What do you think?
Rate this book
Το ψέμα
Δεν πρέπει να λέμε ψέματα. Δεν πρέπει......δεν πρέπει. Κι όταν λέμε; Όταν νομίζουμε πως πρέπει να πούμε; Όταν αισθανόμαστε την ανάγκη; Η Χριστίνα είχε λόγους να σκαρώνει ψέματα. Το κορίτσι των δεκαπέντε χρόνων, που βρίσκεται στο τέλος της παιδικής ηλικίας και στο κατώφλι των μεγάλων, με τα ψέματα θέλει να κρύψει κάτι που τη βασανίζει. Θέλει να απορρίψει την πραγματικότητα που την περιβάλλει, θέλει να ξεχάσει. Βρήκε έναν τρόπο..... Είναι ο καλύτερος; Θα δημιουργήσει με τα ψέματα της ένα νέο κόσμο που και πάλι δεν είναι αυτός που ονειρεύεται. Θα βρεθεί μπλεγμένη με το ίδιο της τον εαυτό, με τον κόσμο που θέλει να τον βλέπει διαφορετικό, όπως θέλουν να τον βλέπουν τα παιδιά της ηλικίας της..... Τι θα κάνει; Πώς θα περάσει μέσα από τα μονοπάτια που βρίσκονται μπροστά της; Η Χριστίνα είναι δεκαπέντε χρονών. Όλα τα παιδιά των δεκαπέντε χρόνων αισθάνθηκαν κάποτε σαν την Χριστίνα. Χρειάστηκαν κι αυτά να πούνε ψέματα σε μια προσπάθεια να ξεφύγουν από το ψέμα. Αλλά ο δρόμος είναι ένας μπροστά της, μπροστά στη Χριστίνα, μπροστά σε όλα τα παιδιά...
141 pages, Paperback
First published January 1, 1970
14 people are currently reading
395 people want to read
About the author
George Sari
3 books90 followersGreek: Ζωρζ Σαρή
Georges Sari (born Georgia Sarivaxevani), a Greek author and actress, was born in Athens. Her mother was French and her father was Greek from Ayvalik, Turkey. She grew up in Greece, where she attended elementary and secondary school. World War II broke out in 1940 before she could finish her schooling.
During the war, Sarivaxevani (later Georges Sari) joined the Resistance and fought with the United Panhellenic Organization of Youth (EPON). Looking back on that era, she herself noted that “the years during the Nazi occupation were a time of happiness and freedom. We went from being miserable to happy because we chose the road of life, even if death had a place there as well. We grieved and rejoiced all together, but we were not afraid. There was one goal: liberation”. She graduated while Greece was still under Nazi occupation and began taking acting lessons at Dimitris Rontiris' drama school.
Georges Sari was injured during the Greek Civil War, which followed right after World War II, suffering wounds to her hand and foot from a bomb explosion. She received treatment at Aghia Olga Hospital. In 1947, she was forced to leave for Paris in exile. She worked various jobs while living there, while also enrolling as a student at the Charles Dullin School of Dramatic Art. Sari returned to Greece together with her family in 1962 and continued acting in the theater until the rise of the Military junta, at which point she decided along with other actor acquaintances to engage in passive resistance and no longer act in the theater. That summer, deprived as she was of any means of expression, she wrote her first novel – The Treasure of Vaghia – which started off like a game together with the children who surrounded her.
Sari decided to dedicate her life to writing: “In writing, I discovered all that I could not find in the theater, perhaps because I was not a leading lady or perhaps because I was not in a position to choose the roles that the producer or director would select for me. I now bear the full responsibility for my books. I do what I want; what I can.”
She wrote numerous books. In 1994 she won the Best Children Literature book award for her book Ninet (which was a semi-autobiography of her sister). In 1995 and 1999 she was awarded with the Greek Cycle of Books. In 1988 she was nominated for the Hans Christian Andersen Award. Furthermore, as an actress, she was nominated for Best Supporting Actress in the Thessaloniki Film Festival.
Death
Sari died in Athens on 9 June 2012, aged 87.
Georges Sari (born Georgia Sarivaxevani), a Greek author and actress, was born in Athens. Her mother was French and her father was Greek from Ayvalik, Turkey. She grew up in Greece, where she attended elementary and secondary school. World War II broke out in 1940 before she could finish her schooling.
During the war, Sarivaxevani (later Georges Sari) joined the Resistance and fought with the United Panhellenic Organization of Youth (EPON). Looking back on that era, she herself noted that “the years during the Nazi occupation were a time of happiness and freedom. We went from being miserable to happy because we chose the road of life, even if death had a place there as well. We grieved and rejoiced all together, but we were not afraid. There was one goal: liberation”. She graduated while Greece was still under Nazi occupation and began taking acting lessons at Dimitris Rontiris' drama school.
