Larski slaat alarm

by Frank Westerman, Vera Westerman, Martijn van der Linden (Illustrator)

Stel, je bent op een eiland en om je heen bevriest de zee… Het overkomt Edwin en Adinde op Schiermonnikoog. De veerboor komt zelfs vast te zitten in het ijs! Eerst lijkt het alleen maar leuk: samen een iglo bouwen en voorlopig niet terug hoeven maar school. Maar het wordt kouder en kouder en de etensvoorraden van het eiland raken op… Bij het sleeën van de duinen ontdekken ze een verdwaald poolhondje, Larski. Het hondje weet, ruikt, voelt: dit is geen gewone kou, het is gevaarlijke kou! Larski heeft een moedig plan…

119 pages, Paperback

First published January 1, 2012

About the author

Frank Westerman (Emmen, 1964) groeide op in Assen en studeerde Tropische Cultuurtechniek aan de Landbouwuniversiteit Wageningen. In 1987 woonde hij een jaar in de Andes van Peru, waar hij de irrigatiemethoden van Aymara-indianen onderzocht. Frank studeerde cum laude af en mag Ir. voor zijn naam zetten.

Zijn allereerste journalistieke reportages schreef Frank toen hij nog studeerde. Zo versloeg hij voor Het Parool de poging van Mario Vargas Llosa om president van Peru te worden en de Amerikaanse anti-drugscampagne om de teelt van coca uit te roeien in de Chapare-regio van Bolivia.

Voor het VPRO-programma Het Gebouw maakte Frank twee radio-documentaires van driekwartier. De eerste in april 1992 vanuit de 'dodenvallei' van Noordwest-Kameroen - meer hierover bij Stikvallei - en de tweede in de herfst van 1993 vanuit het volledig platgebombardeerde stadje Vukovar aan de Donau.

Omdat Frank zich uitsluitend wilde toeleggen op het schrijven ging hij na zijn flirt met de radio door met de geschreven journalistiek. Voor het tijdschrift Atlas schreef hij in 1993 het dertig-pagina's tellende verhaal 'Het goede meer': zijn debuut bij een literaire uitgeverij.

Reviews

[Arne-Jan · Rating 3 out of 5]

De boeken die ik voorlees registreer ik meestal niet op Goodreads. Dat is natuurlijk wel anders als de nummer 1 non-fictie auteur samen met zijn dochter een bloedstollende thriller schrijft. Dochter 2 (6 jaar) haakte na twee hoofdstukken af, maar dochter 1 (bijna 8) kon steeds niet wachten tot we weer samen een hoofdstuk konden lezen. Alles begrijpen deed ze nog niet, daarvoor liepen er te veel verhaallijnen door elkaar. Het was haar vooral niet altijd duidelijk wie wanneer op welke plek was. Begrijpelijk ook met al die plaatsen waar de hoofdrolspelers zich bevonden: op het vasteland, op Schier, op de ijsbreker of het veerpont. Dat ze het niet allemaal begreep hinderde echter helemaal niet. De barre weersomstandigheden spraken tot de verbeelding, net zoals het geheime dagboek en Larski die alle dieren (ja, óók de mensen 😊) op sleeptouw neemt. Dat het boek zo waarschuwt voor klimaatverandering viel ook zeer in de smaak. Vandaag zijn verkiezingen voor de gemeenteraad. Vanochtend op de bakfiets moest ik haar beloven dat mijn stem zou gaan naar een partij die goed is voor het milieu. Bij voorkeur zorgt die partij ook goed voor het onderwijs, want ze wil zelf juf worden. Ik las dat Vera Westerman tien was toen ze dit boek met haar vader schreef. In ons geval zou dat dus al over ruim twee jaar zijn. Het voelt als nog een hele stap van eenhoornkleding naar auteur, maar Larski is alvast een goed begin. Nu eerst weer een sprookjesboek voorlezen dat hopelijk beide dochters kan bekoren. Ik kan trouwens niet wachten op wat er in de review van dochterlief zal worden geschreven over Larski.

[Cato · Rating 3 out of 5]

Ik snapte het soms niet echt zo goed, maar toch was het wel leuk. Ik heb het niet zelf gelezen, maar papa heeft het drie keer achter elkaar voorgelezen. Grapje natuurlijk, maar één keer achter elkaar. Ik begreep niet waar iedereen was, want dan was er weer een ijsbreker, de veerboot, het vaste land, Schiermonnikoog. Ik vond het wel leuk waar het over ging, want papa kon het wel uitleggen. Ik vind het eigenlijk wel heel leuk, alleen kan ik niet alle boeken 5 sterren geven, want er bestaan ook leukere boeken.