What do you think?
Rate this book
Thuis draag ik bij me
Thuis draag ik bij me is een beklemmende, rauwe jongerenroman die de vlucht vanuit Syrië weergeeft zoals hij is: ongelooflijk zwaar, stressvol, mensonterend, verstoken van hoop – en soms zelfs met een dodelijke afloop. Door aangrijpende flashbacks begrijpt de lezer steeds beter waarom de hoofdpersonen Wassim, Laila en Romeo ondanks alle gevaren deze reis toch maken.
Met Thuis draag ik bij me geeft Cecile Korevaar een gezicht aan de duizenden mensen op de vlucht. Een enorm waardevolle toevoeging aan de dialoog over vluchtelingen.
De research
Toen Cecile Korevaar in 2015 de televisiebeelden van de stromen vluchtelingen zag, wist ze meteen dat ze hierover een boek wilde schrijven. Destijds was ze nog bezig met haar debuut Wat jij niet weet en de opleiding Proza voor kinderen. In 2018 begon Cecile met de research voor haar nieuwe boek en leerde ze Christine, Michel en Hasan kennen; drie jongeren die in 2015 uit Syrië zijn gevlucht. Door de maandelijkse gesprekken met het drietal kwam Cecile erachter dat ze alleen een boek over dit onderwerp kon schrijven als ze de besproken landen en plekken zou bezoeken. In twee weken volgde ze de vluchtroute van Izmir (Turkije) naar Wenen, dezelfde tocht als de drie jongeren hadden afgelegd. Terug in Nederland zette Cecile haar researchperiode voort: ze bezocht statushouders en asielzoekerscentra, las zich suf over vluchtelingenbeleid en sprak met journalisten, politici en beleidsmakers. Daarna heeft ze nog Libanon en Syrië bezocht.
Cecile Korevaar heeft de verhalen van Christine, Michel en Hasan en haar eigen ervaringen verwerkt in haar nieuwe boek Thuis draag ik bij me.
Reacties
‘Om mensen op de vlucht te begrijpen, moet je diep hun leven en gemeenschap induiken en je openstellen voor hun verhalen. Dit heeft Cecile Korevaar zorgvuldig en vanuit empathie gedaan. Thuis draag ik bij me is een eerlijke en menselijke vertelling van de situatie waarin vluchtelingen zich begeven. Het grijpt je bij de keel en laat je niet meer los.’
– Sinan Can, journalist en programmamaker
‘De vlucht van ons gezin uit Libanon was absoluut de heftigste ervaring uit mijn leven. Het is daarom elke keer een schok als ik zie hoe mensen, die nu oorlogen ontvluchten, worden behandeld in Europa. Thuis draag ik bij me laat dat op een pijnlijke manier voelen aan de lezers.’
– Danny Ghosen, journalist en presentator
‘Indrukwekkend hoe Cecile Korevaar zich heeft voorbereid op het schrijven van dit boek. Ze reisde naar Syrië, Libanon, Turkije, Griekenland en legde zelf de vluchtelingenroute af. Dit heeft geresulteerd in een rauw, spannend en realistisch verhaal.’
– Daisy Mohr, NOS-correspondent Midden-Oosten
Met Thuis draag ik bij me geeft Cecile Korevaar een gezicht aan de duizenden mensen op de vlucht. Een enorm waardevolle toevoeging aan de dialoog over vluchtelingen.
De research
Toen Cecile Korevaar in 2015 de televisiebeelden van de stromen vluchtelingen zag, wist ze meteen dat ze hierover een boek wilde schrijven. Destijds was ze nog bezig met haar debuut Wat jij niet weet en de opleiding Proza voor kinderen. In 2018 begon Cecile met de research voor haar nieuwe boek en leerde ze Christine, Michel en Hasan kennen; drie jongeren die in 2015 uit Syrië zijn gevlucht. Door de maandelijkse gesprekken met het drietal kwam Cecile erachter dat ze alleen een boek over dit onderwerp kon schrijven als ze de besproken landen en plekken zou bezoeken. In twee weken volgde ze de vluchtroute van Izmir (Turkije) naar Wenen, dezelfde tocht als de drie jongeren hadden afgelegd. Terug in Nederland zette Cecile haar researchperiode voort: ze bezocht statushouders en asielzoekerscentra, las zich suf over vluchtelingenbeleid en sprak met journalisten, politici en beleidsmakers. Daarna heeft ze nog Libanon en Syrië bezocht.
Cecile Korevaar heeft de verhalen van Christine, Michel en Hasan en haar eigen ervaringen verwerkt in haar nieuwe boek Thuis draag ik bij me.
Reacties
‘Om mensen op de vlucht te begrijpen, moet je diep hun leven en gemeenschap induiken en je openstellen voor hun verhalen. Dit heeft Cecile Korevaar zorgvuldig en vanuit empathie gedaan. Thuis draag ik bij me is een eerlijke en menselijke vertelling van de situatie waarin vluchtelingen zich begeven. Het grijpt je bij de keel en laat je niet meer los.’
– Sinan Can, journalist en programmamaker
‘De vlucht van ons gezin uit Libanon was absoluut de heftigste ervaring uit mijn leven. Het is daarom elke keer een schok als ik zie hoe mensen, die nu oorlogen ontvluchten, worden behandeld in Europa. Thuis draag ik bij me laat dat op een pijnlijke manier voelen aan de lezers.’
