De schrijver van Laura H., Het kalifaatmeisje uit Zoetermeer vertelde begin februari in Lochem over zijn voorlopige magnum opus, 'het verhaal van je leven', een klassieker in spe. Ja, dit boek zou 'm bijblijven, zei hij, nooit meer loslaten. Het boek, dit werk, had 'm veranderd omdat hij 'zo dicht bij deze mensen had mogen en kunnen komen.'
Rueb (32) boeide, hij sprak met verve en precisie en vaart - precies zoals in het boek. Wat een bezieling, wat een toewijding. En wat een verhaal. De rode draad IS volgens mij bezieling. In allerlei extremiteiten.
De Amsterdamse journalist dook in de (verstoorde) jeugd van Laura H. en de anderen, hun droom, vlucht en ontsnapping - omdat de droom een nachtmerrie was geworden waarin er klappen vielen. De kogels vlogen de hoofdrolspelers om de oren.
Ja, zei Rueb nadenkend, "Ik wilde inderdaad een thriller schrijven." Een literair en journalistiek verslag, een puzzelstuk, een intiem en onrustbarend portret van bezielde jongens en mannen, meisjes en vrouwen - geen uiteenzetting over het Kalifaat, geen aanklacht tegen de Jeugdzorg. Nee, een waarheidsgetrouwe, openhartige weergave van de Feiten, mét een in dit genre zelden vertoonde psychologische inkijk.
Op de vraag waar Rueb had geleerd zo goed te schrijven, antwoordde hij: "Bij de krant. Daar kun je je niet een slechte, saaie of overbodige zin permitteren. Dan haakt de lezer af."
Laura H. krijgt een derde druk. Rueb gaat in opdracht in samenwerking werken aan het scenario voor een mogelijke televisieserie ervan.