Wanneer Lot haar moeder verliest, gaat ze doen wat ze al jaren wilde: op zoek naar haar vader. Maar graven in het verleden levert alleen nog maar meer vragen op. Wie was haar moeder echt, en wat gebeurde er de avond van het ongeluk waardoor ze in een rolstoel belandde?
Als Lot hulp krijgt van de charmante Alexander, komt ze op het spoor van een gruwelijke misdaad.
Erg eenzijdige karakters, reacties die in het echte leven nooit voor zouden komen, regelmatig verbazing over uitspraken en het gemak waarmee dingen aan komen waaien. de meeste dingen zijn voorspelbaar en zie je aankomen. Het plot had ik gelukkig niet zien aankomen. Sommige karakters voelen aan als opvulling en voegen niets toe aan het verhaal (zoals de ***partner van Lot, die enkel snerende opmerkingen heeft, evenals haar oma.) Het verhaal heeft weinig diepgang of spanning, maar leest wel lekker snel weg.
Na de dood van haar moeder gaat Lot op zoek naar haar vader waar haar moeder nooit over heeft willen praten. Ze begint haar zoektocht bij de middelbare school van haar moeder waar ze het idool was van alle jongens. Maar wie had haar zwanger gemaakt?
Het boek “pakte” mij vanaf het begin. Eindelijk weer eens een boek wat ik niet wilde loslaten. Lot weet niet wie haar vader is en wil na de dood van haar moeder hier achter zien te komen. Het is een goed in elkaar gezet verhaal. Ik heb zeker op het eind in spanning gelezen!
Lot, opgegroeid terwijl ze met haar moeder bij haar grootouders inwoont, heeft haar vader nooit gekend. Haar moeder wilde er nooit iets over kwijt. Koppig als ze is, verlaat Lot daarom het huis. Als een jaar later haar moeder plotseling overlijd, besluit ze dat niks haar meer in de weg staat om het verleden van haar moeder uit te pluizen om haar vader te vinden. Haar verwekking lijkt al snel iets te maken te hebben met het ongeluk dat haar moeder had, waardoor zij in een rolstoel belandde. Lot stuit al snel op haar moeders vroegere vriendin, die rond diezelfde tijd spoorloos verdween.
Lot is leuk en vlot geschreven en is daardoor vermakelijk. Maar een echte diepgang zit er niet in het boek. Er is weinig spanning, het plot is erg voorspelbaar.
Tineke Beishuizen heeft een vlotte schrijfstijl. Het is een simpel verhaal, makkelijk te volgen en je leest er met een vaart doorheen. Hoewel het verhaal redelijk voorspelbaar is weet Beishuizen de lezer toch te overtuigen en mee te nemen in het verhaal. De woorden ‘literaire thriller’ – zoals op de kaft staat aangegeven – zijn echter wel wat misleidend. Het verhaal kent hier en daar wel wat spanning, maar is in mijn ogen eerder een roman over een jonge vrouw op zoek naar haar oorsprong. Een verhaal over geheimen, liefde en een zoektocht naar de waarheid.