Georges Sari was injured during the Greek Civil War, which followed right after World War II, suffering wounds to her hand and foot from a bomb explosion. She received treatment at Aghia Olga Hospital. In 1947, she was forced to leave for Paris in exile. She worked various jobs while living there, while also enrolling as a student at the Charles Dullin School of Dramatic Art. Sari returned to Greece together with her family in 1962 and continued acting in the theater until the rise of the Military junta, at which point she decided along with other actor acquaintances to engage in passive resistance and no longer act in the theater. That summer, deprived as she was of any means of expression, she wrote her first novel – The Treasure of Vaghia – which started off like a game together with the children who surrounded her.
Sari decided to dedicate her life to writing: “In writing, I discovered all that I could not find in the theater, perhaps because I was not a leading lady or perhaps because I was not in a position to choose the roles that the producer or director would select for me. I now bear the full responsibility for my books. I do what I want; what I can.”
She wrote numerous books. In 1994 she won the Best Children Literature book award for her book Ninet (which was a semi-autobiography of her sister). In 1995 and 1999 she was awarded with the Greek Cycle of Books. In 1988 she was nominated for the Hans Christian Andersen Award. Furthermore, as an actress, she was nominated for Best Supporting Actress in the Thessaloniki Film Festival.
Death
Sari died in Athens on 9 June 2012, aged 87.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 56 reviews
November 3, 2020
"The Lie" by female author Georges Sari--and the truth is, this was one of my favorite books while growing up.
Due to her parents' divorce, Christina is uprooted from her beloved Thessaloniki to follow her mother in their new life at a basement in Athens. The devastated, inconsolable 15-year-old girl has her world turned upside down and is led to weave a lie around her new living circumstances to avoid being looked down on by her new classmates.
A lie that entangles her more and more, until there is no more room left to breathe.
Enter friendship, and a coming-of-age journey that rends your heart and then puts it back together in one, new and reinvented piece.
Forever empathetic towards Christina and forever wishing for a friend like Alexis.
Due to her parents' divorce, Christina is uprooted from her beloved Thessaloniki to follow her mother in their new life at a basement in Athens. The devastated, inconsolable 15-year-old girl has her world turned upside down and is led to weave a lie around her new living circumstances to avoid being looked down on by her new classmates.
A lie that entangles her more and more, until there is no more room left to breathe.
Enter friendship, and a coming-of-age journey that rends your heart and then puts it back together in one, new and reinvented piece.
Forever empathetic towards Christina and forever wishing for a friend like Alexis.
January 8, 2019
Λόγω της δουλειάς μου διαβάζω αρκετά συχνά βιβλία για παιδιά και για εφήβους. Το ψέμα της Ζωρζ Σαρή θεωρώ πως περνάει όμορφα μηνύματα σχετικά με τη ζωή, την εφηβεία, τα ψέματα, τον τρόπο που καλό είναι να αντιμετωπίζουμε τον κόσμο. Μολονότι μου αφήνει ορισμένα κενά στην εξέλιξη (εξαιτίας της ενήλικης σκοπιάς μου) θεωρώ πως ο έφηβος εαυτός μου θα αντιλαμβανόταν πλήρως και με αρκετά ευχάριστο τρόπο μηνύματα-εφόδια- για τη μετέπειτα ζωή, με πιο σημαντικό, το να αγαπάς τον εαυτό σου γι ´ αυτό ακριβώς που είσαι.
Δίνω 5* γιατί βρήκα εξαιρετικά έξυπνες τις αναφορές στο βιβλίο «ο θησαυρός της Βαγιας» καθώς θεωρώ πως δίνει κίνητρο στα παιδιά να το διαβάσουν (εάν δεν το έχουν ήδη κάνει).
Δίνω 5* γιατί βρήκα εξαιρετικά έξυπνες τις αναφορές στο βιβλίο «ο θησαυρός της Βαγιας» καθώς θεωρώ πως δίνει κίνητρο στα παιδιά να το διαβάσουν (εάν δεν το έχουν ήδη κάνει).
