najbrutalniejsze historie. Po raz kolejny udowadnia czytelnikom, że „rzeczywistość jest bardziej przerażająca od najwymyślniejszej fikcji.” Tym razem za sprawą komendanta obozu koncentracyjnego Amona Gotha, który swoim zachowaniem i swoimi czynami, zapisał się w historii jako kat z Płaszowa… jedna z postaci, które mrożą krew w żyłach i które, według mnie, żyły zdecydowanie za długo…
„Ja zawsze pragnąłem osiągnąć znacznie więcej. Chciałem być panem życia i śmierci, więc musiałem wdrapać się na same szczyty. Nie obawiając się upadku.”
Już na samym początku czytania, wiedziałam, ze ta historia zmrozi mi krew w żyłach. Myślałam, że nic nie pobije historii Ilse Koch, Bestii z Buchenwaldu, ale tu mamy do czynienia z kimś jeszcze bardziej przerażającym i bezdusznym. Chociaż to zależy… co według danego człowieka jest gorsze, czy osoba czerpiąca niesamowitą przyjemność z rzeczy wykonanych ze skór więźniów, czy osoba, która zabijanie traktuje jako zwykłe codzienne zajęcie, jak np. wstawanie. Wybór należy do Ciebie. Ja osobiście jestem przerażona tym, że takie osoby żyły naprawdę. Chora ambicja Amona Gotha, którą karmił każdego dnia , to coś dosłownie niewyobrażalnego. Jego chęć podporządkowania sobie wszystkich i dochodzenie na szczyt po trupach – i to dosłownie, jest czymś budzącym niesmak i wywołującym ogrom skrajnych emocji, które odczuwa się jeszcze długo po przeczytaniu tej książki. On normalnie chełpił się tym, że ludzie wyższą rangą doceniają jego „działania”(choć po prawdzie, o wszystkich niestety nie wiedzieli), a ludzie „nieważni” boją się nawet na niego spojrzeć. Dla niego nie miało znaczenia, czy osoba którą zabijał był mężczyzna, kobieta, czy bogu ducha winne dziecko. To psychopata, sadysta, zwyrodnialec, który naprawdę nie powinien nigdy się urodzić. Ja nie mogę zrozumieć, co musiało się stać w głowie nastolatka, którego rodzina należała do normalnych ludzi, trudniących się sprzedażą książek i sztuki. Jego młodzieńcze zainteresowanie faszyzmem i późniejsze działania w młodzieżowych organizacjach faszystowskich pozwoliły mu się realizować, a jego zawzięcie i chłodne podejście do sprawy, w przyszłości zaowocowało awansem na komendanta. Autor w genialny sposób pokazuje całą historię tego psychopaty, a zwracanie się bezpośrednio do czytelnika, uważam za bardzo udany zabieg, który wywołuje jeszcze większe ciarki na plecach. Cały czas ma się wrażenie, że ta osoba siedzi obok i tak po prostu o tym nam opowiada. Bez uczuć, bez emocji, jakby podawała Ci przepis na dobry obiad. Creepy! A fragmenty tego jak traktował służbę czy kobiety….uff naprawdę mocna rzecz.
„Kat z Płaszowa” będzie swoją premierę miał 26 stycznia. Książka jest naprawdę warta przeczytania i jak najbardziej Ci ją polecam. Zapada w pamięć na długi czas…
January 25, 2022
Tematyka wojenna jest mi szczególnie bliska, dlatego z przyjemnością sięgnęłam po nową książkę Maxa Czornyja „Kat z Płaszowa”. Jest to historia komendanta obozu koncentracyjnego w Płaszowie- Amona Gotha.
Muszę się Wam też na wstępie przyznać, że jest to najtrudniejsza do napisania dla mnie opinia o książce. Każde słowo wydaje się być nieodpowiednie, niestosowane, tak bardzo niewłaściwe. Żadne nie odda tego, co przeczytałam i co czuję. Ciągle nie mogę „wyjść” z tej historii, jestem do głębi poruszona, zdruzgotana i nie wierzę, że opisywane sytuacje zdarzyły się naprawdę.
