เลื่อมพรายลายหยก เล่ม 1

เลื่อมพรายลายหยก #1

by Bai Jiezi, 白芥子, ป๋ายเจี้ยจื่อ

'หลิงฉีเยี่ยน' มีชาติกำเนิดสูงส่งเป็นถึงองค์ชายใหญ่ ทว่าเขากลับใช้ชีวิตอย่างสำมะเลเทเมา ไม่ตั้งใจศึกษาเล่าเรียน ไร้ซึ่งฝีมือและความสามารถ เป็นเพียงองค์ชายเจ้าสำราญผู้สูงศักดิ์อันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวงผู้เอาแต่ใจเท่านั้น

ทว่าอวี้อ๋องเช่นเขากลับถูกตาต้องใจบัณฑิตยากจนคนหนึ่งเข้า จนถึงขั้นรับอีกฝ่ายเข้ามาเป็นที่ปรึกษาในจวน แม้ว่า 'เวินอิ๋ง' จะแสดงออกชัดเจนว่าไม่ประสงค์เป็น 'แขกในม่านมุ้ง' ของเขา ซ้ำยังชอบทำให้เขาอารมณ์เสีย แต่บางสิ่งกลับทำให้หลิงฉีเยี่ยนปล่อยอีกฝ่ายไปไม่ได้

ทันทีที่หมดความสนใจ หลิงฉีเยี่ยนก็ขับไล่คนผู้นั้นออกจากจวนไปอย่างไมไยดี ทั้งยังเกือบพลาดพลั้งทำลายเส้นทางของผู้อื่นด้วย แต่ไม่คิดเลยว่าวันหนึ่งบัณฑิตหนุ่มที่เขาเคยทั้งหลงใหลและชิงชัง จะหวนคืนกลับมาพร้อมการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่!

402 pages, Paperback

Published January 1, 2022

About the author

Associated Names:
* 白芥子 (Chinese)
* Bai Jiezi (English)
* ป๋ายเจี้ยจื่อ (Thai)

Reviews

[Mint · Rating 4 out of 5]

3.5 rounded up

- sexual tension ในเรื่อง ดีมากกกกกกกกกก มันหวิวๆทั้งเรื่อง ปกตินี่ไม่ค่อยแคร์ฉากเรท คือมีหรือไม่มีก็ได้ ไม่ส่งผลต่อความชอบ แต่อันนี้คือ ชอบเพราะฉากเรทเลย ทำได้ดีมาก จังหวะยื้อยุดของพระนายดีมาก ขนาด foot fetish ที่ปกติเราไม่อินยังดี
- พลอตน่าสนใจดี เหมือนจะไม่มีอะไร แต่พออ่านไปเรื่อยๆจะรู้สึกเหมือนว่า มันมีอะไรอยู่ใต้น้ำรอวันปะทุ อย่างน้อยๆก็การเมืองในวังที่ต้องมาแน่ บิ้วความรู้สึกกดดันได้ดี
- นายเอกเป็นตัวละครที่ love to hate มาก สวยนะ ชอบคนสวย แต่นิสัยแบบ โอ้ย ไม่ดีอะ เอาแต่ใจ power harassment วันๆก็ไม่ทำไร เกลียดนะ แต่ก็เกลียดไม่ลง
- พระเอกนี่ บอกไม่ถูก หล่อล่ะหล่อแน่ เก่งด้วย ไม่เถียง แต่รู้สึกยันเดเระไปหน่อย ยังไม่ค่อยโดนใจ ยังไม่กรี๊ด
- คสพ.พระนายก็ รอดูก่อน พระเอกอะชอบแน่ แบบลุ่มหลง ส่วนนายเอกนี่ยังดูไม่ออก แต่ก็ยังไม่ได้รู้สึกแบบ โห ตราตรึง อะไรนะ
- แปลดี ไม่ได้รู้สึกติดขัดอะไร เชิงอรรถข้างล่างเขียนอธิบายดีด้วย
- เออมี dub con นะคะ ถ้าเผื่อใครไม่ชอบอะไรแบบนี้
- โดยรวมก็อ่านเพลินๆ เราไว้อ่านสลับๆกับเวลาที่อ่านอะไรหนักๆละมันหนักหัว แต่ก็เป็นการอ่านเพลินๆที่ดีอะ

[Chanyaku · Rating 5 out of 5]

