Powrót Orfeja

by Ahsan Ridha Hassan

Powrót Orfeja to opowieść o samotności i lęku, o błądzeniu w gąszczu zaburzeń psychicznych i ostatecznie podjęciu próby wyjścia z tych stanów.


Emil, główny bohater, nie wychodzi z domu, ze światem kontaktuje się tylko telefonicznie i wirtualnie. Jego życiem rządzą agorafobia, silne stany lękowe i depresyjne. Ma nieliczne relacje z ludźmi. Zbieg okoliczności sprawia że Zosia, pracownica call center, nawiązuje z Emilem kontakt. Dochodzi do spotkania Emila i Zosi, ale będzie to jedyne ich spotkanie. Dziewczyna chciała pomóc poznanemu przez telefon mężczyźnie, by zagłuszyć wyrzuty sumienia po porzuceniu innego. Odtąd Emil musi sobie radzić sam.

224 pages, Paperback

First published May 17, 2022

Reviews

[Marika_reads · Rating 4 out of 5]

Emil niedawno rozstał się z dziewczyną, dopadły go stany depresyjne i popadł w agorafobię. Na szczęście pracuje z domu więc może z niego nie wychodzić, a w mieszkaniu żyje w symbiozie z pająkiem Horacym i roślinką Matyldą. Kiedy zaczyna do niego wydzwaniać Zosia pracująca w call center, mężczyzna zawiązuje z nią telefoniczną relację.
Czytajac jej opis po raz pierwszy oczywiście przyszła mi na myśl książka „Moj rok relaksu i odpoczynku”, ale zdecydownie było to złe skojarzenie. Ahsan Ridha Hassan w przeciwieństwie do Ottessy Moshfegh pisze o depresji i stanach lękowych w sposób absolutnie niedołujący, a wrecz przeciwnie zabawny, ale z wyczuciem, nie przekraczając granicy braku powagi w podejściu do zaburzeń psychicznych.
Autor do opowiedzenia historii narratora wykorzystał formę strumienia świadomości opartą nie na klasycznych myślach bohatera, ale na wewnętrznym dialogu - z samym sobą, z wspomnianą Zosią i najbliższymi - oraz monologiem do czytelniczki/ka. Udało mu się też przeprowadzić nas małymi krokami przez przemianę Emila, przemianę, w którą wierzymy, i z której cieszymy się współodczuwając z bohaterem. A co z tym tytułowym Orfejem? To oczywiście nawiązanie do Orfeusza, ale to już sami przeczytajcie i pobawicie sie w interpretacje.
„Powrót Orfeja” to niepozorna mini powieść napakowana mnóstwem treści. Historia o samotności we współczesnym świecie, przeszywającym poczuciu pustki, braku radości z życia, ale przede wszystkim o wychodzeniu z tego stanu. I to kolejny tytuł utwierdzający mnie w przekonaniu, że warto sięgać po młodą polską prozę. Czytajcie!
PS. akcja dzieje się w moim Krakowie!

[Natik · Rating 5 out of 5]

Niezwykła niezwykła książka
Bardzo dotknęła mnie historia bohatera
Zachwycające ale nie wiem czy dla każdego
Jakbym mogła to bym położyła tą książkę u siebie na półce koło szafki nocnej i czytała fragmenty aby odsłonić myśli ale ani nie mam tej książki metafizycznie ani nie mam szafki nocnej.

Myślę że ten opis w pełni oddaje uczucia moje do tego dzieła bo dla mnie to dzieło.

Zachwyca mnie to jak autor trafił w punkt widzenia osoby chorej na takowe zaburzenia i lęki i w jak wielu zachowaniach widziałam siebie.

Zachwycona jestem, naprawdę smutno mi to jak zakończyła się ale wierzę że jak z opisu wynika Emil jest w drodze do zdrowia dzięki tym wydarzeniom.

10/10 serio

[Dominika · Rating 5 out of 5]

Daję 5 gwiazdek raczej mało obiektywnie, ale fakt, że ta książka niezwykle mnie dotknęła sprawia, że robię to z czystym sercem. Myślę, że osoby, które po nią sięgną a przeżyły w swoim życiu kryzysy, zobaczą w Emilu cząstkę siebie. Nie jest to cząstka łatwa do przełknięcia, ale mimo wszystko w jakiś sposób pokrzepiająca. Bo potrzebujemy poczucia zrozumienia a tutaj to właśnie dostajemy.

[Nat · Rating 1 out of 5]

Dnf @ 30% kompletnie nie dla mnie chociaż rozumiem dlaczego innym się może podobać

[Eris · Rating 2 out of 5]

2.5

Doceniam tematykę i pomysł, ale styl wypowiadania się głównego bohatera był tak nienaturny, że strasznie się męczyłam podczas czytania