Ostrzegam, to książka dla ludzi o mocnych nerwach, a historie, które zostały w niej przedstawione dalekie są od fikcji literackiej. Znajdziemy tu opisy najgorszych zbrodni, do jakich dopuścił się Goth, jego „wysublimowanego” sposobu na spędzanie wolnego czasu, jego hobby, które polegało na strzelaniu do pracujących w obozie Żydów z okna swojej willi. Jak sam o sobie mówił, był panem życia i śmierci, zabił lub skazał na śmierć tak wiele osób, że pewnie sam nie byłby w stanie się doliczyć. Był sadystą i psychopatą, przez wiele lat niekontrolowany przez nikogo, robił co chciał, a jego jedynym zmartwienie było to, czy nie skończą się dostawy ulubionego trunku i czy wiatr nie zwieje z głowy jego ulubionego tyrolskiego kapelusza…
Nie będę opisywała fabuły, a raczej treści książki, bo jest straszna. Uwierzcie mi, ta lektura jest genialna i straszna zarazem. Genialna, bo Autor rewelacyjnie przedstawił tę postać, zastosował liczne retrospekcje, które dopełniają obrazu zbrodniarza. Pokazał, w jaki sposób kształtowała się moralność komendanta i jakie wydarzenia odcisnęły się piętnem na jego psychice. Jednocześnie jest to książka, o której nie sposób zapomnieć, obrazy, o których czytałam zostawały w mojej pamięci na długo i stawały przed oczami niczym kadry z oglądanego filmu, tylko że to nie był film… Czułam się niemym świadkiem tych wydarzeń, cierpiałam wraz z wszystkimi postaciami, których historie przywołał Autor.
Odkładałam tę książkę, nie chciałam jej czytać, a jednocześnie jakaś siła mnie do niej ciągnęła i nie pozwalała o niej zapomnieć. Minęło wiele dni, od kiedy skończyłam ją czytać, a ja ciągle nie mogę wyjść z tej historii. Ciągle przed oczami staje mi historia służącej Amona, która została bez powodu przez niego zbita, a na pytanie dlaczego właściwie ją bije, wściekły komendant odparł: „Biję cię, bo mnie pytasz, dlaczego cię biję”.
Książka dostarcza tak wielu emocji, od niedowierzania, złości, współczucia, po ogromną nienawiść do człowieka, który był trybikiem w maszynie Hitlera. Nawet czytając zakończenie nie czuje się żadnej ulgi, książka pozostawia z tak wielką pustka, z tak wieloma pytaniami, na które nie ma odpowiedzi. To niesamowite, ile zła może być w człowieku, zła, którego nie da wyjaśnić i ile zła potrafi wyrządzić jeden człowiek.
Koniecznie sięgnijcie po tę książkę! Pomimo że jest mocna i wzbudza cały wachlarz emocji, uważam, że trzeba ją przeczytać, bo musimy pamiętać o tych strasznych wydarzeniach sprzed niespełna osiemdziesięciu laty. Nie możemy o nich zapomnieć i nie możemy dopuścić, aby ta przeszłość do nas wróciła!
https://www.instagram.com/z_milosci_d...
Muszę się Wam też na wstępie przyznać, że jest to najtrudniejsza do napisania dla mnie opinia o książce. Każde słowo wydaje się być nieodpowiednie, niestosowane, tak bardzo niewłaściwe. Żadne nie odda tego, co przeczytałam i co czuję. Ciągle nie mogę „wyjść” z tej historii, jestem do głębi poruszona, zdruzgotana i nie wierzę, że opisywane sytuacje zdarzyły się naprawdę.
