What do you think?
Rate this book


340 pages, Paperback
First published December 1, 2018
Ελληνική λογοτεχνία του 12ου-18ου αιώνα.
1) Βασίλειος Διγενής Ακρίτης (1102-1140)
2) Τα Πτωχοπροδρομικά Ποιήματα (1142-1164)
3) Αφήγησις Λιβίστρου Και Ροδάμνης (1240-1260)
4) Καταλόγια - Στίχοι περί έρωτος αγάπης (1401-1450)
5) Απόκοπος / Βοσκοπούλα (1519 / 1627)
6) Ρίμες Αγάπης (1480-1580)
Με περηφάνια μπορώ να πω ότι η λογοτεχνία της Κύπρου συμπεριλαμβάνει και μία συλλογή 156 σονέτων γραμμένων στην κυπριακή διάλεκτο της εποχής, και γραμμένα μισό αιώνα τουλάχιστον πριν την γέννηση του Σαίξπηρ, του Άγγλου Βάρδου, που το 1609 έκδωσε τη δική του συλλογή 154 σονέτων.
Για να ακριβολογούμε, αυτή η συλλογή δεν περιέχει μόνο σονέτα στην κυπριακή διάλεκτο αλλά και τερτσίνες μαδριγάλια, strambotti, και Barzelletta ανάμεσα σε άλλα.
Είναι φανερή η επιρροή του Canzoniere του Πετράρχη πάνω δημιούργημα του κύπριου ποιητή. Ο Άγνωστος κύπριος ποιητής διασκεύασε εξάλλου γύρω στα είκοσι σονέτα του Πετράρχη καθώς και αρκετές άλλες διασκευές ιταλών ποιητών του Πετραρχισμού, σύνολο 72/156 ποιήματα που απαρτίζουν την συλλογή.
Τρία ποιήματα μας βοηθούν κατά κάποιον τρόπο να φτιάξουμε την ταυτότητα του ποιητή.
Το ποίημα 1 Διά σημάδι έχω λιόντα για έμβλημα έχω λέοντα δείχνει ότι ο ποιητής ήταν αν όχι αριστοκρατικής καταγωγής, τουλάχιστον εύπορης. Περιγράφει σε αυτό το ποίημα με λεπτομέρεια τον θυρεό της οικογένειας Ζαχαρία που βρίσκεται σε τοιχογραφία στον ναό της Παναγίας της Θεοτόκου στο χωριό Γαλάτα.
Το ποίημα 59 μισεύγω από την Κύπρο εις τα ξένα / αμμ´ έξευρε όπου πάγω, αγγέλισσά μου, / πάντα μ´ εσέν θέλ´ είσταιν η καρδιά μου. δείχνει ότι αναγκάστηκε να φύγει από την Κύπρο.
Το ποίημα 135 Κίτι, ποιον, κοίτην δώσε μου, την κοίτη να κοιτάσω / ωσάν εσέ, παράδεισε των αιστητών των πλάσων δείχνει ότι ιδιαίτερη πατρίδα του ποιητή ήταν το Κίτι, κοντά στην πόλη της Λάρνακας.
Πρώτη πλήρης έκδοση των ποιημάτων έγινε το 1952 από την κύπρια ακαδημαϊκό και ερευνήτρια Θέμις Σιαπκαρά-Πιτσιλλίδου στα γαλλικά και επανεκδόθηκε ελληνικά το 1976.
Η επίσης κύπρια ακαδημαϊκός και ερευνήτρια Έλση Μαθιοπούλου-Τορναρίτου, που υπήρξε μαθήτρια της Πιτσιλλίδου έκανε μια μελέτη πάνω στα ποιήματα η οποία συμπεριλαμβάνεται σε αυτή την έκδοση ως εισαγωγή καθώς και ένα κριτικό σημείωμα από την Ιταλίδα Giovanna Carbonaro υποψήφια διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Κύπρου και την κρητικιά επίκουρη καθηγήτρια του ίδιου πανεπιστημίου Ειρήνη Παπαδάκη.
Με άλλα λόγια το έργο 4 γυναικών κάνει αυτό το σπουδαίο έργο γνωστό στο ευρύτερο κοινό και το εντάσσει μαζί με άλλα «στο κεκτημένο της πνευματικής παρακαταθήκης της Κύπρου».
Δε θέλω να επεκταθώ περισσότερο γι' αυτό θα κλείσω αυτή την κριτική με ένα απόσπασμα από τα ποιήματα.
Εις ποιον σκλερόν βουνάριν,
'ς ποιον δάσος αγριωμένον
να πάγω, Πόθε, να ποβγώ 'ξ αυτόν σου;
Κ' εκείνον το φεγγάριν
που μ' έχει σκλαβωμένον
να μεν θωρώ με τρόμον εδικόσ σου;
[...]
Κάλλιον εν ποθαμμένος
παρά μιτά σου σέναν αγγρισμένος.