درخت نجوا کرد: «آری سیمرغ! اینک زمان توست… و من نیز آمادهام!» مرغ هزارنامِ نیرومند، در آن فرتوتیِ بیبازگشتِ هزارهاش، واپسین سخن خود را اینچنین بر زبان آورد: «بلوغ بشر رسیده است. دیگر نه به من و نه به تو نیازی نیست، ای یار جاودانم! ما به سرایی میرویم که بیزوال است و همچون همیشه در این سفر، یار و همراه خواهیم بود!» آنگاه چشمهای درخشندهی خویش را بست و در خود آتش گرفت. آتش گرفت بیآنکه تخمی از سیمرغِ پسین، در زیر تن خویش برجای نهاده باشد.
باید یادآوری کنم که من تخصصی ندارم و به عنوان یه مخاطب نظر میدم: کل مجموعه: ۴ ستاره
نکات مثبت:
علم نویسنده راجع به اساطیر ایرانی ستودنیه و به زیبایی در داستان ازش استفاده کرده. طوری که بعد مطالعهی کتاب به طرز چشمگیری راجع بهشون اطلاعات خواهید داشت.
کلیت داستان بسیار خلاقانه، عالی و برگریزونه😅
روایت و قلم نویسنده قوی و دلچسب و تا حدودی شبیه به« تالکینه».
سرشار از توصیفات قشنگه. مخصوصا راجع به طبیعت.
نویسنده حرفی برای گفتن داره و از دیدگاه خوبی هم بیانش میکنه.
فرهنگ ایرانی و فضای ایرانی و... به خوبی در کتاب جا افتاده.
نقشهی اول کتاب و پیوست آخر کتاب بسیار کمک کننده است.
نکات منفی:
صفر و صد بودن شخصیتها رو دوست ندارم. نه اینکه شخصیت خاکستری نداریم، ولی خیلی کمرنگ و گذرا هستند.
گاهی اوقات داستان زیادی کلیشهای میشد و حتی این حس و میداد که نویسنده درحال تحمیل اعتقادات خودشه، یا شکل مناجاتنامه میشد؛ در کل داستان اونجوری که باید در نمیاومد، مثل جریان مسمغان.
از توان نویسنده خارج نبود که شخصیتپردازی قویتری داشته باشه مخصوصا راجع به شخصیتهای اصلی!( شاید اضافه کردن یک الگوی رفتاری خاص کمک کننده میبود، مثل غرغرهای آتش گیره)
گاها قدرتهای پتشخوآرگر و سمت تاریکی و روشنایی و... برام مبهم میشد.
نویسنده از اتفاقاتی که باعث شوک مخاطب میشد جلوجلو خبر میداد که براش آماده باشیم. ولی چرا خب؟!!؟؟؟!!!! شوکه شدن یکی از بهترین جذابیتهای داستانی برای مخاطبه که نشون میده داره این داستان رو زندگی میکنه.
گاها ریتم کند میشد و اذیت کننده بود. شاید اگر همین حجم از اتفاقات در جلدهای کمتری نوشته میشد، هم ریتم تندتری داشت و هم جذابیت بیشتری.
حقیقتا انتظار جنگهای بزرگتر و بهتری داشتم. از طرفی انتظار دست دادن شخصیتهای اصلی بیشتری داشتم، مخصوصا در طول داستان.
به نظر من گاهی اوقات سبک نوشتاری و محتوای داستان برای مخاطب نوجوان سنگین و در نتیجه حوصلهسربر میشد.( البته این رو مخاطب نوجوان نظر بده بهتره)
شاید این نکات خیلی ریز باشند یا خیلی سختگیری کرده باشم، ولی توقعم رو خود نویسنده، با قلم خوبی که داره، بالا برده. 😁♥️ در کل مجموعهی جذاب و خوبیه، ارزش خواندن صد در صد داره.و واقعا خوشحالم که همچین نویسندههای توانمندی داریم.
بهترین جلد مجموعه به نظرم جلد یک بود. بهترین ماجرا هم داستان خنثیتی و گرشاسپ.
از خوندن این مجموعه لذت بردم و بنظرم در مجموع پایان خوبی داشت. چیزی که باعث شد ۵ ستاره ندم کشدار بودن این جلد بود و کلا کل مجوعه میتونست شامل جلدای کمتری باشه. همچنین انتظار نبردهای تک به تک و یا با هیجان بیشتری رو داشتم. یسری جاهاهم بنظرم نامفهوم بود.
جلد اولش تموم شد. از همین کتاب استفاده میکنم برای هر جلد دیگهای که بخونم. واقعا لذت بردم. احساس میکنم نیاز به همچین کتابی که آشنایی نسبی با اساطیر ایرانی بهم بده واقعا وجود داشت.
