Przygotowana przez Monikę Myszor-Ciecieląg edycja listów Antoniego Edwarda Odyńca do Aleksandry Borkowskiej to rzetelnie opracowane źródło wiedzy. Niemniej byłoby pewnym uproszczeniem twierdzenie, że walory tej korespondencji tkwią jedynie w warstwie poznawczej. Nie należy zapominać, że Antoni Odyniec to literat. Jego proza wspomnieniowa przyniosła mu niesłabnące zainteresowanie. Również kreślone przez niego listy, choć niejednokrotnie podejmują codzienne, życiowe problemy, pisane są piękną, literacką polszczyzną. Nie brakuje w nich językowego wyrafinowania, widocznego szczególnie w obszarze prezentowania stanów emocjonalnych. Odyniec - jak wynika z jego prozy wspomnieniowej - był niezwykle wnikliwym obserwatorem. Dowodzi tego również prezentowana korespondencja, w której nietrudno dostrzec Odyńcowe zamiłowanie do szczegółu, barwność opisu, ale także umiejętność żywego, plastycznego przedstawiania prostych spraw, zwykle wymykających się literackim ujęciom. (fragment recenzji wydawniczej)
Monika Myszor-Ciecieląg - doktor nauk humanistycznych, absolwentka Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, Podyplomowego Studium Edytorstwa Współczesnego na Wydziale Nauk Humanistycznych UKSW w Warszawie, oraz Studiów Podyplomowych IS PAN w Warszawie z zakresu historia sztuki. Obecnie kustosz dyplomowany w Muzeum Narodowym w Warszawie. Autorka wielu artykułów, w tym także edycji listów Wincentego Pola, Stefana Garczyńskiego, publikowanych m.in. w czasopismach: "Kronika Zamkowa", "Sztuka Edycja. Studia Tekstologiczne i Edytorskie", "Colloquia Litteraria", tomach zbiorowych: Epistolografia w dawnej Rzeczypospolitej, t. III, V. Stypendystka Fundacji Teresy Sahakian przy Zamku Królewskim w Warszawie - Muzeum, Fundacji Lanckorońskich oraz Towarzystwa Historyczno-Literackiego/Biblioteki Polskiej w Paryżu. Główne zainteresowania naukowe: zagadnienia związane z epistolografią XIX i XX w., edytorstwem naukowym literatury XIX i XX w., powiązania literatury romantycznej i młodopolskiej ze sztuką, a także artystami tego okresu.
Antoni Edward Odyniec (25 January 1804 – 15 January 1885) was a Polish Romantic-era poet who penned the celebrated "Song of the Filaretes".
Odyniec was born in Giejstuny, Oszmiana County, now in Belarus.
He was an alumnus of Wilno University, where he was a member of the Filaret Association and a defendant, along with Mickiewicz and others, in the 1824 trial of Association members.
In 1825 he published his first collection of short works. In 1826–29 he was active in Warsaw.
In 1829–30 he accompanied his fellow poet and ex-Filaret Adam Mickiewicz on a tour of Germany, Italy and Switzerland, recounted in somewhat embroidered Listy z podróży (Travel Letters), 4 vols., 1875–78.
In 1831 Odyniec settled in Dresden, in Saxony, where he translated works by Walter Scott, Byron and Thomas Moore, co-edited a "Library of Polish Classics," and wrote for Przyjaciel Ludu (The Friend of the People), published in Leszno.
In 1837 he returned to Wilno (Vilnius), where he edited Gluksberg's Encyklopedia Powszechna (Universal Encyclopedia) and, in 1840–63, Kurier Wileński (The Wilno Courier).
In 1866 Odyniec returned to Warsaw, where he edited Kurier Warszawski (The Warsaw Courier) and published in Kronika Rodzinna (The Family Chronicle) his Travel Letters and Remembrances of the Past, As Told to Deotyma. He died in Warsaw in 1885.
He penned ballads, songs and legends, published in Poezje (Poems, 2 vols., 1825–26); dramatic works, including Barbara Radziwiłłówna (1858); translations of works by Gottfried August Bürger, Byron, Walter Scott (3 vols., 1838–44); and Wspomnienia z przeszłości opowiadane Deotymie (Remembrances of the Past, As Told to Deotyma, 1884).