I morti tacciono

by Arthur Schnitzler, Elisa Occhipinti (Translator), Marco Patrone (Translator)

In una notte rubata a una vita senza scosse, Emma ricerca la poesia nell’abbraccio dell’amante, vivendo la sua avventura ignara delle conseguenze cui il destino la metterà di fronte. Con una prosa modulata alla perfezione sulle emozioni e sui sentimenti dei protagonisti, Arthur Schnitzler, alter-ego letterario di Sigmund Freud e autore del racconto Doppio Sogno che ha ispirato Eyes Wide Shut di Stanley Kubrick, mette in scena un dramma umano fatto di egoismi, frustrazioni e banalità di una vita senza direzione.

Genres: Short Stories, Fiction, German Literature, Classics, Ebooks, Literature

45 pages, ebook

First published January 1, 1907

About the author

Arthur Schnitzler was an Austrian author and dramatist.

The son of a prominent Hungarian-Jewish laryngologist Johann Schnitzler and Luise Markbreiter (a daughter of the Viennese doctor Philipp Markbreiter), was born in Vienna in the Austro-Hungarian Empire, and began studying medicine at the local university in 1879. He received his doctorate of medicine in 1885 and worked at the Vienna's General Hospital, but ultimately abandoned medicine in favour of writing.

His works were often controversial, both for their frank description of sexuality (Sigmund Freud, in a letter to Schnitzler, confessed "I have gained the impression that you have learned through intuition — though actually as a result of sensitive introspection — everything that I have had to unearth by laborious work on other persons")[1] and for their strong stand against anti-Semitism, represented by works such as his play Professor Bernhardi and the novel Der Weg ins Freie. However, though Schnitzler was himself Jewish, Professor Bernhardi and Fräulein Else are among the few clearly-identified Jewish protagonists in his work.

Schnitzler was branded as a pornographer after the release of his play Reigen, in which ten pairs of characters are shown before and after the sexual act, leading and ending with a prostitute. The furore after this play was couched in the strongest anti-semitic terms;[2] his works would later be cited as "Jewish filth" by Adolf Hitler. Reigen was made into a French language film in 1950 by the German-born director Max Ophüls as La Ronde. The film achieved considerable success in the English-speaking world, with the result that Schnitzler's play is better known there under Ophüls' French title.

In the novella, Fräulein Else (1924), Schnitzler may be rebutting a contentious critique of the Jewish character by Otto Weininger (1903) by positioning the sexuality of the young female Jewish protagonist.[3] The story, a first-person stream of consciousness narrative by a young aristocratic woman, reveals a moral dilemma that ends in tragedy.
In response to an interviewer who asked Schnitzler what he thought about the critical view that his works all seemed to treat the same subjects, he replied, "I write of love and death. What other subjects are there?" Despite his seriousness of purpose, Schnitzler frequently approaches the bedroom farce in his plays (and had an affair with one of his actresses, Adele Sandrock). Professor Bernhardi, a play about a Jewish doctor who turns away a Catholic priest in order to spare a patient the realization that she is on the point of death, is his only major dramatic work without a sexual theme.
A member of the avant-garde group Young Vienna (Jung Wien), Schnitzler toyed with formal as well as social conventions. With his 1900 short story Lieutenant Gustl, he was the first to write German fiction in stream-of-consciousness narration. The story is an unflattering portrait of its protagonist and of the army's obsessive code of formal honour. It caused Schnitzler to be stripped of his commission as a reserve officer in the medical corps — something that should be seen against the rising tide of anti-semitism of the time.
He specialized in shorter works like novellas and one-act plays. And in his short stories like "The Green Tie" ("Die grüne Krawatte") he showed himself to be one of the early masters of microfiction. However he also wrote two full-length novels: Der Weg ins Freie about a talented but not very motivated young composer, a brilliant description of a segment of pre-World War I Viennese society; and the artistically less satisfactory Therese.
In addition to his plays and fiction, Schnitzler meticulously kept a diary from the age of 17 until two days before his death, of a brain hemorrhage in Vienna. The manuscript, which runs to almost 8,000 pages, is most notable for Schnitzler's cas

