"Etyka" Konstantego Stanisławskiego nie jest ani etyką ogólną, opartą na uniwersalnych teoriach etycznych, ani systematyczną etyką szczegółową, formułującą konkretne zasady kodeksu postępowania. Jest raczej garścią luźnych osobistych uwag, wypływających z własnego doświadczenia i idei teatru. Teatr dla Stanisławskiego jest świątynią (...) W tę przestrzeń teatru-świątyni wpisuje Stanisławski etykę aktora. Można określić ja mianem etyki wzorców, świadectwa i etyki szacunku. (z Przedmowy)