آقای آرمان آرین واقعا خوش به حال ایران که نویسنده ای مثل شما داره. کاش میشد هزارتا ستاره ی دیگه هم بدم به این مجموعه. من واقعا هر وقت آثار ایشون رو مطالعه کردم به این فکر میکنم تو خونه ی هر ایرانی باید مجموعه های ایشون وجود داشته باشه. واقعا بنظرم بی نقصه.شخصیت پردازی عالی ایده عالی پایان بندی عالی، خط داستان عالی. اگر بريتانيا هری پاتر داره ما پتش خوارگر داریم. اسطوره داره افسانه داره واقعیت داره از نیاکان و تاریخ مون داره، قلعه های جادویی جادوگر دیو و پری. واقعا دیگه آدم چی میخواد مگه. بعد آخه مگه میشه همچین چرخش زیبایی آخر داستان. من یکم موقع خوندن این جلد آخر اذیت میشدم ناراحت میشدم واسه شخصیت ها ولی بعد سر انتخاب پادشاه واقعا شگفت زده شدم و به عنوان یک زن ایستاده برای شما دست میزنم. کاش ایشون یک روزی در ادبیات ایران به جایگاه رفیعی که لایقش هست برسه. اگر نوجوان دارید شک نکنید توی خریدن این کتاب براش
مجموعه پنج جلدی پتش خوارگر از اردیبهشت 404 تا دی ماه 404 با من بود. در کل بنظرم این مجموعه یک دستآورد بزرگ در ادبیات ژانر فانتزی ایرانه. از پایان بندی قصه بسیار راضی بودم و در جلدهایی از این مجموعه نویسنده تونست من رو غرق در لذت و شعف کنه، اتفاقی که در خیلی از آثار ایرانی نمی افته. با این حال کتاب چندتا پاشنه آشیل و نقطه ضعف اساسی داره:
1. نخست اینکه پیرنگ در قسمت های آخر کتاب غیر منطقی میشه. خصوصا در مورد فره و نقش اهورامزدا در قصه 2. صحنه پردازی ها خصوصا در صحنه های نبرد گاهی ضعیف میشن و جغرافیای صحنه و توصیفات قوی نیستن 3. اما بنظر من مهمترین مشکل کتاب زبان و نثرشه. ابتدا باید بگم نثر کتاب در 70 درصد موارد جذاب، زیبا، گیرا و یک دست آورده. منتها در 30 درصد موارد بی خودی سنگین میشه. اصرار نویسنده بر آشنایی زدایی و برساختن و وام گیری واژگان پارسی و بعضا توضیحاتشون در پاورقی باعث میشه کتاب دچار پیچیدگی بیخودی بشه. 4. کتاب در دنیا سازی خیلی خوب عمل کرده. منتها گاهی دنیا سازی کتاب قربانی اصرار نویسنده بر نام بردن همه اساطیر بندهش و اوستا میشه. بسیاری از تعابیر کتاب خصوصا در بخش های عروج مسمغان غیر قابل فهمن. خصوصا برای مخاطب هدف کتاب که مثلا قراره نوجوانان باشن. نویسنده با آوردن پی در پی نام های اساطیر که بعضا بی توضیح میمونن و یا توضیحاتشون مثل یک مقاله میره در پاورقی مخاطب رو بسیار خسته میکنه.
در کل پایان بندی خوبی داشت کتاب ولی یک نکته ازاردهنده این بود که وسط اون همه بل بشو و جنگ و درگیری ما فلش بک های زندگی پتش خوارگر( قبل از اینکه از طرف فره برن پیشش) رو داشتیم که واقعا روند کتاب رو کند و حوصله سر بر کرده بود اگه به جای این اخر کتاب که پتش خوارگر مرد برمیگشتیم سراغ این فلش بک ها( جوری که انگار دم مرگ خاطراتش دارن بهش یاداوری میشن ) خیلی جذاب تر و به جا تر میبود و جو کتاب رو هم خیلی احساسی تر میکرد و تاثیر بیشتری روی مخاطب میزاشت. علاوه بر این،زیادی خوب بودن اراستی در جلد پنجم حتی برای کتابی مرتبط با نبرد خیر و شر زیاده روی بود حتی مسمغان هم اون قدر پاک نبود و ما شاهد اشتباهاتش در گذشته بودیم.بنظرم اگه کمی تعادل رعایت میشد شاید شخصیت اراستی قابل لمس تر میبود. و یک مورد دیگه اینکه یه جاهایی اینکه قضیه زودتر از اینکه اتفاق بیوفته لو میرفت میخورد تو ذوق ادم، مهم ترینش اینکه همون 20 درصد اول کتاب گفته شد که پتش خوارگر قراره بمیره یعنی این مسئله که میتونست تبدیل به یه پلات توییست باحال بشه همینجوری خراب شد.
This entire review has been hidden because of spoilers.
🥹🥹🥹🥹 وااااای از این کتاب که همهی جنگها مبارزههای جلدهای قبلی رو برد تو یه فاز دیگه. 😭😭😭 باید یه بار دیگه دو تا جلد آخر بخونم. پرهایم بریخت از تفسیر معنوی و حتی زمینی آخرش گریههههههع