เลื่อมพรายลายหยก เล่ม 2

เลื่อมพรายลายหยก #2

by ป๋ายเจี้ยจื่อ, 白芥子, Bai Jiezi

ด้วยแผนร้ายขององค์รัชทายาททำให้เวินอิ๋งต้องตัดใจจบเส้นทางแห่งขุนนาง ถูกปลดเกียรติยศ และไร้ซึ่งที่ให้หวนคืนกลับไป เขาจึงเลือกเดินทางอีกสายหนึ่ง ปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะก้าวสู่จุดสูงสุดเพื่อคว้าคนผู้นั้นมาเป็นของตนอย่างสมศักดิ์ศรี

กาลเวลาผ่านพ้น เวินอิ๋งหวนคืนสู่เมืองหลวงอีกครั้งพร้อมฐานะที่เปลี่ยนไปเป็นอื่น ความลับดำมืดที่ถูกใครบางคนซุกซ่อนไว้นับยี่สิบปีถูกเปิดเผยต่อหน้าทุกคน จนคนผู้หนึ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า ส่วนคนอีกผู้หนึ่งถูกถีบให้จมดิ่งสู่หุบเหวลึก

ขณะเดียวกันชายแดนตะวันตกเฉียงเหนือก็ส่อเค้าถึงปัญหาใหญ่ ศัตรูตัวร้ายอย่างบาหลินตุ้นไม่ยอมรามือต่อต้าเฉิง ทัพหลวงจำต้องเตรียมออกศึก และเวินอิ๋งอาสารับหน้าที่นั้น

393 pages, Paperback

Published January 1, 2022

About the author

Associated Names:
* 白芥子 (Chinese)
* Bai Jiezi (English)
* ป๋ายเจี้ยจื่อ (Thai)

Reviews

[orangejasmine · Rating 4 out of 5]

เนื้อเรื่องยังคงดำเนินไปเรื่อยๆ ในเล่มนี้ก็ยังคงไม่มีเรื่องการชิงบัลลังก์อะไรมาก แต่เป็นช่วงสะสมแฟ้มผลงานของเวินอิ๋ง นั่นคือไปจัดการพวกชนกลุ่มน้อยที่คิดก่อกบฏ เพื่อเสริมสร้างอำนาจให้ตัวเองมีอะไรไปต่อกรแย่งตำแหน่งกับองค์รัชทายาท ในขณะเดียวกันก็ในเมืองหลวง ตำแหน่งรัชทายาทก็เริ่มสั่นคลอนมานิดๆ เพราะตอนนี้เรียกว่าฮ่องเต้หลงเวินอิ๋ง ลูกที่เก็บกลับมาจากข้างทางแบบหัวปักหัวปำ เวินอิ๋งทำอะไร แม้ไม่ชมว่าดี แต่ไม่ได้บอกว่าไม่ดี แต่กับหลิงฉีอวี้ ขนาดยังไม่ทันได้ทำอะไร ก็โดนด่าแล้วว่าเป็นคนยุยงปลุกปั่นให้ขุนนางมาว่าเวินอิ๋ง เอ้อ บทจะลำเอียงก็ลำเอียงได้ขนาดนี้เลยนะ ฮ่องเต้ แต่ตัวหลิงฉีอวี้เองนางก็เริ่มทำตัวหน้าสงสัยมาตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้วจริงๆ แหละ ฮ่องเต้เหมือนเริ่มเห็นธาตุแท้ บวกความระแวงเข้าไป เอวังแล้วหลิงฉีอวี้

ส่วนในเรื่องการทำศึกของเวินอิ๋ง ขาดซึ่งความตื่นเต้นทุกประการ พราะทุกอย่างมันดูราบรื่นไปหมดเลย ไปตีตรงไหนตีใครก็ชนะไปหมด แม้แต่หนอนบ่อนไส้สักคนยังไม่มี ไม่มีการวางแผนกลยุทธ์พลาดใดๆ ผู้ช่วยทุกคนล้วนเป็นคนดี ยกเว้นหนึ่งคนที่โดนเนรเทศออกไป แต่คนนั้นก็ไม่ได้มาก่อความวุ่นวายทางการศึก แต่ไปปั่นคนในรามชสำนักแทนซะงั้น ทุกอย่างดูเป็นใจให้ว่าที่โอรสสวรรค์คนนี้เหลือเกิน