February 17, 2022
Από τα καλύτερα της Ζωρζ Σαρή. Παρουσιάζει καταπληκτικά την ψυχοσύνθεση των εφήβων και πως αυτοί μπορούν να αντιδράσουν κάτω από πίεση. Παλαιότερα όταν το είχα διαβάσει η Χριστίνα μου φάνηκε μια απαίσια πρωταγωνίστρια. Τώρα συνειδητοποιώ πόσο παρεξηγημένος χαρακτήρας είναι. Ο Αλέξης παραμένει ένας από τους πιο καλογραμμένους χαρακτήρες της Ζωρζ Σαρή και ο δικός μου προσωπικά αγαπημένος.
August 1, 2022
Μια γρήγορη αναδρομή στα εφηβικά μας χρόνια, μεσημεράκι διακοπές στο παιδικό δωμάτιο του καλού μου (δεν του το χα).
Μικρό, γλυκό, καλογραμμένο.
Πάλι δεν κοιμήθηκα για μεσημέρι 🙂 τώρα πρέπει να βρω το θησαυρο της Βαγιας.
Μικρό, γλυκό, καλογραμμένο.
Πάλι δεν κοιμήθηκα για μεσημέρι 🙂 τώρα πρέπει να βρω το θησαυρο της Βαγιας.
February 14, 2014
Όχι από τα αγαπημένα μου της Ζώρζ Σαρή ωστόσο ήταν αρκετά ενδιαφέρον και με πολύ ωραίο μήνυμα!
June 26, 2025
Το μυθιστόρημα Το ψέμα της Ζωρζ Σαρή επιχειρεί να διερευνήσει τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα, χρησιμοποιώντας τη φωνή μιας έφηβης για να αναδείξει ηθικά διλήμματα και υπαρξιακές ανησυχίες. Η πρόθεση της συγγραφέως είναι σαφής: να ευαισθητοποιήσει τον νεαρό αναγνώστη σχετικά με τις συνέπειες της ανειλικρίνειας και τη σημασία της αυτογνωσίας. Ωστόσο, το τελικό αποτέλεσμα αφήνει ανάμικτα συναισθήματα.
Το ψέμα στο βιβλίο δεν είναι ένα και μοναδικό· είναι ένα πλέγμα αποκρύψεων και παραποιήσεων που διαμορφώνουν την εξέλιξη της ηρωίδας. Η Χριστίνα, μετακομίζοντας από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, έρχεται αντιμέτωπη με μια νέα πραγματικότητα: φτώχεια, απομόνωση και κοινωνική ανασφάλεια. Στο ιδιωτικό σχολείο όπου φοιτά χάρη στον καθηγητή θείο της, επιλέγει να παρουσιάσει μια ψευδή εικόνα του εαυτού της: δηλώνει πως ο πατέρας της είναι επιχειρηματίας και ότι η ίδια προέρχεται από εύπορο περιβάλλον. Αυτό το αρχικό ψέμα –μια προσπάθεια «πλασαρίσματος»– γίνεται η αφετηρία μιας εσωτερικής σύγκρουσης που οξύνει τη θέση της όταν έρθει αντιμέτωπη με ένα άλλο, σοβαρότερο ψέμα, που αφορά άλλους συμμαθητές και του οποίου η αποκάλυψη την φέρνει αντιμέτωπη και με τη δική της ενοχή.
Η αφήγηση, γραμμένη με τον γνώριμο άμεσο και λιτό λόγο της Σαρή, παραμένει προσβάσιμη και κατανοητή. Ωστόσο, σε πολλά σημεία φαντάζει επιφανειακή. Η πλοκή δείχνει να χάνει τη δυναμική της, με αφηγηματικά νήματα που μένουν μετέωρα — όπως η υπόθεση της απουσίας του πατέρα ή η εξερεύνηση της σχέσης με τη μητέρα, που απουσιάζει σχεδόν ολοκληρωτικά. Οι διαπροσωπικές σχέσεις των εφήβων παρουσιάζονται σπασμωδικά και χωρίς ουσιαστική εμβάθυνση, ενώ η ανάπτυξη των χαρακτήρων μοιάζει βιαστική και ατελής. Η βασική ηρωίδα, η Χριστίνα, δεν αποκτά το απαραίτητο βάθος ώστε να γίνει αληθινά οικεία στον αναγνώστη — περισσότερο μοιάζει με φορέα ιδεών παρά με ζωντανό πρόσωπο.
Η πλοκή εξελίσσεται προβλέψιμα – κάτι που δεν είναι κατ’ ανάγκην αρνητικό – αλλά οι κορυφώσεις λείπουν. Το ηθικό μήνυμα προβάλλεται έντονα και σε κάποιες περιπτώσεις με τόνο διδακτισμού, περιορίζοντας τον χώρο για προσωπική ερμηνεία ή αναστοχασμό από την πλευρά του αναγνώστη.
