Duistere grens

by Johnny Bollé

Met een list worden vier mensen naar een afgelegen plek gelokt en opgesloten. Eén van hen is Sieg Papadakis. Na een vreselijke tijd, kan hij aan de dood ontsnappen, maar dit ging ten koste van zijn geweten.
Negen jaar later staat multimiljonair Sieg aan het hoofd van de producent van spellen, Medusa. Hij heeft de ware toedracht van de opsluiting voor zich gehouden. Er is echter nog iemand die alles afweet van wat er tijdens zijn gevangenschap is gebeurd. Deze man, die zich Argus noemt, aarzelt niet om hem met deze informatie te chanteren. Sieg geeft toe, en raakt zo steeds meer verstrikt in een web van leugens, moord en bedrog. Om de steeds agressiever wordende Argus tegemoet te komen, doet hij alles wat die wil. Tot de mensen uit Siegs naaste omgeving de dupe dreigen te worden. Hij besluit terug te vechten.

255 pages, Paperback

Published January 17, 2022

About the author

Johnny Bollé is schrijver van korte verhalen en thrillers.

Hij studeerde af als paramedicus aan de Hogeschool van Antwerpen. Op zijn dertigste deed de sportieve Antwerpenaar een carrièreswitch en maakte van zijn hobby zijn beroep. Hij werd personal trainer en groepslesgever, een beroep dat hij nog steeds vol enthousiasme uitoefent. Schrijven is al sinds zijn jeugd zijn grote passie. Wanneer hij onderweg is, heeft hij steeds zijn notitieboekje bij de hand om nieuwe ideeën te noteren. Net zoals sporten zijn lezen en schrijven voor hem een uitlaatklep waardoor hij tot rust komt. Het grootste gedeelte van zijn vrije tijd besteedt hij dan ook achter zijn moderne schrijftafel: de computer.

In april 2018 won Johnny de schrijverswedstrijd 55 woorden, een initiatief van Schrijverspunt, met zijn verhaal Euforie. In juni 2018 werd zijn verhaal Claustrofobie bekroond met de publieksprijs voor de wedstrijd MicroSleutel van het mobiele lees- en schrijfplatform Sweek. Zijn kortverhaal Bitter kerstgebak kwam in januari 2018 op de longlist terecht van de schrijfwedstrijd Het kerstdiner van Schrijven Online.

Zijn debuut thriller Egyptisch Blauw werd in september 2018 uitgegeven door Uitgeverij Schrijverspunt.

Reviews

[Joke · Rating 4 out of 5]

‘Duistere grens’ - Johnny Bollé

Duistere onverwachte wendingen

“Met Duistere Grens maakt Johnny Bollé het opnieuw waar een thriller te schrijven, die vol duistere onverwachte verwendingen zit.”
Bollé is geboren en getogen in Antwerpen, zijn nieuwste boek Duistere grens speelt zich daar voor een deel af. Na zijn studie klinische chemie heeft hij als paramedisch laborant gewerkt. Op zijn dertigste gooide hij het roer om en werd personal trainer en groepslesgever. Bollé debuteerde in 2018 met de thriller Egyptisch Blauw, waarna Bloedmaan, Hij noemde me Duivelskind en Wilde Gok volgden.
Songtekst
Het verhaal opent met een stukje songtekst van Peter Sarstedt, Where do you go to my lovely.
But where do you go to my lovely
When you’re alone in your bed
Tell me the toughts that surround you
I want to look inside your head
Dit kleine stukje tekst wordt steeds duidelijker naarmate het verhaal vordert en past goed bij Duistere Grens en de erin voorkomende personages. Want waar zijn zij naar toe op weg en wat gaat er in hun hoofd om? “Verscholen tussen dennenbomen ligt een bouwvallig magazijn dat niet op deze plek lijk thuis te horen.” 30 juni 2010 gebeurt er iets op deze plek met het studievriendengroepje van Sieg, Julian, Summer en Farah, dat hun onderlinge tot dan toe sterke band blijvend verandert. Deze gebeurtenis is bepalend voor een (succesvolle) toekomst vol leugens en bedrog van meerdere personages.