ส่วนความรักของหลิงฉีเยี่ยนกับเวินอิ๋ง เล่มนี้เราก็ยังไม่รู้สึกว่าเขาเป็นคนรัก เรียกว่าเป็น sex friend กันจะเหมาะกว่า มันจะมีช่วงแรกๆ ด้วยที่ตึงใส่กันมากๆ คนอ่านอย่างเราอึดอัดแทน คือตัวเวินอิ๋งรักมากมาตลอดแหละ หวงมาก หึงมากด้วย แต่ติดเย็นชา พูดน้อย มันเลยชวนอึดอัด แต่ถึงเวินอิ๋งจะเป็นคนเย็นชา ระหว่างทางก็ยังขยันหยอดขยันจีบอยู่ แม้จะเป็นจีบแบบขรึม แต่แต่ละคำพูดคำจาก็ทำเอาหลิงฉีเยี่ยนเขินจนพูดไม่ออกได้อยู่ เรียกว่าเล่มนี้เวินอิ๋งมีพัฒนาการ รู้จักเอาใจขึ้นมานิดหน่อย

แต่หลิงฉีเยี่ยนเรารู้สึกว่า เขาแค่โอเค อยู่กับคนนี้ก็ไม่ได้แย่อะไร แต่ก็ยังไม่เข้าใจความรักอยู่ดี แค่รู้ว่าคนนี้ดีกับเขา แล้วเขาก็โอเค พอเวินอิ๋งถามเขาก็ตอบเลยตอบว่าก็ชอบเจ้าแหละ แต่ตอนท้ายเล่มเหมือนเริ่มมีจังหวะใจกระตุกแล้วเหมือนกัน แถมแอบหึงเวินอิ๋งนิดๆ แล้วด้วย เล่มหน้าคงรักกันได้แล้วแหละ ต้องรักกันได้แล้วนะ จะจบแล้ว น่าจะเข้าใจแล้วว่ารักคืออะไร 555555 แต่จริงๆ จะเรียกว่าหลิงฉีเยี่ยนไม่เข้าใจความรักก็ไม่ถูกซะทีเดียว คือเขาเข้าใจความรู้สึกที่เวินอิ๋งมีให้เขานะ รู้ว่าเวินอิ๋งรัก รู้ว่าเวินอิ๋งหึงหวง น่าจะเรียกว่า เขายังไม่เข้าใจตัวเองแล้วกัน

สิ่งที่เราไม่ค่อยโอเค ก็คือนิสัยของเวินอิ๋ง คือผู้เขียนวางคาแรกเตอร์ให้เขาเป็นคนที่เย็นชาเอามากๆ แต่เรากลับคิดว่าก็เย็นชาไปสิ แต่ตอนมีความรักก็ช่วยทำตัวดีๆ กับคนที่ตัวเองบอกว่าชอบหน่อยได้รึเปล่า นี่อะไร เย็นชาจนแทบไม่พูด อาศัยการแสดงออกสำคัญกว่าคำพูด แต่การแสดงออกยูมันก็แบบมากเกินไปจนบางทีเข้าขั้น aggressive หรือดู crazy มากไปหน่อย ถ้าเราเป็นหลิงฉีเยี่ยนเราก็อึดอัดนะ โดยเฉพาะเวลาหึง ปากนี่จะกัดกันไปถึงไหน อ่านแล้วแสบแทน เหมือนจะเป็นร้อนในแทนแล้วด้วย กัดกันอยู่นั่น

ส่วนดีงามเรื่องนี้เราก็ยังยกให้การเขียนฉากรักของผู้เขียนค่ะ ไม่ได้บรรยายละเอียดอะไร บางฉากแทบตัดเข้าโคมไฟ แต่ความเซ็กซี่สำหรับเรายังเรียกว่ามาเต็ม อ่านแล้วจมูกบาน มือหงิกไปหมด

[Mint · Rating 4 out of 5]