Παρόλα αυτά, δεν μπορεί να αγνοηθεί η διαχρονικότητα των θεμάτων που θίγονται: η ανάγκη για αποδοχή, η πίεση της κοινωνικής εικόνας, οι ενοχές και η επιθυμία για συγχώρεση. Η Σαρή επιχειρεί να απευθυνθεί σε ένα εφηβικό κοινό με ουσιαστικά ερωτήματα – και σε αυτό πετυχαίνει, έστω μερικώς.
Για όσους αγαπούν τη γραφή της Ζωρζ Σαρή ή ενδιαφέρονται για εφηβική λογοτεχνία με κοινωνικά μηνύματα, Το ψέμα αξίζει μια ανάγνωση. Ωστόσο, δεν κατορθώνει να σταθεί στο ύψος άλλων εμβληματικών έργων της συγγραφέως, όπως Ο θησαυρός της Βαγίας ή Κόκκινη κλωστή δεμένη.
Το ψέμα στο βιβλίο δεν είναι ένα και μοναδικό· είναι ένα πλέγμα αποκρύψεων και παραποιήσεων που διαμορφώνουν την εξέλιξη της ηρωίδας. Η Χριστίνα, μετακομίζοντας από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, έρχεται αντιμέτωπη με μια νέα πραγματικότητα: φτώχεια, απομόνωση και κοινωνική ανασφάλεια. Στο ιδιωτικό σχολείο όπου φοιτά χάρη στον καθηγητή θείο της, επιλέγει να παρουσιάσει μια ψευδή εικόνα του εαυτού της: δηλώνει πως ο πατέρας της είναι επιχειρηματίας και ότι η ίδια προέρχεται από εύπορο περιβάλλον. Αυτό το αρχικό ψέμα –μια προσπάθεια «πλασαρίσματος»– γίνεται η αφετηρία μιας εσωτερικής σύγκρουσης που οξύνει τη θέση της όταν έρθει αντιμέτωπη με ένα άλλο, σοβαρότερο ψέμα, που αφορά άλλους συμμαθητές και του οποίου η αποκάλυψη την φέρνει αντιμέτωπη και με τη δική της ενοχή.
Η αφήγηση, γραμμένη με τον γνώριμο άμεσο και λιτό λόγο της Σαρή, παραμένει προσβάσιμη και κατανοητή. Ωστόσο, σε πολλά σημεία φαντάζει επιφανειακή. Η πλοκή δείχνει να χάνει τη δυναμική της, με αφηγηματικά νήματα που μένουν μετέωρα — όπως η υπόθεση της απουσίας του πατέρα ή η εξερεύνηση της σχέσης με τη μητέρα, που απουσιάζει σχεδόν ολοκληρωτικά. Οι διαπροσωπικές σχέσεις των εφήβων παρουσιάζονται σπασμωδικά και χωρίς ουσιαστική εμβάθυνση, ενώ η ανάπτυξη των χαρακτήρων μοιάζει βιαστική και ατελής. Η βασική ηρωίδα, η Χριστίνα, δεν αποκτά το απαραίτητο βάθος ώστε να γίνει αληθινά οικεία στον αναγνώστη — περισσότερο μοιάζει με φορέα ιδεών παρά με ζωντανό πρόσωπο.
Η πλοκή εξελίσσεται προβλέψιμα – κάτι που δεν είναι κατ’ ανάγκην αρνητικό – αλλά οι κορυφώσεις λείπουν. Το ηθικό μήνυμα προβάλλεται έντονα και σε κάποιες περιπτώσεις με τόνο διδακτισμού, περιορίζοντας τον χώρο για προσωπική ερμηνεία ή αναστοχασμό από την πλευρά του αναγνώστη.
Παρόλα αυτά, δεν μπορεί να αγνοηθεί η διαχρονικότητα των θεμάτων που θίγονται: η ανάγκη για αποδοχή, η πίεση της κοινωνικής εικόνας, οι ενοχές και η επιθυμία για συγχώρεση. Η Σαρή επιχειρεί να απευθυνθεί σε ένα εφηβικό κοινό με ουσιαστικά ερωτήματα – και σε αυτό πετυχαίνει, έστω μερικώς.
Για όσους αγαπούν τη γραφή της Ζωρζ Σαρή ή ενδιαφέρονται για εφηβική λογοτεχνία με κοινωνικά μηνύματα, Το ψέμα αξίζει μια ανάγνωση. Ωστόσο, δεν κατορθώνει να σταθεί στο ύψος άλλων εμβληματικών έργων της συγγραφέως, όπως Ο θησαυρός της Βαγίας ή Κόκκινη κλωστή δεμένη.