Ostrzegam, to książka dla ludzi o mocnych nerwach, a historie, które zostały w niej przedstawione dalekie są od fikcji literackiej. Znajdziemy tu opisy najgorszych zbrodni, do jakich dopuścił się Goth, jego „wysublimowanego” sposobu na spędzanie wolnego czasu, jego hobby, które polegało na strzelaniu do pracujących w obozie Żydów z okna swojej willi. Jak sam o sobie mówił, był panem życia i śmierci, zabił lub skazał na śmierć tak wiele osób, że pewnie sam nie byłby w stanie się doliczyć. Był sadystą i psychopatą, przez wiele lat niekontrolowany przez nikogo, robił co chciał, a jego jedynym zmartwienie było to, czy nie skończą się dostawy ulubionego trunku i czy wiatr nie zwieje z głowy jego ulubionego tyrolskiego kapelusza…
Nie będę opisywała fabuły, a raczej treści książki, bo jest straszna. Uwierzcie mi, ta lektura jest genialna i straszna zarazem. Genialna, bo Autor rewelacyjnie przedstawił tę postać, zastosował liczne retrospekcje, które dopełniają obrazu zbrodniarza. Pokazał, w jaki sposób kształtowała się moralność komendanta i jakie wydarzenia odcisnęły się piętnem na jego psychice. Jednocześnie jest to książka, o której nie sposób zapomnieć, obrazy, o których czytałam zostawały w mojej pamięci na długo i stawały przed oczami niczym kadry z oglądanego filmu, tylko że to nie był film… Czułam się niemym świadkiem tych wydarzeń, cierpiałam wraz z wszystkimi postaciami, których historie przywołał Autor.
Odkładałam tę książkę, nie chciałam jej czytać, a jednocześnie jakaś siła mnie do niej ciągnęła i nie pozwalała o niej zapomnieć. Minęło wiele dni, od kiedy skończyłam ją czytać, a ja ciągle nie mogę wyjść z tej historii. Ciągle przed oczami staje mi historia służącej Amona, która została bez powodu przez niego zbita, a na pytanie dlaczego właściwie ją bije, wściekły komendant odparł: „Biję cię, bo mnie pytasz, dlaczego cię biję”.
Książka dostarcza tak wielu emocji, od niedowierzania, złości, współczucia, po ogromną nienawiść do człowieka, który był trybikiem w maszynie Hitlera. Nawet czytając zakończenie nie czuje się żadnej ulgi, książka pozostawia z tak wielką pustka, z tak wieloma pytaniami, na które nie ma odpowiedzi. To niesamowite, ile zła może być w człowieku, zła, którego nie da wyjaśnić i ile zła potrafi wyrządzić jeden człowiek.
Koniecznie sięgnijcie po tę książkę! Pomimo że jest mocna i wzbudza cały wachlarz emocji, uważam, że trzeba ją przeczytać, bo musimy pamiętać o tych strasznych wydarzeniach sprzed niespełna osiemdziesięciu laty. Nie możemy o nich zapomnieć i nie możemy dopuścić, aby ta przeszłość do nas wróciła!
https://www.instagram.com/z_milosci_d...
January 31, 2022
Jeśli więc czytaliście już może poprzednią książkę autora pt." Bestia z Buchenwaldu" to koniecznie zapoznajcie się też z tą pozycją.
Jest tak samo mroczna i przerażająca. Czyta się zupełnie sama choć czasami jest po prostu smutno gdy czyta się tak okropne rzeczy.
Rzeczy, które wydarzyły się naprawdę więc jest to jeszcze bardziej przytłaczające.
Mowa w tej książce o złym człowieku jakim był Amon Göth - tytułowy Kat z Płaszowa.
Był on komendantem obozu koncentracyjnego Płaszów oraz likwidatorem gett żydowskich w Krakowie i Tarnowie.
Wiadomo nie od dziś co działo się w takich obozach ale Ci, którzy spotkali na swojej drodze tego człowieka nie mieli łatwo.
Był on bezwzględnym zbrodniarzem, dla którego nie liczył się żaden człowiek a tymbardziej Żyd. Ich nienawidził podwójnie i miał
satysfakcję,że zabija lub torturuje. Uwielbiał na to patrzeć i czuł ogromną radość z tego,że to on może się ich pozbywać.
Nie miał litości dla nikogo. Zabijał matki i ich dzieci. Starców oraz ludzi młodych. Wystarczył jeden ruch a zabijał z zimną krwią.
Nie uznawał sprzeciwu. Kto się sprzeciwił od razu tracił życie. Pomimo tego,że kary dla więźniów powinny być wymierzane wedle
ścisłych zasad regulaminu to on i tak w swoim obozie był ponad prawem i robił to co chciał. Był psychopatą..