4.5

รีวิวรวม 1-3

🚫มีสปอยล์🚫

โดนตกเพราะพล็อตเลย นายเอกเป็นท่านอ๋องผู้สูงศักดิ์ นิสัยเจ้าสำราญ เรียนไม่เอา งานไม่ทำ ส่วนพระเอกคือบัณฑิตหนุ่มยากจนที่สอบได้ที่หนึ่งทุกสนาม พระเอกเข้ามาประจบนายเอกโดยมีจุดประสงค์อะไรบางอย่าง นายเอกก็สนใจเพราะพระเอกหล่อเหลา ฉลาดและหยิ่งทะนงในตนเอง นายเอกเลยรับพระเอกเอาไว้เป็นคนใกล้ชิด

อ่านๆ ไปแล้วนึกว่าจะดราม่าเข้มข้น เปล่าจ้า นายเอกเป็นคนตลกอ่ะ คือนางจะเอาพระเอกให้ได้ พระเอกก็เล่นตัวไม่ยอมพลีกายให้ซักที นายเอกก็ไม่ได้ใช้อำนาจบีบบังคับอะไรนะ แต่พยายามยั่วยวนทุกวันเผื่อพระเอกใจอ่อนตกหลุม55555555 อ่านๆ ไปแล้วรู้สึกว่านายเอกห้าวด่องอ่ะ ช่างยั่ว ช่างแกล้ง ปากแจ๋วด้วย(แต่พระเอกปากแจ๋วกว่านะ555555)

แรกๆ จะงงมากว่าสรุปคู่นี้มันรักกันหรอวะ เออ ก็คงรักแหละ จนอ่านไปซักพัก รอจนความรู้สึกของทั้งคู่ค่อยๆ สะสมจนตกตะกอน โอ้โห นี่มันโคตรคลั่งรักตะหาก โดยเฉพาะพระเอก ยึดติดกับนายเอกมากกกกกกกก ถึงขั้นที่พอรู้ตัวว่ารักแล้วเป้าหมายชีวิตพระเอกก็เปลี่ยนมาเป็นนายเอกเลยอ่ะ กลางๆ เรื่องที่พอฐานะสลับกันแล้วพระเอกทำทุกวิถีทางให้นายเอกอยู่ข้างกาย นายเอกร้องไห้หนีเลยนะ (ตอนนั้นนายเอกยังไม่รู้ตัวว่าตัวเองชอบเขา) นายเอกคือหงุดหงิดมากว่าจะอะไรกับข้านักหนาเนี่ย ปล่อยข้าไปอยู่สงบๆ คนเดียวไม่ได้หรือไง! แต่อิพระเอกก็อารมณ์แบบ...ข้าอยู่ดีๆ ของข้า เจ้ามายั่วให้ข้ารักแล้วก็รับผิดชอบการกระทำของเจ้าเสีย 5555555555

NC แซ่บมากกกกกกก ขอบอกตรงนี้😳

ตอนที่สลับฐานะกันแล้ว นายเอกกลายเป็นสามัญชนส่วนพระเอกกลายเป็นรัชทายาทตัวจริง นี่ก็หวั่นๆ ว่าจะมีฉากพระเอกทำร้ายจิตใจนายเอกมั้ย อ่อออออ เปล่าจ้าาาาา รัชทายาทนวดขา ล้างเท้า อาบน้ำปะแป้งให้สามัญชนจ้าาาาา 5555555555555 บริการทุกระดับประทับใจ นายเอกเมื่อยก็เอาขาเขามาพาดตัก นวดให้ไม่บ่น ตามใจเมียทุกอย่าง เจ้าอยากได้อะไรข้าให้ได้หมด ขอแค่อยู่ข้างกายข้า

...สรุปนายเอกไม่ได้ตกต่ำเลย ชีวิตสบายกว่าเดิมไปอีกเพราะมีรัชทายาทหนุนหลัง เกิดมาเพื่อกิน เที่ยว นอนกระดิกเท้ารอผัวมาปรนนิบัติ

แต่เรื่องนี้พระเอกขี้หึงแรงมากนะ จนเข้าขั้นจิตๆ เลยอ่ะ มีความบอสซี่ด้วย แต่ถามว่านายเอกยอมมั้ย ก็ไม่55555555 ห้าวด่อง ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ ไม่ให้ทำแต่ถ้าข้าอยากทำใคนจะห้ามข้าได้! ซึ่งสุดท้ายพระเอกก็ยอมลงให้นายเอกตลอดแหละ