– Danny Ghosen, journalist en presentator
‘Indrukwekkend hoe Cecile Korevaar zich heeft voorbereid op het schrijven van dit boek. Ze reisde naar Syrië, Libanon, Turkije, Griekenland en legde zelf de vluchtelingenroute af. Dit heeft geresulteerd in een rauw, spannend en realistisch verhaal.’
– Daisy Mohr, NOS-correspondent Midden-Oosten
245 pages, Paperback
Published March 15, 2022
17 people are currently reading
296 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 64 reviews
April 11, 2022
Ik kan alleen maar huilen, ik kan niet stoppen.
Wat een heftig en eng realistisch boek is dit. Ik vond het enorm moeilijk om te lezen, omdat ik weet dat er mensen op onze wereld zijn die dit moeten meemaken. Dit boek is op een prachtige manier geschreven. Ik ben er echt van onder de indruk.
Een paar dagen later komt ik terug op deze review: ik heb mijn 4 sterren in 5 sterren veranderd. Want ik heb het de hele dag door met iedereen over dit boek? Het is een geweldig, heftig boek die ik iedereen aan het aanraden ben. Dit is echt 5 sterren.
Wat een heftig en eng realistisch boek is dit. Ik vond het enorm moeilijk om te lezen, omdat ik weet dat er mensen op onze wereld zijn die dit moeten meemaken. Dit boek is op een prachtige manier geschreven. Ik ben er echt van onder de indruk.
Een paar dagen later komt ik terug op deze review: ik heb mijn 4 sterren in 5 sterren veranderd. Want ik heb het de hele dag door met iedereen over dit boek? Het is een geweldig, heftig boek die ik iedereen aan het aanraden ben. Dit is echt 5 sterren.
April 16, 2024
Dit boek krijgt echt een volle 5 sterren van mij. Ik schrijf deze review terwijl de tranen nog over mijn wangen rollen. Wat een heftig en hartverscheurend boek is dit zeg. De waarheid is heftig en die moeten we onder ogen zien. In dit verhaal komt die kei harde kille waarheid over de oorlog in Syrië naar buiten en jeetje wat ben ik geschrokken, boos en verdrietig voor die arme mensen. Ik heb er echt even geen worden voor. Cecile heeft het perfect gedaan
July 11, 2024
Rauw. Indringend. Heftig. Indrukwekkend.
May 13, 2022
Pffff, wat een ontzettend goed, rauw, respectvol, hartverscheurend en realistisch boek heeft Cecile Korevaar geschreven na heel veel onderzoek en research.
Er zijn ontzettend veel boeken over de Eerste en Tweede Wereldoorlog geschreven, want dat mogen we niet vergeten. De oorlogen in het Midden-Oosten zijn net zo gruwelijk, verschrikkelijk en mensonterend als de bovenstaande oorlogen. Ergens is het niet fijn dat dit boek er is, want dat wil iets zeggen over de realiteit van het leven van heel veel mensen die daar wonen, leven, overleven. Juist daarom is het wél goed dat dit boek er is, omdat dit de realiteit is van duizenden mensen die in zo’n situatie zitten en deze gruwelijkheden meemaken. Mensen net als wij. In het nawoord is te lezen hoeveel onderzoek Korevaar heeft gedaan en dat uit zich in dit boek.
Op verschillende momenten grijpt het je naar de keel. Ik heb er nauwelijks woorden voor, voor hoe vluchtelingen behandeld, gehaat en genegeerd worden. Dit is geen leven te noemen. Overleven met ergens steeds nog een flintertje hoop, want ooit, ooit zijn ze vrij. Geen luchtalarm, geen bommen, maar veiligheid, vrijheid. En wat is veiligheid en vrijheid dan als je eenmaal in een land bent waar geen oorlog is? Vluchten doen deze mensen echt niet zomaar.
Een raak stuk uit het nawoord (lees het!): Er zijn verbeteringen mogelijk. Maar deze werken alleen als vluchtelingen niet langer worden gezien als potentiële criminelen of terroristen, als indringers, profiteurs of gelukszoekers, of als mensen die niks kunnen. Vluchtelingen zijn mensen met potentie, die bereid zijn hard te werken, mensen die niet zomaar huis en haard verlaten, die het vuur in de rug hadden en geen andere keuze zagen, mensen met goede intenties die graag ook zo behandeld willen worden. Als mensen, zoals wijzelf.
…
Deze mensen hebben recht op hetzelfde als wij, namelijk veiligheid, gezonde leefomstandigheden, erkenning en een toekomstperspectief.
Dank voor het delen van jullie verhaal Michel, Christine en Hasan.
Er zijn ontzettend veel boeken over de Eerste en Tweede Wereldoorlog geschreven, want dat mogen we niet vergeten. De oorlogen in het Midden-Oosten zijn net zo gruwelijk, verschrikkelijk en mensonterend als de bovenstaande oorlogen. Ergens is het niet fijn dat dit boek er is, want dat wil iets zeggen over de realiteit van het leven van heel veel mensen die daar wonen, leven, overleven. Juist daarom is het wél goed dat dit boek er is, omdat dit de realiteit is van duizenden mensen die in zo’n situatie zitten en deze gruwelijkheden meemaken. Mensen net als wij. In het nawoord is te lezen hoeveel onderzoek Korevaar heeft gedaan en dat uit zich in dit boek.