3.5 rounded up
- sexual tension ยังคงดีต่ะ ฉากรักก็ดี คือเรื่องนี้มันมาถึง 3.5 ดาวเพราะฉากรักเลย ยังยืนยันว่า จากที่ปกติไม่แคร์ฉากรักเลย แบบ เลย เรายังชอบมากๆ ยิ่งซีนแบบ foot fetish ยิ่งแบบ ฮึ่ย
- พลอต เราว่าที่เป็นพาร์ทการเมือง ตอนเฉลยปมสลับตัว เรื่องรัชทายาท เรื่องวังหลัง เวินอิ๋งทำคะแนน จะชิงบังลังก์ก็แบบเงื้อง่ากันละ เออ ดีเลย ลุ้น คลื่นใต้น้ำจากเล่มหนึ่งยังคงดำเนินต่อไป แต่เริ่มกระเพื่อมๆขึ้นมากกว่าเดิมละ (แต่ยังไม่ชิงกันสักที เริ่มเหนื่อย555555)
- ในส่วนของฉากรบ underwhelmed อะ 55555555 เคยอ่านเรื่องอื่นที่รบเป็นรบ อันนี้มันแบบ เหมือนกดสูตรพระเอกมาก ราบรื่น บังเอิญไปเจออะไรดีๆอีก กดสูตรโกงเว่อ แต่ก็เข้าใจได้ ไม่เน้นรบ เน้นการเมือง
- เอ้อ แต่มีฉากฆ่าล้างคนทั้งเผ่าที่แอบ graphic อยู่นะคะ ถ้าใครไม่ชอบแนวนี้ข้ามเลย แล้วพระนายก็ไม่ได้แบบ รู้สึกผิด อะไรนะ ที่ฆ่าคนขนาดนั้น แถมเล่าเหมือนเท่อีก เราเองไม่ได้ทริกเก้ออะไรแต่ก็ยังหยึยๆ มันสามารถทำให้ออกมาดูดีกว่านี้ได้อะ
- นายเอกยังคงสวย ชีวิตจะขึ้นจะลงก็ยังสวย เค้าบรรยายความสวยได้ออกมาทางหน้ากระดาษเลย ละไม่มีความเอาแต่ใจน่ารำคาญแล้ว เข้าใจนางมากขึ้นด้วย ซีนตัดพ้อคือแบบ อยากกอดโอ๋ หงุง
- พระเอก ยันเดเระ เสมอต้นเสมอปลาย เห็นด้วยกับรีวิวของคุณ orangejasmine ว่า มันอะไรขนาดนั้น เย็นชาจนงง ดูไม่ออกว่าชอบ ว่ารัก ออกแนว possessive จะเป็นเจ้าของเกิ๊น อึดอัด หึงกระทั่งม้า แต่หึงละไม่พูดนะ จับจูบ จับกัด อยู่นั่นแล้ว 5555555555555
- คสพ.พระนายนี่ ยังไงดี มองแล้วก็ยัง งงๆ ว่ามันยังไงนะ อ่านไปก็แชทกะเพื่อนไป ว่าไม่เกทสองคนนี้เลย คือจะเอายังไง มันชอบกันที่ตรงไหน 555555 แต่พอจบเล่มสองก็ เออเนอะ มันก็คนพังๆสองคนมารักกันอะ นายเอกงี้ชีวิตนี้ไม่เคยเจอคนมารักแบบนี้ กะไทเฮานี่ก็รักฟีลย่า ฟีลคนที่ตามใจ๊ตามใจ ชีวิตอยากได้อะไรก็ได้มาตลอด พอมาเจอคนหล่อ เอาใจแบบไม่ได้ประจบ (แม้เค้าจะเอาแต่ใจใส่ ก็มีไม่ชอบนะ แต่ไม่ชอบพฤติกรรมตรงนั้น แต่ไม่ได้ไม่ชอบตัวคน) ตกอับเค้าก็ไม่ทิ้ง ก็เลย เออ ชอบแหละ แต่ยังไม่รู้ตัว อิพระเอกนี่ก็ เย็นชา แต่ก็ อยากครอบครองคนนี้ เลยพยายามมาขนาดนี้ สรุปก็คือ แกได้กันแหละดีแล้ว อย่าไปได้กะคนอื่นเลย สงสารเค้า แกเหมาะกันแล้ว 55555555555555
- พูดถึงซีนบังคับ (ไม่ใช่แค่เรื่องเซ็กซ์นะ) ก็มีนะ แต่เราไม่อี๋เหมือนที่เคยอ่านเจอในเรื่องอื่น เพราะเค้าบรรยายได้ดีแหละว่านายเอกไม่ได้กลัว ไม่ได้รังเกียจ ไม่ได้รส.แบบ ตกในอันตราย จนมันออกมาทัอกสิกอะ ก็มีสู้กลับ มีไม่พอใจกลับ พระเอกก็หยุด นายเอกก็ เออ เค ยอมแล้ว งี้ เราเลยโอเค
- โดยรวม ก็ยังอ่านเพลินๆอยู่ ไม่ลุ้นตัวโก่ง ไม่เกลียด ไม่มีอะไรที่ทนไม่ได้ อ่านชิลๆ

[Chanyaku · Rating 5 out of 5]

