იოანე პავლე II - კაცი ისტორია

by Edward Stourton

ეს წიგნი მოგითხრობთ ადამიანზე, რომელიც არა მარტო მოწმე იყო ისტორიისა, არამედ მისი უშუალო მონაწილეც. ეს მისი ცხოვრებაა, ამბავი ობოლი ჭაბუკისა, რომელიც ჩუმად იპარებოდა ნაცისტების ქიმიური ქარხნის საქვაბეში; ეს არის თავგადასავალი ახალგაზრდა ენერგიული მღვდლისა და მასწავლებლისა, რომელსაც მთებში სალაშქროდ მიჰყავდა ახალგაზრდების ჯგუფი და მათთან სქესთა ურთიერთობის პრობლემებს განიხილავდა; ეს იმ მგზნებარე ფილოსოფოსის ამბავია, რომელიც ანთებული იყო პოლონელი და ამერიკელი სწავლულების ნააზრევით; ეს არის ცხოვრება ადამიანისა, რომელსაც შეეძლო წამიერად აფეთქებულიყო, ეყვირა და მაგიდაზე მუშტიც კი დაერტყა, თუ რომელიმე ეპისკოპოსი კვლავ წამოჭრიდა დაუქორწინებლობის აღთქმის გადახედვის საკითხს. დასასრულ, ეს არის ამბავი ადამიანისა, რომელმაც, ხანდაზმულმა და უკვე დაუძლურებულმა, უსაზღვრო მოთმინება და ამტანობა გამოავლინა და ამით იქცა ქრისტიანული ტანჯვის დათმენის მაგალითად.

Genres: Nonfiction

320 pages, Hardcover

First published April 2, 2006

About the author

Edward Stourton was a newspaper columnist, writer and presenter of several high-profile current affairs programmes and regularly presented BBC Radio Four programmes such as The World at One, The World this Weekend, Sunday and Analysis. He was a frequent contributor to the Today programme, where for ten years he was one of the main presenters.

Reviews

[Иван Зубофф · Rating 1 out of 5]

Биография святого Иоанна Павла II крайне интересна и насыщенна. Этот человек заслужил уважение миллиардов людей разных конфессий по всему миру, и вовсе неспроста. Когда я прочитал статью о нём на Википедии, то сразу же кинулся искать аудиокниги о нём, чтобы познакомиться с его жизнью поближе. Одна книга нашлась, но лучше бы не находилась.

Серый, безвкусный, обезжиренный текст, напоминающий чрезмерно растянутую газетную статью посредственного журналиста. Жалкое произведение, на которое мне стало жалко тратить часы своей жизни, и я бросил его в начале. Не могу не съязвить: этой книге можно было бы дать премию «Самое пресное описание Холокоста и Второй мировой войны в литературе».

Вы, наверное, думаете, что я сгущаю краски и вообще напрасно сделал, что бросил книгу на раннем этапе. Подождите-подождите, у меня есть козырь в рукаве! Почитайте, что автор пишет про католическую и польскую национальную святыню:

«Но еще большее раздражение у заезжего гуманиста или протестанта-пуриста вызовет часовня Божьей Матери, также известная под названием часовни Чудотворного Образа. Здесь находится встроенная в высокий алтарь икона в серебряном окладе, благодаря которой Ясна Гура вот уже шесть веков является местом паломничества. Черная Мадонна Ченстохова — образ Девы с Младенцем, известный в византийской живописи как Hodegetria. <...> У Черной Мадонны, совсем как у куклы Барби (хотя подобное сравнение едва ли здесь уместно), есть наряды на смену, и меняются они по литургическому календарю.»

Как ни трудно в это поверить, но это слова католика из его книги о католицизме…

[Irakli · Rating 3 out of 5]

პაპობაზე უფრო მეტი წერია, ვიდრე თავად პაპზე. ისე კი ზღვა ინფორმაციაა და წარმოდგენაც არ მქონდა თუ ამდენ რამეს აკეთებდნენ და ამხელა გავლენის მოხდენა შეეძლოთ პოლიტიკურ პროცესებზე