Reviews

[Shaghayegh · Rating 3 out of 5]

حالا که چند روزی از خوندن و نوشتن ازش فاصله افتاد و حرف‌های یالوم رو با داستان تطابق میدم، فکر میکنم چه وقفه‌ی خوبی شد. چون با واکاوی تصمیم‌گیری در روان‌درمانی اگزیستانسیال به درک بهتری از این داستان رسیدم.
اِما زن متاهلی هست که معشوقی داره. به‌صورت پنهانی همدیگر رو ملاقات می‌کنن و رابطه رو پیش می‌برن. اما شبی در یکی از این قرارها، اتفاقی می‌افته. حادثه‌ای که منجر میشه تا تصمیم مهمی گرفته شه. آیا این تصمیم درست بود؟ اگه حرکت دیگه‌ای می‌زد، بهتر نبود؟ کدوم راه می‌تونست خیالش رو راحت کنه و عواقب کمتری داشته باشه؟
گاهی میون بد و بدتر باید گزینش کرد. همونطور که اصطلاح "انتخاب سوفی" به کار گرفته میشه و میتونه در این اثر هم صدق کنه. هر تصمیمی، تبعاتی داره و این منجر میشه که زندگی دستخوش تغییراتی بشه. گاهی در جهت بهبود و گاهی در جهت ویرانی. تا جوانب رو نسنجی و دل به دریا نزنی، شاید نفهمی چه چیزهایی در انتظارتن. وقتی انجامش میدی و آثارش رو میبینی، تازه پی‌ میبری که با خودت چه کردی.
نویسنده تو صفحات کم، جدال با ذهنیات و گزینه‌های روی میز رو نشون میده. ترس از دست دادن و ویرانی پل‌های پشت‌سر، مسئولیت‌پذیری و مواجهه با عواقب کار، عذاب وجدان و شک و تردیدی که رخنه میکنه و خواب رو برهم میزنه از نقاط قوت بودن. پایان رو دوست نداشتم و تلخی دوچندانی رو می‌طلبیدم اما در کل داستان خوبی بود.

ممنونم که پایه‌ترینی و تو هر انتخابی همراهی میکنی.

[Robert Khorsand · Rating 4 out of 5]

داستان کوتاهی قوی، هیجان‌انگیز و خواندنی

«اِما» همسر پروفسور و مادر یک کودک است. او معشوقه‌ی شخصی به نام «فرانس» است و ملاقات‌هایی پنهانی با او دارد. در یکی از این ملاقات‌ها که در کتاب می‌خوانیم، وقتی با فرانس سوار درشکه می‌شوند، حادثه‌ای وحشتناک رخ می‌دهد و … .

بیش از این جایز نمی‌دانم که از داستان بنویسم، داستان به شدت کوتاه است و خواندن آن در یکی از سفرهای روزمره‌ی کاری در اتوبوس، مترو و یا تاکسی میسر است است، پس خواندن آن را به دوستان علاقه‌مند به داستان کوتاهم پیشنهاد می‌کنم.

نقل‌قول نامه
“مرده‌ها سکوت می‌کنند.”

“وقتی چیزی نمی‌بینی، همه‌چیز وحشتناک می‌نماید.”

کارنامه
تنها یک ستاره از داستان بابت پایانش کسر می‌کنم، زیرا درست در جایی‌ که هیجان مجددا به داستان بازگشته بود، نویسنده از ادامه‌ی آن منصرف و پایانش را باز گذاشت.

بیست و دوم آذرماه یک‌هزار و چهارصد

[droogie · Rating 3 out of 5]

The writing is top notch and the use of inner monologue to portray the character's thoughts and feelings is genius!

[Laura · Rating 3 out of 5]

Opening lines:
HE could endure the quiet waiting in the carriage no longer; it was easier to get out and walk up and down. It was now dark; the few scattered lamps in the narrow side street quivered uneasily in the wind. The rain had stopped, the sidewalks were almost dry, but the rough-paved roadway was still moist, and little pools gleamed here and there.

Free download available at Project Gutenberg.