Op verschillende momenten grijpt het je naar de keel. Ik heb er nauwelijks woorden voor, voor hoe vluchtelingen behandeld, gehaat en genegeerd worden. Dit is geen leven te noemen. Overleven met ergens steeds nog een flintertje hoop, want ooit, ooit zijn ze vrij. Geen luchtalarm, geen bommen, maar veiligheid, vrijheid. En wat is veiligheid en vrijheid dan als je eenmaal in een land bent waar geen oorlog is? Vluchten doen deze mensen echt niet zomaar.
Een raak stuk uit het nawoord (lees het!): Er zijn verbeteringen mogelijk. Maar deze werken alleen als vluchtelingen niet langer worden gezien als potentiële criminelen of terroristen, als indringers, profiteurs of gelukszoekers, of als mensen die niks kunnen. Vluchtelingen zijn mensen met potentie, die bereid zijn hard te werken, mensen die niet zomaar huis en haard verlaten, die het vuur in de rug hadden en geen andere keuze zagen, mensen met goede intenties die graag ook zo behandeld willen worden. Als mensen, zoals wijzelf.
…
Deze mensen hebben recht op hetzelfde als wij, namelijk veiligheid, gezonde leefomstandigheden, erkenning en een toekomstperspectief.
Dank voor het delen van jullie verhaal Michel, Christine en Hasan.
July 26, 2022
Wassim, Laila en Romeo ontvluchten hun thuisland Syrië. Ze zijn al meer kwijtgeraakt dan ze bij kunnen houden en moeten bereid zijn nog meer te verliezen. Ze hebben geen keuze.
Mijn rating van dit boek is 3,5 🌟. Dit is een ontzettend belangrijk verhaal dat verteld moet worden, dat wil ik vooropstellen. Vluchtelingen worden mensonterend behandeld, terwijl zij juist met open armen moeten worden ontvangen.
De schrijver van dit boek, Cecile Korrevaar, heeft met allerlei organisaties en vluchtelingen gesproken om dit boek te schrijven. Ook heeft ze reizen afgelegd om zich zoveel mogelijk in te leven. Net zoals Cecile weet ik niet écht hoe het is om je leven achter te laten en te moeten vluchten voor je leven. Om geen weet te hebben of je de volgende dag nog eten hebt, nog een slaapplek hebt, of zelfs nog leeft.
Dit boek is een goede instap in educatie over vluchtelingen en de hel die zij hebben moeten doorstaan. Voor bijvoorbeeld de onderbouw op de middelbare school een heel goed boek. Het boek was niet per se baanbrekend of vernieuwend. Dit voelt heel verkeerd om te zeggen over zo’n afschuwelijk onderwerp, maar ik had meer verwacht van het boek. Voor mensen, zoals ik, die al geïnteresseerd zijn in dit onderwerp biedt het geen nieuwe perspectieven of informatie. Dit zijn juist de mensen die het boek zouden lezen, want ongeïnteresseerde mensen die hier weinig tot niks vanaf weten zouden het boek niet oppakken.
Nogmaals: een belangrijk onderwerp waar veel meer mensen over zouden moeten weten. Ter introductie voor jongeren die er niks vanaf weten, maar dat wel zouden willen is dit een uitstekend boek.
Mijn rating van dit boek is 3,5 🌟. Dit is een ontzettend belangrijk verhaal dat verteld moet worden, dat wil ik vooropstellen. Vluchtelingen worden mensonterend behandeld, terwijl zij juist met open armen moeten worden ontvangen.
De schrijver van dit boek, Cecile Korrevaar, heeft met allerlei organisaties en vluchtelingen gesproken om dit boek te schrijven. Ook heeft ze reizen afgelegd om zich zoveel mogelijk in te leven. Net zoals Cecile weet ik niet écht hoe het is om je leven achter te laten en te moeten vluchten voor je leven. Om geen weet te hebben of je de volgende dag nog eten hebt, nog een slaapplek hebt, of zelfs nog leeft.
Dit boek is een goede instap in educatie over vluchtelingen en de hel die zij hebben moeten doorstaan. Voor bijvoorbeeld de onderbouw op de middelbare school een heel goed boek. Het boek was niet per se baanbrekend of vernieuwend. Dit voelt heel verkeerd om te zeggen over zo’n afschuwelijk onderwerp, maar ik had meer verwacht van het boek. Voor mensen, zoals ik, die al geïnteresseerd zijn in dit onderwerp biedt het geen nieuwe perspectieven of informatie. Dit zijn juist de mensen die het boek zouden lezen, want ongeïnteresseerde mensen die hier weinig tot niks vanaf weten zouden het boek niet oppakken.
Nogmaals: een belangrijk onderwerp waar veel meer mensen over zouden moeten weten. Ter introductie voor jongeren die er niks vanaf weten, maar dat wel zouden willen is dit een uitstekend boek.
June 7, 2024
Read June 2024
Na “Zolang de citroenbomen bloeien”, een boek dat zich voornamelijk afspeelt in Syrië, met aan het einde een kort stukje over de vlucht, nu een boek dat juist over het vluchten uit Syrië gaat. Bijzonder om deze twee zo vlak na elkaar te lezen. Ik was bang ze te veel te willen vergelijken, maar eigenlijk complimenteerden ze elkaar juist heel mooi.