Bardzo polecam tę książkę choć pewnie nie jest ona dla każdego. Ja osobiście lubię takie klimaty więc dla mnie była to książka
idealna. Oczywiście dalej jestem w szoku bo nie mogą mi wyjść z głowy te rzeczy, które tam się wydarzyły.
Dość brutalna i bardzo emocjonująca historia, która zostanie w głowie na dłużej.
Jest tak samo mroczna i przerażająca. Czyta się zupełnie sama choć czasami jest po prostu smutno gdy czyta się tak okropne rzeczy.
Rzeczy, które wydarzyły się naprawdę więc jest to jeszcze bardziej przytłaczające.
Mowa w tej książce o złym człowieku jakim był Amon Göth - tytułowy Kat z Płaszowa.
Był on komendantem obozu koncentracyjnego Płaszów oraz likwidatorem gett żydowskich w Krakowie i Tarnowie.
Wiadomo nie od dziś co działo się w takich obozach ale Ci, którzy spotkali na swojej drodze tego człowieka nie mieli łatwo.
Był on bezwzględnym zbrodniarzem, dla którego nie liczył się żaden człowiek a tymbardziej Żyd. Ich nienawidził podwójnie i miał
satysfakcję,że zabija lub torturuje. Uwielbiał na to patrzeć i czuł ogromną radość z tego,że to on może się ich pozbywać.
Nie miał litości dla nikogo. Zabijał matki i ich dzieci. Starców oraz ludzi młodych. Wystarczył jeden ruch a zabijał z zimną krwią.
Nie uznawał sprzeciwu. Kto się sprzeciwił od razu tracił życie. Pomimo tego,że kary dla więźniów powinny być wymierzane wedle
ścisłych zasad regulaminu to on i tak w swoim obozie był ponad prawem i robił to co chciał. Był psychopatą..
Bardzo polecam tę książkę choć pewnie nie jest ona dla każdego. Ja osobiście lubię takie klimaty więc dla mnie była to książka
idealna. Oczywiście dalej jestem w szoku bo nie mogą mi wyjść z głowy te rzeczy, które tam się wydarzyły.
Dość brutalna i bardzo emocjonująca historia, która zostanie w głowie na dłużej.
October 10, 2023
Mam mocno ambiwalentne odczucia po przeczytaniu tej książki. Z jednej strony ciekawie się czyta fabularyzowane historie rzeczywistych postaci. W "Kacie z Płaszowa" nie tylko główny bohater, ale także jego podwładni czy ofiary wymienione z imienia i nazwiska otrzymują swoje należne miejsce w historii. Z drugiej jednak nie mogę pozbyć się wrażenia, że autor epatuje brutalnością dla taniej sensacji, a historia Amona Gotha po prostu idealnie nadaje się do tego celu. Powieść niemal toczy się od makabry do makabry, choć w kilku miejscach autor zaznacza, że chciał tego uniknąć. Niestety nie udało się. Sprawia to, że w gruncie rzeczy o przytoczonych przypadkach można po prostu przeczytać w wikipedii i zajmie nam to 10 minut. "Kat z Płaszowa" w większości opiera się na ogólnie i łatwo dostępnych źródłach, a jeśli je rozszerza to niewiele.
Zabieg opowiadania historii w pierwszej osobie podoba mi się, faktycznie czytelnik łatwiej wczuje się w zbrodniarza. Daleki byłbym od oskarżania autora o jakieś nazistowskie perwersje w związku z tym faktem (a gdzieś o takich zarzutach czytałem, choć faktycznie zdjęcie na balkonie ze strzelbą jest mocno niesmaczne). Idąc tym tokiem rozumowania o podobne zwichrowania psychiczne trzeba by oskarżyć innych pisarzy, piosenkarzy, reżyserów itp.
Reasumując "Kat z Płaszowa" nie jest literaturą wysokich lotów, raczej prostym czytadłem o trudnych sprawach. Jeśli kogoś interesuje historia Amona Gotha i nazistowskiego obozu "Płaszów" to krócej zajmie nam przeczytanie np. haseł w Wikipedii, dotyczących tych zagadnień. Najlepszym w tej książce jest... posłowie. Piękne dwie strony Maxa Czornyja, i te polecam w pełni.
