Aπό τις αστραφτερές αίθουσες των Bερσαλιών και το «Παρίσι της ελπίδας» στα ματωμένα χώματα της Mικράς Aσίας, από τη Σμύρνη, την Kωνσταντινούπολη, το Eσκί Σεχίρ, το Aφιόν Kαραχισάρ, την Aλμυρά 'Eρημο και τον Σαγγάριο στην άγνωστη Eλλάδα της καθημερινότητας, της ξεγνοιασιάς, του μεροκάματου, της ανέχειας, της ελπίδας. Aπό τα «ωσαννά» και το «ευλογημένος ο ερχόμενος» στην εναγώνια κραυγή «Γιουνανλάρ γκελίορλαρ» (έρχονται οι 'Eλληνες) και από την τελευταία λειτουργία του Xρυσόστομου στην οδοιπορούσα ρωμιοσύνη της προσφυγιάς.
Tο έπος της Mικρασιατικής εκστρατείας και ο ακάνθινος στέφανος των ξεριζωμένων μέχρι τη Nέμεση των ανθρώπων και της ιστορίας. Mε πρωταγωνιστές ματωμένα πιόνια στα δάχτυλα της ειμαρμένης: Βενιζέλος, Αλέξανδρος, Κωνσταντίνος, Γούναρης, Πρωτοπαπαδάκης, Μπαλτατζής, Θεοτόκης, Στράτος, Χατζανέστης, Παρασκευόπουλος, Παπούλας, Πλαστήρας, Πάγκαλος, Χρυσόστομος, Αριστείδης Στεργιάδης κ.ά. 'Eνα βιβλίο που διαβάζεται με κομμένη την ανάσα καθώς τα συγκλονιστικά γεγονότα τρέχουν με κινηματογραφική ταχύτητα. Tι έκαναν οι 'Eλληνες για να θέλουν με τόσο μίσος να πάρουν πίσω το αίμα τους οι Tούρκοι; Tι πραγματικά γινόταν στην παραλία της Σμύρνης εκείνη τη μέρα της φωτιάς και του θανάτου; Kαι τι μάθαιναν για όλα αυτά οι άνθρωποι στην Eλλάδα;
Η έκδοση συμπληρώνεται από σπάνιες φωτογραφίες της Μικρασιατικής Εκστρατείας του Σερραίου φωτογράφου Σεραφείμ Β. Σεραφείμ από το αρχείο του περιοδικού Γιατί.
ΚΡΑΤΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΧΡΟΝΙΚΟΥ 2008
ΝΕΑ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΩΡΗΜΕΝΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ Δακρυσμένη Μικρασία, 1919-1922: Τα χρόνια που συντάραξαν την Ελλάδα.
Το λιμάνι της Σμύρνης ήταν τώρα πλημμυρισμένο από ένα σωρό πολυεθνικά πλεούμενα θωρηκτά, καταδρομικά, αντιτορπιλικά, καΐκια, φορτηγά πλοία, μαούνες, βάρκες και η προκυμαία της, από την Πούντα μέχρι το πριν λίγο ελληνικό διοικητήριο, κατάφορτη από ένα ανέστιο τυραννισμένο πλήθος που ικέτευε τη σωτηρία του...
Ο Βασίλης Τζανακάρης γεννήθηκε στην Πεντάπολη το 1944, αλλά μεγάλωσε και έζησε στην πόλη των Σερρών.
Σπούδασε πολιτικές και οικονομικές επιστήμες στο Α.Π.Θ. και από τα γυμνασιακά του χρόνια ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία. Έχει εκδώσει τρεις εφημερίδες, περισσότερα από είκοσι βιβλία και έχει διοργανώσει πολλές εκθέσεις αρχειακού υλικού. Από το 1975, και για 34 χρόνια, εξέδιδε το μηνιαίο σερραϊκό περιοδικό Γιατί. Υπήρξε από τους πρωτοπόρους στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση, με τα οποία ασχολήθηκε επί σειρά ετών. Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων, του Συνδέσμου Εκδοτών Βορείου Ελλάδος και αντεπιστέλλον μέλος της ΕΣΗΕΜΘ.
Το βιβλίο του Δακρυσμένη Μικρασία τιμήθηκε το 2008 με το Κρατικό Βραβείο Χρονικού-Μαρτυρίας. Κείμενα, μελέτες, ποιήματα και συνεντεύξεις του υπάρχουν δημοσιευμένα σε πολλές εφημερίδες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.
Μια πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη για την Μικρασιατική εκστρατεία και καταστροφή. Ο Τζανακάρης γράφει για τα γεγονότα από το 1919 έως και το 1922. Τι παίχτηκε στο παρασκήνιο, πώς βίωσαν όλα αυτά τα γεγονότα οι Έλληνες της Σμύρνης αλλά και της Αθήνας. Οι Μεγάλες δυνάμεις και ο ρόλος τους. Καλογραμμένο και ευκολοδιάβαστο αν και πολυσέλιδο (963 σελίδες)
Ενδεχομένως φλύαρο κ υπέρμετρα "λυρικό" σε αρκετά σημεία , το βιβλίο αυτό αποτελεί μια ιδιαίτερη κ εξαιρετικά ενδιαφέρουσα προσπάθεια. Παρά το μέγεθός του, διαβάζεται με ευκολία.
χρήσιμη καταγραφή των γεγονότων της περιόδου, όπως τα παρουσίασαν οι εφημερίδες της εποχής, και όπως επέλεξε ο συγγραφέας να τα μεταφέρει, με έμφαση στα "ανθρώπινα". Δίνει ως ένα μόνο βαθμό το feel του 1919-22, με απαλή βενιζελική χροιά
Είναι πολύ ωραίο βιβλίο αλλά σε κάποια σημέια για κάποιον που δεν τον ενδιαφέρει η οικονομία γίνεται λίγο βαρετό αλλά όταν κάποιος περάσει αυτό το σημείο αρχίζει να ξαναποκτά ενδιαφέρον.
Εξαιρετικό στον τρόπο με τον οποίο μεταφέρει το κλίμα και τα πάθη της εποχής που πραγματεύεται. Παρά το μέγεθός του διαβάζεται με ευκολία και δεν κουράζει. Αξίζει και πρέπει να διαβαστεί.
Ένα εξαιρετικό χρονικό της Μικρασιατικής Εκστρατείας και αργότερα Καταστροφής. Μέσα από άρθρα εφημερίδων της εποχής, πρακτικά της βουλής, ημερολόγια, επιστολές και συνεντεύξεις σημαντικών προσωπικοτήτων αλλά και απλών ανθρώπων δίνεται το κλίμα της περιόδου αλλά και τροφή για σκέψη.<<...Είναι η χώρα που έκανε επιστήμη, αυτό που αγαπά να στήνει και να φτύνει, να πιάνει το καλό και να το χάνει...>>......