Zelf geef ik er de voorkeur aan om boeken te lezen geschreven door auteurs die dichter bij de thema’s van het boek/de achtergrond van de personages staan. Bij “Thuis draag ik bij me” is dat niet het geval, maar zoals het nawoord aangeeft heeft Cecile Korevaar haar huiswerk absoluut gedaan. Zo heeft ze onder andere veelvuldige gesprekken gevoerd met echte vluchtelingen die nu in Nederland wonen en haar personages op hen gebaseerd. Ook is ze op reis geweest naar de plekken van de vluchtroute en heeft ze Libanon en Syrië bezocht.
*gelezen met vpro club lees
Na “Zolang de citroenbomen bloeien”, een boek dat zich voornamelijk afspeelt in Syrië, met aan het einde een kort stukje over de vlucht, nu een boek dat juist over het vluchten uit Syrië gaat. Bijzonder om deze twee zo vlak na elkaar te lezen. Ik was bang ze te veel te willen vergelijken, maar eigenlijk complimenteerden ze elkaar juist heel mooi.
Zelf geef ik er de voorkeur aan om boeken te lezen geschreven door auteurs die dichter bij de thema’s van het boek/de achtergrond van de personages staan. Bij “Thuis draag ik bij me” is dat niet het geval, maar zoals het nawoord aangeeft heeft Cecile Korevaar haar huiswerk absoluut gedaan. Zo heeft ze onder andere veelvuldige gesprekken gevoerd met echte vluchtelingen die nu in Nederland wonen en haar personages op hen gebaseerd. Ook is ze op reis geweest naar de plekken van de vluchtroute en heeft ze Libanon en Syrië bezocht.
*gelezen met vpro club lees
May 6, 2022
Bekijk de volledige recensie hier: https://deleesclubvanalles.nl/recensi...
Samenvatting:
Thuis draag ik bij me is een jongerenroman over een reis van drie jongeren, van hun thuisland naar Nederland.
Wassim, Laila en Romeo maken een hoop mee tijdens hun reis. Je krijgt een beeld van hun omstandigheden en welk verlies zij hebben geleden.
--
Rauwe openhartigheid
Thuis draag ik bij me is een openhartig verhaal van drie jongeren die een verschrikkelijke reis meemaken om hun thuisland en alles wat ze kennen te ontvluchten voor een betere toekomst voor zichzelf (en hun familie). Cecile Korevaar weet dit in een prachtig roman jasje te steken, die op punten hartverwarmend is maar tegelijkertijd ook enorm rauw. Het is een boek dat je niet in de koude kleren gaat zitten en waar je vervolgens nog dagen over na blijft denken.
Vanaf de eerste pagina beneemt Korevaar je de adem door een enorm heftige situatie te schetsen. Vanaf dat punt weet je direct: dit gaat een heftig boek worden. Toch blijf je doorlezen want ondanks dat het verhaal heftig is, wetende dat vele mensen hier mee te maken hebben, wil je toch doorlezen. Je wilt weten wat deze drie jongvolwassene meemaken, hoe zij in godsnaam tot Nederland gaan komen en hoe zij op die jonge leeftijd de kracht vinden om door te gaan. Het zorgt ervoor dat je bladzijde naar bladzijde door blijft lezen en het boek niet neer wilt leggen.
De schrijfstijl van Korevaar is erg prettig. Het verhaal leest gemakkelijk weg en sluit goed aan bij de doelgroep Young Adults. De personages in dit boek zijn dan ook jongvolwassen en dit komt duidelijk naar voren in spreektaal maar ook in keuzes die zij maken. Het is onvoorstelbaar wat deze jongeren mee hebben gemaakt en de keuzes die zij daarin maken zijn enorm dapper, maar toch merk je daar een stukje onvolwassenheid in. Wat uiteraard niet erg is, maar juist passend bij het verhaal, het gaat immers over jongvolwassenen.
Thuis draag ik bij me is een enorm belangrijk boek. De jongeren in dit verhaal blijven doorvechten, waar je niks anders voor kan voelen dan respect en compassie. Het verhaal laat echter heel duidelijk zien waar deze jongeren tegenaanlopen en hoe gehaat zij worden. Gehaat om waar ze vandaan komen, zonder te weten wat zij meegemaakt hebben en wat zij achter hebben moeten laten. Dit laat je zeker nadenken over je eigen kijk op vluchtelingen.
Thuis draag ik bij me is een openhartig, maar rauw Young Adult verhaal, over verlies, angsten, geweld en een vlucht naar een betere toekomst. Het is geschreven voor Young Adults, maar ook zeker een aanrader onder volwassene. Dit boek is de meest geschikte manier om een goed beeld te krijgen waar vluchtelingen mee te maken krijgen.
Samenvatting:
Thuis draag ik bij me is een jongerenroman over een reis van drie jongeren, van hun thuisland naar Nederland.
Wassim, Laila en Romeo maken een hoop mee tijdens hun reis. Je krijgt een beeld van hun omstandigheden en welk verlies zij hebben geleden.
