What do you think?
Rate this book
Βαριάντα
Στη ζωή μου αναγκάστηκα να καταπιώ μεγάλες δόσεις δηλητήριο από άτομα δικά μου, κοντινά, αγαπημένα. Παράταιρες αυτές οι λέξεις, αλήθεια. Δηλητήριο κι αγάπη δεν ταιριάζουν, δεν απαντώνται μαζί.
Τρεις γυναίκες εγκλωβισμένες στον κλοιό της βίας, βασίλισσες σε μια παρτίδα σκάκι που τις εξαναγκάζει σε απρόβλεπτες κινήσεις. Μια σειρά ανεξιχνίαστων δολοφονιών και οι βασιλιάδες τους, ο ένας μετά τον άλλον, ανακαλύπτονται νεκροί. Πρόκειται για ματ της τελευταίας γραμμής ή για το ματ των ανόητων; Ποιος κινεί αυτές τις Βασίλισσες; Ποιος ενορχηστρώνει τούτη τη θανάσιμη Βαριάντα;
Διέγραψα τη λέξη «φόβος» από το λεξιλόγιό μου. Οριστικά. Μαζί της φρόντισα να αποβάλω και κάποιες άλλες που είχαν θέσει τη ζωή μου σε μόνιμη καταστολή, όπως την ταπείνωση, την απόρριψη, την εξάρτηση.
Η αστυνομία παρατάσσει τους αξιωματικούς της, μα ο δολοφόνος φαντάζει ασύλληπτος. Τα θύματα μετατρέπονται σε θύτες ή μήπως συμβαίνει το αντίθετο; Οι Βασίλισσες θυσιάζουν και θυσιάζονται. Ποια Βαριάντα θα τις οδηγήσει στο πολυπόθητο ρουά ματ;
Τρεις γυναίκες εγκλωβισμένες στον κλοιό της βίας, βασίλισσες σε μια παρτίδα σκάκι που τις εξαναγκάζει σε απρόβλεπτες κινήσεις. Μια σειρά ανεξιχνίαστων δολοφονιών και οι βασιλιάδες τους, ο ένας μετά τον άλλον, ανακαλύπτονται νεκροί. Πρόκειται για ματ της τελευταίας γραμμής ή για το ματ των ανόητων; Ποιος κινεί αυτές τις Βασίλισσες; Ποιος ενορχηστρώνει τούτη τη θανάσιμη Βαριάντα;
Διέγραψα τη λέξη «φόβος» από το λεξιλόγιό μου. Οριστικά. Μαζί της φρόντισα να αποβάλω και κάποιες άλλες που είχαν θέσει τη ζωή μου σε μόνιμη καταστολή, όπως την ταπείνωση, την απόρριψη, την εξάρτηση.
Η αστυνομία παρατάσσει τους αξιωματικούς της, μα ο δολοφόνος φαντάζει ασύλληπτος. Τα θύματα μετατρέπονται σε θύτες ή μήπως συμβαίνει το αντίθετο; Οι Βασίλισσες θυσιάζουν και θυσιάζονται. Ποια Βαριάντα θα τις οδηγήσει στο πολυπόθητο ρουά ματ;
376 pages, Paperback
Published February 24, 2022
1 person is currently reading
29 people want to read
About the author
Νατάσσα Καραμανλή
8 books28 followersΘεσσαλονικιά. Ολίγον θεατρική, ολίγον ποιήτρια, μα πάντα υποταγμένη στις λέξεις. Η ενασχόλησή της με τη συγγραφή ξεκίνησε από το γυμνάσιο, με τη σύνταξη της σχολικής εφημερίδας. Στο λύκειο, οι καθηγητές κι οι συμμαθητές της είχαν την ευκαιρία να διαβάσουν τα πρώτα της διηγήματα και τις πρώιμες απόπειρες «ποίησης».
Στην Αμερική παρακολούθησε σεμινάρια δημοσίων σχέσεων και marketing, και αποφοίτησε ως Graduate Minor στο Ohio State University, in Element of Theatre and Dramatic Literature. Αργότερα, απέκτησε Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης (Μ.Δ.Ε.) στη Θεατρική Αγωγή από το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο.
Συνεργάστηκε με τα περιοδικά SOUL, Αλήθεια της Μακεδονίας, Upgrade. Έχει γράψει άλλα τέσσερα βιβλία κι έχει συμμετάσχει σε τέσσερα συλλογικά έργα, ενώ κείμενά της φιλοξενούνται στους λογοτεχνικούς ιστότοπους maga.gr, enfo.gr, βιβλίο.net., logografis.gr, vivlionorizontes.com, culturebook.gr, σε λογοτεχνικά projects, στο Infobarrel, Hub pages, Spillwords και Letter Pile στα αγγλικά, καθώς και στο προσωπικό της blog https://soufrazeta.com.
Είναι πολύ περήφανη για τις βραβεύσεις της, συνολικά έντεκα στον αριθμό, αλλά ξεχωρίζει την πρώτη της, για τον Α΄ έπαινο Εφηβικού βιβλίου Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς για το εφηβικό μυθιστόρημα «Το καλοκαίρι στον φάρο», την επόμενη για το Α΄ βραβείο θεατρικού μονολόγου, του ομίλου για την Unesco Τεχνών, Λόγου κι Επιστημών Ελλάδας για «Το μπλουζ της Κυριακής» καθώς και την πιο πρόσφατη για το Γ΄ βραβείο στον 25ο Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό Ποίησης «Κούρος Ευρωπού», υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού για την ποιητική της συλλογή «Αντικείμενα».
Μεγάλη της αγάπη το θέατρο, η μουσική, η θάλασσα, τα ζώα, τα ταξίδια, και φυσικά η μεγαλύτερη, η κόρη της. Στον ελεύθερο χρόνο της διαβάζει μανιωδώς ή εκπονεί ραδιοφωνικές εκπομπές στο αυτοδιαχειριζόμενο ραδιόφωνο πολιτιστικής και πολιτικής παρέμβασης «Μεταδεύτερο». Είναι μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Αντιρευματικού Αγώνα (ΕΛ.Ε.ΑΝ.Α.) και του National Association of Care & Health Support (NACAHS. U.K.)
Το νέο της βιβλίο, το μυθιστόρημα "Βαριάντα" κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός κι είναι βασισμένο σε αληθινή ιστορία.
Στοιχεία επικοινωνίας
Email- natashak06@gmail.com
https://www.facebook.com/natasha.kara...
https://www.instagram.com/karamanlina...
Στην Αμερική παρακολούθησε σεμινάρια δημοσίων σχέσεων και marketing, και αποφοίτησε ως Graduate Minor στο Ohio State University, in Element of Theatre and Dramatic Literature. Αργότερα, απέκτησε Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης (Μ.Δ.Ε.) στη Θεατρική Αγωγή από το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο.
Συνεργάστηκε με τα περιοδικά SOUL, Αλήθεια της Μακεδονίας, Upgrade. Έχει γράψει άλλα τέσσερα βιβλία κι έχει συμμετάσχει σε τέσσερα συλλογικά έργα, ενώ κείμενά της φιλοξενούνται στους λογοτεχνικούς ιστότοπους maga.gr, enfo.gr, βιβλίο.net., logografis.gr, vivlionorizontes.com, culturebook.gr, σε λογοτεχνικά projects, στο Infobarrel, Hub pages, Spillwords και Letter Pile στα αγγλικά, καθώς και στο προσωπικό της blog https://soufrazeta.com.
Είναι πολύ περήφανη για τις βραβεύσεις της, συνολικά έντεκα στον αριθμό, αλλά ξεχωρίζει την πρώτη της, για τον Α΄ έπαινο Εφηβικού βιβλίου Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς για το εφηβικό μυθιστόρημα «Το καλοκαίρι στον φάρο», την επόμενη για το Α΄ βραβείο θεατρικού μονολόγου, του ομίλου για την Unesco Τεχνών, Λόγου κι Επιστημών Ελλάδας για «Το μπλουζ της Κυριακής» καθώς και την πιο πρόσφατη για το Γ΄ βραβείο στον 25ο Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό Ποίησης «Κούρος Ευρωπού», υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού για την ποιητική της συλλογή «Αντικείμενα».
Μεγάλη της αγάπη το θέατρο, η μουσική, η θάλασσα, τα ζώα, τα ταξίδια, και φυσικά η μεγαλύτερη, η κόρη της. Στον ελεύθερο χρόνο της διαβάζει μανιωδώς ή εκπονεί ραδιοφωνικές εκπομπές στο αυτοδιαχειριζόμενο ραδιόφωνο πολιτιστικής και πολιτικής παρέμβασης «Μεταδεύτερο». Είναι μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Αντιρευματικού Αγώνα (ΕΛ.Ε.ΑΝ.Α.) και του National Association of Care & Health Support (NACAHS. U.K.)
Το νέο της βιβλίο, το μυθιστόρημα "Βαριάντα" κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός κι είναι βασισμένο σε αληθινή ιστορία.
Στοιχεία επικοινωνίας
Email- natashak06@gmail.com
https://www.facebook.com/natasha.kara...
https://www.instagram.com/karamanlina...
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
June 7, 2022
2,5 αστεράκια κανονικά.
Δυστυχώς σε αντίθεση με την πλειοψηφία εδώ μέσα δεν ενθουσιάστηκα με το συγκεκριμένο βιβλίο!
Θέλεις ότι πριν λίγο καιρό είχα διαβάσει ένα άλλο βιβλίο παρόμοιας θεματολογίας και στο κεφάλι μου έκανα τη σύγκριση;
Θέλεις μήπως που βρήκα κάπως υπερβολικά λυρική τη γραφή για τα γούστα μου;
Ή θέλεις που βαρέθηκα να διαβάζω ολόκληρες σελίδες με κατάρες; πφφ τι να πω.
Ούτε το αστυνομικό κομμάτι δυστυχώς με κράτησε!
Στα θετικά είναι σίγουρα ο πρόλογος, το εξώφυλλο και το νόημα που θέλει να περάσει.
Δυστυχώς σε αντίθεση με την πλειοψηφία εδώ μέσα δεν ενθουσιάστηκα με το συγκεκριμένο βιβλίο!
Θέλεις ότι πριν λίγο καιρό είχα διαβάσει ένα άλλο βιβλίο παρόμοιας θεματολογίας και στο κεφάλι μου έκανα τη σύγκριση;
Θέλεις μήπως που βρήκα κάπως υπερβολικά λυρική τη γραφή για τα γούστα μου;
Ή θέλεις που βαρέθηκα να διαβάζω ολόκληρες σελίδες με κατάρες; πφφ τι να πω.
Ούτε το αστυνομικό κομμάτι δυστυχώς με κράτησε!
Στα θετικά είναι σίγουρα ο πρόλογος, το εξώφυλλο και το νόημα που θέλει να περάσει.
March 28, 2022
Διαβάστε το review στο site μας:
https://www.culture21century.gr/2022/...
Με στεναχωρεί ιδιαίτερα το γεγονός πως βρισκόμαστε το 2022 και αντί τα κακοποιητικά φαινόμενα στις σχέσεις και η ενδοοικογενειακή βία να μειώνονται, δείχνουν ν' αυξάνονται όλο και περισσότερο. Υπάρχουν πολλοί κοινωνικοί και ψυχολογικοί λόγοι που θα μπορούσαν να εξηγήσουν την ύπαρξης τόσης βίας, αλλά σε καμία περίπτωση δεν νιώθω πως μπορούν να τη δικαιολογήσουν. Τα θύματα δεν είναι απλά ονόματα σε λίστες στατιστικών, και παρά που ο κόσμος φαίνεται να το αντιλαμβάνεται, δεν λαμβάνονται αρκετά μέτρα από τους αρμόδιους φορείς, έτσι ώστε να αποτραπούν τέτοια συμβάντα στο μέλλον, είτε προστατεύοντας τα εν δυνάμει θύματα, είτε τιμωρώντας παραδειγματικά τους υπάρχοντες θύτες, αποτρέποντας τους μελλοντικούς να τους μιμηθούν.
Πάνω στην ιδέα όλων αυτών στηρίζεται το νέο μυθιστόρημα της Νατάσσας Καραμανλή, βασισμένο σε αληθινά γεγονότα και σε ιστορίες γυναικών όπως αυτές για τις οποίες διαβάζουμε σε τραγικά πρωτοσέλιδα άρθρων που μας κόβουν την ανάσα και πολλές φορές μάς κάνουν να χάνουμε την πίστη μας στους ανθρώπους. Γυναίκες που δέχονται οικογενειακή βία, εγκλωβισμένες σε καταστάσεις απ' τις οποίες δεν είναι εύκολο να ξεμπλέξουν και που για ν' αποδεσμευτούν από αυτές πρέπει να τολμήσουν, να ρισκάρουν, να λάβουν μέρος σε ένα διαφορετικό σκακιστικό παιχνίδι, όπου κάθε τους σωστή κίνηση δεν θα τις φέρει κοντά απλά σε μια νίκη, αλλά και στην κατάκτηση της λύτρωσής τους, στο δικαίωμά τους να ζήσουν χωρίς φόβο και χωρίς να υποτάσσονται.