September 11, 2015
Ήταν το πρωτο βιβλίο που διάβασα ως εφηβη. Έκτοτε ακολουθησαν παρα πολλα. Αν και έχουν περάσει πολλα χρόνια από τοτε και δε θυμάμαι την ιστορια που πραγματευεται, παραμένει ωστόσο χαραγμένο βαθειά μεσα μου για τα πρωτόγνωρα συναισθήματα που μου χάρισε.
November 20, 2025
"... τότε κατάλαβε, η καλοσύνη είναι εξυπνάδα, και η ησυχία, όχι αδυναμία, μα επιλογή..."
Υπέροχο ♥️♥️
Υπέροχο ♥️♥️
February 2, 2021
Δέν έχω διαβάσει κάποιο άλλο της Σαρή αλλά το συγκεκριμένο, με εφηβικό περιεχόμενο το θεώρησα καλό. Είναι δύσκολο να ψυχολογήσεις έναν έφηβο και να τον κρίνεις, την στιγμή που δεν ξέρει ούτε ο ίδιος τι συμβαίνει στο κεφάλι του. Η συγχυσμένη Χριστίνα, αν και εχει μια δόση υπερβολής στον χαρακτήρα της, μπορεί να αποδώσει το μπερδεμένο κουβάρι που βρίσκεται στο μυαλό αρκετών εφήβων. Μπρδεμένη στο χάος της προσπαθεί να βρεί ποιές κινήσεις θα την οδηγήσουν στον σωστό δρόμο.
December 30, 2014
4 αστέρια, διότι παρόλο που το λάτρεψα δεν το ευχαριστήθηκα τόσο. Στην αρχή η ηρωίδα με έκανε να πιστέψω πως ήταν γελοία, διότι στην ουσία ντρεπόταν για αυτό που ήταν.(λες και πρίν ήταν κάτι άλλο)Όμως αυτό ήταν και το νόημα. Γενικότερα δεν είχα αυτή την σύνδεση με την ηρωίδα.Η σκέψη της συγγραφέας όμως ήταν φανταστική και η διατύπωσή της αρκετά ευχάριστη.
May 20, 2012
παρα πολυ ωραιο βιβλιο!
April 24, 2014
Ενα απο τα καλητερα βιβλια της Ζωρζ Σαρη. By far the best greek writer!
September 8, 2016
Μου άρεσε αρκετά το βιβλίο και το πώς ένα ψέμα που μπορούμε να πούμε μας οδηγεί σε μία σειρά ψεμάτων από όπου δεν μπορούμε να ξεφύγουμε. Θα προτιμούσα να είχε περισσότερες σελίδες.
September 18, 2015
πολύ καλό εξαιρετική η κ. Σαρή
September 8, 2016
Καλο. Δειχνει καλα την εποχη που οι ανθρωποι απο τα χωρια μετακομιζουν στην πολη αλλα τελικα νομιζω ειναι απλα ενα εφηβικο (ΥΑ) με φοντο τα 50ς
June 26, 2025
Το μυθιστόρημα Το ψέμα της Ζωρζ Σαρή επιχειρεί να διερευνήσει τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα, χρησιμοποιώντας τη φωνή μιας έφηβης για να αναδείξει ηθικά διλήμματα και υπαρξιακές ανησυχίες. Η πρόθεση της συγγραφέως είναι σαφής: να ευαισθητοποιήσει τον νεαρό αναγνώστη σχετικά με τις συνέπειες της ανειλικρίνειας και τη σημασία της αυτογνωσίας. Ωστόσο, το τελικό αποτέλεσμα αφήνει ανάμικτα συναισθήματα.
Το ψέμα στο βιβλίο δεν είναι ένα και μοναδικό· είναι ένα πλέγμα αποκρύψεων και παραποιήσεων που διαμορφώνουν την εξέλιξη της ηρωίδας. Η Χριστίνα, μετακομίζοντας από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, έρχεται αντιμέτωπη με μια νέα πραγματικότητα: φτώχεια, απομόνωση και κοινωνική ανασφάλεια. Στο ιδιωτικό σχολείο όπου φοιτά χάρη στον καθηγητή θείο της, επιλέγει να παρουσιάσει μια ψευδή εικόνα του εαυτού της: δηλώνει πως ο πατέρας της είναι επιχειρηματίας και ότι η ίδια προέρχεται από εύπορο περιβάλλον. Αυτό το αρχικό ψέμα –μια προσπάθεια «πλασαρίσματος»– γίνεται η αφετηρία μιας εσωτερικής σύγκρουσης που οξύνει τη θέση της όταν έρθει αντιμέτωπη με ένα άλλο, σοβαρότερο ψέμα, που αφορά άλλους συμμαθητές και του οποίου η αποκάλυψη την φέρνει αντιμέτωπη και με τη δική της ενοχή.