[Dennis · Rating 5 out of 5]

Warum ist Arthur Schnitzler eigentlich so unbekannt? Meiner Meinung nach einer der besten deutschsprachigen Schriftsteller überhaupt. Diese Kurzgeschichte ist Beweis genug.

[Zei · Rating 4 out of 5]

Are the dead silent and long gone...or shall all the secrets be revealed and unveiled because the dead won't have rest until all is discovered?
The burden of a secret never stays in a grave...

[Ahmet Toköz · Rating 5 out of 5]

Muhteşem öyküler... kitabın yeniden basılmamış olması şaşırtıcı. Aşk ve ölüm konuşulacak düşünülecek bir şey bırakmamış yazar. Freud haksız değil Schnitzler büyük bir gözlemci...

[Pari · Rating 4 out of 5]

داستان بسیار گیرنده و قوی هست. نگاهی به دو ساعت از زندگی زنی که به سرعت ما رو دچار احساسات متفاوت میکنه: انزجار، ترحم، نگرانی و تشویش، هیجان و آرامش ناشی از توهم عدالت اخلاقی.
در مجموع به نظر میرسه که شنیزلر شیفته درگیر کردن شخصیت هاش با اتفاقات خارج عرف جامعه است. او سعی میکنه با همراه کردن خواننده با گفتار درونیه شخصیتهاش ما رو به دنیای اونها نزدیکتر کنه و از این طریق ما رو هم وادار به زیر سوال بردن خطوط اخلاقی جامعه بکنه.
او در توصیف اتفاقات موجز است و در وصف احساسات و افکار ناشی از آنها دقیق. به نظر میرسد که او بر این عقیده باشد که تنها تصمیم و نحوه برخورد ما با اتفاقات اهمیت دارد. در عین حال، او به شخصیت هایش وفادار است و آن ها رو به قضاوت نمینشیند. بلکه از آنجایی که ما را همراه با درون گویی های شخصی آنها میکند، همراه سعادت آن ها را جستجو میکند. جااب اینجاست که این سعادت در داستان های او به گونه های متفاوتی به شخصیت ها عطا میشود. آنچه در نهایت آن ها دریافت میکنند، به نظر دقیقا همان چیزی میرسد که آن شخصیت به آن نیاز دارد.

[Garrett Lewis · Rating 3 out of 5]

First thing I’ve ever read in German can we get a hell yeah from the chat.

Realistically though, it’s not outstanding in any way. It’s just another Schnitzler work where he writes about neurotic characters. Only this time a woman gets to be center stage. How crazy of you Arthur. Overall, it’s an enjoyable story but nothing toooooo special.

[Luca De · Rating 3 out of 5]

Dit is Wenen 1900. De vadermoord is er, de freudiaanse dromen zijn er, het psychologische, de kunst, muziek, literatuur, allen zijn ze er. Maar meest bovenal zijn de dood en het verdriet aanwezig, een mooie beschrijving van het Wenen van toen.

[Roya · Rating 4 out of 5]

حس می‌کنم باید بیشتر از شنیتسلر بخونم😍
توصیفات دقیق و تصویرسازی عالی
احساساتِ شخصیت‌ها به خوبی وصف شده بود و خواننده تماما با سیرِ داستان همراه میشد
فقط اینکه از پایانش زیاد راضی نبودم🤧 من دلم می‌خواست ادامه می‌داشتتتتت

[Yaman · Rating 4 out of 5]

“And she walks onward—faster—faster—her pace quickens to a run. Only to be away from here, to be back in the light—in the noise—among men.”
———————
“She does not know what it is she flees from. Is it the pale man back there by the ditch? No, now she knows, she flees the living, not the dead, the living, who will soon be there, and who will look for her.”
——————-
The dead are silent!
Are the dead really silent?! Do they demand the truth to be told so they can rest in peace?
Or Is it the feeling of being so small and so fragile is the reason we all do a revaluation of everything whenever we deal with a death incident?!
What a great short story!
To build a deep and true feelings of fear, anger and love in such a short story is hard to be achieved, and still the author nailed it..