Ο όρος βαριάντα, που τον συναντάμε συχνότερα στο πλαίσιο της σκακιστικής ανάλυσης, αναφέρεται σε μια συγκεκριμένη ακολουθία διαδοχικών κινήσεων σε ένα παίγνιο το οποίο βασίζεται σε γύρους, και χρησιμοποιείται συχνά για να καθορίσει μια υποθετική μελλοντική κατάσταση που προκύπτει στο παιχνίδι. Μια τέτοια ακολουθία ακολουθεί και η συγγραφέας, τόσο στο αφηγηματικό σκέλος, όσο και σε εκείνο που αφορά το χτίσιμο και την εξέλιξη της πλοκής της ιστορίας της, η οποία όχι μόνο είναι άρτια δομημένη, αλλά διαθέτει μια μαθηματική ακρίβεια όπου κάθε κίνηση οδηγεί στην επόμενη εξαιρετικά μελετημένα, φέρνοντας τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα σε κάθε της βήμα. Έντονο μυστήριο, δράση και αντίδραση, όλα είναι δουλεμένα έτσι ώστε να υπάρχει μια συλλογιστική πορεία που μπορεί να επαναλαμβάνει στρατηγικές, αλλά την ίδια στιγμή δεν οδηγεί σε επαναλήψεις την ίδια την αφήγηση, κι αυτό είναι αξιέπαινο.
Το βιβλίο θα το χαρακτηρίζαμε, σε ένα πρώτο επίπεδο, αστυνομικό, όμως, αν το αναλύσουμε λίγο περισσότερο, θα δούμε τις βαθιές κοινωνικές τους προεκτάσεις, που για μένα είναι και οι πιο σπουδαίες. Εστιάζει στο πως η κοινωνία αντιμετωπίζει και συμπεριφέρεται στα θύματα, αλλά και στο νομικό πλαίσιο που ισχύει και τα αφορά, όχι μόνο σε βασικό αλλά σε πολλαπλά επίπεδα. Γιατί εκεί που η κοινωνία, το Κράτος και ο Νόμος στρέφουν αλλά τα μάτια τους, εσύ καλείσαι να κάνεις αυτό που αδυνατούν να κάνουν εκείνοι. Όσον αφορά τα ψυχογραφήματα των χαρακτήρων, επίσης έχει γίνει εξαιρετική δουλειά, διεισδύοντας ολοκληρωτικά στο μυαλό, στην ψυχή και στην καρδιά τους, ακόμα κι αν αυτό αποτελεί μαχαιριά στη δικιά μας την καρδιά, γιατί βαθιά μέσα μας γνωρίζουμε πως αν ένας κύκλος βίας δεν κλείσει οριστικά, τότε αφήνει ανοιχτό "παράθυρο" για να δημιουργηθεί ένας νέος.
Το "Βαριάντα", δεν είναι απλά ένα καλό βιβλίο. Είναι ένα σπουδαίο βιβλίο, από εκείνα που δεν εκβιάζει το συναίσθημα του αναγνώστη, αλλά το οδηγεί σε όλες τις ακραίες εκφάνσεις του αβίαστα. Εστιάζει ουσιαστικά στα ζητήματα που αφορούν τη βία και "χτυπάει" μια στο καρφί και μια στο πέταλο, όχι για να προκαλέσει, αλλά για να σε προσκαλέσει να σκεφτείς, να αναλογιστείς, να αναλύσεις γεγονότα και καταστάσεις, ακόμα και συμπεριφορές, μέσα από ένα διαφορετικό πρίσμα που πιθανότατα να μην είχε περάσει ούτε σαν φευγαλέα σκέψη απ' το μυαλό σου. Μια ιστορία που αληθινή, ανθρώπινη, που αποδίδεται με απόλυτο ρεαλισμό, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει πως γίνεται σκληρή κάποιες φορές, κάνοντας το στομάχι μας να σφίγγεται, αλλά πετυχαίνοντας να περάσει τα πραγματικά της μηνύματα με ουσιαστικότερο όλων πως τα κτήνη δεν πρέπει να τρέφονται, αλλά να εξαλείφονται.
https://www.culture21century.gr/2022/...
Με στεναχωρεί ιδιαίτερα το γεγονός πως βρισκόμαστε το 2022 και αντί τα κακοποιητικά φαινόμενα στις σχέσεις και η ενδοοικογενειακή βία να μειώνονται, δείχνουν ν' αυξάνονται όλο και περισσότερο. Υπάρχουν πολλοί κοινωνικοί και ψυχολογικοί λόγοι που θα μπορούσαν να εξηγήσουν την ύπαρξης τόσης βίας, αλλά σε καμία περίπτωση δεν νιώθω πως μπορούν να τη δικαιολογήσουν. Τα θύματα δεν είναι απλά ονόματα σε λίστες στατιστικών, και παρά που ο κόσμος φαίνεται να το αντιλαμβάνεται, δεν λαμβάνονται αρκετά μέτρα από τους αρμόδιους φορείς, έτσι ώστε να αποτραπούν τέτοια συμβάντα στο μέλλον, είτε προστατεύοντας τα εν δυνάμει θύματα, είτε τιμωρώντας παραδειγματικά τους υπάρχοντες θύτες, αποτρέποντας τους μελλοντικούς να τους μιμηθούν.
Πάνω στην ιδέα όλων αυτών στηρίζεται το νέο μυθιστόρημα της Νατάσσας Καραμανλή, βασισμένο σε αληθινά γεγονότα και σε ιστορίες γυναικών όπως αυτές για τις οποίες διαβάζουμε σε τραγικά πρωτοσέλιδα άρθρων που μας κόβουν την ανάσα και πολλές φορές μάς κάνουν να χάνουμε την πίστη μας στους ανθρώπους. Γυναίκες που δέχονται οικογενειακή βία, εγκλωβισμένες σε καταστάσεις απ' τις οποίες δεν είναι εύκολο να ξεμπλέξουν και που για ν' αποδεσμευτούν από αυτές πρέπει να τολμήσουν, να ρισκάρουν, να λάβουν μέρος σε ένα διαφορετικό σκακιστικό παιχνίδι, όπου κάθε τους σωστή κίνηση δεν θα τις φέρει κοντά απλά σε μια νίκη, αλλά και στην κατάκτηση της λύτρωσής τους, στο δικαίωμά τους να ζήσουν χωρίς φόβο και χωρίς να υποτάσσονται.
Ο όρος βαριάντα, που τον συναντάμε συχνότερα στο πλαίσιο της σκακιστικής ανάλυσης, αναφέρεται σε μια συγκεκριμένη ακολουθία διαδοχικών κινήσεων σε ένα παίγνιο το οποίο βασίζεται σε γύρους, και χρησιμοποιείται συχνά για να καθορίσει μια υποθετική μελλοντική κατάσταση που προκύπτει στο παιχνίδι. Μια τέτοια ακολουθία ακολουθεί και η συγγραφέας, τόσο στο αφηγηματικό σκέλος, όσο και σε εκείνο που αφορά το χτίσιμο και την εξέλιξη της πλοκής της ιστορίας της, η οποία όχι μόνο είναι άρτια δομημένη, αλλά διαθέτει μια μαθηματική ακρίβεια όπου κάθε κίνηση οδηγεί στην επόμενη εξαιρετικά μελετημένα, φέρνοντας τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα σε κάθε της βήμα. Έντονο μυστήριο, δράση και αντίδραση, όλα είναι δουλεμένα έτσι ώστε να υπάρχει μια συλλογιστική πορεία που μπορεί να επαναλαμβάνει στρατηγικές, αλλά την ίδια στιγμή δεν οδηγεί σε επαναλήψεις την ίδια την αφήγηση, κι αυτό είναι αξιέπαινο.
Το βιβλίο θα το χαρακτηρίζαμε, σε ένα πρώτο επίπεδο, αστυνομικό, όμως, αν το αναλύσουμε λίγο περισσότερο, θα δούμε τις βαθιές κοινωνικές τους προεκτάσεις, που για μένα είναι και οι πιο σπουδαίες. Εστιάζει στο πως η κοινωνία αντιμετωπίζει και συμπεριφέρεται στα θύματα, αλλά και στο νομικό πλαίσιο που ισχύει και τα αφορά, όχι μόνο σε βασικό αλλά σε πολλαπλά επίπεδα. Γιατί εκεί που η κοινωνία, το Κράτος και ο Νόμος στρέφουν αλλά τα μάτια τους, εσύ καλείσαι να κάνεις αυτό που αδυνατούν να κάνουν εκείνοι. Όσον αφορά τα ψυχογραφήματα των χαρακτήρων, επίσης έχει γίνει εξαιρετική δουλειά, διεισδύοντας ολοκληρωτικά στο μυαλό, στην ψυχή και στην καρδιά τους, ακόμα κι αν αυτό αποτελεί μαχαιριά στη δικιά μας την καρδιά, γιατί βαθιά μέσα μας γνωρίζουμε πως αν ένας κύκλος βίας δεν κλείσει οριστικά, τότε αφήνει ανοιχτό "παράθυρο" για να δημιουργηθεί ένας νέος.
Το "Βαριάντα", δεν είναι απλά ένα καλό βιβλίο. Είναι ένα σπουδαίο βιβλίο, από εκείνα που δεν εκβιάζει το συναίσθημα του αναγνώστη, αλλά το οδηγεί σε όλες τις ακραίες εκφάνσεις του αβίαστα. Εστιάζει ουσιαστικά στα ζητήματα που αφορούν τη βία και "χτυπάει" μια στο καρφί και μια στο πέταλο, όχι για να προκαλέσει, αλλά για να σε προσκαλέσει να σκεφτείς, να αναλογιστείς, να αναλύσεις γεγονότα και καταστάσεις, ακόμα και συμπεριφορές, μέσα από ένα διαφορετικό πρίσμα που πιθανότατα να μην είχε περάσει ούτε σαν φευγαλέα σκέψη απ' το μυαλό σου. Μια ιστορία που αληθινή, ανθρώπινη, που αποδίδεται με απόλυτο ρεαλισμό, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει πως γίνεται σκληρή κάποιες φορές, κάνοντας το στομάχι μας να σφίγγεται, αλλά πετυχαίνοντας να περάσει τα πραγματικά της μηνύματα με ουσιαστικότερο όλων πως τα κτήνη δεν πρέπει να τρέφονται, αλλά να εξαλείφονται.
February 24, 2022
https://dominicamat.blogspot.com/2022...
Με την ενδοοικογενειακή βία καί τις γυναικοκτονίες να αυξάνονται με ταχύτατους ρυθμούς καί σχεδόν καθημερινά να θρηνούμε κι άλλα αθώα θύματα,που συγκαταλέγονται στις ατελείωτες,ψυχρές λίστες των στατιστικών,έρχομαι να σας ρωτήσω τί έχουμε κάνει ως κοινωνία για να λυθεί παντελώς αυτό το πρόβλημα; Είμαι βέβαιη πως η πλειοψηφία συμφωνεί πως θα πρέπει να παρθούν μέτρα πρόληψης,φροντίδας των θυμάτων καί η δικαιοσύνη,που οφείλουμε να εμπιστευόμαστε,να θεσπίσει πιο αυστηρούς κανόνες ουσιαστικής τιμωρίας των θυτών,όχι μόνο για ηθική ικανοποίηση των θυμάτων,αλλά καί για να παραδειγματιστούν οι εν δυνάμει θύτες καί να μην προβούν στην τέλεση τέτοιων απεχθών πράξεων. Ωραία,όμως,τα λόγια καί που επιτέλους αρχίζουν να ακούγονται οι φωνές όλων μας. Αλλά,δυστυχώς,το πρόβλημα συνεχίζει να υφίσταται...
"Στη ζωή μου αναγκάστηκα να καταπιώ μεγάλες δόσεις δηλητήριο από άτομα δικά μου, κοντινά, αγαπημένα. Παράταιρες αυτές οι λέξεις, αλήθεια. Δηλητήριο κι αγάπη δεν ταιριάζουν, δεν απαντώνται μαζί."
Η συγγραφέας Νατάσσα Καραμανλή μέσα από το νέο της βιβλίο,με τίτλο ''Βαριάντα'',που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός,καταπιάνεται με όσα σας αναφέρω στον πρόλογό μου καί τα προσεγγίζει από μία άλλη οπτική,που μέχρι σήμερα δεν είχε τύχει να το σκεφτώ. Πρόκειται για ένα βιβλίο που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα που παντρεύονται με την μυθοπλασία μέσα σε ένα αστυνομικό-κοινωνικό πλαίσιο. Ένα βιβλίο γροθιά στο στομάχι,με έντονα καί καθηλωτικά συναισθήματα που ''γραπώνονται'' πάνω στα μύχια της ψυχής καί του μυαλού μας καί δεν φεύγουν εύκολα από εκεί.