Η αφήγηση, γραμμένη με τον γνώριμο άμεσο και λιτό λόγο της Σαρή, παραμένει προσβάσιμη και κατανοητή. Ωστόσο, σε πολλά σημεία φαντάζει επιφανειακή. Η πλοκή δείχνει να χάνει τη δυναμική της, με αφηγηματικά νήματα που μένουν μετέωρα — όπως η υπόθεση της απουσίας του πατέρα ή η εξερεύνηση της σχέσης με τη μητέρα, που απουσιάζει σχεδόν ολοκληρωτικά. Οι διαπροσωπικές σχέσεις των εφήβων παρουσιάζονται σπασμωδικά και χωρίς ουσιαστική εμβάθυνση, ενώ η ανάπτυξη των χαρακτήρων μοιάζει βιαστική και ατελής. Η βασική ηρωίδα, η Χριστίνα, δεν αποκτά το απαραίτητο βάθος ώστε να γίνει αληθινά οικεία στον αναγνώστη — περισσότερο μοιάζει με φορέα ιδεών παρά με ζωντανό πρόσωπο.
Η πλοκή εξελίσσεται προβλέψιμα – κάτι που δεν είναι κατ’ ανάγκην αρνητικό – αλλά οι κορυφώσεις λείπουν. Το ηθικό μήνυμα προβάλλεται έντονα και σε κάποιες περιπτώσεις με τόνο διδακτισμού, περιορίζοντας τον χώρο για προσωπική ερμηνεία ή αναστοχασμό από την πλευρά του αναγνώστη.
Παρόλα αυτά, δεν μπορεί να αγνοηθεί η διαχρονικότητα των θεμάτων που θίγονται: η ανάγκη για αποδοχή, η πίεση της κοινωνικής εικόνας, οι ενοχές και η επιθυμία για συγχώρεση. Η Σαρή επιχειρεί να απευθυνθεί σε ένα εφηβικό κοινό με ουσιαστικά ερωτήματα – και σε αυτό πετυχαίνει, έστω μερικώς.
Για όσους αγαπούν τη γραφή της Ζωρζ Σαρή ή ενδιαφέρονται για εφηβική λογοτεχνία με κοινωνικά μηνύματα, Το ψέμα αξίζει μια ανάγνωση. Ωστόσο, δεν κατορθώνει να σταθεί στο ύψος άλλων εμβληματικών έργων της συγγραφέως, όπως Ο θησαυρός της Βαγίας ή Κόκκινη κλωστή δεμένη.
Το ψέμα στο βιβλίο δεν είναι ένα και μοναδικό· είναι ένα πλέγμα αποκρύψεων και παραποιήσεων που διαμορφώνουν την εξέλιξη της ηρωίδας. Η Χριστίνα, μετακομίζοντας από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, έρχεται αντιμέτωπη με μια νέα πραγματικότητα: φτώχεια, απομόνωση και κοινωνική ανασφάλεια. Στο ιδιωτικό σχολείο όπου φοιτά χάρη στον καθηγητή θείο της, επιλέγει να παρουσιάσει μια ψευδή εικόνα του εαυτού της: δηλώνει πως ο πατέρας της είναι επιχειρηματίας και ότι η ίδια προέρχεται από εύπορο περιβάλλον. Αυτό το αρχικό ψέμα –μια προσπάθεια «πλασαρίσματος»– γίνεται η αφετηρία μιας εσωτερικής σύγκρουσης που οξύνει τη θέση της όταν έρθει αντιμέτωπη με ένα άλλο, σοβαρότερο ψέμα, που αφορά άλλους συμμαθητές και του οποίου η αποκάλυψη την φέρνει αντιμέτωπη και με τη δική της ενοχή.