[Murat Başaran · Rating 4 out of 5]

Öykü kitapları maratonumda keyifli bir durağa daha geldim. Tıp eğitimi almış, amatör olarak müzikle ilgilenmiş ve Freud'la mektup arkadaşlığı yapmış Yahudi yazarın öykülerinde en çok göze çarpan motif, karakterlerin sayfalar boyu akıcılığını yitirmeyen iç hesaplaşmaları. Dozunda bir kara mizah da bulduğum bu öykülerde ölmüş eşin yeni keşfedilen yahut şüphede kalınan sadakatsizliği, klasik müzik konserleri ve düellolara eşlik eden kısa, fantastik epizodlar da bulmak mümkün. Bir kelebeğin ömründen (Bir Dahinin Öyküsü) tutun da Azrail'le kalan 1 saat için pazarlığa oturmak (Bir Saatçik) veyahut Lokman'ı kıskandıracak ustalıkta aşk iksirleri yapmak gibi (Üç İksir).

Öykülerde ansıdığım filmleri yazayım, sonra en beğendiklerimi ismen geçerim. Brief Encounter, Unfaithful ve Beatles temalı Yesterday.

Prens Tiyatroda ve Şahane Bir Melodi yazarın müzikle yoğrulmuş geçmişini resmederken, Öteki/Geride Kalan Eşin Anı Defterinden, Ölüler Susar, Çiçekler, Dul, Miras, Nişanlı ve vurucu sonuyla Üç İksir ve yine onun gibi fantastik soslu Dostum Ypsilon/Bir Doktorun Not Defterinden, içlerinde yazarın gerçekten dostluk ettiği kimselerin de adlarını verdiği karakterlerle, acı-tatlı, kadınlarla olan tecrübelerini yansıtır.

Yine Çin'de Çete Ayaklanması ile edebiyata dönüş yapar. Yeşil Kravat ve Teğmen Gustl da kitabı lezzetli kılan öykülerdir. Oğul/Bir Doktorun Anı Defterinden ise Raskolnikov'u öldürdüğü ev sahibesiyle ana-oğul yapan bir paralel evren öyküsüdür.

Kimi kaynaklarda geçtiği gibi Yahudilik yahut kitapta döneminde o şekilde eleştirildiğini okuduğumuz üzere cinsellik üzerine eğilmiş öyküler olmaması da olumlu yönde ters köşe yarattı. Günlük hayatın sıradanlığı üzerine yazan çok kalem var fakat yarattığı karakterleri ilginç kılmak ve onları konuşturmak her babayiğidin harcı değil. Schnitzler bunu çok güzel yapıyor. Cem Yayınevi de adına yaraşır bir çeviriyle bunu taçlandırarak bizlere sunuyor. Her kütüphanede bulunmasını tavsiye ederim.

[Perry Whitford · Rating 4 out of 5]

Sex and death.

Arthur Schnitzler wrote the novella on which Stanley Kubrick based his final film, Eyes Wide Shut which, but for its modern setting, a bevy of naked supermodels, and the occasional ring of a mobile phone was remarkably faithful to the source material.

He was uncommonly frank about sexuality for a writer of his time. The lovers he introduces us to in this story, Franz and Emma, are conducting an affair. Franz is all anticipation, they meet and Emma, who is married with a young child, is anxious that they may be noticed by someone she knows. They take a carriage, the driver is a little worse for wear, a tragedy occurs and the story switches to Emma's perspective.

In an instant Emma is faced with a terrible dilemma and a fundamental truth, as a result 'she flees the living, not the dead,' until she escapes the glare of the outside world and makes peace with her own resolve.

At least I think she did?

[Francesca Mizzoni · Rating 4 out of 5]

Emma racconta della sera che ha incontrato il suo amante che, in quella occasione, le chiede di lasciare il marito e vivere il loro amore ma qualcosa va storto e la carrozza ha un incidente. l'amante resta ferito o forse morto. lei è combattuta: vuole restare con lui ma ha paura per sé. è una donna, farebbero domande. "cosa ci faceva lei lì con lui? chi è lei?" lei è una donna sposata, madre di un bambino. sarebbe un disastro. ma se lui è morto, lei cosa può farci? tornerà a casa? resterà lì con lui? si chiede cosa avrebbe fatto lui al posto suo. lui certamente sarebbe rimasto. si, ma lui è un uomo. è davvero morto? e se non fosse morto e lei lo abbandonasse? se al suo risveglio, arrabbiato, lui raccontasse tutto? i morti tacciono, si... è morto? lettura veloce. un piacevole passatempo per riflettere sulla natura umana.