"Τρεις γυναίκες εγκλωβισμένες στον κλοιό της βίας, βασίλισσες σε μια παρτίδα σκάκι που τις εξαναγκάζει σε απρόβλεπτες κινήσεις. Οι βασιλιάδες τους, έπειτα από μια σειρά αποτρόπαιων δολοφονιών, εντοπίζονται νεκροί. Πρόκειται για ματ της τελευταίας γραμμής ή για ματ των ανόητων; Ποιος κινεί αυτές τις βασίλισσες; Ποιος ενορχηστρώνει τούτη τη θανάσιμη βαριάντα;...Η αστυνομία παρατάσσει τους αξιωματικούς της, μα ο δολοφόνος φαντάζει ασύλληπτος. Τα θύματα μετατρέπονται σε θύτες ή μήπως συμβαίνει το αντίθετο; Οι βασίλισσες θυσιάζουν και θυσιάζονται. Ποια βαριάντα θα τις οδηγήσει στο πολυπόθητο ρουά ματ;" (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Ξεκινώντας,λοιπόν,την ανάγνωση καί διαβάζοντας τον πρόλογο της συγγραφέως,δεν σας το κρύβω πως ένιωσα ένα ανεξήγητο σφίξιμο που λίγες φορές έχω νιώσει κατά την επαφή μου με τα βιβλία. Αυτή η εισαγωγή στάθηκε ικανή να με γεμίσει συναισθήματα καί σκέψεις καί να με προκαταβάλει για το τι θα συναντούσα μέσα στις σελίδες του. Προσπάθησα να διατηρήσω σε χαμηλή ένταση την όποια συναισθηματική μου φόρτιση καί να δω τι ήθελε να μας μεταδώσει η συγγραφέας μέσα από την υπόθεση του βιβλίου. Η αλήθεια είναι πως ήδη είχε αρχίσει να με ''κερδίζει'' καί με δεδομένο πως είναι το πρώτο της έργο που διάβαζα,οι απαιτήσεις μου,σε σχέση με το θέμα που θα καταπιανόταν,ήταν υψηλές. Βλέπετε,έχω ένα ελάττωμα. Θέλω οι εκάστοτε δημιουργοί να μιλάνε μέσω των έργων τους για διάφορα ζητήματα που ταλανίζουν την κοινωνία,όχι μόνο διότι με αυτόν τον τρόπο θα ακουστεί το όνομά τους καί θα κινήσουν το ενδιαφέρον του κοινού (ναι,μην σας παραξενεύει αυτό που λέω,γιατί συμβαίνει),αλλά γιατί έχουν όντως κάτι να πουν. Καί η συγγραφέας Νατάσσα Καραμανλή δεν είναι,-ας μου επιτραπεί η έκφραση-,μία ακόμη ''μαϊντανός'',μα από το κείμενό της καταλαβαίνουμε ότι νοιάζεται ουσιαστικά καί θίγει ακόμη δύο ζητήματα που πρέπει να μας ενδιαφέρουν από άποψη ηθικής.
Αρχικά,η συγγραφέας,εύστοχα κατ'εμέ,επιλέγει να εστιάσει στο πως η κοινων��α καί οι όποιες δομές,καθώς καί η οικογένεια οφείλει καί στηρίζει τα θύματα της οικογενειακής βίας (γυναίκες καί παιδιά) από τη στιγμή που γίνεται η όποια καταγγελία καί αναλαμβάνει η δικαιοσύνη να αποφανθεί. Ναι,θα αναφερθεί στα όποια περιστατικά βίας σημάδεψαν τις ζωές αυτών των γυναικών,αλλά δεν θα εστιάσει εκεί,καθώς όσα χρειάζεται να αναφέρει γύρω από αυτά θα είναι αρκετά ώστε να έχουμε μία επαρκή εικόνα. Όχι,δεν τα υποβιβάζει σε καμία περίπτωση. Αντιθέτως,οι γλαφυρές περιγραφές ωμής βίας προκαλούν σοκ καί πόνο καί λοιπά συναισθήματα συμπαράστασης προς τα πρόσωπα των θυμάτων. Μας κάνουν να νιώθουμε ακόμη μεγαλύτερη αγανάκτηση,ακόμη καί την ανάγκη για αυτοδικία. Που ποιος νοήμων άνθρωπος,-αν ω μη γένοιτο-,βρισκόταν σε παρόμοια κατάσταση,δεν θα του περνούσε ως σκέψη από το μυαλό; Που καί πάλι ίσως να φάνταζε κατανοητό. Αλλά όχι! Δεν είμαστε άγρια θηρία,ούτε θα επιτρέψουμε να κάνουμε ζούγκλα την κοινωνία όπου ζούμε... Καί εδώ ερχόμαστε στο δεύτερο κομμάτι που πρέπει να σταθούμε. Δυστυχώς,το νομικό πλαίσιο στη χώρα μας αρχίζει να αλλάζει αργά,-κατά τη δική μου άποψη-,κι αφού ήδη έχουμε θρηνήσει πόσα αθώα θύματα. Αλλά καλή τη πίστη,θέλω να πιστεύω πως από εδώ καί στο εξής όλα θα γίνουν ( ; ) καλύτερα. Ο δρόμος είναι μακρύς καί δύσκολος καί δεν τελειώνουν τα προβλήματα από τη μία στιγμή στην άλλη.
"Διέγραψα τη λέξη «φόβος» από το λεξιλόγιό μου. Οριστικά. Μαζί της φρόντισα να αποβάλω και κάποιες άλλες που είχαν θέσει τη ζωή μου σε μόνιμη καταστολή, όπως την ταπείνωση, την απόρριψη, την εξάρτηση."
Αυτή η ιδιότυπη ''γνωριμία'' μου με την συγγραφέα στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία καί μπορώ να πω πως το παρόν βιβλίο της έχει ήδη μπει στη λίστα μου με τα πιο αγαπημένα γι'αυτήν την χρονιά. Από την αβίαστη γραφή της,την οξυδερκή καί προσεκτική ματιά της,το άφθονο λεξιλόγιο,την αμεσότητα του λόγου της καί την αληθοφάνεια εν γένει των καταστάσεων που ζουν τα πρόσωπα της ιστορίας,μιλάμε για ένα καλογραμμένο καί ουσιαστικό βιβλίο που σέβεται καί στέκεται στο πλευρό των θυμάτων. Αγαπημένο μου δε στοιχείο του κειμένου η ικανότητα της συγγραφέως να πλάθει άρτιους καί σωστά δομημένους χαρακτήρες,να τους/τις οδηγεί στα άκρα καί εντέλει να τους/τις προσφέρει δίκαια ό,τι αντιστοιχεί ανάλογα με τις πράξεις τους. Ένα βιβλίο που αξίζει να αναζητήσετε καί να διαβάσετε.
Καλή ανάγνωση!
Με την ενδοοικογενειακή βία καί τις γυναικοκτονίες να αυξάνονται με ταχύτατους ρυθμούς καί σχεδόν καθημερινά να θρηνούμε κι άλλα αθώα θύματα,που συγκαταλέγονται στις ατελείωτες,ψυχρές λίστες των στατιστικών,έρχομαι να σας ρωτήσω τί έχουμε κάνει ως κοινωνία για να λυθεί παντελώς αυτό το πρόβλημα; Είμαι βέβαιη πως η πλειοψηφία συμφωνεί πως θα πρέπει να παρθούν μέτρα πρόληψης,φροντίδας των θυμάτων καί η δικαιοσύνη,που οφείλουμε να εμπιστευόμαστε,να θεσπίσει πιο αυστηρούς κανόνες ουσιαστικής τιμωρίας των θυτών,όχι μόνο για ηθική ικανοποίηση των θυμάτων,αλλά καί για να παραδειγματιστούν οι εν δυνάμει θύτες καί να μην προβούν στην τέλεση τέτοιων απεχθών πράξεων. Ωραία,όμως,τα λόγια καί που επιτέλους αρχίζουν να ακούγονται οι φωνές όλων μας. Αλλά,δυστυχώς,το πρόβλημα συνεχίζει να υφίσταται...
"Στη ζωή μου αναγκάστηκα να καταπιώ μεγάλες δόσεις δηλητήριο από άτομα δικά μου, κοντινά, αγαπημένα. Παράταιρες αυτές οι λέξεις, αλήθεια. Δηλητήριο κι αγάπη δεν ταιριάζουν, δεν απαντώνται μαζί."
Η συγγραφέας Νατάσσα Καραμανλή μέσα από το νέο της βιβλίο,με τίτλο ''Βαριάντα'',που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός,καταπιάνεται με όσα σας αναφέρω στον πρόλογό μου καί τα προσεγγίζει από μία άλλη οπτική,που μέχρι σήμερα δεν είχε τύχει να το σκεφτώ. Πρόκειται για ένα βιβλίο που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα που παντρεύονται με την μυθοπλασία μέσα σε ένα αστυνομικό-κοινωνικό πλαίσιο. Ένα βιβλίο γροθιά στο στομάχι,με έντονα καί καθηλωτικά συναισθήματα που ''γραπώνονται'' πάνω στα μύχια της ψυχής καί του μυαλού μας καί δεν φεύγουν εύκολα από εκεί.
"Τρεις γυναίκες εγκλωβισμένες στον κλοιό της βίας, βασίλισσες σε μια παρτίδα σκάκι που τις εξαναγκάζει σε απρόβλεπτες κινήσεις. Οι βασιλιάδες τους, έπειτα από μια σειρά αποτρόπαιων δολοφονιών, εντοπίζονται νεκροί. Πρόκειται για ματ της τελευταίας γραμμής ή για ματ των ανόητων; Ποιος κινεί αυτές τις βασίλισσες; Ποιος ενορχηστρώνει τούτη τη θανάσιμη βαριάντα;...Η αστυνομία παρατάσσει τους αξιωματικούς της, μα ο δολοφόνος φαντάζει ασύλληπτος. Τα θύματα μετατρέπονται σε θύτες ή μήπως συμβαίνει το αντίθετο; Οι βασίλισσες θυσιάζουν και θυσιάζονται. Ποια βαριάντα θα τις οδηγήσει στο πολυπόθητο ρουά ματ;" (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Ξεκινώντας,λοιπόν,την ανάγνωση καί διαβάζοντας τον πρόλογο της συγγραφέως,δεν σας το κρύβω πως ένιωσα ένα ανεξήγητο σφίξιμο που λίγες φορές έχω νιώσει κατά την επαφή μου με τα βιβλία. Αυτή η εισαγωγή στάθηκε ικανή να με γεμίσει συναισθήματα καί σκέψεις καί να με προκαταβάλει για το τι θα συναντούσα μέσα στις σελίδες του. Προσπάθησα να διατηρήσω σε χαμηλή ένταση την όποια συναισθηματική μου φόρτιση καί να δω τι ήθελε να μας μεταδώσει η συγγραφέας μέσα από την υπόθεση του βιβλίου. Η αλήθεια είναι πως ήδη είχε αρχίσει να με ''κερδίζει'' καί με δεδομένο πως είναι το πρώτο της έργο που διάβαζα,οι απαιτήσεις μου,σε σχέση με το θέμα που θα καταπιανόταν,ήταν υψηλές. Βλέπετε,έχω ένα ελάττωμα. Θέλω οι εκάστοτε δημιουργοί να μιλάνε μέσω των έργων τους για διάφορα ζητήματα που ταλανίζουν την κοινωνία,όχι μόνο διότι με αυτόν τον τρόπο θα ακουστεί το όνομά τους καί θα κινήσουν το ενδιαφέρον του κοινού (ναι,μην σας παραξενεύει αυτό που λέω,γιατί συμβαίνει),αλλά γιατί έχουν όντως κάτι να πουν. Καί η συγγραφέας Νατάσσα Καραμανλή δεν είναι,-ας μου επιτραπεί η έκφραση-,μία ακόμη ''μαϊντανός'',μα από το κείμενό της καταλαβαίνουμε ότι νοιάζεται ουσιαστικά καί θίγει ακόμη δύο ζητήματα που πρέπει να μας ενδιαφέρουν από άποψη ηθικής.
Αρχικά,η συγγραφέας,εύστοχα κατ'εμέ,επιλέγει να εστιάσει στο πως η κοινων��α καί οι όποιες δομές,καθώς καί η οικογένεια οφείλει καί στηρίζει τα θύματα της οικογενειακής βίας (γυναίκες καί παιδιά) από τη στιγμή που γίνεται η όποια καταγγελία καί αναλαμβάνει η δικαιοσύνη να αποφανθεί. Ναι,θα αναφερθεί στα όποια περιστατικά βίας σημάδεψαν τις ζωές αυτών των γυναικών,αλλά δεν θα εστιάσει εκεί,καθώς όσα χρειάζεται να αναφέρει γύρω από αυτά θα είναι αρκετά ώστε να έχουμε μία επαρκή εικόνα. Όχι,δεν τα υποβιβάζει σε καμία περίπτωση. Αντιθέτως,οι γλαφυρές περιγραφές ωμής βίας προκαλούν σοκ καί πόνο καί λοιπά συναισθήματα συμπαράστασης προς τα πρόσωπα των θυμάτων. Μας κάνουν να νιώθουμε ακόμη μεγαλύτερη αγανάκτηση,ακόμη καί την ανάγκη για αυτοδικία. Που ποιος νοήμων άνθρωπος,-αν ω μη γένοιτο-,βρισκόταν σε παρόμοια κατάσταση,δεν θα του περνούσε ως σκέψη από το μυαλό; Που καί πάλι ίσως να φάνταζε κατανοητό. Αλλά όχι! Δεν είμαστε άγρια θηρία,ούτε θα επιτρέψουμε να κάνουμε ζούγκλα την κοινωνία όπου ζούμε... Καί εδώ ερχόμαστε στο δεύτερο κομμάτι που πρέπει να σταθούμε. Δυστυχώς,το νομικό πλαίσιο στη χώρα μας αρχίζει να αλλάζει αργά,-κατά τη δική μου άποψη-,κι αφού ήδη έχουμε θρηνήσει πόσα αθώα θύματα. Αλλά καλή τη πίστη,θέλω να πιστεύω πως από εδώ καί στο εξής όλα θα γίνουν ( ; ) καλύτερα. Ο δρόμος είναι μακρύς καί δύσκολος καί δεν τελειώνουν τα προβλήματα από τη μία στιγμή στην άλλη.