Η αφήγηση, γραμμένη με τον γνώριμο άμεσο και λιτό λόγο της Σαρή, παραμένει προσβάσιμη και κατανοητή. Ωστόσο, σε πολλά σημεία φαντάζει επιφανειακή. Η πλοκή δείχνει να χάνει τη δυναμική της, με αφηγηματικά νήματα που μένουν μετέωρα — όπως η υπόθεση της απουσίας του πατέρα ή η εξερεύνηση της σχέσης με τη μητέρα, που απουσιάζει σχεδόν ολοκληρωτικά. Οι διαπροσωπικές σχέσεις των εφήβων παρουσιάζονται σπασμωδικά και χωρίς ουσιαστική εμβάθυνση, ενώ η ανάπτυξη των χαρακτήρων μοιάζει βιαστική και ατελής. Η βασική ηρωίδα, η Χριστίνα, δεν αποκτά το απαραίτητο βάθος ώστε να γίνει αληθινά οικεία στον αναγνώστη — περισσότερο μοιάζει με φορέα ιδεών παρά με ζωντανό πρόσωπο.
Η πλοκή εξελίσσεται προβλέψιμα – κάτι που δεν είναι κατ’ ανάγκην αρνητικό – αλλά οι κορυφώσεις λείπουν. Το ηθικό μήνυμα προβάλλεται έντονα και σε κάποιες περιπτώσεις με τόνο διδακτισμού, περιορίζοντας τον χώρο για προσωπική ερμηνεία ή αναστοχασμό από την πλευρά του αναγνώστη.
Παρόλα αυτά, δεν μπορεί να αγνοηθεί η διαχρονικότητα των θεμάτων που θίγονται: η ανάγκη για αποδοχή, η πίεση της κοινωνικής εικόνας, οι ενοχές και η επιθυμία για συγχώρεση. Η Σαρή επιχειρεί να απευθυνθεί σε ένα εφηβικό κοινό με ουσιαστικά ερωτήματα – και σε αυτό πετυχαίνει, έστω μερικώς.
Για όσους αγαπούν τη γραφή της Ζωρζ Σαρή ή ενδιαφέρονται για εφηβική λογοτεχνία με κοινωνικά μηνύματα, Το ψέμα αξίζει μια ανάγνωση. Ωστόσο, δεν κατορθώνει να σταθεί στο ύψος άλλων εμβληματικών έργων της συγγραφέως, όπως Ο θησαυρός της Βαγίας ή Κόκκινη κλωστή δεμένη.
January 23, 2022
ήμουν διακοπές και βαριόμουν οπότε αποφάσισα να διαβάσω αυτό το βιβλίο.
το βιβλίο ήταν υπέροχο. είχε εξαιρετική πλοκή, ωραίους χαρακτήρες και ήταν καλογραμμένο.
(όπως κάθε βιβλίο της Ζωρζ Σαρη)
Το τελείωσα μέσα σε ένα βράδυ. Ήταν φανταστικό. Σου έδινε άγχος για το πώς θα εξελιχθεί η ιστορία και τι θα γίνει στη συνέχεια.
Αυτό το βιβλίο μπορεί να διαβαστεί από παιδιά έως και ηλικιωμένους. Πιστεύω πως είναι για κάθε ηλικία .
Η κριτική μου δεν είναι μεγάλη αλλά σας προτείνω το βιβλίο να το διαβάσετε. Είναι πολύ ωραίο και θα σας αρέσει.
το βιβλίο ήταν υπέροχο. είχε εξαιρετική πλοκή, ωραίους χαρακτήρες και ήταν καλογραμμένο.
(όπως κάθε βιβλίο της Ζωρζ Σαρη)
Το τελείωσα μέσα σε ένα βράδυ. Ήταν φανταστικό. Σου έδινε άγχος για το πώς θα εξελιχθεί η ιστορία και τι θα γίνει στη συνέχεια.
Αυτό το βιβλίο μπορεί να διαβαστεί από παιδιά έως και ηλικιωμένους. Πιστεύω πως είναι για κάθε ηλικία .
Η κριτική μου δεν είναι μεγάλη αλλά σας προτείνω το βιβλίο να το διαβάσετε. Είναι πολύ ωραίο και θα σας αρέσει.
July 9, 2024
Το αγαπημένο μου βιβλίο. Είμαι πλέον 18 χρόνων και κάθε χρόνο το διαβάζω τουλάχιστον μία φορά μαζί με τον "θησαυρό της Βαγίας". Ήταν το πρώτο βιβλίο που διάβασα όταν ήμουν 7 χρόνων το οποίο μου το είχε δώσει η μάνα μου που ήταν και το δικό της πρώτο βιβλίο, οπότε έχει και συναισθηματική αξία για εμένα... Μέσω αυτού του βιβλίου και της συγκεκριμένης συγγραφέως αγάπησα την ανάγνωση... Αξίζει!! Διαβάστε το!!!