4.5

รีวิวรวม 1-3

🚫มีสปอยล์🚫

โดนตกเพราะพล็อตเลย นายเอกเป็นท่านอ๋องผู้สูงศักดิ์ นิสัยเจ้าสำราญ เรียนไม่เอา งานไม่ทำ ส่วนพระเอกคือบัณฑิตหนุ่มยากจนที่สอบได้ที่หนึ่งทุกสนาม พระเอกเข้ามาประจบนายเอกโดยมีจุดประสงค์อะไรบางอย่าง นายเอกก็สนใจเพราะพระเอกหล่อเหลา ฉลาดและหยิ่งทะนงในตนเอง นายเอกเลยรับพระเอกเอาไว้เป็นคนใกล้ชิด

อ่านๆ ไปแล้วน���กว่าจะดราม่าเข้มข้น เปล่าจ้า นายเอกเป็นคนตลกอ่ะ คือนางจะเอาพระเอกให้ได้ พระเอกก็เล่นตัวไม่ยอมพลีกายให้ซักที นายเอกก็ไม่ได้ใช้อำนาจบีบบังคับอะไรนะ แต่พยายามยั่วยวนทุกวันเผื่อพระเอกใจอ่อนตกหลุม55555555 อ่านๆ ไปแล้วรู้สึกว่านายเอกห้าวด่องอ่ะ ช่างยั่ว ช่างแกล้ง ปากแจ๋วด้วย(แต่พระเอกปากแจ๋วกว่านะ555555)

แรกๆ จะงงมากว่าสรุปคู่นี้มันรักกันหรอวะ เออ ก็คงรักแหละ จนอ่านไปซักพัก รอจนความรู้สึกของทั้งคู่ค่อยๆ สะสมจนตกตะกอน โอ้โห นี่มันโคตรคลั่งรักตะหาก โดยเฉพาะพระเอก ยึดติดกับนายเอกมากกกกกกกก ถึงขั้นที่พอรู้ตัวว่ารักแล้วเป้าหมายชีวิตพระเอกก็เปลี่ยนมาเป็นนายเอกเลยอ่ะ กลางๆ เรื่องที่พอฐานะสลับกันแล้วพระเอกทำทุกวิถีทางให้นายเอกอยู่ข้างกาย นายเอกร้องไห้หนีเลยนะ (ตอนนั้นนายเอกยังไม่รู้ตัวว่าตัวเองชอบเขา) นายเอกคือหงุดหงิดมากว่าจะอะไรกับข้านักหนาเนี่ย ปล่อยข้าไปอยู่สงบๆ คนเดียวไม่ได้หรือไง! แต่อิพระเอกก็อารมณ์แบบ...ข้าอยู่ดีๆ ของข้า เจ้ามายั่วให้ข้ารักแล้วก็รับผิดชอบการกระทำของเจ้าเสีย 5555555555

NC แซ่บมากกกกกกก ขอบอกตรงนี้😳

ตอนที่สลับฐานะกันแล้ว นายเอกกลายเป็นสามัญชนส่วนพระเอกกลายเป็นรัชทายาทตัวจริง นี่ก็หวั่นๆ ว่าจะมีฉากพระเอกทำร้ายจิตใจนายเอกมั้ย อ่อออออ เปล่าจ้าาาาา รัชทายาทนวดขา ล้างเท้า อาบน้ำปะแป้งให้สามัญชนจ้าาาาา 5555555555555 บริการทุกระดับประทับใจ นายเอกเมื่อยก็เอาขาเขามาพาดตัก นวดให้ไม่บ่น ตามใจเมียทุกอย่าง เจ้าอยากได้อะไรข้าให้ได้หมด ขอแค่อยู่ข้างกายข้า

...สรุปนายเอกไม่ได้ตกต่ำเลย ชีวิตสบายกว่าเดิมไปอีกเพราะมีรัชทายาทหนุนหลัง เกิดมาเพื่อกิน เที่ยว นอนกระดิกเท้ารอผัวมาปรนนิบัติ

แต่เรื่องนี้พระเอกขี้หึงแรงมากนะ จนเข้าขั้นจิตๆ เลยอ่ะ มีความบอสซี่ด้วย แต่ถามว่านายเอกยอมมั้ย ก็ไม่55555555 ห้าวด่อง ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ ไม่ให้ทำแต่ถ้าข้าอยากทำใคนจะห้ามข้าได้! ซึ่งสุดท้ายพระเอกก็ยอมลงให้นายเอกตลอดแหละ

เล่มสุดท้ายจะมีความเรื่อยๆ มาเรียงๆ แนวชิงอำนาจในราชสำนัก คืออุปสรรคก็มีนะ แต่พระนายเอาชนะได้หมดจนไม่มีความน่าตื่นเต้นใดๆ แต่ก็เสพโมเมนท์ฟินๆ พระนายไป