เล่มสุดท้ายจะมีความเรื่อยๆ มาเรียงๆ แนวชิงอำนาจในราชสำนัก คืออุปสรรคก็มีนะ แต่พระนายเอาชนะได้หมดจนไม่มีความน่าตื่นเต้นใดๆ แต่ก็เสพโมเมนท์ฟินๆ พระนายไป

ปล พระเอกเย็นชามากกกกกกก แบบมากกกกกกกกก ทั้งสามเล่มนี่ฮียิ้มบางๆ สองครั้งได้มั้ง ไม่เคยหัวเราะเลย นิสัยโหดมากด้วย (แต่ยอมลงให้นายเอกคนเดียว😳)

[addie · Rating 3 out of 5]

3.5/5 รู้สึกเบื่อช่วงแรกมากกกก อะไรไม่รู้ ตัวละครแบนราบไม่ค่อยน่าสนใจ มีฉาก dub con ไม่ชอบมากๆ ต้องเกือบ 10% สุดท้ายถึงจะน่าสนใจขึ้นมา

[Tippy Chee · Rating 4 out of 5]

งานดราม่าข้นคลั่กเลยจ้ะแม่ แนวการเมืองรั้ววัง ชิงไหวชิงพริบ ใส่ร้ายป้ายสี วางแผนแก้แค้น ช่วงแรกการเดินเรื่องราบเรียบ แต่บรรยากาศกดดันน่าดู เหมือนจะมีภูเขาไฟใต้น้ำอยู่ตลอดเวลา แล้วจังหวะที่ใกล้จะถึงจุดระเบิด เราจะรู้สึกได้อ่ะ มันจะค่อยๆ หนุนมา แบบ เฮ่ยๆๆ จะมาแล้วๆ ไรแบบนี้ ฮาๆๆ เจ๋งดีๆ

นายเอกเป็นอ๋อง โอรสองค์โตของฮ่องเต้ นิสัยรักสบายเล่นสนุกไปวันๆ บุ๋นบู๊ไม่เอาสักอย่าง เลยโดนมองข้ามและโดนน้องชายชิงตำแหน่งรัชทายาทไปแทน พระเอกเป็นบัณฑิตจนๆ ชาติกำเนิดอาภัพ แต่พรสวรรค์เต็มปรี่ทั้งบุ๋นบู๊ พยายามแทรกตัวเข้ามาในแวดวงชนชั้นสูงเพื่อดำเนินแผนบางอย่าง เนื่องเพราะหน้าตาดีมาก นายเอกเห็นหน้าครั้งแรกก็คิดอยากจะตีหัวลากเข้าห้อง เจ้าพระเอกเลยได้โอกาสเข้ามาอยู่ในจวนอ๋องตั้งแต่แรก และค่อยๆ หาทางดำเนินแผนของตัวเองไป

ในส่วนของ NC จัดว่า ตะพึดตะพือ เนื่องเพราะตัวนายเอกอวี้อ๋องหลิงฉีเยี่ยน วันทั้งวันเฝ้าแต่เค้นสมองคิดว่าจะลากผู้ชายขึ้นเตียงได้ยังไง ฮาๆ ช่วงครึ่งเล่มแรกจะมาแบบโฉบไปเฉี่ยวมา วับๆ แวมๆ บรรยากาศเซ็กกุซี่ฝุดๆ แต่ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะรอนาน กลางเล่มแรกเป็นต้นไปนั่นแหละ เซอร์วิสจัดเต็มมาเลย แต่ไงๆ ก็รู้สึกเครียดอ่ะ อาจเพราะนิสัยพระเอก คือชวนให้อึดอัดจริงๆ ในเรื่องจะบรรยายความคิดความรู้สึกทางฝั่งนายเอกซะมากกว่า ส่วนพระเอกคือไม่รู้เลยว่าคิดอะไร เราจะได้ข้อมูลจากบทพูดเท่านั้น ซึ่งก็ดันเป็นพวกพูดน้อยซะอีก อารมณ์ต่างๆ เลยต้องสังเกตเอาจากลักษณะแววตาและการวางมือวางเท้าแทน แต่ก็บอกอะไรไม่ได้มาก เพราะพี่แกเก็บทรงเก่งเหลือเกิน มีแต่สีหน้าเย็นชาเป็นส่วนใหญ่ แต่ด้วยวิธีเล่าเรื่องแบบนี้ ทำให้ยิ่งลุ้นมากและเดายาก ว่าพระเอกวางแผนอะไรอยู่กันแน่