--
Rauwe openhartigheid
Thuis draag ik bij me is een openhartig verhaal van drie jongeren die een verschrikkelijke reis meemaken om hun thuisland en alles wat ze kennen te ontvluchten voor een betere toekomst voor zichzelf (en hun familie). Cecile Korevaar weet dit in een prachtig roman jasje te steken, die op punten hartverwarmend is maar tegelijkertijd ook enorm rauw. Het is een boek dat je niet in de koude kleren gaat zitten en waar je vervolgens nog dagen over na blijft denken.
Vanaf de eerste pagina beneemt Korevaar je de adem door een enorm heftige situatie te schetsen. Vanaf dat punt weet je direct: dit gaat een heftig boek worden. Toch blijf je doorlezen want ondanks dat het verhaal heftig is, wetende dat vele mensen hier mee te maken hebben, wil je toch doorlezen. Je wilt weten wat deze drie jongvolwassene meemaken, hoe zij in godsnaam tot Nederland gaan komen en hoe zij op die jonge leeftijd de kracht vinden om door te gaan. Het zorgt ervoor dat je bladzijde naar bladzijde door blijft lezen en het boek niet neer wilt leggen.
De schrijfstijl van Korevaar is erg prettig. Het verhaal leest gemakkelijk weg en sluit goed aan bij de doelgroep Young Adults. De personages in dit boek zijn dan ook jongvolwassen en dit komt duidelijk naar voren in spreektaal maar ook in keuzes die zij maken. Het is onvoorstelbaar wat deze jongeren mee hebben gemaakt en de keuzes die zij daarin maken zijn enorm dapper, maar toch merk je daar een stukje onvolwassenheid in. Wat uiteraard niet erg is, maar juist passend bij het verhaal, het gaat immers over jongvolwassenen.
Thuis draag ik bij me is een enorm belangrijk boek. De jongeren in dit verhaal blijven doorvechten, waar je niks anders voor kan voelen dan respect en compassie. Het verhaal laat echter heel duidelijk zien waar deze jongeren tegenaanlopen en hoe gehaat zij worden. Gehaat om waar ze vandaan komen, zonder te weten wat zij meegemaakt hebben en wat zij achter hebben moeten laten. Dit laat je zeker nadenken over je eigen kijk op vluchtelingen.
Thuis draag ik bij me is een openhartig, maar rauw Young Adult verhaal, over verlies, angsten, geweld en een vlucht naar een betere toekomst. Het is geschreven voor Young Adults, maar ook zeker een aanrader onder volwassene. Dit boek is de meest geschikte manier om een goed beeld te krijgen waar vluchtelingen mee te maken krijgen.
April 11, 2022
Dit boek vertelt het verhaal van 3 Syrische jongeren die op de vlucht zijn vanuit Syrië naar Nederland. Voor dit boek heeft Cecile uitgebreid onderzoek gedaan naar vluchtelingen, heeft ze zelf de oorlogs- en vluchtgebieden bezocht, en heeft ze mensen die zelf ooit vluchteling waren geïnterviewd. Dit maakt het een ontzettend hartverscheurend maar realistisch boek!
Cecile’s schrijfstijl is goed. Het was rauw, en recht voor zijn raap. Alles wordt in detail beschreven, en de situatie wordt niet mooier gemaakt dan het is. Het is hartverscheurend. Het is realistisch. En ze zijn geen gelukszoekers. Dit maakt het zo’n goed boek omdat afzwakking van de situatie oneerlijk en onjuist is.
Ik was ontzettend onder de indruk van dit boek, en zal hem niet snel vergeten. Als je van maatschappelijk relevante boeken houdt, is dit zeker een aanrader voor jou!
Cecile’s schrijfstijl is goed. Het was rauw, en recht voor zijn raap. Alles wordt in detail beschreven, en de situatie wordt niet mooier gemaakt dan het is. Het is hartverscheurend. Het is realistisch. En ze zijn geen gelukszoekers. Dit maakt het zo’n goed boek omdat afzwakking van de situatie oneerlijk en onjuist is.
Ik was ontzettend onder de indruk van dit boek, en zal hem niet snel vergeten. Als je van maatschappelijk relevante boeken houdt, is dit zeker een aanrader voor jou!
July 23, 2024
2.5 Ster.
Het voelt verkeerd om dit boek een lage rating te geven. Vooral omdat er zo veel vijf sterren reviews zijn, maar dit was het voor mij gewoon echt niet. Het thema is zeker relevant en geeft wel inzicht wat er met vluchtelingen gebeurd. Maar dit boek mist diepgang en de schrijfstijl is heel simpel. De karakters zijn vrij plat en je leert ze ook niet bijzonder goed kennen, daarom kon ik niet goed met ze meeleven en deed een dode hier of daar mij helemaal niets. Cecile heeft zich goed verdiept in de materie en dat kan ik zeker wel waarderen. Maar de vertaalslag naar het boek is wat minder geslaagd. De sprongen in de tijd zijn erg storend en je mist veel cruciale informatie. Er blijven veel open eindjes en vragen die niet beantwoord worden. Opeens zijn er twee in Nederland, maar het is niet duidelijk hoe. Ook is de romance plot niet erg passend naar mijn mening. Ik heb meerdere boeken over vluchtelingen gelezen zoals Alma en zolang de citroen bomen bloeien en die wisten mij gewoon meer te grijpen. Ik snapt wel dat dit een goed boek is om leerlingen op de middelbare school aan het lezen te krijgen en kennis te laten maken met de vluchtelingencrisis en het is een mooi boek om een gesprek te openen, maar het was helaas niets voor mij!
