"علی طباطبایی" در "خانهخوانی" به جای آنکه روی مسائلی چون چگونگی طراحی خانه و تقلیل دادن کیفیات طراحی خانه به مولفههایی چون راحتی، آسایش، محرمیت، امنیت و ...(که در بهترین حالت احتمالا منجر به طراحی یک زیستگاه خوب میشود) و خوانش و فهم ارتباط بین فضاهای خانه از نگاه مراجع دانش(که نتایجش دیاگرامهای فضایی و عملکردی یا نقشهنگاری است) تمرکز کند، با جستوجو در خاطرات ساکنین خانههای دورهی گذار معماری تهران از فضاهای مختلفش، سعی در فهم تجربه بیواسطه زندگی با خانه را از خلال جستارها و توصیفات روایی دارد تا معنای "در خانه بودن" یا "خانه خوب" را به واسطه تعریف زندگی خوب و تمرکز بر مفهوم زیستن پیدا کند.
کتاب مجموعه یادداشتهای (جستار؟) علی طباطبایی دربارهی مکانهای مختلف خانه و ارتباط آنها با خاطرات و احوال ساکنانش است. گرچه در جای جای کتاب علی طباطبایی اشاره میکند این یادداشتها از خلال گفتگوهای عمیق و طولانیای که با ساکنان این خانهها داشته نوشته شدهاند (گفتگوهایی که ما تنها یکی دو پاراگرافش را میخوانیم) و بهنوعی انگار این یادداشتها، نتیجهی همان گفتگوها و گشت و گذار و حضور در این خانههاست. کمتر تصویر این خانهها را میبینیم و بیشتر باید با نویسنده همراه شویم. موضوع برای من بسیار جذاب بود، اما کتاب در بخشهایی نامنسجم و ناقص به نظرم آمد و اونجور که فکر میکردم جالب نبود. شاید هم باید کمی بیشتر بگذرد تا آنچه خواندم در ذهنم جا بیفتد. نمیدانم.