't Is ook maar doodgaan: Een Vlaamse familiesaga in de lange twintigste eeuw

by Jan A. Aertsen

Bij elk van haar kinderen dat stierf, herinnert ze zich nog de kleur van het licht dat door het raam op het westen viel op het moment dat de dood binnensloop, steevast op kousenvoeten door de achterdeur.

Kempenaar en voormalig hoofd van Vredeseilanden Jan Aertsen besloot na de dood van zijn vader in 2014 om zoveel mogelijk verhalen uit het leven van zijn pionierende boerenfamilie van de vergetelheid te redden. Hij sprak met getuigen en achterblijvers, las historische werken, wroette in archieven en in zijn eigen geheugen.

Samen vormen deze puzzelstukken een bont familieportret van durvers en doeners, van dromers en piekeraars. Maar het boek werd meer, het werd een beeld van Vlaanderen in de uitgerekte 20ste eeuw, van zijn boeren en notarissen, zijn oorlogen en zijn kerken, zijn burgemeesters en zijn kleine mensen. En op het einde bleek dat er heel veel werd doodgegaan in al die verhalen, te veel soms.

Met behulp van zijn heel eigen levendige stijl, die moeiteloos van bruut naar teder schakelt, maakte de auteur van de feiten en verhalen een familiesaga, geschreven met liefde voor de geportretteerden, liefde ook voor een dorp in een voorbije tijd, maar zonder enig vals sentiment. Wie eerlijk schrijft mag niemand ontzien, ook zichzelve niet.

256 pages, Paperback

First published January 18, 2022

Reviews

[Tineke Aertsen · Rating 5 out of 5]

Spannende en ontroerende verhalen over onze grootouders, geschreven in een onevenaarbare taal. Ja wat een taal! Genoten van elke zin, elk Kempisch woord, elke uitdrukking, uitspraak en metafoor.

[Jelle Goossens · Rating 5 out of 5]

Biased, want van 'mijn' voormalige directeur. En toch. Een voor de hand liggend, maar toch zo ongekend verhaal, schitterend verteld. Straf.

[Christoph Dael · Rating 5 out of 5]

Boek over (agrarisch) entrepreneurschap in de Noorderkempen. Zo'n mensen maken ze niet meer! Welnu, dan is het heel schoon dat er toch minstens boeken worden geschreven over dat soort mensen. Mooi boek over hoe om te gaan met gigantische veranderingen, het benutten van opportuniteiten en het dorp dat het dorp blijft, maar ook weer niet.

[Aertsen Daniels]

Vlot geschreven.
Ontroering met een vleugje humor.

[Berten · Rating 5 out of 5]

Een meeslepend vertelde familiegeschiedenis die je meeneemt naar de prachtige Vlaamse Noorderkempen tegen de achtergrond van de grote gebeurtenissen van de 20ste eeuw.

[Danny Jacobs · Rating 5 out of 5]

Vandaag de ganse zondag < ‘t is ook maar doodgaan’, een Vlaamse familiesaga in de lange 20ste eeuw > van Jan Aertsen uitgelezen. Een absolute aanrader overigens. Het lezen ging gepaard met tientallen flash backs. Ik leerde Jan kennen in 1989. Hij was twee jaar de eerste directeur in mijn prille loopbaan die begon bij Coopibo. Midden jaren ‘90 kon ik als bestuurder ook de fusie met Vredeseilanden nog mogelijk maken. Jan en vooral ook zijn collega Rob Adriaensens hebben me richting een (bijna loopbaanvol) engagement richting de ngo-wereld gestuwd.
Intussen is Jan in zijn 72ste levensjaar en voleindigde zijn familiegeschiedenis waar hij jarenlang aan gewerkt heeft. Hij besloot na de dood van zijn vader in 2014 om zoveel mogelijk verhalen uit het leven van zijn pionierende boerenfamilie van de vergetelheid te redden. Hij sprak met getuigen en achterblijvers, las historische werken, wroette in archieven en in zijn eigen geheugen. Samen vormen deze puzzelstukken een bont familieportret van durvers en doeners, van dromers en piekeraars. Maar het boek werd meer, het werd een beeld van Vlaanderen in de uitgerekte 20ste eeuw, van zijn boeren en notarissen, zijn oorlogen en zijn kerken, zijn burgemeesters en zijn kleine mensen. En op het einde bleek dat er heel veel werd doodgegaan in al die verhalen, te veel soms. En erg sterk… Jan schrijft ook het hoofdstuk van zijn eigen leven in dit grotere verhaal. Open en kwetsbaar.

[Stefanie Tilburgs · Rating 3 out of 5]

Ik vond het begin interessant, maar de laatste delen konden me minder boeien. Deze horen niet echt bij het verhaal en ik zie de toegevoegde waarde niet.

[Dymphi · Rating 5 out of 5]

Prachtverhaal! Ook enorm leuk om straten, buurten en namen te herkennen van je eigen dorp, uit een tijdsperiode waar je eigenlijk bitter weinig over weet. Heel leuk geschreven, het boek leest echt als een sneltrein.

[Sofie C. · Rating 4 out of 5]

Mooi stukje Vlaamse geschiedenis. Erg herkenbare verhalen voor al wie uit een boerenfamilie afstamt, uit of buiten de Kempen. Humor en emotie, zeker als er gekende personages opduiken.

[Mieke · Rating 4 out of 5]

Fijn verhaal
Vlotte schrijfstijl