Het voelt verkeerd om dit boek een lage rating te geven. Vooral omdat er zo veel vijf sterren reviews zijn, maar dit was het voor mij gewoon echt niet. Het thema is zeker relevant en geeft wel inzicht wat er met vluchtelingen gebeurd. Maar dit boek mist diepgang en de schrijfstijl is heel simpel. De karakters zijn vrij plat en je leert ze ook niet bijzonder goed kennen, daarom kon ik niet goed met ze meeleven en deed een dode hier of daar mij helemaal niets. Cecile heeft zich goed verdiept in de materie en dat kan ik zeker wel waarderen. Maar de vertaalslag naar het boek is wat minder geslaagd. De sprongen in de tijd zijn erg storend en je mist veel cruciale informatie. Er blijven veel open eindjes en vragen die niet beantwoord worden. Opeens zijn er twee in Nederland, maar het is niet duidelijk hoe. Ook is de romance plot niet erg passend naar mijn mening. Ik heb meerdere boeken over vluchtelingen gelezen zoals Alma en zolang de citroen bomen bloeien en die wisten mij gewoon meer te grijpen. Ik snapt wel dat dit een goed boek is om leerlingen op de middelbare school aan het lezen te krijgen en kennis te laten maken met de vluchtelingencrisis en het is een mooi boek om een gesprek te openen, maar het was helaas niets voor mij!
May 31, 2024
Wauw, dit is denk ik het indrukwekkendste boek dat ik ooit heb gelezen. Wat een intens en heftig verhaal! Ik raad echt iedereen aan om dit boek te lezen. Ik kan me niet voorstellen dat je je thuisland moet ontvluchten door oorlog en geweld en zo'n intens heftige reis moet afleggen opzoek naar o.a. vrijheid. Het zet in perspectief hoe dankbaar we mogen zijn dat wij toevallig in een land geboren zijn waarin je je vrij kunt en mag voelen. Want je kiest niet waar je wieg staat. We hebben gewoon geluk gehad. En naar dat geluk zijn deze 'gelukzoekers' misschien ook wel opzoek. En kan je ze dat nou kwalijk nemen? Ieder mens is toch opzoek naar geluk?
May 24, 2024
Staat dit al op de boekenlijst van de middelbare school?
February 15, 2024
Wauw wat een indrukwekkend verhaal! Vanuit drie/vier perspectieven de vlucht vanuit Syrië geschreven. Dit boek opent wel echt je ogen als het gaat om vluchtelingen…
October 23, 2022
Prachtig boek dat door het taalgebruik heel toegankelijk is voor de jeugd. Het verhaal geeft een inkijk in een rauwe wereld vol onzekerheid, angst en verdriet.
July 22, 2023
Het is heel makkelijk om één kant van het verhaal te horen, maar zo zwart-wit is het niet. Er schuilt namelijk ook nog een andere kant achter en dat wordt vlot en goed neergezet in dit boek. In dit boek worden verhalen achter de vluchteling verteld. Deze kant van de verhalen laat je nadenken en laat je kennis maken met dingen die je misschien niet eens wist. Persoonlijk miste ik de emotionele binding. Hoe dat komt geen idee? Misschien omdat ik mij als persoon - GELUKKIG - niet kan voorstellen hoe het is om te moeten leven in zulke erbarmelijke omstandigheden.
Desalniettemin ben ik wel van mening dat dit soort verhalen gedeeld moeten worden (zet het bijv. op de leeslijst van de middelbare school!).
Desalniettemin ben ik wel van mening dat dit soort verhalen gedeeld moeten worden (zet het bijv. op de leeslijst van de middelbare school!).
July 25, 2022
Aangrijpend boek over de reis inclusief ontberingen zoals Syrische vluchtelingen die meemaken. Ben erg onder de indruk van het verhaal en het geeft veel meer verhaal achter nieuwsberichten e.d. Ook is de schrijfstijl van Cecile erg prettig en vind het indrukwekkend hoe ze niet schuwt om gruweldaden te omschrijven
June 7, 2024
Via de VPRO leesclub. Het boek dat iedere Nederlander nu zou moeten lezen. Om te voelen dat niemand voor de lol huis en haard verlaat. Om te begrijpen dat een beetje vriendelijkheid de wereld van verschil kan maken
September 16, 2024
Werkelijk een prachtig boek over de strijd, innerlijk en fysiek, die een aantal jongeren levert. Een strijd op leven en dood. Want dat is wat het is als je plots je kand moet verlaten.
Door de ogen van Laila, Ahmed, Romeo en Wassim zien we hoe het is om in Syrië te zijn ten tijde van de start van de oorlog. Allemaal willen ze het land verlaten en maken de keus in zee te gaan met een smokkelaar. Op een lullig bootje gaan ze de zee op. In de hoop hun vrijheid tegemoet te gaan. Op een ongelooflijk levendige schrijfmanier weet de schrijfster je op dat bootje te krijgen en de kriebels te geven van de strijd met het water. Tot de boot kapseist.