[Bettie · Rating 2 out of 5]

short story
1907
spring 2012
3 M's
tbr busting
ebook
Gutenberg
4 ratings





Opening - HE could endure the quiet waiting in the carriage no longer; it was easier to get out and walk up and down. It was now dark; the few scattered lamps in the narrow side street quivered uneasily in the wind. The rain had stopped, the sidewalks were almost dry, but the rough-paved roadway was still moist, and little pools gleamed here and there.

You can tell that Schnitzler was buddy of Freud
3*

[Mustafa · Rating 4 out of 5]

Mezarlık gibi kitap. Ölmeyen karakter yok. Ancak güzel. Birbirinden bağımsız hikayelerden oluşuyor. Ölümün sıradanlığını güzel ele alıyor. Dizisi yapılsa 2 sezon devam eder sonra izlenmez. Aşk ve ölüm dışında yazılacak bir şey yok diyor. Haklı gibi de. Duygusal çocuk

[Asaria · Rating 4 out of 5]

Short, maybe a bit feverish story about a woman's erratic journey to her home and who was suffering from shock after the death of her lover.

Somehow it worked for me.

[Bahman Bahman · Rating 2 out of 5]

به ساعت نگاه کرد... ساعتِ هفت ــ و چه زود هوا کاملاً تاریک شده. امسال پاییز و این باد لعنتی خیلی زود از راه رسیده است. یقه‌ی پالتوی خود را بالا کشید و سرعت‌اش را بیش‌تر کرد. شیشه‌ی فانوس‌ها به قیژقیژ افتاده بود. با خود گفت: «نیم‌ساعت دیگر می‌توانم بروم. ولی ای کاش همین حالا وقت رفتن بود.» سرِ نبش خیابان ایستاد. از این نقطه می‌توانست هردو خیابانی را که امکان داشت مسیر آمدن او باشد زیر نظر بگیرد. چیزی نمانده بود باد کلاه‌اش را ببرد. کلاه را محکم نگه داشت و فکر کرد: امشب حتماً می‌آید. ــ جمعه‌شب ــ نشستِ پروفسورها ست ــ در چنین شبی جرئت می‌کند از خانه بیرون بزند و حتی مدت بیش‌تری بیرون بماند.... جرنگ‌جرنگ واگن اسبی را شنید و بلافاصله ناقوس کلیسای نپوموک هم به صدا در آمد. سپس خیابان پرجنب‌وجوش‌تر شد. از این لحظه به بعد آدم‌های بیش‌تری از کنارش می‌گذشتند. به گمان او اغلب آن‌ها کارکنان مغازه‌هائی بودند که ساعت هفت تعطیل می‌شدند. همه تندتند راه می‌رفتند و هریک به نوعی با باد مزاحم در کش‌وقوس بود. کسی به او توجهی نداشت. فقط یکی دو دختر فروشنده با کمی کنج‌کاوی سر به سوی او گرداندند. ناگهان آشنائی را دید که به‌سرعت پیش می‌آمد. با گام‌های بلند به سمت شبح رفت. فکر کرد: بدون درشکه؟ یعنی این خود او ست؟ خود او بود. همین که چشم‌اش به فرانس افتاد، تندتر پیش آمد. فرانس گفت: «پیاده آمدی؟» «نرسیده به تئاترِ کارل درشکه را مرخص کردم. گمان کنم قبلاً یک‌بار هم سوار همین درشکه شده بودم.» مردی موقر از کنارشان گذشت و نگاهی گذرا به اِما انداخت. فرانس با نگاهی تهدیدآمیز چشم در چشم او دوخت. مرد موقر به‌سرعت دور شد و رفت. اِما از پشت سر نگاهی به مرد انداخت و با نگرانی پرسید: «کی بود؟» «آشنا نبود. خیال‌ات راحت باشد، این‌جا از آشنایان خبری نیست. زود باش سوار شو.» «این درشکه‌ی تو ست؟» «بله.» «درشکه‌ی روباز؟» «یک‌ساعت پیش هوا خوب بود.» به سمت درشکه رفتند. زن سوار شد. مرد صدا زد: «درشکه‌چی.» زن پرسید: «پس کجا رفته؟» فرانس به دور و بر چشم گرداند. به صدای بلند گفت: «باورکردنی نیست. مردک غیب‌اش زده.» زن آهسته گفت: «ای وای.» «عزیزم صبر داشته باش. حتماً همین دور وبرها ست.» مرد درِ کافه‌ی کوچکی را باز کرد. درشکه‌چی با چند مرد پشت میزی نشسته بود. با دیدن فرانس باعجله از جا بلند شد. گفت: «همین الآن، ارباب.» و همان‌طور سرپا گیلاس شراب را سر کشید. «این‌جا چه می‌کنید؟» «ارباب، شما بفرمایید، من هم آمدم.» درشکه‌چی با گام‌های نامطمئن به سمت اسب‌ها رفت. «ارباب کجا تشریف می‌برند؟» «پراتر، کلاه‌فرنگی.» از یادبود تگتهوف می‌گذشت تا لحظه‌ئی دیگر در بلوار عریض و تاریک پراتر به پرواز در آید. اِما ناگهان هردو دست فرانس را گرفت. فرانس آهسته روبنده‌ئی را که میان او و زن حایل بود پس زد. زن گفت: «می‌دانی چند روز است هم‌دیگر را ندیده‌ایم؟» «از یک‌شنبه.» «بله، آن هم فقط از دور. «چرا از دور؟ تو که آمده بودی خانه‌ی ما.»