"Διέγραψα τη λέξη «φόβος» από το λεξιλόγιό μου. Οριστικά. Μαζί της φρόντισα να αποβάλω και κάποιες άλλες που είχαν θέσει τη ζωή μου σε μόνιμη καταστολή, όπως την ταπείνωση, την απόρριψη, την εξάρτηση."
Αυτή η ιδιότυπη ''γνωριμία'' μου με την συγγραφέα στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία καί μπορώ να πω πως το παρόν βιβλίο της έχει ήδη μπει στη λίστα μου με τα πιο αγαπημένα γι'αυτήν την χρονιά. Από την αβίαστη γραφή της,την οξυδερκή καί προσεκτική ματιά της,το άφθονο λεξιλόγιο,την αμεσότητα του λόγου της καί την αληθοφάνεια εν γένει των καταστάσεων που ζουν τα πρόσωπα της ιστορίας,μιλάμε για ένα καλογραμμένο καί ουσιαστικό βιβλίο που σέβεται καί στέκεται στο πλευρό των θυμάτων. Αγαπημένο μου δε στοιχείο του κειμένου η ικανότητα της συγγραφέως να πλάθει άρτιους καί σωστά δομημένους χαρακτήρες,να τους/τις οδηγεί στα άκρα καί εντέλει να τους/τις προσφέρει δίκαια ό,τι αντιστοιχεί ανάλογα με τις πράξεις τους. Ένα βιβλίο που αξίζει να αναζητήσετε καί να διαβάσετε.
Καλή ανάγνωση!
August 24, 2022
Τα βιβλία είναι σαν τα κουστούμια. Μας αρέσουν αυτά που στρώνουνε επάνω μας και δεν κάνουνε την “μπάκα” μας να ξεχωρίζει. Βασικά μας ταιριάζουν αυτά που είναι κομμένα και ραμένα πάνω μας. Εάν είμαστε νέοι, αθλητικοί, υψηλοί και ωραίοι μάς πηγαίνουν όλα. Εάν όμως είμαστε κοντοί, παχουλοί, ολίγον φαλακροί και μίας κάποιας σιτεμένης ηλικίας, μας φταίει ο ράπτης ενίοτε και το πατρόν.
Όλος αυτός ο πρόλογος για να καταλήξω στο υποκειμενικό συμπέρασμα πως συνήθως λατρεύουμε βιβλία που έχουν κάποια σχέση με τα βιώματα ή την ψυχοσύνθεσή μας, αντίθετα απεχθανόμαστε ότι δεν έχει σχέση με όλα τα προηγούμενα.
Η Βαριάντα είναι ένα βιβλίο που ασχολείται με ένα θέμα που παίζει πολύ τον τελευταίο καιρό στις ειδήσεις, τη γυναικεία κακοποίηση. Ελπίζω να μην είναι θέμα μοδός μόνο… Τρεις γυναίκες, με διαφορετικό κοινωνικο-οικονομικό υπόβαθρο κακοποιούνται βάναυσα από τους συζύγους – συντρόφους τους. Και πρέπει να φτάσουν εκατοντάδες φορές μωλωπισμένες, σακατεμένες και στο χείλος της αβύσσου για να φύγουν από την αρρωστημένη σχέση. Θα γνωριστούν σε έναν ξενώνα για κακοποιημένες γυναίκες. Θα τις ενώσουν με τα δεσμά της φιλίας οι κοινές εμπειρίες – εάν εμπειρία θεωρείται το ξύλο…
Κι ύστερα έρχονται οι δολοφονίες… οι θύτες εξαφανίζονται με τρόπο μαγικό από το κάδρο…. Θεία δίκη; Εκδίκηση; Τυχαίο γεγονός;
Ένα βιβλίο και κοινωνικό και αστυνομικό. Ακροβατεί με επιτυχία ανάμεσα και στα δύο είδη. Η γυναικεία κακοποίηση παρουσιάζεται θεωρώ ικανοποιητικά, αιτίες, γιατί δεν αντιδρούν οι γυναίκες, πως μπορούν να ξεφύγουν. Και το αστυνομικό έχει και το σασπένς του, δεν είναι πάντα αυτό που φαίνεται, αν και ομολογώ πλέον έχω γίνει ντεντέκτιβ Κλουζό και ανακάλυψα τον Τιμωρό...
Ανακεφαλαιώνοντας ήταν ένα καλογραμμένο βιβλίο, με ωραία γλώσσα, σωστή ιστορία, χωρίς περίεργα κενά και μπορείς να το διαβάσεις είτε σαν κοινωνικό είτε σαν αστυνομικό είτε και σαν τα δύο και να σου ταιριάξει. Γι’αυτό και το πεντάρι...
Όμως ομολογώ και δεν ξέρω εάν είναι προς τιμή μου που το λέω... Ναι πρέπει να γράφονται αυτά τα βιβλία αλλά αδυνατώ ακόμα και τώρα να καταλάβω γιατί πρέπει τόσοι άνθρωποι (κυρίως γυναίκες αλλά όχι μόνο γυναίκες) να συνεχίζουν να «κολυμπάνε» στον βούρκο της κακοποίησης. Το οικογενειακό – φιλικό μου περιβάλλον είναι μακράν από τέτοιες συμπεριφορές... (εκτός εάν είμαι τόσο τυφλό που δεν τις βλέπω...) Κι όταν διαβάζω τέτοια βιβλία, θυμώνω... και με τους θύτες και με τα θύματα. Κι επειδή δεν μπορώ να ταυτιστώ ούτε με τον έναν ούτε με τον άλλον, δεν τα επιλέγω ποτέ να τα αγοράσω... αλλά ας όψονται οι εναλλακτικοί προορισμοί... που σου τελειώνουν τα δικά σου βιβλία και δανείζεσαι των αλλωνών...
Όλος αυτός ο πρόλογος για να καταλήξω στο υποκειμενικό συμπέρασμα πως συνήθως λατρεύουμε βιβλία που έχουν κάποια σχέση με τα βιώματα ή την ψυχοσύνθεσή μας, αντίθετα απεχθανόμαστε ότι δεν έχει σχέση με όλα τα προηγούμενα.
Η Βαριάντα είναι ένα βιβλίο που ασχολείται με ένα θέμα που παίζει πολύ τον τελευταίο καιρό στις ειδήσεις, τη γυναικεία κακοποίηση. Ελπίζω να μην είναι θέμα μοδός μόνο… Τρεις γυναίκες, με διαφορετικό κοινωνικο-οικονομικό υπόβαθρο κακοποιούνται βάναυσα από τους συζύγους – συντρόφους τους. Και πρέπει να φτάσουν εκατοντάδες φορές μωλωπισμένες, σακατεμένες και στο χείλος της αβύσσου για να φύγουν από την αρρωστημένη σχέση. Θα γνωριστούν σε έναν ξενώνα για κακοποιημένες γυναίκες. Θα τις ενώσουν με τα δεσμά της φιλίας οι κοινές εμπειρίες – εάν εμπειρία θεωρείται το ξύλο…
Κι ύστερα έρχονται οι δολοφονίες… οι θύτες εξαφανίζονται με τρόπο μαγικό από το κάδρο…. Θεία δίκη; Εκδίκηση; Τυχαίο γεγονός;
Ένα βιβλίο και κοινωνικό και αστυνομικό. Ακροβατεί με επιτυχία ανάμεσα και στα δύο είδη. Η γυναικεία κακοποίηση παρουσιάζεται θεωρώ ικανοποιητικά, αιτίες, γιατί δεν αντιδρούν οι γυναίκες, πως μπορούν να ξεφύγουν. Και το αστυνομικό έχει και το σασπένς του, δεν είναι πάντα αυτό που φαίνεται, αν και ομολογώ πλέον έχω γίνει ντεντέκτιβ Κλουζό και ανακάλυψα τον Τιμωρό...
Ανακεφαλαιώνοντας ήταν ένα καλογραμμένο βιβλίο, με ωραία γλώσσα, σωστή ιστορία, χωρίς περίεργα κενά και μπορείς να το διαβάσεις είτε σαν κοινωνικό είτε σαν αστυνομικό είτε και σαν τα δύο και να σου ταιριάξει. Γι’αυτό και το πεντάρι...
Όμως ομολογώ και δεν ξέρω εάν είναι προς τιμή μου που το λέω... Ναι πρέπει να γράφονται αυτά τα βιβλία αλλά αδυνατώ ακόμα και τώρα να καταλάβω γιατί πρέπει τόσοι άνθρωποι (κυρίως γυναίκες αλλά όχι μόνο γυναίκες) να συνεχίζουν να «κολυμπάνε» στον βούρκο της κακοποίησης. Το οικογενειακό – φιλικό μου περιβάλλον είναι μακράν από τέτοιες συμπεριφορές... (εκτός εάν είμαι τόσο τυφλό που δεν τις βλέπω...) Κι όταν διαβάζω τέτοια βιβλία, θυμώνω... και με τους θύτες και με τα θύματα. Κι επειδή δεν μπορώ να ταυτιστώ ούτε με τον έναν ούτε με τον άλλον, δεν τα επιλέγω ποτέ να τα αγοράσω... αλλά ας όψονται οι εναλλακτικοί προορισμοί... που σου τελειώνουν τα δικά σου βιβλία και δανείζεσαι των αλλωνών...
April 5, 2022
Τη Natasha Karamanli τη διαβάζω πριν ακόμη ενταχθεί στις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ - PSICHOGIOS PUBLICATIONS. Είναι μια πένα που εκτιμώ, μια συγγραφέας που ξέρει να δημιουργεί συναίσθημα χωρίς να χάνει το μέτρο, ένας άνθρωπος που οι αλήθειες μας συναντήθηκαν νωρίς στον χώρο της λογοτεχνίας και έκτοτε παραμένουν ατόφιες και αγαπημένες. Είμαι πραγματικά χαρούμενη για την πορεία της. Της αξίζει δικαιωματικά, της αξίζει με το ταλέντο της.
Η «Βαριάντα» είναι ένα έργο χωρίς φύλο, παρόλο που αναφέρεται στη γυναικεία κακοποίηση. Αυτό είναι από μόνο του επιτυχία, την οποία επισφραγίζει η γενναία δόση αγωνίας και αστυνομικής πλοκής. Και είναι μόνο η αρχή.
Νατάσσα Καραμανλή καλή σου αρχή! ❤️
Ιωάννα Γκανέτσα
Η «Βαριάντα» είναι ένα έργο χωρίς φύλο, παρόλο που αναφέρεται στη γυναικεία κακοποίηση. Αυτό είναι από μόνο του επιτυχία, την οποία επισφραγίζει η γενναία δόση αγωνίας και αστυνομικής πλοκής. Και είναι μόνο η αρχή.
Νατάσσα Καραμανλή καλή σου αρχή! ❤️
Ιωάννα Γκανέτσα
February 25, 2022
Ένα βιβλίο κατατάσσεται σε σπουδαίο, όταν ανταποκρίνεται στον παλμό της κοινωνίας, όταν στο τέλος ο αναγνώστης οδηγείται στην κάθαρση, όταν επάξια μπορεί να περάσει στην αιωνιότητα χαρίζοντας στις επόμενες γενιές την ουσία των πραγμάτων, τα συναισθήματα και την αξία την ηθικής. Την ηθικής που η λογοτεχνία οφείλει να μεταφέρει αναλλοίωτη στον χρόνο.
Η Βαριάντα, λοιπόν, μπορεί επάξια να φέρει τον τίτλο ενός σπουδαίου βιβλίου. Ενός βιβλίου που δεν εξαναγκάζει, δεν επαιτεί, δεν καπηλεύεται την νοημοσύνη και τα συναισθήματα του αναγνώστη. Με επαναλαμβανόμενες συγγραφικές κινήσεις ματ, με την προσοχή στραμμένη στην ρίζα του ζητήματος της βίας, αλλά και με μια αριστοτεχνική πλοκή, δεν γίνεται να μην καταπιείς κυριολεκτικά αυτό το βιβλίο μονορούφι. Το αξιοθαύμαστο που διαπιστώνεις; Είναι ότι μ’ έναν μαγικό τρόπο δεν σε καταπίνει.
Όσον αφορά το ψυχογράφημα των χαρακτήρων, μοιάζει ταυτόχρονα με μαχαίρι που σου σκαλίζει την καρδιά και με απαλό πανί που σου σκουπίζει τις πληγές. Οι χαρακτήρες είναι βγαλμένοι από αρχαία τραγωδία. Κάπου θα συναντήσεις μια σύγχρονη Εκάβη να σπαράζει. Κάπου θα συναντήσεις την Ορέστεια του Αισχύλου να σου θυμίσει πως η βία είναι ατομική, οικογενειακή, κοινωνική, πολιτική και πως ο κύκλος του αίματος θα θυσιάζει τα παιδιά του για να ξαναγεννηθεί. Οι χαρακτήρες παίζουν σκάκι και δεν ξέρεις πότε επιτέλους θα τελειώσει η παρτίδα. Το μόνο που ξέρεις είναι πως η Βασίλισσα είναι το πιο σημαντικό πιόνι.