ปล พระเอกเย็นชามากกกกกกก แบบมากกกกกกกกก ทั้งสามเล่มนี่ฮียิ้มบางๆ สองครั้งได้มั้ง ไม่เคยหัวเราะเลย นิสัยโหดมากด้วย (แต่ยอมลงให้นายเอกคนเดียว😳)

[Tippy Chee · Rating 4 out of 5]

ไม่ไหวมั้ยแม่ ใจหายใจคว่ำเหลือเกิน ยัยอวี้อ๋องพอเลิกพยศได้แล้วน่ารักเว่อร์ๆๆ เลยเชียว ช่วงครึ่งหลังอ่านสบายขึ้นเยอะ หลังจากที่สองคนเค้าเริ่มคุยกันรู้เรื่องแล้วอ่ะนะ ในที่สุดก็รักกันดีๆ ได้สักที

เล่มสอง เดินเรื่องเร็วมาก ปุ๊บปั๊บน้องเวินไปชุบตัวมาใหม่เรียบร้อย กลับมาเดบิวต์ในฐานะใหม่ ยิ่งใหญ่มาก ในส่วนประเด็นที่มี hint มาให้ในเล่มแรก ก็มาเฉลยตั้งแต่ต้นเล่มสองนี่เลย ก็คือใช่อย่างที่คิดจริงๆ และอีกอย่างที่เคยสงสัยว่า รัชทายาทชอบอวี้อ๋อง ก็มาเปิดหน้ากันในตอนนี้แหละ

เอาจริง พล็อตนี่ ทั้งประเด็นแม่สามี ลูกสะใภ้ ชายาเอก พระสนม ตั่งต่าง มีแม้กระทั่งพี่น้องแย่งผู้ชายคนเดียวกัน อ่านไปอ่านมารู้สึกคุ้นๆ พล็อตอย่างกับละครหลังข่าวซะเต็มที่เลยอ่ะ ฮาๆๆ ช่วงครึ่งหลังอ่านสนุกขึ้นมาก ด้วยเรื่องทำสงครามปราบชนเผ่านอกด่าน ถึงจะไม่ได้เน้นรายละเอียดการรบ แต่พอไม่มีตัวละครแบบรัชทายาทอยู่ด้วยแล้ว ความหวาดระแวงของเราก็น้อยลงไปด้วยเลย

nc เล่มนี้ ช่วงครึ่งแรกคือ non con ล้วนๆ เลยนะ หลิวอ๋องไม่อ่อนโยนเลยสักนิด บรรยากาศโคตรน่าอึดอัด ยัยอวี้อ๋องคือเหมือนม้าพยศอ่ะ ส่วนน้องเวิน ก็ใช้เป็นแต่ไม้แข็งแฮะ แต่พอเข้าช่วงครึ่งหลัง ตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ เหมือนสองคนเริ่มรู้จักถอยกันคนละครึ่งก้าว จากนั้นความกลมเกลียวบังเกิดทันที ทำเอาเราโล่งอกไปด้วย ในที่สุด ยัยอวี้อ๋องก็รู้ตัวได้สักที ว่าเมื่อก่อนตัวเองหัวกะไดไม่แห้งขนาดไหน คนอะไรจะความรู้สึกช้าาาขนาดนี้ ตอนนี้เหลือแต่ลุ้นอยู่อีกอย่างเดียว คือเราจะได้เห็นหน้ายิ้มของน้องเวินเมื่อไหร่กัน จะมีโอกาสมั้ยย

[Namtan K. · Rating 3 out of 5]

ลังเลมากว่าจะให้ 3 หรือ 4 ดาวดี ครึ่งเล่มแรกค่อนข้างน่าเบื่อ ครึ่งหลังก็สนุกขึนมานิดนึง แต่ก็รู้สึกว่าไม่ได้มีอะไรให้ตื่นเต้นเท่าไหร่อะ ปมตัวละครก็เดาได้ตั้งแต่เล่มแรกแล้ว อาจจะเพราะพล็อตเรื่องนี้ไม่ได้ใหม่ เลยไม่มีอะไรให้รู้สึกว่าอยากติดตามต่อ ออกแนวอ่านก็ได้ ไม่อ่านก็ไม่ได้รู้สึกพลาดอะไรไป ส่วนตัวคิดว่าตัวละครเวินอิ๋งแบนมาก ไม่มีมิติอะไรเลย ไม่รู้ว่าเพราะเล่าจากมุมหลิงฉีเยี่ยนเป็นหลักหรือเปล่า

[bellofirst · Rating 1 out of 5]

please just don’t come for me. it just contains too many problematic things.

[addie · Rating 2 out of 5]

1.5/5