Zabieg opowiadania historii w pierwszej osobie podoba mi się, faktycznie czytelnik łatwiej wczuje się w zbrodniarza. Daleki byłbym od oskarżania autora o jakieś nazistowskie perwersje w związku z tym faktem (a gdzieś o takich zarzutach czytałem, choć faktycznie zdjęcie na balkonie ze strzelbą jest mocno niesmaczne). Idąc tym tokiem rozumowania o podobne zwichrowania psychiczne trzeba by oskarżyć innych pisarzy, piosenkarzy, reżyserów itp.
Reasumując "Kat z Płaszowa" nie jest literaturą wysokich lotów, raczej prostym czytadłem o trudnych sprawach. Jeśli kogoś interesuje historia Amona Gotha i nazistowskiego obozu "Płaszów" to krócej zajmie nam przeczytanie np. haseł w Wikipedii, dotyczących tych zagadnień. Najlepszym w tej książce jest... posłowie. Piękne dwie strony Maxa Czornyja, i te polecam w pełni.
April 26, 2022
„Kat z Płaszowa” to kolejna z opartych na faktach powieści Maxa Czornyja, w której autor ukazuje nam świat oczami zwyrodnialca, zbrodniarza wojennego, dla którego wojna jest polem do zaspokojenia sadystycznych skłonności. I czyni to tak realistycznie, że trudno udźwignąć ogrom emocji targający czytelnikiem w trakcie lektury i długo po jej zakończeniu.
Tym razem wcielamy się w postać Amona Götha czerpiąc radość z rosnącej w siłę, a później dochodzącej do władzy partii faszystowskiej. Dumę z oczyszczenia z Żydów Lublina, Krakowa i Tarnowa, z rozbudowania i zarządzania obozem w Płaszowie. Zapewniając sobie rozrywkę poprzez strzelanie z balkonu do więźniów, wieszania ich, strzelania do kobiet i dzieci.
To jest po prostu chore. Inaczej nie można tego nazwać. Z kart książki wyłania się obraz psychopaty, w którym wojna uwalnia najgorsze instynkty, który zachłystuje się swoją władzą, mocą sprawczą i bezkarnością. Czerpie radość z okrucieństwa i bezwzględności budząc powszechny strach.
Czy można powiedzieć, że ludzi traktuje jak zwierzęta? Absolutnie nie. On swoje psy kocha ponad wszystko. Tylko z ludzkiego cierpienia czerpie podnietę.
To obraz bestialstwa, które trudno objąć rozumem. Obraz, który jednak warto przywoływać, żeby uświadomić sobie, że niektórzy ludzie są zdolni do najgorszych okrucieństw, a zyskując władzę nie cofną się przed niczym.
Tym razem wcielamy się w postać Amona Götha czerpiąc radość z rosnącej w siłę, a później dochodzącej do władzy partii faszystowskiej. Dumę z oczyszczenia z Żydów Lublina, Krakowa i Tarnowa, z rozbudowania i zarządzania obozem w Płaszowie. Zapewniając sobie rozrywkę poprzez strzelanie z balkonu do więźniów, wieszania ich, strzelania do kobiet i dzieci.
To jest po prostu chore. Inaczej nie można tego nazwać. Z kart książki wyłania się obraz psychopaty, w którym wojna uwalnia najgorsze instynkty, który zachłystuje się swoją władzą, mocą sprawczą i bezkarnością. Czerpie radość z okrucieństwa i bezwzględności budząc powszechny strach.
Czy można powiedzieć, że ludzi traktuje jak zwierzęta? Absolutnie nie. On swoje psy kocha ponad wszystko. Tylko z ludzkiego cierpienia czerpie podnietę.
To obraz bestialstwa, które trudno objąć rozumem. Obraz, który jednak warto przywoływać, żeby uświadomić sobie, że niektórzy ludzie są zdolni do najgorszych okrucieństw, a zyskując władzę nie cofną się przed niczym.
January 26, 2022
Amon Göth -likwidator getta w Lublinie, Krakowie i Tarnowie, pan i władca obozu w Płaszowie.