Βαριάντα, λοιπόν, ένα βιβλίο που δεν χαρίζει καμία λέξη του, μα πάνω απ’ όλα καμία αλήθεια του. Όλοι ψάχνουμε την προσωπική μας κάθαρση σ’ αυτή τη ζωή και σ’ αυτό το βιβλίο θα την βρείτε σίγουρα. Αδημονώ για το επόμενο συγγραφικό εγχείρημα της συγγραφέως, καθώς ήδη διαφαίνεται η βαθιά έρευνα, το τελετουργικό στοίβαγμα των λέξεων, μα πάνω απ’ όλα η φροντίδα της απέναντι στο θέμα της αποκτήνωσης. Η κοινωνία οφείλει να ξαναβρεί την ηθική της και όχι να τρέφει το τέρας που έχει μέσα της.
Η Βαριάντα, λοιπόν, μπορεί επάξια να φέρει τον τίτλο ενός σπουδαίου βιβλίου. Ενός βιβλίου που δεν εξαναγκάζει, δεν επαιτεί, δεν καπηλεύεται την νοημοσύνη και τα συναισθήματα του αναγνώστη. Με επαναλαμβανόμενες συγγραφικές κινήσεις ματ, με την προσοχή στραμμένη στην ρίζα του ζητήματος της βίας, αλλά και με μια αριστοτεχνική πλοκή, δεν γίνεται να μην καταπιείς κυριολεκτικά αυτό το βιβλίο μονορούφι. Το αξιοθαύμαστο που διαπιστώνεις; Είναι ότι μ’ έναν μαγικό τρόπο δεν σε καταπίνει.
Όσον αφορά το ψυχογράφημα των χαρακτήρων, μοιάζει ταυτόχρονα με μαχαίρι που σου σκαλίζει την καρδιά και με απαλό πανί που σου σκουπίζει τις πληγές. Οι χαρακτήρες είναι βγαλμένοι από αρχαία τραγωδία. Κάπου θα συναντήσεις μια σύγχρονη Εκάβη να σπαράζει. Κάπου θα συναντήσεις την Ορέστεια του Αισχύλου να σου θυμίσει πως η βία είναι ατομική, οικογενειακή, κοινωνική, πολιτική και πως ο κύκλος του αίματος θα θυσιάζει τα παιδιά του για να ξαναγεννηθεί. Οι χαρακτήρες παίζουν σκάκι και δεν ξέρεις πότε επιτέλους θα τελειώσει η παρτίδα. Το μόνο που ξέρεις είναι πως η Βασίλισσα είναι το πιο σημαντικό πιόνι.
Βαριάντα, λοιπόν, ένα βιβλίο που δεν χαρίζει καμία λέξη του, μα πάνω απ’ όλα καμία αλήθεια του. Όλοι ψάχνουμε την προσωπική μας κάθαρση σ’ αυτή τη ζωή και σ’ αυτό το βιβλίο θα την βρείτε σίγουρα. Αδημονώ για το επόμενο συγγραφικό εγχείρημα της συγγραφέως, καθώς ήδη διαφαίνεται η βαθιά έρευνα, το τελετουργικό στοίβαγμα των λέξεων, μα πάνω απ’ όλα η φροντίδα της απέναντι στο θέμα της αποκτήνωσης. Η κοινωνία οφείλει να ξαναβρεί την ηθική της και όχι να τρέφει το τέρας που έχει μέσα της.
March 2, 2023
Καμιά μόνη. Σπάστε την σιωπή. Σε αυτή την περίπτωση η σιωπή δεν είναι χρυσός. Η αγάπη δεν πρέπει να σκοτώνει, η ζήλια δεν πρέπει να κρατά μαχαίρι και το σώμα σας είναι ναός και όχι πεδίο βολής.
Βαριάντα στο σκάκι ονομάζεται μια ακολουθία κινήσεων, όπου ο παίκτης πρέπει να μελετήσει και να προβλέψει τις κινήσεις του αντιπάλου του, ώστε να επιλέξει την κατάλληλη στρατηγική που θα ακολουθήσει, χρίζοντάς τον νικητή της παρτίδας, κάνοντας το πολυπόθητο ρουά ματ.
Στο βιβλίο αυτό θα γνωρίσουμε τις αληθινές ιστορίες τριών γυναικών, της Ευγενίας, της Ιουλίας και της Μάρας που είναι εγκλωβισμένες στον ασφυκτικό κλοιό της ενδοοικογενειακής βίας, βασίλισσες σε μια παρτίδα σκάκι που τις ωθεί σε απρόβλεπτες κινήσεις. Τρεις γυναίκες με μελανιασμένα σώματα από τον ξυλοδαρμό, από τις γροθιές και τις κλοτσιές συνοδευόμενες από προσβολές. Σώματα γεμάτα πληγές, κορμιά σαν άδεια κουφάρια, στραγγισμένα από αίμα, χωρίς ζωή ή συναίσθημα. Το βλέμμα τους θολό, απλανές ή φοβισμένο. Ο φόβος έχει γίνει μια πέτσα που κολλάει επάνω στα πονεμένα σώματά τους. Μούδιασμα, παγωμάρα, κενό.
Οι τρεις αυτές γυναίκες θα βρουν το κουράγιο, την δύναμη ψυχής και καταφέρνουν να σπάσουν την σιωπή τους καταγγέλλοντας τους άντρες – βασανιστές τους. Ζητάνε βοήθεια, δεν καταθέτουν τα όπλα, αντιστέκονται, αντιδρούν, παλεύουν, αγωνίζονται. Πρέπει να δοθεί ένα τέλος στο καθημερινό αυτό μαρτύριο, στον βασανισμό του σώματος και της ψυχής. Ένα οριστικό τέλος πρέπει να γραφτεί στον πόνο, στην ταπείνωση, στον εξευτελισμό και στην τσαλαπατημένη τους αξιοπρέπεια. Έχουν κάθε δικαίωμα στη ζωή, στο όνειρο, στο χαμόγελο που είχε σβήσει από τα χείλη τους.
Η Ευγενία, η Ιουλία και η Μάρα βρίσκουν μια σανίδα σωτηρίας, μια φλόγα ελπίδας στο έρεβος. Θα συναντηθούν σε έναν ξενώνα για κακοποιημένες γυναίκες και θα δεθούν με τα δεσμά της φιλίας. Ενωμένες προσπαθούν να βρουν τα νέα τους πατήματα. Πρέπει να μάθουν τώρα να ζουν από την αρχή. Να αναπνέουν χωρίς φόβο και την παγερή ανάσα της βίας στον σβέρκο τους. Η καρδιά πρέπει να βρει τον κανονικό της χτύπο και όχι κάθε φορά να χτυπά σαν ταμπούρλο από τον τρόμο.
Οι ισορροπίες όμως και πάλι διαταράσσονται όταν οι σύζυγοι - βασιλιάδες τους, έπειτα από μια σειρά αποτρόπαιων δολοφονιών εντοπίζονται νεκροί. Η αστυνομία παρατάσσει τους αξιωματικούς της για την ανεύρεση του δολοφόνου, εκείνος όμως παραμένει ασύλληπτος. Ξαφνικά, τα θύματα μετατρέπονται σε θύτες ή μήπως όχι; Οι βασίλισσες θυσιάζουν αλλά και θυσιάζονται.
❓Ποιος είναι ο ενορχηστρωτής αυτής της θανάσιμης βαριάντας;
❓Ποια βαριάντα θα τις οδηγήσει στο πολυπόθητο ρουά ματ;
Το βιβλίο αυτό είναι ένα συγκλονιστικό κοινωνικό μυθιστόρημα με crime στοιχεία και έχει ως κεντρικό θέμα την γυναικεία κακοποίηση. Μια μάστιγα που εξαπλώθηκε ταχύτατα τα τελευταία χρόνια και στη χώρα μας και δυστυχώς θρηνούμε πολλά θύματα. Γυναίκες που έχασαν τόσο άδικα τη ζωή τους από το χέρι του κτητικού, βίαιου, ζηλόφθονου και κάποιες φορές υπεράνω υποψίας άντρα, συζύγου, φίλου ή εραστή. Άντρες που αγαπούσαν και εμπιστεύονταν. Βασιλική, Κωνσταντίνα, Καρολάιν, Ελένη, Γαρυφαλλιά, Μαρία, Σταυρούλα, Μόνικα, Δώρα, Νεκταρία είναι μερικά από τα ονόματα της μακάβριας λίστας, μερικές από τις γυναίκες που κόπηκε το νήμα της ζωής τους τόσο άδικα…
Η βία είναι μία, μόνο προσωπείο αλλάζει. Μπορεί να ασκηθεί από οποιονδήποτε άνδρα, ανεξαρτήτου κοινωνικού επιπέδου. Αυτό το σαράκι μπορεί να φωλιάσει μέσα στον καθένα και να τον μετατρέψει σε τέρας. Σε ένα βίαιο, κυκλοθυμικό και ευέξαπτο τέρας που να μπορεί με απίστευτη ευκολία να σηκώσει χέρι, να χτυπήσει, να βασανίσει, να τραυματίσει την ψυχή και το σώμα μιας γυναίκας.
Η κ. Καραμανλή μέσα από το βιβλίο της μας παρουσιάζει μια αληθινή, ανθρώπινη ιστορία που μου σμπαράλιασε την ψυχή και έδεσε κόμπο το στομάχι μου. Εξαιρετική γραφή, άριστος χειρισμός της γλώσσας, πλούσιο λεξιλόγιο. Γλώσσα σκληρή και ωμή, άλλωστε μόνο αυτή ταιριάζει σε τέτοιες καταστάσεις. Δεν ωραιοποιεί καταστάσεις, αντιθέτως οι λέξεις της κόβουν σαν ξυράφια. Ένα βιβλίο που αξίζει πραγματικά να διαβάσετε!! Πολλά συγχαρητήρια στη συγγραφέα👏👏👏 για το εξαιρετικό της έργο! 10 / 10💯💯💯
Βαριάντα στο σκάκι ονομάζεται μια ακολουθία κινήσεων, όπου ο παίκτης πρέπει να μελετήσει και να προβλέψει τις κινήσεις του αντιπάλου του, ώστε να επιλέξει την κατάλληλη στρατηγική που θα ακολουθήσει, χρίζοντάς τον νικητή της παρτίδας, κάνοντας το πολυπόθητο ρουά ματ.
Στο βιβλίο αυτό θα γνωρίσουμε τις αληθινές ιστορίες τριών γυναικών, της Ευγενίας, της Ιουλίας και της Μάρας που είναι εγκλωβισμένες στον ασφυκτικό κλοιό της ενδοοικογενειακής βίας, βασίλισσες σε μια παρτίδα σκάκι που τις ωθεί σε απρόβλεπτες κινήσεις. Τρεις γυναίκες με μελανιασμένα σώματα από τον ξυλοδαρμό, από τις γροθιές και τις κλοτσιές συνοδευόμενες από προσβολές. Σώματα γεμάτα πληγές, κορμιά σαν άδεια κουφάρια, στραγγισμένα από αίμα, χωρίς ζωή ή συναίσθημα. Το βλέμμα τους θολό, απλανές ή φοβισμένο. Ο φόβος έχει γίνει μια πέτσα που κολλάει επάνω στα πονεμένα σώματά τους. Μούδιασμα, παγωμάρα, κενό.
Οι τρεις αυτές γυναίκες θα βρουν το κουράγιο, την δύναμη ψυχής και καταφέρνουν να σπάσουν την σιωπή τους καταγγέλλοντας τους άντρες – βασανιστές τους. Ζητάνε βοήθεια, δεν καταθέτουν τα όπλα, αντιστέκονται, αντιδρούν, παλεύουν, αγωνίζονται. Πρέπει να δοθεί ένα τέλος στο καθημερινό αυτό μαρτύριο, στον βασανισμό του σώματος και της ψυχής. Ένα οριστικό τέλος πρέπει να γραφτεί στον πόνο, στην ταπείνωση, στον εξευτελισμό και στην τσαλαπατημένη τους αξιοπρέπεια. Έχουν κάθε δικαίωμα στη ζωή, στο όνειρο, στο χαμόγελο που είχε σβήσει από τα χείλη τους.
Η Ευγενία, η Ιουλία και η Μάρα βρίσκουν μια σανίδα σωτηρίας, μια φλόγα ελπίδας στο έρεβος. Θα συναντηθούν σε έναν ξενώνα για κακοποιημένες γυναίκες και θα δεθούν με τα δεσμά της φιλίας. Ενωμένες προσπαθούν να βρουν τα νέα τους πατήματα. Πρέπει να μάθουν τώρα να ζουν από την αρχή. Να αναπνέουν χωρίς φόβο και την παγερή ανάσα της βίας στον σβέρκο τους. Η καρδιά πρέπει να βρει τον κανονικό της χτύπο και όχι κάθε φορά να χτυπά σαν ταμπούρλο από τον τρόμο.
Οι ισορροπίες όμως και πάλι διαταράσσονται όταν οι σύζυγοι - βασιλιάδες τους, έπειτα από μια σειρά αποτρόπαιων δολοφονιών εντοπίζονται νεκροί. Η αστυνομία παρατάσσει τους αξιωματικούς της για την ανεύρεση του δολοφόνου, εκείνος όμως παραμένει ασύλληπτος. Ξαφνικά, τα θύματα μετατρέπονται σε θύτες ή μήπως όχι; Οι βασίλισσες θυσιάζουν αλλά και θυσιάζονται.