อย่างนึงที่รู้สึกขัดๆ และทำให้เรามีปัญหากับการสร้างภาพในหัวพอสมควรเลยคือ พระเอกนายเอกอายุเท่ากัน ซึ่งคือ 16 ปี !!! ป๊าดด เด็กแท้ แต่การกระทำคือล้ำกว่าอายุไปเป็นเท่าตัว และเนื้อเรื่องนี่เรทติ้ง 20+ แน่นอน มันเลยรู้สึกแปลกๆ และนึกภาพออกได้ยากจริงๆ ว่าคนรุ่นเด็กเพิ่งขึ้นม.ปลายเนี่ยนะ จะคิดพูดทำ สิ่งสารพัดประดานั้นไปได้ยังไงอ่ะ !! มีแค่เรื่องอายุนี่แหละ ที่รู้สึก มันไม่น่าจะเป็นไปได้เท่าไหร่เลยจริงๆ ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไมต้องเขียนให้อายุน้อยขนาดนี้นะ

สำหรับ��รา เรื่องนี้ไม่จัดว่าอ่านเพลิน และเข้าขั้นตึงเครียดเอาเรื่อง แต่ด้วยบรรยากาศมีความลึกลับน่าค้นหา ก็เลยไม่น่าเบื่อนะ และทำให้เราอยากติดตามต่อไปเรื่อยๆ รอจังหวะหักมุม ขมวดปม ที่จะปล่อยมาให้ได้ตกใจเป็นพักๆ ดีๆๆ

ช่วงกลางถึงท้ายเล่มแรก มีข้อมูลบางอย่างของพระเอกนายเอกโผล่มา ซึ่งเราว่า เราเดาได้ละ เกี่ยวกับความเป็นมาของทั้งสองคน ทดไว้ก่อน รอดูเฉลยกันต่อไป แต่คิดว่าชัวร์แน่นอน

จะว่าไป อวี้อ๋องนี่นิสัยเสียจริงๆ ไม่น่ารักเอาซะเลย งงมาก ว่าพระเอกชอบเข้าไปได้ไง คือพระเอกอ่ะ น่าจะมีความจริงใจเกินครึ่งแล้วแหละ ในส่วนของหน้าตาเย็นชาทั้งปีทั้งชาติ เราเข้าใจว่า น้องเป็นแบบนี้อยู่แล้ว อาจจะด้วยหลายๆ อย่างที่เจอมาตั้งแต่เด็กๆ เลยหล่อหลอมกลายเป็นนิสัยแบบนี้

จบเล่มหนึ่งทิ้งท้ายได้แสบทรวงสุดๆ สรุปว่าลาสต์บอสคือเจ้ารัชทายาทนี่เอง ชูป้ายไฟ เอาใจช่วยน้องเวินอิ๋งเต็มที่ละ สู้ๆ ค่ะรูกก รอดูฝีมือล้างแค้นอยู่นะะ

[orangejasmine · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้เรียกว่ายังไม่มีอะไรมาก อ่านได้เรื่อยๆ ให้เราทำความรู้จักนิสัยใจคอตัวละคร เล่มสองน่าจะมีอะไรให้ติดตามมากขึ้น

ช่วงแรกๆ ยังเดาเนื้อเรื่องไม่ค่อยออกว่าจะเดินไปทางไหน ทางไหนก็ไม่เด่นสักทาง จะว่าชิงบัลลังก์ก็ใครชิงกับใครล่ะ ในเมื่อหลิงฉีเยี่ยนเป็นองค์ชายใหญ่สุดชิล หรือจะชิงรักหักสวาท ก็ใครกับใครล่ะ แรกๆ เวินอิ๋งกับหลิงฉีเยี่ยนก็ดูไม่มี something ต่อกันเลย หลิงฉีเยี่ยนคิดกับเวินอิ๋งก็เป็นแค่ความรู้สึกอยากมี sex กับคนนี้เฉยๆ เพราะถูกใจ อยากได้ และจะเอาให้ได้ด้วย แค่นั้นเลย อ่านไปสักพักก็เริ่มเฉลยว่าตัวเวินอิ๋งเข้าหาหลิงฉีเยี่ยนทำไม และหลังจากอยู่ด้วยกันทุกวันก็เหมือนไฟเริ่มจุดติด ตัวเวินอิ๋งเข้าขั้นหลงหัวปักหัวปำ แต่แสดงออกไม่ได้ ส่วนหลิงฉีเยี่ยนเรียกว่าติดใจในรส sex ชอบมีอะไรกับคนนี้ เป็น fwb กันไป แต่ตอนจบเล่มเวินอิ๋งน่าเห็นใจมาก ซวยแท้ อุตส่าห์ยอมถอยออกมาแล้วแท้ๆ ก็ยังไม่พ้นโดนเล่ห์รัชทายาทเล่นงานจนได้