"Przez chwilę byłem bogiem..." Tak o sobie myślał Göth i tak się zachowywał. Uważał, że jemu wszystko wolno, bawił go strach więźniów, nie patrzył na konsekwencje swoich czynów. Nie miał litości dla nikogo, nawet dla kobiet w swoim życiu. A na końcu swojej drogi okazał się zwykłym tchórzem, który twierdził, że każde jego działanie i wykonany wyrok śmierci były skutkiem rozkazów płynących "z góry".
Max Czornyj kolejny raz prowadzi nas przez umysł człowieka chorego na nienawiść i pozbawionego wszelkiej empatii i sumienia.
Skąd w chłopaku, który wychowany jest w domu religijnym i spokojnym tyle nienawiści i złości?
Skąd pomysły na zabijanie ludzi tak po prostu?
Kto ukształtował jego psychikę tak, że śmierć go bawiła?
Takich pytań można zadawać bez końca, ale i tak pozostaną bez odpowiedzi. W końcu ludzka psychika to tajemnica.
Książka warta przeczytania, choć kolejny raz znajduje się w niej dużo okrucieństwa, daje nam też dużo do myślenia. Przeczytajcie, polecam.
"Przez chwilę byłem bogiem..." Tak o sobie myślał Göth i tak się zachowywał. Uważał, że jemu wszystko wolno, bawił go strach więźniów, nie patrzył na konsekwencje swoich czynów. Nie miał litości dla nikogo, nawet dla kobiet w swoim życiu. A na końcu swojej drogi okazał się zwykłym tchórzem, który twierdził, że każde jego działanie i wykonany wyrok śmierci były skutkiem rozkazów płynących "z góry".
Max Czornyj kolejny raz prowadzi nas przez umysł człowieka chorego na nienawiść i pozbawionego wszelkiej empatii i sumienia.
Skąd w chłopaku, który wychowany jest w domu religijnym i spokojnym tyle nienawiści i złości?
Skąd pomysły na zabijanie ludzi tak po prostu?
Kto ukształtował jego psychikę tak, że śmierć go bawiła?
Takich pytań można zadawać bez końca, ale i tak pozostaną bez odpowiedzi. W końcu ludzka psychika to tajemnica.
Książka warta przeczytania, choć kolejny raz znajduje się w niej dużo okrucieństwa, daje nam też dużo do myślenia. Przeczytajcie, polecam.
March 9, 2022
"...najważniejszym przepisem regulaminu obozu w Płaszowie była niepisana reguła stanowiąca, że jestem w nim jedynym bogiem. I nikt nie mógł mieć innych bogów przede mną . Amen."
Amon Goth, komendant obozu w Płaszowie. Likwidator getta w Lublinie, Katowicach i Krakowie. Kat, który na swoich rękach miał krew wielu Żydów. Zabijał bo mógł. Zabijał dla zabawy. Był panem życia i śmierci. A jego okrucieństwo zaniepokoiło nawet dowództwo SS.
"Kat z Płaszowa" to historia zbrodniarza wojennego, psychopaty. Nie ma w niej ani grama fikcji, a narracja pierwszoosobowa pozwala na jeszcze lepiej wniknąć w jego spaczony umysł
Amon Goth, komendant obozu w Płaszowie. Likwidator getta w Lublinie, Katowicach i Krakowie. Kat, który na swoich rękach miał krew wielu Żydów. Zabijał bo mógł. Zabijał dla zabawy. Był panem życia i śmierci. A jego okrucieństwo zaniepokoiło nawet dowództwo SS.
"Kat z Płaszowa" to historia zbrodniarza wojennego, psychopaty. Nie ma w niej ani grama fikcji, a narracja pierwszoosobowa pozwala na jeszcze lepiej wniknąć w jego spaczony umysł
February 2, 2023
Moje pierwsze podejście do Maxa Czornyja, książka kupiona na szybko w biedronce przy zakupach przed wyjazdem okazała się hitem.