❓Ποιος είναι ο ενορχηστρωτής αυτής της θανάσιμης βαριάντας;
❓Ποια βαριάντα θα τις οδηγήσει στο πολυπόθητο ρουά ματ;
Το βιβλίο αυτό είναι ένα συγκλονιστικό κοινωνικό μυθιστόρημα με crime στοιχεία και έχει ως κεντρικό θέμα την γυναικεία κακοποίηση. Μια μάστιγα που εξαπλώθηκε ταχύτατα τα τελευταία χρόνια και στη χώρα μας και δυστυχώς θρηνούμε πολλά θύματα. Γυναίκες που έχασαν τόσο άδικα τη ζωή τους από το χέρι του κτητικού, βίαιου, ζηλόφθονου και κάποιες φορές υπεράνω υποψίας άντρα, συζύγου, φίλου ή εραστή. Άντρες που αγαπούσαν και εμπιστεύονταν. Βασιλική, Κωνσταντίνα, Καρολάιν, Ελένη, Γαρυφαλλιά, Μαρία, Σταυρούλα, Μόνικα, Δώρα, Νεκταρία είναι μερικά από τα ονόματα της μακάβριας λίστας, μερικές από τις γυναίκες που κόπηκε το νήμα της ζωής τους τόσο άδικα…
Η βία είναι μία, μόνο προσωπείο αλλάζει. Μπορεί να ασκηθεί από οποιονδήποτε άνδρα, ανεξαρτήτου κοινωνικού επιπέδου. Αυτό το σαράκι μπορεί να φωλιάσει μέσα στον καθένα και να τον μετατρέψει σε τέρας. Σε ένα βίαιο, κυκλοθυμικό και ευέξαπτο τέρας που να μπορεί με απίστευτη ευκολία να σηκώσει χέρι, να χτυπήσει, να βασανίσει, να τραυματίσει την ψυχή και το σώμα μιας γυναίκας.
Η κ. Καραμανλή μέσα από το βιβλίο της μας παρουσιάζει μια αληθινή, ανθρώπινη ιστορία που μου σμπαράλιασε την ψυχή και έδεσε κόμπο το στομάχι μου. Εξαιρετική γραφή, άριστος χειρισμός της γλώσσας, πλούσιο λεξιλόγιο. Γλώσσα σκληρή και ωμή, άλλωστε μόνο αυτή ταιριάζει σε τέτοιες καταστάσεις. Δεν ωραιοποιεί καταστάσεις, αντιθέτως οι λέξεις της κόβουν σαν ξυράφια. Ένα βιβλίο που αξίζει πραγματικά να διαβάσετε!! Πολλά συγχαρητήρια στη συγγραφέα👏👏👏 για το εξαιρετικό της έργο! 10 / 10💯💯💯
June 15, 2022
ΒΑΡΙΑΝΤΑ
ΝΑΤΑΣΣΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ
📚 Η άποψή μου 📚
" ΒΑΡΙΑΝΤΑ " . Αυτός είναι ο τίτλος του νέου μυθιστορήματος της Νατάσσας Καραμανλή που κυκλοφόρησε πρόσφατα από το καινούριο εκδοτικό της " σπίτι " -τις εκδόσεις Ψυχογιός.
Ένα βιβλίο που κερδίζει τον αναγνώστη από την πρώτη ματιά! Φτάνει μόνο να διαβάσει το οπισθόφυλλο και να θαυμάσει το υπέροχο εξώφυλλό του.
Έπειτα, δέσμιος και των δύο, είναι έτοιμος να χαθεί στις σελίδες του.
Ομολογώ πως αγνοούσα τι σημασία της συγκεκριμένης λέξης και ένα από τα πρώτα πράγματα που έκανα ήταν να την αναζητήσω.
" ΒΑΡΙΑΝΤΑ " είναι λοιπόν μια ακολουθία κινήσεων στο σκάκι. Κινήσεις, επιλογές πορείας, στρατηγικές που σκοπό έχουν να φέρουν το πολυπόθητο ρουα ματ.
Η συγγραφέας παρομοιάζει με τον πιο γλαφυρό τρόπο τη ζωή μας με μια παρτίδα σκάκι. Μας δείχνει, μεσα από την αληθινή ιστορία ζωής τριών γυναικών, πως οι επιλογές μας καθορίζουν την ίδια μας τη ζωή.
Ευγενία. Ιουλία. Μάρα.
Τρεις γυναίκες εγκλωβισμένες σ' ένα σφιχτό κλοιό της βίας...
Τρεις γυναίκες που ήρθαν αντιμέτωπες με το σκληρό πρόσωπο της ενδοοικογενειακής κακοποίησης...
Τρεις γυναίκες που ταπεινώθηκαν με τον χειρότερο τρόπο...
Τρεις βασίλισσες σε μια παρτίδα σκάκι που τις εξαναγκάζει σε απρόβλεπτες κινήσεις...
✍ " Στη ζωή μου αναγκάστηκα να καταπιώ μεγάλες δόσεις δηλητήριο από άτομα δικά μου, κοντινά, αγαπημένα. Παραταιρες αυτές οι λέξεις, αλήθεια. Δηλητήριο και αγάπη δεν ταιριάζουν, δεν απαντώνται μαζί. "
Κίμωνας. Μάρκος. Ανδρόνικος.
Τρεις κακοποιητικοί σύζυγοι...
Τρεις πετυχημένοι άντρες, αγαπητοί στον περίγυρό τους, που βύθισαν τις γυναίκες τους σε μια απύθμενη άβυσσο...
Τρεις βασιλιάδες που δολοφονούνται με αποτρόπαιο και συμβολικό τρόπο...
Πρόκειται για ματ της τελευταίας στιγμής;
Ποιος κινεί τα νήματα σ' αυτή τη θανάσιμη βαριάντα;
Η αστυνομία καλείται να λύσει τα μακάβρια αυτά εγκλήματα...
Ο δολοφόνος όμως φαντάζει ασύλληπτος...
Πρόκειται για το τέλειο έγκλημα ή μήπως όλα έχουν τη λύση τους;
Τα θύματα μετατρέπονται σε θύτες ή μήπως συμβαίνει το αντίθετο;
Η " ΒΑΡΙΑΝΤΑ " είναι ένα συγκλονιστικό κοινωνικό - αστυνομικό μυθιστόρημα που είμαι σίγουρη πως θα σας καθηλώσει!
Τρομερά επίκαιρο -με όλες τις περιπτώσεις κακοποίησης και γυναικοκτονιων που έχουν έρθει στο φως της δημοσιότητας- δεν θα αφήσει κανέναν αναγνώστη ασυγκίνητο!
Η Ευγενία, η Ιουλία και η Μάρα έζησαν έναν εφιάλτη.
Υπέμειναν τα πάνδεινα στα χέρια των βασανιστών τους.
Είδαν την αγάπη να μετατρέπεται σε κάτι άλλο, κάτι σκοτεινό.
Γροθιές, προσβολές, απαξίωση, εξευτελισμοί. Αυτή είναι η καθημερινότητά τους.
Ήρθαν αντιμέτωπες με το τέρας του φόβου... Που έκλεψε τη λογική τους...Και παρέλυσαν...
✍ " Οι αγκαλιές εξαφανίζονταν κι έδιναν τη θέση τους σε μια άλλη δίνη, επώδυνη, όπου τα χέρια δε χάιδευαν, τα χείλη δε φιλούσαν, οι ματιές εξαπέλυαν βροντές αντί για πάθος και στο σώμα ακροβατούσαν λύκοι με δόντια σουβλερα. "
✍ " Γιατί με χτυπούσε ξανά; Κι εγώ γιατί του το επέτρεπα; Πού ήταν το μεγάλο, το τεράστιο λάθος μου; Τι κάνουν σε αυτές τις περιπτώσεις; Πώς επιβιώνω μετά από αυτό; Θα επιβιώσω; "
Γιατι μια γυναίκα σιωπά;
Γιατί δέχεται ξανά και ξανά την κακοποιητική συμπεριφορά του συντρόφου της;
Γιατί δεν τρέπεται σε φυγή;
Πολλά τα ερωτήματα που κατακλύζουν τη σκέψη.
Πολλές και οι απαντήσεις...
Ποια απ' όλες ισχύει;
Φόβος για τον κοινωνικό στιγματισμό;
Ανασφάλεια;
Χαμηλή αυτοεκτίμηση;
Ψυχολογικος θάνατος;
Η λίστα είναι δυστυχώς μεγάλη...
✍ " Καμια φορά, οι συγκυρίες ή οι συμπτώσεις στον καμβά της ζωής είναι σε θέση να επιφέρουν την πιο ευφάνταστη διαφυγή. Συνήθως το προφανές βρίσκεται καθισμένο αναπαυτικά σε εμφανές σημείο, το οποίο ο νους αδυνατεί να δει καθαρά, θολωμένο από την απλότητά του. "
✍ " Πολλές φορές βλέπουμε, όμως η συνήθεια ή τα αισθήματά μας δε μας επιτρέπουν να παραδεχτούμε την αλήθεια. "
Και ποιοι είναι οι λόγοι που ωθούν έναν άντρα στη βία;
Η ζήλεια;
Το αίσθημα της παραμέλησης;
Η ανάγκη για επιβολή;
Η ανάγκη για εξουσία;
Η κτητικότητα;
Ο φόβος της εγκατάλειψης;
Τι είναι αυτό που οδηγεί τα χέρια αυτών των αντρών που χτυπούν τις γυναίκες τους;
Πώς είναι δυνατόν οι μελανιές να μετατρέπονται σε παράσημα ανδρείας;
Κι εδώ η λίστα είναι ατέρμονη...
Η Ευγενία, η Ιουλία και η Μάρα πήραν την απόφαση και κατήγγειλαν τους άντρες τους. Γνωρίστηκαν σ' έναν ξενώνα κακοποιημένων γυναικών. Βρήκαν η μια στο πρόσωπο της άλλης μια αληθινή φίλη, ένα στήριγμα. Δέθηκαν με ένα αόρατο νήμα.
Και προσπάθησαν να σταθούν στα πόδια τους. Κι ας έχασαν τόσα πολλά... Πρέπει πάσι θυσία να βγουν νικήτριες στην παρτίδα της ζωής τους...
✍ " Φοβόταν. Ως εδώ όμως. Δε θα γυρνούσε πίσω. Θα έχτιζε από την αρχή τον εαυτό της, το σώμα της, τι σχήμα της, τη ζωή της. "
Οι αποτρόπαιες δολοφονίες των συζύγων τους έρχονται να τις αναστατώσουν...
Τα σενάρια θανάτου που έκαναν παίρνουν σάρκα και οστά...
Ποιος κρύβεται πίσω από αυτά τα εγκλήματα;
Η υπόθεση μοιάζει με μπερδεμένο κουβάρι. Και η αλήθεια κρέμεται από μια λεπτή κλωστή.
Θα έρθει στο φως ή η κλωστή θα σπάσει προτού αποκαλυφθεί ο ένοχος;
Η Νατάσσα Καραμανλή αγγίζει ένα πολύ ευαίσθητο κοινωνικό θέμα με σκοπό να αφυπνίσει τον αναγνώστη.
Να του δείξει πως πρέπει να αφουγκράζεται τις λεπτές διαφοροποιήσεις στην συμπεριφορά των ανθρώπων γύρω του. Να μην εφησυχάζει. Να είναι έτοιμος να βοηθήσει όταν χρειαστεί για να προλάβει να σώσει μια ζωή.
Η συγγραφέας δείχνει πως η αγάπη θα πρέπει να φωτίζει το μονοπάτι της ζωής μας. Η αγάπη που είναι φως. Η αγάπη που δεν κρύβει καμιά σκιά, που δεν προκαλεί πόνο...
Σε μια κοινωνία με επίκεντρο την ισότητα, την αλληλεγγύη, τις αρχές της δικαιοσύνης δεν έχει θέση η κακοποίηση, η ενδοοικογενειακή βία. Αυτό πρέπει να το καταλάβουν καλά όλοι!
" ΒΑΡΙΑΝΤΑ "
Ένα βιβλίο γροθιά στο στομάχι, που μας θυμίζει πως στη ζωή είναι όλα ρευστά. Μεγαλείο μαζί και κατάρα...
Ηρωίδες πέρα για πέρα αληθινές, καθώς κάθε ιστορία κακοποίησης που θα διαβάσετε έχει συμβεί.
Πρόσωπα βγαλμένα από τις αρχαίες τραγωδίες που παλεύουν με όσες δυνάμεις έχουν για την πολυπόθητη λύτρωση.
Ένα καθηλωτικό βιβλίο, αφιερωμένο σε όλες τις γυναίκες που πέρασαν μέσα από τη φωτιά και κατάφεραν να "αναστηθούν " αυτούσιες, σίγουρα όχι αλώβητες, μα σοφότερες...
✍ " Καμιά μόνη. Δεν είμαστε μόνες. Η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός. Ας μην αφήνουμε τις πληγές να κακοφορμίζουν..."
Ένα συγκλονιστικό βιβλίο που περιμένει να το ανακαλύψετε!
Μην το προσπεράσετε!
Πολλά συγχαρητήρια στην συγγραφέα!
ΝΑΤΑΣΣΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ
📚 Η άποψή μου 📚
" ΒΑΡΙΑΝΤΑ " . Αυτός είναι ο τίτλος του νέου μυθιστορήματος της Νατάσσας Καραμανλή που κυκλοφόρησε πρόσφατα από το καινούριο εκδοτικό της " σπίτι " -τις εκδόσεις Ψυχογιός.
Ένα βιβλίο που κερδίζει τον αναγνώστη από την πρώτη ματιά! Φτάνει μόνο να διαβάσει το οπισθόφυλλο και να θαυμάσει το υπέροχο εξώφυλλό του.
Έπειτα, δέσμιος και των δύο, είναι έτοιμος να χαθεί στις σελίδες του.
Ομολογώ πως αγνοούσα τι σημασία της συγκεκριμένης λέξης και ένα από τα πρώτα πράγματα που έκανα ήταν να την αναζητήσω.
" ΒΑΡΙΑΝΤΑ " είναι λοιπόν μια ακολουθία κινήσεων στο σκάκι. Κινήσεις, επιλογές πορείας, στρατηγικές που σκοπό έχουν να φέρουν το πολυπόθητο ρουα ματ.
Η συγγραφέας παρομοιάζει με τον πιο γλαφυρό τρόπο τη ζωή μας με μια παρτίδα σκάκι. Μας δείχνει, μεσα από την αληθινή ιστορία ζωής τριών γυναικών, πως οι επιλογές μας καθορίζουν την ίδια μας τη ζωή.
Ευγενία. Ιουλία. Μάρα.
Τρεις γυναίκες εγκλωβισμένες σ' ένα σφιχτό κλοιό της βίας...
Τρεις γυναίκες που ήρθαν αντιμέτωπες με το σκληρό πρόσωπο της ενδοοικογενειακής κακοποίησης...
Τρεις γυναίκες που ταπεινώθηκαν με τον χειρότερο τρόπο...
Τρεις βασίλισσες σε μια παρτίδα σκάκι που τις εξαναγκάζει σε απρόβλεπτες κινήσεις...
✍ " Στη ζωή μου αναγκάστηκα να καταπιώ μεγάλες δόσεις δηλητήριο από άτομα δικά μου, κοντινά, αγαπημένα. Παραταιρες αυτές οι λέξεις, αλήθεια. Δηλητήριο και αγάπη δεν ταιριάζουν, δεν απαντώνται μαζί. "
Κίμωνας. Μάρκος. Ανδρόνικος.
Τρεις κακοποιητικοί σύζυγοι...
Τρεις πετυχημένοι άντρες, αγαπητοί στον περίγυρό τους, που βύθισαν τις γυναίκες τους σε μια απύθμενη άβυσσο...
Τρεις βασιλιάδες που δολοφονούνται με αποτρόπαιο και συμβολικό τρόπο...
Πρόκειται για ματ της τελευταίας στιγμής;
Ποιος κινεί τα νήματα σ' αυτή τη θανάσιμη βαριάντα;
Η αστυνομία καλείται να λύσει τα μακάβρια αυτά εγκλήματα...
Ο δολοφόνος όμως φαντάζει ασύλληπτος...
Πρόκειται για το τέλειο έγκλημα ή μήπως όλα έχουν τη λύση τους;
Τα θύματα μετατρέπονται σε θύτες ή μήπως συμβαίνει το αντίθετο;
Η " ΒΑΡΙΑΝΤΑ " είναι ένα συγκλονιστικό κοινωνικό - αστυνομικό μυθιστόρημα που είμαι σίγουρη πως θα σας καθηλώσει!
Τρομερά επίκαιρο -με όλες τις περιπτώσεις κακοποίησης και γυναικοκτονιων που έχουν έρθει στο φως της δημοσιότητας- δεν θα αφήσει κανέναν αναγνώστη ασυγκίνητο!
Η Ευγενία, η Ιουλία και η Μάρα έζησαν έναν εφιάλτη.
Υπέμειναν τα πάνδεινα στα χέρια των βασανιστών τους.
Είδαν την αγάπη να μετατρέπεται σε κάτι άλλο, κάτι σκοτεινό.
Γροθιές, προσβολές, απαξίωση, εξευτελισμοί. Αυτή είναι η καθημερινότητά τους.
Ήρθαν αντιμέτωπες με το τέρας του φόβου... Που έκλεψε τη λογική τους...Και παρέλυσαν...
✍ " Οι αγκαλιές εξαφανίζονταν κι έδιναν τη θέση τους σε μια άλλη δίνη, επώδυνη, όπου τα χέρια δε χάιδευαν, τα χείλη δε φιλούσαν, οι ματιές εξαπέλυαν βροντές αντί για πάθος και στο σώμα ακροβατούσαν λύκοι με δόντια σουβλερα. "
✍ " Γιατί με χτυπούσε ξανά; Κι εγώ γιατί του το επέτρεπα; Πού ήταν το μεγάλο, το τεράστιο λάθος μου; Τι κάνουν σε αυτές τις περιπτώσεις; Πώς επιβιώνω μετά από αυτό; Θα επιβιώσω; "
Γιατι μια γυναίκα σιωπά;
Γιατί δέχεται ξανά και ξανά την κακοποιητική συμπεριφορά του συντρόφου της;
Γιατί δεν τρέπεται σε φυγή;
Πολλά τα ερωτήματα που κατακλύζουν τη σκέψη.
Πολλές και οι απαντήσεις...
Ποια απ' όλες ισχύει;
Φόβος για τον κοινωνικό στιγματισμό;
Ανασφάλεια;
Χαμηλή αυτοεκτίμηση;
Ψυχολογικος θάνατος;
Η λίστα είναι δυστυχώς μεγάλη...
✍ " Καμια φορά, οι συγκυρίες ή οι συμπτώσεις στον καμβά της ζωής είναι σε θέση να επιφέρουν την πιο ευφάνταστη διαφυγή. Συνήθως το προφανές βρίσκεται καθισμένο αναπαυτικά σε εμφανές σημείο, το οποίο ο νους αδυνατεί να δει καθαρά, θολωμένο από την απλότητά του. "
✍ " Πολλές φορές βλέπουμε, όμως η συνήθεια ή τα αισθήματά μας δε μας επιτρέπουν να παραδεχτούμε την αλήθεια. "
Και ποιοι είναι οι λόγοι που ωθούν έναν άντρα στη βία;
Η ζήλεια;
Το αίσθημα της παραμέλησης;
Η ανάγκη για επιβολή;
Η ανάγκη για εξουσία;
Η κτητικότητα;
Ο φόβος της εγκατάλειψης;
Τι είναι αυτό που οδηγεί τα χέρια αυτών των αντρών που χτυπούν τις γυναίκες τους;
Πώς είναι δυνατόν οι μελανιές να μετατρέπονται σε παράσημα ανδρείας;
Κι εδώ η λίστα είναι ατέρμονη...
Η Ευγενία, η Ιουλία και η Μάρα πήραν την απόφαση και κατήγγειλαν τους άντρες τους. Γνωρίστηκαν σ' έναν ξενώνα κακοποιημένων γυναικών. Βρήκαν η μια στο πρόσωπο της άλλης μια αληθινή φίλη, ένα στήριγμα. Δέθηκαν με ένα αόρατο νήμα.
Και προσπάθησαν να σταθούν στα πόδια τους. Κι ας έχασαν τόσα πολλά... Πρέπει πάσι θυσία να βγουν νικήτριες στην παρτίδα της ζωής τους...
✍ " Φοβόταν. Ως εδώ όμως. Δε θα γυρνούσε πίσω. Θα έχτιζε από την αρχή τον εαυτό της, το σώμα της, τι σχήμα της, τη ζωή της. "
Οι αποτρόπαιες δολοφονίες των συζύγων τους έρχονται να τις αναστατώσουν...
Τα σενάρια θανάτου που έκαναν παίρνουν σάρκα και οστά...
Ποιος κρύβεται πίσω από αυτά τα εγκλήματα;
Η υπόθεση μοιάζει με μπερδεμένο κουβάρι. Και η αλήθεια κρέμεται από μια λεπτή κλωστή.
Θα έρθει στο φως ή η κλωστή θα σπάσει προτού αποκαλυφθεί ο ένοχος;
Η Νατάσσα Καραμανλή αγγίζει ένα πολύ ευαίσθητο κοινωνικό θέμα με σκοπό να αφυπνίσει τον αναγνώστη.
Να του δείξει πως πρέπει να αφουγκράζεται τις λεπτές διαφοροποιήσεις στην συμπεριφορά των ανθρώπων γύρω του. Να μην εφησυχάζει. Να είναι έτοιμος να βοηθήσει όταν χρειαστεί για να προλάβει να σώσει μια ζωή.
Η συγγραφέας δείχνει πως η αγάπη θα πρέπει να φωτίζει το μονοπάτι της ζωής μας. Η αγάπη που είναι φως. Η αγάπη που δεν κρύβει καμιά σκιά, που δεν προκαλεί πόνο...
Σε μια κοινωνία με επίκεντρο την ισότητα, την αλληλεγγύη, τις αρχές της δικαιοσύνης δεν έχει θέση η κακοποίηση, η ενδοοικογενειακή βία. Αυτό πρέπει να το καταλάβουν καλά όλοι!
" ΒΑΡΙΑΝΤΑ "
Ένα βιβλίο γροθιά στο στομάχι, που μας θυμίζει πως στη ζωή είναι όλα ρευστά. Μεγαλείο μαζί και κατάρα...
Ηρωίδες πέρα για πέρα αληθινές, καθώς κάθε ιστορία κακοποίησης που θα διαβάσετε έχει συμβεί.
Πρόσωπα βγαλμένα από τις αρχαίες τραγωδίες που παλεύουν με όσες δυνάμεις έχουν για την πολυπόθητη λύτρωση.
Ένα καθηλωτικό βιβλίο, αφιερωμένο σε όλες τις γυναίκες που πέρασαν μέσα από τη φωτιά και κατάφεραν να "αναστηθούν " αυτούσιες, σίγουρα όχι αλώβητες, μα σοφότερες...
✍ " Καμιά μόνη. Δεν είμαστε μόνες. Η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός. Ας μην αφήνουμε τις πληγές να κακοφορμίζουν..."
Ένα συγκλονιστικό βιβλίο που περιμένει να το ανακαλύψετε!
Μην το προσπεράσετε!
Πολλά συγχαρητήρια στην συγγραφέα!
Read
April 30, 2022ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ. ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΕΣ. Η ΣΙΩΠΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΥΣΟΣ. ΑΣ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΛΗΓΕΣ ΝΑ ΚΑΚΟΦΟΡΜΙΖΟΥΝ…
Οι τελευταίες λέξεις που διάβασα πριν κλείσω το βιβλίο και ένα περίεργο αίσθημα οργής με έκανε να νιώσω ένα σφίξιμο στο στομάχι. Είμαι από τους αναγνώστες που μπορώ να διαβάσω τα πάντα και να αντέξω. Όμως είμαι από τους αναγνώστες που επηρεάζονται από την ανάγνωση ενός βιβλίου. Η ‘’Βαριάντα΄΄ είναι ένα βιβλίο αληθινό όσον αφορά το κοινωνικό του θέμα. Είναι ένα βιβλίο που δεν φοβάται να αποκαλύψει πως έχουν τα πράγματα μέσα σε μία οικογένεια που η γυναίκα δέχεται ενδοοικογενειακή βία από τον άντρα… τον ΙΣΧΥΡΟ σωματικά αλλά σίγουρα όχι πνευματικά για να κάνει όλα αυτά που σαν εφτασφράγιστο μυστικό κρατούν τα γυναικεία στόματα λόγω.... φόβου, ντροπής και όχι μόνο. Ναι είναι αληθινό βιβλίο και δεν χαϊδεύει κανέναν και καμία αλλά λέει τα πράγματα ακριβώς όπως είναι.
ΤΟ ΣΚΑΚΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
Βία λεκτική, σωματική, σεξουαλική, οικονομική ανεξαρτήτου μορφωτικού επιπέδου συμπληρώνω…..
Η ανάγνωση μου ξεκίνησε δυναμικά και βούτηξα μέσα στις ανθρώπινες ακαθαρσίες. Άρχισα να θυμώνω με το συγκεκριμένο αντιπροσωπευτικό δείγμα του ανδρικού φύλου. Του δείγματος που πιστεύει ότι αν σηκώσει το χέρι του και χτυπήσει θα επιφέρει και τον σκασμό, ΝΑΙ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩ αυτή την λέξη σκασμός, που προκάλεσε το θύμα βεβαίως βεβαίως αν ρωτήσεις τον Θύτη.
Αναρωτιόμουν πως είναι δυνατόν κάποιος να χτυπάει με λύσσα ένα γυναικείο κορμί, ένα κορμί που αγάπησε, που αγκάλιασε, που φίλησε; Υπάρχει, φυσικά και υπάρχει για αυτό και τα διαβάζουμε στα βιβλία και στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Αυτό που μου κάνει πάντα εντύπωση είναι η έκφραση ‘’είχε στόμα’’ και τον προκάλεσε το οποίο είναι άτυπο, γιατί με την ίδια λογική θα πρέπει να χτυπιόμασταν όλοι καθημερινός μέσα και έξω από την οικογένεια μας.