Onze hoofdpersonen overleven deze helse tocht. Maar hoe zit dat met hun families? En welke relaties blijken zij nog meer te hebben?
Komen ze uit waar ze willen komen: Nederland. En als ze er al komen, hoe zal het leven er dan uitzien?
Ik vind dit een boek dat elke jongere gelezen moet hebben om een beetje een beeld te krijgen wat een vluchteling allemaal meemaakt. Dat ze op jonge leeftijd al veel meegemaakt hebben.
Door de ogen van Laila, Ahmed, Romeo en Wassim zien we hoe het is om in Syrië te zijn ten tijde van de start van de oorlog. Allemaal willen ze het land verlaten en maken de keus in zee te gaan met een smokkelaar. Op een lullig bootje gaan ze de zee op. In de hoop hun vrijheid tegemoet te gaan. Op een ongelooflijk levendige schrijfmanier weet de schrijfster je op dat bootje te krijgen en de kriebels te geven van de strijd met het water. Tot de boot kapseist.
Onze hoofdpersonen overleven deze helse tocht. Maar hoe zit dat met hun families? En welke relaties blijken zij nog meer te hebben?
Komen ze uit waar ze willen komen: Nederland. En als ze er al komen, hoe zal het leven er dan uitzien?
Ik vind dit een boek dat elke jongere gelezen moet hebben om een beetje een beeld te krijgen wat een vluchteling allemaal meemaakt. Dat ze op jonge leeftijd al veel meegemaakt hebben.
June 26, 2025
Een mooi boek wat veel overeenkomt met de werkelijkheid. Dit boek is vooral een aanrader voor degene die niet veel van de reizen die migranten maken afweten. Voor degene die veel verhalen over dit type reizen hebben gehoord, is het een verhaal zoals de vele traanverwekkende andere.
July 17, 2022
Thuis draag ik bij me is een prachtig boek over drie jonge vluchtelingen die een helse reis maken richting Nederland.
Review to come.
Review to come.
February 20, 2023
Hartverscheurend, bikkelhard en een realiteit voor velen. Zelf een beetje beschaamd. Het heeft zeker een indruk nagelaten.
October 21, 2023
4.5, tbh nawoord heeft me echt gepakt
May 18, 2024
moet dit boek maar even bij het nieuwe kabinet door de brievenbus gooien
June 9, 2024
Woow.. heftig!
March 29, 2022
Prachtig boek. Het verhaal kwam extra binnen aangezien mijn partner uit Syrië komt en soortgelijke ervaringen heeft. Door meer te lezen over dit onderwerp leer ik en kan ik alles hopelijk een klein beetje beter begrijpen. Hoe geweldig dat een boek dit proces veroorzaakt. Bedankt!
May 24, 2022
Wij Syriërs praten nooit over wat ons is overkomen, waarom we gevlucht zijn, wat er precies is gebeurd. Herinneringen zijn als lood: ze verlammen ons, werpen ons terug naar waar we niet willen zijn. We hebben alle energie nodig voor morgen, voor het vinden van een veilig plek, het bouwen van een nieuwe toekomst.
Sinds ik zelf anderhalf jaar geleden geconfronteerd werd met schrijnende vluchtverhalen en de uitdaging aannam om verhalen die niet onder woorden te brengen zijn, toch proberen neer te pennen, komen verhalen als Thuis draag ik bij me eens zo hard binnen. Ik kan het niet droog houden, ik voel me ongemakkelijk. En zo hoort het ook.
De paden van de drie hoofdpersonages Wassim, Romeo en Laila komen samen, lopen parallel, buigen weer van elkaar af, opnieuw en opnieuw. Ze vinden elkaar, maar moeten andere hindernissen over, waar ze elkaar soms overheen helpen en soms op hun eentje moeten nemen, voortgestuwd door een onuitdoofbare hoop.
In een simpele schrijfstijl brengt Cécile Koorevaar de complexe verhalen van drie jonge, Syrische vluchtelingen en houdt ons zo een spiegel voor van de schrijnende oorlogssituaties voorbij de grenzen van Europa, de hartverscheurende verhalen van vluchtelingen met wie ze sprak, en muren waar organisaties die hen hulp willen bieden al te vaak tegenop botsen.
Je vliegt doorheen dit boek, angstig en tegelijk hoopvol om te ontdekken waar hun paden heenleiden. Ik hoop dat Thuis draag ik bij me de weg mag vinden naar vele handen en harten.
Sinds ik zelf anderhalf jaar geleden geconfronteerd werd met schrijnende vluchtverhalen en de uitdaging aannam om verhalen die niet onder woorden te brengen zijn, toch proberen neer te pennen, komen verhalen als Thuis draag ik bij me eens zo hard binnen. Ik kan het niet droog houden, ik voel me ongemakkelijk. En zo hoort het ook.
De paden van de drie hoofdpersonages Wassim, Romeo en Laila komen samen, lopen parallel, buigen weer van elkaar af, opnieuw en opnieuw. Ze vinden elkaar, maar moeten andere hindernissen over, waar ze elkaar soms overheen helpen en soms op hun eentje moeten nemen, voortgestuwd door een onuitdoofbare hoop.