Pożarłam ją w kilka dni i szczerze to nawet moje wątpliwości co do narracji pierwszoosobowej minęły. W trakcie czytania niejednokrotnie jeżył mi się włos na plecach, a w głowie pojawiało się niedowierzanie: jakim cudem to nie jest tylko fikcja literacka? Moim zdaniem książka bardzo dobra, nie tylko dla zainteresowanych historią (a wydaje mi się, że u niektórych może takie zainteresowanie rozbudzić). Bardzo dobrze, że wracamy do tak trudnych tematów w całkiem przystępnej formie, o historii trzeba mówić i pamiętać, by w przyszłości się nie powtórzyła.
Pożarłam ją w kilka dni i szczerze to nawet moje wątpliwości co do narracji pierwszoosobowej minęły. W trakcie czytania niejednokrotnie jeżył mi się włos na plecach, a w głowie pojawiało się niedowierzanie: jakim cudem to nie jest tylko fikcja literacka? Moim zdaniem książka bardzo dobra, nie tylko dla zainteresowanych historią (a wydaje mi się, że u niektórych może takie zainteresowanie rozbudzić). Bardzo dobrze, że wracamy do tak trudnych tematów w całkiem przystępnej formie, o historii trzeba mówić i pamiętać, by w przyszłości się nie powtórzyła.
March 26, 2022
Jestem absolutnie wstrząśnięta historią która przeczytałam i człowiekiem (a raczej zadaję sobie pytanie, czy człowiek to dobre określenie) który mógł dopuścić się takiego okrucieństwa i być z tego dumnym.
Z drugiej strony jestem pełna podziwu pracy jaką autor włożył w te książkę. Kolejny raz przekonałam się jak dobrym autorem jest Max Czornyj. Chylę czoła i niecierpliwie wyczekuję kolejnych książek
Z drugiej strony jestem pełna podziwu pracy jaką autor włożył w te książkę. Kolejny raz przekonałam się jak dobrym autorem jest Max Czornyj. Chylę czoła i niecierpliwie wyczekuję kolejnych książek
December 1, 2022
4,5/5⭐️ to co robi Max Czornyj jest niesamowite. w życiu nie czytałam chyba bardziej drastycznej książki. zajęło mi to tak dużo czasu, bo przebrnięcie przez nią było nie lada wyzwaniem. wielokrotnie musiałam robić przerwy, żeby ochłonąć i uporządkować myśli. po tej makabrycznej lekturze czuję ogromny żal i złość. bestialskość czynów II WŚ nie przestaje mnie zadziwiać. chociaż mie wiem czy to odpowiednie słowo. właściwie to raczej mnie to przeraża.
February 8, 2022
"Kat z Płaszowa" to mocna pozycja. W ostatnim czasie dużo czytam o seryjnych mordercach. Dlatego, gdy zobaczyłam Amon Göth w opisie, wiedziałam, co mnie czeka, mniej więcej. Mimo wszystko ta książka sprawiła, że momentami miałam ciarki na całym ciele. Jest genialna i przerażająca. Trudno człowiekowi uwierzyć, że takie bestie chodziły po świecie.
Początkowo myślałam, że nic nie przebije "Jestem mordercą" (tego samego autora), ale się myliłam. Nowa książka Czornyja wbija w fotel i pozostaje jeszcze z czytelnikiem długo po przeczytaniu. A fakt, że mamy do czynienia z narracją pierwszoosobową sprawia, że ma się wrażenie, jakby kat z Płaszowa siedział obok i opowiadał historię swojego życia.
Fenomenalna i przerażająca. Zdecydowanie polecam, jednak trzeba mieć mocne nerwy.
Początkowo myślałam, że nic nie przebije "Jestem mordercą" (tego samego autora), ale się myliłam. Nowa książka Czornyja wbija w fotel i pozostaje jeszcze z czytelnikiem długo po przeczytaniu. A fakt, że mamy do czynienia z narracją pierwszoosobową sprawia, że ma się wrażenie, jakby kat z Płaszowa siedział obok i opowiadał historię swojego życia.
Fenomenalna i przerażająca. Zdecydowanie polecam, jednak trzeba mieć mocne nerwy.