January 17, 2022
i really enjoyed it. the author is really good with putting you in the little girl's perspective, i could feel her emotions in every single line. i guess it wasnt my exact cup of tea, though i highly recomend. its a small book, you dont get too attached to it. easy to let go, but easy to hold on as well.
November 16, 2022
Δεύτερη ανάγνωση μετά τα γυμνασιακά μου χρόνια και ναι, δε θυμόμουν ποιος είχε κλέψει τις λύσεις! Γρήγορη αφήγηση, έξυπνοι διάλογοι που όμως καταφέρνουν να διεισδύσουν στην εφηβική ψυχοσύνθεση, που παραμένει επίκαιρη όσον αφορά την εικόνα που θέλουν να δείχνουν προς τα έξω, παρότι έχουν περάσει κοντά 50 χρόνια και έχει εισβάλλει για τα καλά η τεχνολογία.
August 17, 2018
Ηταν αρκετα ωραιο αλλα οχι και κατι το ιδιαιτερο γι’ αυτο εβαλα 3 αστερια .Κατα τη γνωμη μου πιστευω πως ηταν πολυ μικρο και πως τελειωσε λιγο απότομα αλλα εαν θελετε να διαβάσετε κατι για τις διακοπές η αν ειστε μικροί ειναι μια τελεια επιλογή . Πιστευω πως το απόλαυσα πολυ !!
July 17, 2020
I enjoyed the story and the messages it conveyed. Having a teenage protagonist, i saw myself in her, even though our situations differ. The writing was fairly enjoyable as well. I was pretty satisfied with this book.
August 29, 2020
Ένα καταπληκτικό έργο αλλά και στοχευμένο για εφήβους! Από τότε το έχω διαβάσει πάλι απλά και μόνο για τις αναμνήσεις εκείνου του καλοκαιριού μιάς και ακόμα και τώρα η συγγραφέας σε κάνει να νιώθεις έφηβος και πάλι μέσα από τις παραγράφους της.......
September 8, 2022
Κάποτε ένας φωτισμένος δάσκαλος μας έβαλε να φτιάξουμε στην τάξη του δημοτικού μας δανειστική βιβλιοθηκη. Αυτό και το "Ο Κυριός μου" ήταν ανάμεσα τους. Από τα πρώτα μου αναγνώσματα, πρόκειται για ένα βιβλίο για τα εφηβους που τους "καταλαβαίνει".
November 2, 2022
Αν δεν ήταν το πρώτο βιβλίο που διάβασα στο δημοτικό, ήταν σίγουρα το πρώτο που έμεινε στη μνήμη μου. Μου έμαθε τόσα πολλά, με έκανε να νιώσω ακόμη περισσότερα. Είναι από τα βιβλία που μεγαλώνοντας διάβαζα και ξαναδιάβαζα.
April 20, 2024
Μου άρεσε πολύ περνάει πολύ όμορφα μνμτα και γνκ είναι ένα πολύ ωραίο βιβλίο
Τα παιδιά σε αυτό το βιβλίο είναι ιδανικά και μακάρι να υπήρχαν περισσότεροι τέτοιοι άνθρωποι στον κόσμο μας (και αντίστοιχα αριστούργηματα)
Τα παιδιά σε αυτό το βιβλίο είναι ιδανικά και μακάρι να υπήρχαν περισσότεροι τέτοιοι άνθρωποι στον κόσμο μας (και αντίστοιχα αριστούργηματα)
September 23, 2017
4 αστέρια γτ ο χαρακτήρας της Χριστίνας με έκανε να τη μισήσω πολύ ασχημα. Δεν της αξίζει μια φίλη όπως η Μαρία.
January 12, 2020
Ήταν ωραίο ενδιαφέρο βιβλίο με γρήγορη εξέλιξη και καταπληκτικό τέλος. Μου αρέσει πολύ η γραφή της Ζώρζ Σαρή την βρίσκω πολύ καλλιτεχνική.
April 19, 2020
Ένα από τα ωραιότερα βιβλία που έχω διαβασει. Έχει ζωντανέψει τόσο πολύ στο μυαλό μου ώστε πλέον δεν θυμάμαι να το διαβάζω. Το θυμάμαι σαν εικόνες που ζωντανεύουν μπροστά μου . Εκπληκτική συγγραφέας
July 6, 2020
Το πρωτο βιβλίο των παιδικών μου χρόνων. Τότε δεν μπορούσα να συναισθανθω επακριβώς την ηρωίδα ή να ταυτιστω μαζί της. Παρολαυτα μου είχε αφήσει μια πολύ ωραία αίσθηση που θυμάμαι μέχρι σήμερα.
Displaying 1 - 30 of 56 reviews