ΣΤΗ ΖΩΗ, ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΜΕ ΤΟ ΣΚΑΚΙ, ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΜΑΤ
Το βιβλίο δεν το θεωρώ καθόλου σκληρό. Θεωρώ ότι πρέπει να το διαβάσουν οι αναγνώστες για να δουν τις ανθρώπινες συμπεριφορές μέσα από τρεις γυναικείες ιστορίες και να κρίνουν μόνοι τους για το Θύμα αλλά και για τον Θύτη. Επίσης από τα θετικά στοιχεία του βιβλίου είναι ότι η συγγραφέας έχει κάνει εκτεταμένη έρευνα πάνω στο θέμα που καταπιάνεται << στην βία >> σε όποια μορφή και να εμφανίζεται. Το αξιοθαύμαστο είναι ότι δίνει κίνητρο, δύναμη στις γυναίκες να ενεργοποιηθούν για να σπάσουν την σιωπή τους. Δίνει το ερέθισμα οι γυναίκες να βγάλουν μία κραυγή, να κινητοποιηθούν, να καταγγείλουν γεγονότα που μέχρι χθες έτρωγαν αμάσητα, αχώνευτα γιατί δεν είναι μόνες... καμία γυναίκα δεν πρέπει να είναι μόνη σε αυτή την ανθρώπινη κόλαση που αγωνίζεσαι καθημερινά για τα αυτονόητα!
Η γραφή της κυρίας Καραμανλή είναι εξαιρετική, χαρακτηριστική από όλες τις απόψεις και το ανακαλύπτεις με το που ξεφυλλίσεις τις σελίδες του βιβλίου κατευθείαν. Ο στόχος της συγγραφής του συγκεκριμένου βιβλίου είναι επιτυχής και συμβάλει θετικά στην επίτευξή του. ΚΡΑΥΓΗ!! ΜΙΛΗΣΤΕ!!!
Το αστυνομικό μέρος του βιβλίου στηρίζεται στην χαρακτηριστική ‘’ Βαριάντα’’.Ο τίτλος του βιβλίου ‘’Βαριάντα’’ αναφέρεται σε ένα παιχνίδι, όπως είναι και το σκάκι που με συγκεκριμένη ακολουθία κινήσεων καθορίζεται η μελλοντική κατάσταση του παιχνιδιού. Έτσι οι παίχτες παίρνουν την θέση τους και το παιχνίδι ξεκινά... από το σημείο που τρεις γυναίκες βρίσκουν καταφύγιο σε μία δομή φιλοξενίας γυναικών....
Η ροή στο αστυνομικό κομμάτι του βιβλίου είναι γρήγορη και κρατά τον αναγνώστη σε ετοιμότητα. Οι κινήσεις του δολοφόνου είναι υπολογισμένες έτσι ώστε να κινεί τις βασίλισσες του παιχνιδιού για να γίνει το πολυπόθητο ματ. Στο τέλος όμως το πρόσωπο που κρύβεται πίσω από τα θύματα μου έκανε εντύπωση για το κίνητρό του. Απόρησα γιατί τα στοιχεία που μας έδωσε η συγγραφέας δεν αναδιπλώνονται κατά την ανάγνωση παρά μόνο στο τέλος. Στο τέλος σκέφτεσαι τις κινήσεις του και τους λόγους που τον οδήγησαν να μετατραπεί σε Θύτης, γιατί πρώτος ένιωσε θύμα των συναισθημάτων του. Σε αυτό το σημείο κρατάω λίγο τις επιφυλάξεις μου γιατί ένιωσα αναγνωστικά λίγο παράξενα!!
Κλείνοντας θα ήθελα να πω στηριζόμενη στο βιβλίο, αγαπητοί μου αναγνώστες ότι η αγάπη δεν ταιριάζει με τον φόβο και τον πόνο είτε είναι σωματικός, είτε είναι ψυχικός! Η αγάπη λυτρώνει και σε κάνει καλύτερο άνθρωπο. Ότι σας πονάει, σας χαλάει απλά σταματήστε το αν δεν φτιάχνει όσο και να προσπαθήσετε...
Οι τελευταίες λέξεις που διάβασα πριν κλείσω το βιβλίο και ένα περίεργο αίσθημα οργής με έκανε να νιώσω ένα σφίξιμο στο στομάχι. Είμαι από τους αναγνώστες που μπορώ να διαβάσω τα πάντα και να αντέξω. Όμως είμαι από τους αναγνώστες που επηρεάζονται από την ανάγνωση ενός βιβλίου. Η ‘’Βαριάντα΄΄ είναι ένα βιβλίο αληθινό όσον αφορά το κοινωνικό του θέμα. Είναι ένα βιβλίο που δεν φοβάται να αποκαλύψει πως έχουν τα πράγματα μέσα σε μία οικογένεια που η γυναίκα δέχεται ενδοοικογενειακή βία από τον άντρα… τον ΙΣΧΥΡΟ σωματικά αλλά σίγουρα όχι πνευματικά για να κάνει όλα αυτά που σαν εφτασφράγιστο μυστικό κρατούν τα γυναικεία στόματα λόγω.... φόβου, ντροπής και όχι μόνο. Ναι είναι αληθινό βιβλίο και δεν χαϊδεύει κανέναν και καμία αλλά λέει τα πράγματα ακριβώς όπως είναι.
ΤΟ ΣΚΑΚΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
Βία λεκτική, σωματική, σεξουαλική, οικονομική ανεξαρτήτου μορφωτικού επιπέδου συμπληρώνω…..
Η ανάγνωση μου ξεκίνησε δυναμικά και βούτηξα μέσα στις ανθρώπινες ακαθαρσίες. Άρχισα να θυμώνω με το συγκεκριμένο αντιπροσωπευτικό δείγμα του ανδρικού φύλου. Του δείγματος που πιστεύει ότι αν σηκώσει το χέρι του και χτυπήσει θα επιφέρει και τον σκασμό, ΝΑΙ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩ αυτή την λέξη σκασμός, που προκάλεσε το θύμα βεβαίως βεβαίως αν ρωτήσεις τον Θύτη.
Αναρωτιόμουν πως είναι δυνατόν κάποιος να χτυπάει με λύσσα ένα γυναικείο κορμί, ένα κορμί που αγάπησε, που αγκάλιασε, που φίλησε; Υπάρχει, φυσικά και υπάρχει για αυτό και τα διαβάζουμε στα βιβλία και στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Αυτό που μου κάνει πάντα εντύπωση είναι η έκφραση ‘’είχε στόμα’’ και τον προκάλεσε το οποίο είναι άτυπο, γιατί με την ίδια λογική θα πρέπει να χτυπιόμασταν όλοι καθημερινός μέσα και έξω από την οικογένεια μας.
ΣΤΗ ΖΩΗ, ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΜΕ ΤΟ ΣΚΑΚΙ, ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΜΑΤ
Το βιβλίο δεν το θεωρώ καθόλου σκληρό. Θεωρώ ότι πρέπει να το διαβάσουν οι αναγνώστες για να δουν τις ανθρώπινες συμπεριφορές μέσα από τρεις γυναικείες ιστορίες και να κρίνουν μόνοι τους για το Θύμα αλλά και για τον Θύτη. Επίσης από τα θετικά στοιχεία του βιβλίου είναι ότι η συγγραφέας έχει κάνει εκτεταμένη έρευνα πάνω στο θέμα που καταπιάνεται << στην βία >> σε όποια μορφή και να εμφανίζεται. Το αξιοθαύμαστο είναι ότι δίνει κίνητρο, δύναμη στις γυναίκες να ενεργοποιηθούν για να σπάσουν την σιωπή τους. Δίνει το ερέθισμα οι γυναίκες να βγάλουν μία κραυγή, να κινητοποιηθούν, να καταγγείλουν γεγονότα που μέχρι χθες έτρωγαν αμάσητα, αχώνευτα γιατί δεν είναι μόνες... καμία γυναίκα δεν πρέπει να είναι μόνη σε αυτή την ανθρώπινη κόλαση που αγωνίζεσαι καθημερινά για τα αυτονόητα!
Η γραφή της κυρίας Καραμανλή είναι εξαιρετική, χαρακτηριστική από όλες τις απόψεις και το ανακαλύπτεις με το που ξεφυλλίσεις τις σελίδες του βιβλίου κατευθείαν. Ο στόχος της συγγραφής του συγκεκριμένου βιβλίου είναι επιτυχής και συμβάλει θετικά στην επίτευξή του. ΚΡΑΥΓΗ!! ΜΙΛΗΣΤΕ!!!
Το αστυνομικό μέρος του βιβλίου στηρίζεται στην χαρακτηριστική ‘’ Βαριάντα’’.Ο τίτλος του βιβλίου ‘’Βαριάντα’’ αναφέρεται σε ένα παιχνίδι, όπως είναι και το σκάκι που με συγκεκριμένη ακολουθία κινήσεων καθορίζεται η μελλοντική κατάσταση του παιχνιδιού. Έτσι οι παίχτες παίρνουν την θέση τους και το παιχνίδι ξεκινά... από το σημείο που τρεις γυναίκες βρίσκουν καταφύγιο σε μία δομή φιλοξενίας γυναικών....
Η ροή στο αστυνομικό κομμάτι του βιβλίου είναι γρήγορη και κρατά τον αναγνώστη σε ετοιμότητα. Οι κινήσεις του δολοφόνου είναι υπολογισμένες έτσι ώστε να κινεί τις βασίλισσες του παιχνιδιού για να γίνει το πολυπόθητο ματ. Στο τέλος όμως το πρόσωπο που κρύβεται πίσω από τα θύματα μου έκανε εντύπωση για το κίνητρό του. Απόρησα γιατί τα στοιχεία που μας έδωσε η συγγραφέας δεν αναδιπλώνονται κατά την ανάγνωση παρά μόνο στο τέλος. Στο τέλος σκέφτεσαι τις κινήσεις του και τους λόγους που τον οδήγησαν να μετατραπεί σε Θύτης, γιατί πρώτος ένιωσε θύμα των συναισθημάτων του. Σε αυτό το σημείο κρατάω λίγο τις επιφυλάξεις μου γιατί ένιωσα αναγνωστικά λίγο παράξενα!!
Κλείνοντας θα ήθελα να πω στηριζόμενη στο βιβλίο, αγαπητοί μου αναγνώστες ότι η αγάπη δεν ταιριάζει με τον φόβο και τον πόνο είτε είναι σωματικός, είτε είναι ψυχικός! Η αγάπη λυτρώνει και σε κάνει καλύτερο άνθρωπο. Ότι σας πονάει, σας χαλάει απλά σταματήστε το αν δεν φτιάχνει όσο και να προσπαθήσετε...
April 17, 2024
Σκληρό!
Δυνατό!
Αληθινό!
Πολύ έξυπνη η χρήση των σκακιστικών όρων, φούστα-μπλούζα με το είδος της ιστορίας.
Καμία υπερβολή στις περιγραφές, βαθιά ανάλυση όλων των χαρακτήρων.
Δεν ξέρω τι θα μπορούσε να γράψει κάποιος όταν πρόκειται για ιστορία βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, ειδικά αναφορικά με τον ανθρώπινο πόνο.
Αν και υπάρχουν αρκετοί γύρω μας που αμφισβητούν τα τρομακτικά νούμερα της έμφυλης ενδοοικογενειακής βίας είναι γεγονός που καθημερινά πέφτει στην αντίληψή μας.
Είναι πολλά τα κακώς κείμενα της κοινωνίας και όταν βρίσκονται άνθρωποι να επικοινωνήσουν μέσα από τα βιβλία τους αυτές τις ιστορίες μόνο καλό μπορούν να κάνουν.
Εγώ γλίτωσα !
Δυνατό!
Αληθινό!
Πολύ έξυπνη η χρήση των σκακιστικών όρων, φούστα-μπλούζα με το είδος της ιστορίας.
Καμία υπερβολή στις περιγραφές, βαθιά ανάλυση όλων των χαρακτήρων.
Δεν ξέρω τι θα μπορούσε να γράψει κάποιος όταν πρόκειται για ιστορία βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, ειδικά αναφορικά με τον ανθρώπινο πόνο.
Αν και υπάρχουν αρκετοί γύρω μας που αμφισβητούν τα τρομακτικά νούμερα της έμφυλης ενδοοικογενειακής βίας είναι γεγονός που καθημερινά πέφτει στην αντίληψή μας.
Είναι πολλά τα κακώς κείμενα της κοινωνίας και όταν βρίσκονται άνθρωποι να επικοινωνήσουν μέσα από τα βιβλία τους αυτές τις ιστορίες μόνο καλό μπορούν να κάνουν.
Εγώ γλίτωσα !
August 11, 2023
Προσπάθεια να αποδοθούν οι ιστορίες 3 γυναικών οι οποίες έχουν υποστεί κακοποίηση.
Γραφή με φράσεις όπως "ο πόνος κερνούσε μικρές σφυριές παντού ..." μάλλον δεν είναι του γούστου μου.
Κρατάω την εισαγωγική φράση ιταλικής παροιμίας : μετά το παιχνίδι, ο βασιλιάς και το πιόνι μπαίνουν στο ίδιο κουτί".
Γραφή με φράσεις όπως "ο πόνος κερνούσε μικρές σφυριές παντού ..." μάλλον δεν είναι του γούστου μου.
Κρατάω την εισαγωγική φράση ιταλικής παροιμίας : μετά το παιχνίδι, ο βασιλιάς και το πιόνι μπαίνουν στο ίδιο κουτί".
Displaying 1 - 11 of 11 reviews