August 11, 2022
Naprawdę dobra książka. Ciekawe spojrzenie na tamtejszą rzeczywistość, dotychczas przeczytałam kilka książek z motywem obozu koncentracyjnego gdzie wszystkie narracje były w postaci więźniów tu natomiast mamy historię komendanta obozu koncentracyjnego z Płaszowa. Mamy ukazany obraz korupcji, morderstw i życia w obozach koncentracyjnych. Po tej książce ciężko zebrać myśli.
October 13, 2022
Z postacią Amona Götha pierwszy raz zetknęłam się podczas ekranizacji "Listy Schindlera", ale jeszcze wtedy nie wiedziałam, że była to postać odznaczająca się wyjątkowym sadyzmem. Opis jego makabrycznych zbrodni przeraża i budzi niesmak nawet wśród jego nazistowskich kolegów, szczególnie kiedy jego ulubionymi ofiarami stają się matki z dziećmi i osoby starsze, których wręcz uwielbiał mordować z sadystyczną przyjemnością lubując się przy tym zadawaniem najbardziej wyszukanych rodzajów cierpienia. W jego przypadku słowo "człowiek" staje się naprawdę potężnym nadużyciem.....
Książka bardzo trudna, bo wzbudza całą plejadę skrajnych emocji, ale też bardzo dobrze oddająca historię widzianą oczami psychopatycznej osobowości. Autor w znakomity sposób przeniknął do umysłu głównego bohatera, dzięki czemu możemy się dowiedzieć co się działo w głowie wspomnianego wyżej sadysty. Nie da się zrozumieć takiego okrucieństwa, ale przeczytać warto...
Ku przestrodze.
Książka bardzo trudna, bo wzbudza całą plejadę skrajnych emocji, ale też bardzo dobrze oddająca historię widzianą oczami psychopatycznej osobowości. Autor w znakomity sposób przeniknął do umysłu głównego bohatera, dzięki czemu możemy się dowiedzieć co się działo w głowie wspomnianego wyżej sadysty. Nie da się zrozumieć takiego okrucieństwa, ale przeczytać warto...
Ku przestrodze.
April 11, 2023
2.5
Na początku było nawet ciekawie, ale potem zaczęła się robić nieco nużąca ta książka. Mimo wielu kontrowersyjnych opinii nie uważam, aby była zbyt brutalna - czy da się bowiem oddać to, co hitlerowcy uczynili w delikatny sposób? Na pewno pokazuje jak dużym zwyrodnialcem był Kat z Płaszowa, aczkolwiek należy pamiętać, że nie jest to książka historyczna!
Na początku było nawet ciekawie, ale potem zaczęła się robić nieco nużąca ta książka. Mimo wielu kontrowersyjnych opinii nie uważam, aby była zbyt brutalna - czy da się bowiem oddać to, co hitlerowcy uczynili w delikatny sposób? Na pewno pokazuje jak dużym zwyrodnialcem był Kat z Płaszowa, aczkolwiek należy pamiętać, że nie jest to książka historyczna!
December 9, 2023
4/5
Ta książka była mocna
Praktycznie co rozdział musiałam robić przerwy by zrozumieć co w tym momencie czytałam.
Rzeczy które działy się na terenach gett i w obozach koncentracyjnych były nieludzkie, a najgorsze w tym wszystkim był fakt, że komendanci uważali, że to co robią jest jak najbardziej w porządku
Jeżeli ktoś ma słabą psychikę ta książka nie jest dla niego
Ta książka była mocna
Praktycznie co rozdział musiałam robić przerwy by zrozumieć co w tym momencie czytałam.
Rzeczy które działy się na terenach gett i w obozach koncentracyjnych były nieludzkie, a najgorsze w tym wszystkim był fakt, że komendanci uważali, że to co robią jest jak najbardziej w porządku
Jeżeli ktoś ma słabą psychikę ta książka nie jest dla niego
November 9, 2022
Książka opisuje losy więźniów oraz ich niewolniczą pracę obozie koncentracyjnym w Płaszowie w którym komendantem był Amon Göth nazywany „Katem z Płaszowa”. Książka opisuje komendanta który był zdolny wysłać na śmierć każdego więźnia.
Displaying 1 - 30 of 52 reviews