In een simpele schrijfstijl brengt Cécile Koorevaar de complexe verhalen van drie jonge, Syrische vluchtelingen en houdt ons zo een spiegel voor van de schrijnende oorlogssituaties voorbij de grenzen van Europa, de hartverscheurende verhalen van vluchtelingen met wie ze sprak, en muren waar organisaties die hen hulp willen bieden al te vaak tegenop botsen.
Je vliegt doorheen dit boek, angstig en tegelijk hoopvol om te ontdekken waar hun paden heenleiden. Ik hoop dat Thuis draag ik bij me de weg mag vinden naar vele handen en harten.
November 4, 2025
Lastige... Enerzijds vind ik het belangrijk dat dit soort verhalen geschreven en gelezen wordt. Zou verplichte kost moeten zijn voor iedereen die blijk geeft van xenofobie. Anderzijds vond ik het boek als roman niet denderend. Ik had er meer van verwacht.
August 30, 2023
De schrijfster geeft de vluchtelingencrisis een menselijk gezicht door drie jonge vluchtelingen te volgen die Syrië zijn ontvlucht door gruwelijkheden die ze daar mee hebben gemaakt. Je volgt ze op hun onmenselijke tocht naar het veilige Nederland waarin een gevaarlijke oversteek met de boot, smerige vluchtelingenkampen en illegale smokkelaars pas een tipje van de sluier zijn met wat voor naars ze tijdens hun vlucht, in de achtertuin van Europa, meemaken. Aanrader voor elke Europeaan (dus gauw vertalen in het Engels!).
August 25, 2024
Zeer indrukwekkend verhaal, aanrader.
June 17, 2022
Dit boek kruipt onder je huid en ik hoop dat het in veel klassen/schoolbibliotheken voor handen is.
Je volgt drie jongeren die vanuit Syrië op de vlucht zijn naar Nederland. Ze laten huis en haard achter en hen staat een barre tocht met veel ontberingen en onvoorstelbare gruwelijkheden te wachten.
Het is een boek zonder opsmuk: de schrijfstijl is recht voor z’n raap, niets wordt metaforisch ingepakt of geromantiseerd. Vluchten doet niemand voor z’n lol en dat laten Wassim, Laila en Romeo je dondersgoed inzien. De terugblikken op traumatische gebeurtenissen in Syrië en onderweg lieten me niet los.
Je volgt drie jongeren die vanuit Syrië op de vlucht zijn naar Nederland. Ze laten huis en haard achter en hen staat een barre tocht met veel ontberingen en onvoorstelbare gruwelijkheden te wachten.
Het is een boek zonder opsmuk: de schrijfstijl is recht voor z’n raap, niets wordt metaforisch ingepakt of geromantiseerd. Vluchten doet niemand voor z’n lol en dat laten Wassim, Laila en Romeo je dondersgoed inzien. De terugblikken op traumatische gebeurtenissen in Syrië en onderweg lieten me niet los.
June 10, 2024
Het is altijd een beetje lastig om niet heel positief te zijn over een boek, waarvan het thema wel heel relevant is en zeker beschreven moet worden, maar dit boek valt me in zijn totaliteit toch tegen. Het mist diepgang, de schrijfstijl is vrij simpel en er is eigenlijk geen sprake van karakterontwikkeling of een duidelijke verhaallijn. Hoe heftig en confronterend de verhalen ook zijn, als je enigszins op de hoogte bent al van de vluchtelingenstromen, lees je in dit boek niet veel nieuwe dingen. De auteur heeft zich goed verdiept in het onderwerp en met talloze betrokkenen gesproken (zie nawoord), maar weet naar mijn idee deze informatie niet goed te vertalen naar een verhaal. Daardoor blijft het toch wat feitelijk en afstandelijk. De sprongen in de tijd vind ik ook buitengewoon storend, opeens zijn twee van de drie vluchtelingen in Nederland en blijft het in het ongewisse hoe ze daar gekomen zijn. Ook de eerste jaren in de asielopvang blijven onderbelicht. De romantische relatie tussen twee van de drie geeft naar mijn toch een te sterke 'feel good' smaak aan de barre omstandigheden waaronder deze jongeren de tocht maken. Dus wat dat betreft zou het boek van mij niet meer dan 2,5 ster krijgen.
Ik kan me wel voorstellen dat het middelbare scholieren en jongvolwassenen aanspreekt precies om bovenstaande redenen waarom het mij niet aanspreekt. En zeker als je weinig weet van asielzoekers en wat zij maken, is het wel een boek wat je op een vrij makkelijke en toegankelijke manier laat kennismaken met een thema wat zich grotendeels buiten ons gezichtsveld afspeelt en wat we daar ook graag houden. En het zijn wel verhalen die verteld moeten worden! Vandaar toch de drie sterren.
Ik kan me wel voorstellen dat het middelbare scholieren en jongvolwassenen aanspreekt precies om bovenstaande redenen waarom het mij niet aanspreekt. En zeker als je weinig weet van asielzoekers en wat zij maken, is het wel een boek wat je op een vrij makkelijke en toegankelijke manier laat kennismaken met een thema wat zich grotendeels buiten ons gezichtsveld afspeelt en wat we daar ook graag houden. En het zijn wel verhalen die verteld moeten worden! Vandaar toch de drie sterren.
Displaying 1 - 30 of 64 reviews