[Damien Travel · Rating 4 out of 5]

Arthur Schnitzler’s short story « The Dead are Silent » starts in the frivolity of the end of the 19th century: Franz meets Emma, his lover, in a carriage. They decide to drive towards Vienna’s suburbs fearing being recognized. In an accident they get toppled. Franz dies immediately, Emma is unharmed. As the coachman goes looking for help, Emma slips away to avoid scandal. She walks back home where she finds her family just in time for dinner. Nevertheless, she decides to confess everything to her husband.

http://www.travelreadings.org/2018/11...

[Sarah · Rating 3 out of 5]

It is a good portayal of a distressed woman who tries to hide from her guilt. She tries to escape from everything yet she does not have the courage to do so. Yet, at the end of the novella, we can see that she is now can face what she is escaping from. What I liked more about it is the excellent use of interior monologue.

[aeji༊*·˚ · Rating 3 out of 5]

A very berry short read.

The writing style is new to me. I like how the inner monologue came to express more emotions than the dialogue. This book's peculiarity accompanied by a bit of horror spook is a great way to start autumn and spoopy szn !

"Why did you say that?"

"What did I say?"

"The dead are silent"

[Godfrey · Rating 3 out of 5]

The moral conventions of a repressed housewife, guiltily but thrillingly denied by affairs, are allegorically and actually reinstated in a nightmarish accident, symbolically and conveniently killing her lover.

[Kai · Rating 4 out of 5]

Feeling my emotions mixed by reading it.

[Quinn · Rating 3 out of 5]

Non male, un pò noiosetto

[Laraib Baloch · Rating 5 out of 5]

Short but worth reading.

[Numbie · Rating 2 out of 5]

The presentation made it so hard to read. It was just a wall of text with no spacing at all.
The plot was just so so.

[Eman Asif · Rating 4 out of 5]

‘The dead are silent’ are they? ;)

[El-Jahiz · Rating 5 out of 5]

A short masterpiece of psychological suspense, by none other than a true psychoanalyst!

[✨moonie✨ patootie✨ · Rating 1 out of 5]

i don’t understand the purpose of this. but sure man whatever boats your float.