تاکنون واژه ی "من ثابت" را شنیده اید؟" من ثابت" یک محور ثابت و حقیقت تغییر ناپذیر است، شخصیت انسان ها وابسته به "من ثابت " آنها است نه جسم و تغییرات دائم آن؛ در واقع یک جنایتکار حتی با گذشت سالیان طولانی و تغییرات ظاهری و جسمی هنوز هم یک جنایتکار است چرااا؟ به دلیل "من ثابت " .
📷 کتاب"من خیلی وقته مرده م " ( هیولا نباید جلوی آینه بره)داستان زندگی مژده است که هر روزصبح همسر و فرزندش را با لبخند از خانه بدرقه می کند اما این لبخند فقط نقابی برای پنهان کردن چهره ی واقعی اوست و در تاریکی شب وقتی همه خوابند حقیقت زجرآور چهره مژده دوباره نمایان می شود و این کابوس دوباره تا صبح همراه اوست. پسری در دریا غرق می شود، زنی در بیابان سوزانده می شود، به دختر بچه ای در جنگل های مازندران تجاوز می شود و پس از دو هفته جسد تکه تکه شده اش پیدا می شود، زنی خود را از قلاب لوستر حلق آویز می کند و مردی زندگی خود را وفق پیدا کردن عامل همه این جنایت ها می کند همه ی این اتفاقات در طول یک دهه مثل تکه های پازل در کنار هم قرار می گیرند تا یک حقیقت وحشتناک آشکار شود.
📷 داستان با یک خودکشی آغاز می شود و با پرش های زمانی متعدد وارد زمان حال، گذشته و آینده می شود و این روند غیر خطی داستان ابتدا سوال های متعددی را در ذهن مخاطب ایجاد می کند و از نیمه ی دوم و با ضرب آهنگ تندی گره گشایی معماها شروع می شود.( به خاطر سپردن بازه های زمانی خیلی مهم است)
📷 "خیانت ، حسادت ، کینه" این سه واژه پتاسیل آن را دارد که آدمی از حقیقت انسانیت خود فاصله گرفته و تبدیل به هیولایی مهارناپذیر شود که قدرت آسیب زدن حتی به عزیزترین آدم های زندگی اش را داشته باشد.
📷تنها ویژگی که در این کتاب شاید باب سلیقه ی هر مخاطبی نباشد توضیحات زیادی از حدی است که نویسنده در موقعیت های مختلف گفته است که در بخش هایی از داستان خارج از حوصله می باشد اما در یک سوم پایانی این توضیحات کمتر می شود.
📷 "من خیلی وقته مرده م" اولین کتابی "ایرانی" بود که در ژانر "جنایی، معمایی" خواندم اگر به این سبک داستان علاقه مند هستید این کتاب پرکشش و هیجان را حتما بخوانید.
هر چند صفحه از این رمان رو که میخوندم جلدش رو نگاه میکردم که مطمئن بشم واقعا یک رمان ایرانیه! "من خیلی وقته مُردم" نه تنها یکی از بهترین رمان های ایرانی معاصر و با اختلافی نجومی برترین تریلر جنایی فارسی زبانه، بلکه براحتی قابلیت رقابت با رمانهای هم ژانرِ خودش در دنیا رو داره و حتی از بسیاری از اونها در رده والاتری قرار میگیره. نحوه روایت غیرخطی منحصربفردی داره و تا آخرین جملات در حال شوک وارد آوردن به مخاطب و گره افکنی و گره گشاییست و این باعث میشه نتونی حتی لحظه ای ازش چشم برداری. اگر نخونیدش قطعا یکی از بهترین و جذابترین رمانهای عمرتون رو از دست دادید. فقط حواستون باشه برای افراد کمتر از سن قانونی (۱۸ سال) و کسانی که روحیه حساسی دارند مناسب نیست. وادیهای ممنوعهای که داستان بهشون وارد میشه، لحن گستاخانه و جسورانه ای که داره و صحنههای خشونتباری که تابحال نمونهش حتی در تریلرهای جنایی خارجی کمتر مشاهده شده باعث این ممنوعیت میشه. بخاطر شور و هیجان زیادم عذر میخوام، اما خیالتون راحت، شما هم این حالت رو هنگام و بعد از خوندن "من خیلی وقته مُردم" تجربه خواهید کرد
واقعا عال بود اگر اسم ها و مناطق برای ایران نیود حتی فکرش هم نمیکردم ایرانی باشه رمان جناییی خیلی خوب اون ی دونه هم بخاطر توضیح زیاد از قیافه ها و مکان ها کم کردم 👌🏻👌🏻