นั่นเป็นส่วนเส้นรัก ในเส้นเรื่องเหมือนเรื่องราวกำลังจะเริ่มต้นจริงจังในตอนจบของเล่ม เรายังมองไม่เห็นเรื่องการชิงบัลลังก์อะไรในเล่มนี้ เพราะความรู้สึกเดียวระหว่างหลิงฉีเยี่ยนกับองค์รัชทายาทคือ เกลียด เป็นพี่น้องกันแท้ๆ ที่เกลียดกันมากไม่ได้เกลียดเรื่องแย่งตำแหน่งกันหรืออะไร คือแค่เกลียดกันเฉยๆ เลย ตีกันมาแต่เด็ก แต่สำหรับองค์รัชทายาทเราว่าแปลกๆ เหมือนจะหลงรักพี่ชายตัวเอง ในเล่มต่อไปอาจมีเรื่องชิงบัลลังก์แล้วมั้ง เวินอิ๋งอาจจะยุหลิงฉีเยี่ยนให้ชิงบัลลังก์ขึ้นก็ได้ ถ้าได้กลับมาเจอกันอีกอะนะ ตอนที่จบคือ ทางใครทางมันแบบไม่มีวี่แววมาบรรจบได้เลย

ตัวละครเรื่องนี้ไม่มีขาวล้วนหรือดำล้วน ทุกคนเป็นสีเทาๆ ตัวเวินอิ๋งเป็นบัณฑิตดูสุภาพ แต่ก็ฆ่าคนได้ง่ายๆ เลย ตัวหลิงฉีเยี่ยนก็จะมีความลูกคุณหนูที่ถูกย่าสปอยล์แต่เด็ก มันก็จะมีนิสัยเสียๆ ของลูกคุณหนูอยู่ ตัวรัชทายาทที่ร้ายทั้งต่อหน้าและลับหลัง ฮองเฮาที่เป็นแม่ที่โคตรจะลำเอียง ตัวประกอบอีกหลายๆ ตัวในแวดวงไฮโซวังหลวงที่เดี๋ยวน่าจะมีจุดจบไม่ดีเท่าไหร่เพราะมีเรื่องกับเพื่อนเวินอิ๋งอีก น่าจะดราม่าทีเดียวแหละ

ฉากโรแมนติกก็ยังเรียกว่าโรแมนติกได้ไม่เต็มปาก หลิงฉีเยี่ยนนี่ไม่ถูกใจหรือโกรธเป็นถีบเป็นตบเวินอิ๋ง แม้จะบรรยายว่าตบเบาๆ ถีบเบาๆ ในหลายๆ ฉาก แต่ก็ทำร้ายร่างกายอยู่ดี เป็นลูกคุณหนูที่นิสัยไม่ดีเลย ตัวเวินอิ๋งเองที่ขนาดว่ามีใจให้หลิงฉีเยี่ยนแล้ว แต่ก็มีจุดที่บังคับขืนใจหลิงฉีเยี่ยนด้วยเหมือนกัน ความคลั่งรักของเขาอย่าว่าแต่หลิงฉีเยี่ยนที่ยังไม่เข้าใจสายตาเวินอิ๋งจะอึดอัดเลย เราคนอ่านยังอืดอัด ตัวเองไม่พูดไม่อธิบายอะไร เอาแต่บอกว่าพูดไปก็ไม่เข้าใจ แต่ก็แสดงออกอะไรที่มันชวนอึดอัดใส่หลิงฉีเยี่ยนตลอด หลิงฉีเยี่ยนจะไม่สบายใจก็ไม่แปลกเลย เพราะหนึ่งคือเขาไม่เข้าใจ และสองคือเขาไม่ได้คิดอะไร แค่ชอบมี sex เท่านั้นจริงๆ ในเล่มแรกนี่เรียกว่า fwb ที่เป็น toxic relationship เลยล่ะ

however เราก็ยังชอบฉากรักของเขาสองคนอยู่นะเวลาที่ทำกันดีๆ เป็นฉากรักที่เรียกว่าเซ็กซี่มาก เริ่มไต่ระดับจากเบาไปแรง ตอนเบาๆ แม้จะไม่ได้มีอะไรกันลึกซึ้ง แต่อ่านแล้วก็ยังสยิวกิ้วมากๆ อยู่ดี ฉากอมนิ้วคือมือหงิกไปหมด ไม่กี่บรรทัดเอง แต่คิดภาพตามสายตาของเวินอิ๋งคือ ตายๆๆๆ พอได้มี sex จริงจัง เคมีตอนมี sex คือดี แม้หลังจากครั้งแรกหลิงฉีเยี่ยนจะโมโหมากเพราะรู้สึกเสียศักดิ์ศรีความเป็นท่านอ๋องที่ต้องอยู่ล่างก็ตาม ขำนิดนึงตรงคิดมากจนนอนไม่หลับ แต่พอทำใจยอมรับได้ก็ เออ สบายใจ รับก็รับวะ แต่ก็ยกเว้นตอนขืนใจไว้นะ อันนั้นก็รุนแรงไปหน่อย หลิงฉีเยี่ยนคือชัดเจนมากว่าไม่แฮปปี้

[Satem · Rating 2 out of 5]

ไปต่อบ่ไหว นิสัยนายเอกมีความน่ารำคาญตั้งแต่เล่มแรก แต่เราอ่านก็รู้ละว่ามี Time skip แน่ๆ แต่ปรากฏเวลาผ่านไปเธอไม่มีการพัฒนา คิดว่าเขียนมาให้ขำแต่กูอิยังวะ

เนื้อเรื่องย้ำอยู่กับที่มากในเล่มสอง ช่วงเล่มหนึ่งยังดูมีอะไรบ้าง แต่พอผ่าน Climax ช่วงต้นเล่มสองไปคือย้ำที่เดิมสุดๆ พะรเอกนายเอกยื้อกันไปมา แต่ที่ฉันทนไม่ได้สุดคือคาร์แรคเตอร์ที่ถูกวางมาให้พระนาย

นิสัยพระเอกก็ไปต่อบ่ไหวเช่นกัน มาแนวเงียบขรึมเย็นชาเก่งทุกอย่างแต่สุดจะไม่มีมิติ วิธีที่ Treat นายเอกคืออิยังวะมากๆ พอเอาสองคู่นี้มารวมกันฉันวางอย่างเร็ว กระเต็นต่อด้วยความทรมานบ่ไหว

ดรอปที่กลางเล่มสอง ไปต่อบ่ไหวจริงๆ แม่ ถ้าเลยนี่ไปสนุกบอกด้วย อยากเก็บกลับมาอ่านมากๆ แต่ดูทรงแล้วน่าจะไปต่อเกี่ยวกับการรบที่อิชั้นก็ไม่ค่อยชอบด้วย ทำงานดี…

[Jayjay · Rating 2 out of 5]

ฮรือออ โดนตกเพราะชื่อเรื่องเลย ‘เลื่อมพรายลายหยก’ ด้วยความที่แปลชื่อเรื่องไม่ออก เลยอยากรู้ว่าเนื้อเรื่องเป็นยังไงนะ สรุปก็คือเนื้อเรื่องก็งงพอๆกับชื่อเลย 55555 คือเส้นเรื่องไม่มีอะไรเลย อ่านจบ 1 เล่ม ภายใน 20 นาที ชั้นซื้อมาทำไมนะ 😭

เรื่องย่อ นายเอกเป็นลูกคนโตของฮองเฮาแต่ทำตัวเสเพลไปวันๆ พ่อแม่ไม่รัก เลยให้น้องเป็นรัชทายาทแทน แล้วดันมาชอบหน้าพระเอก ตอนแรกกะกินเค้า สรุปโดนเค้ากินเฉย ก็คือเล่ม 1 ไม่มีอะไรเลย นอกจากนายเอกตามเต๊าะพยายามกินพระเอก -.- แล้วเล่ม 2 ก็มีศึกนิดหน่อย ซึ่งแบบอย่าเรียกว่าศึกเลยยยย โอเคจบ ไม่อยากแกะอ่านเล่ม 3 ต่อแล้ว ขายต่อเลยแล้วกัน 555555

คะแนน 2/5

[Kim · Rating 3 out of 5]

Ôn hương diễm ngọc - Bạch Tử Giới