Demonen
Dan gaat het verhaal weer verder in 2019, als Sieg zijn spellenbedrijf Medusa verkoopt en naar Zakynthos vertrekt om stress te ontlopen, rust en misschien wel de liefde te vinden. Alleen wordt Sieg geconfronteerd met demonen uit zijn verleden. Hij slaapt slecht en probeert een nieuw evenwicht in zijn leven te vinden, waarin het verleden nooit ver weg is. Alleen laten nu nét mensen uit zijn verleden opduiken die hij geprobeerd had te vergeten.
Wat volgt is een rollercoaster aan gebeurtenissen over landsgrenzen heen.
Dark Frontier
Het verhaal wordt vanuit de derde persoon verteld en wisselt steeds tussen 2010 en 2019. Hierdoor komt de lezer er langzaam maar zeker achter wat zich op 30 juni 2010 heeft afgespeeld in het bouwvallige magazijn. De verschillende verhaallijnen houden de lezer lang in het ongewisse wat er precies gebeurd is, maar laten de lezer de personages leren kennen. Er zijn veel onverwachte plotwendingen die de nodige spanning aan het verhaal geven, dat opgehangen is aan een spel, Dark Frontier (Duistere Grens). Sieg zoekt namelijk meerdere malen zijn ‘grenzen’ op. De bijbehorende emoties bij de vele gebeurtenissen komen goed duidelijk over. De korte hoofdstukken sluiten regelmatig af met een cliffhanger die ervoor zorgen dat Duistere Grens achter elkaar uitgelezen wordt. De personages komen realistisch over. Sieg is gevormd door zijn ‘harde’ vader, waarvoor alleen succesvol zijn belangrijk was. Hij is getekend door iets wat zich in het verleden heeft afgespeeld, maar spijt ervan hebben? De ware toedracht is best schokkend en de uiteindelijke ontknoping onverwacht, bizar en goedgevonden.
Duistere Grens is een thriller waarin hoogmoed voor de val komt en leugens en geheimen voor onverwachte plotwendingen zorgen.

[De Koukleumpjes]

Deze recensie verscheen eerder op Koukleum.nl.

Ik maakte een tijdje geleden voor het eerst kennis met deze vriendelijke Vlaamse auteur toen wij hem enkele vragen mochten stellen in verband met het verschijning van ‘Duistere Grens’. Johnny vertelde vol enthousiasme over zijn nieuwste boek en ik werd toch wel erg nieuwsgierig naar zijn werk. Heb jij het interview gemist? ‘In gesprek met… Johnny Bollé‘ is nog steeds te lezen op onze website.

In het eerste hoofdstuk maken wij kennis met Sieg en zijn drie beste vrienden: Julian, Farah en Summer. Ze zitten tegen hun wil vastgebonden en opgesloten op een onbekende plek. Er is nog iemand aanwezig en die dwingt hun, met een pistool tegen hun hoofd, een naam te noemen van een iemand die ze opofferen voor hun eigen leven. Door dit eerste hoofdstuk word ik meteen gegrepen. Het is spannend en ik wil meer weten. Het zorgt ervoor dat ik snel verder ga met lezen.

Wat mij al snel duidelijk wordt is dat Bollé een beeldende schrijfstijl heeft. De insteek van het verhaal vind ik erg origineel en goed bedacht. Het verhaal brengt de lezer naar verschillende plekken zoals Antwerpen, Brussel en het Griekse Zakynthos. Je merkt dat de auteur bekend is met deze plaatsen en hij weet dit dan ook als een vakkundige auteur over te brengen op de lezer. Door de wisselingen tussen de verschillende verhaallijnen (2010 en 2019) krijgt het verhaal diepgang.

De personages die Bollé gebruikt zijn stuk voor stuk goed uitgewerkt. Vooral voor Sieg kon ik op een bepaald moment sympathie opbrengen. Ook heeft Bollé ervoor gekozen om hier en daar iets van de Griekse mythologie door te laten schemeren en dit komt het verhaal echt ten goede. In andere boeken ben ik er meestal niet zo van gecharmeerd, maar in dit boek past dit erg goed bij het verhaal en is de Griekse mythologie toegankelijk beschreven.

Ik heb ‘Duistere grens’ met veel plezier gelezen. Ik zal deze auteur zeker blijven volgen. Ik ben benieuwd naar zijn volgend werk.

[Boekenpearls76 JN Kingma Postma · Rating 5 out of 5]

Recensie van:

Duistere Grens

Auteur:

Johnny Bollé

schrijft korte verhalen en thrillers. Na Egyptisch Blauw en Bloedmaan is Hij noemde me Duivelskind het derde boek van deze Antwerpse schrijver. Hij combineert zijn baan als fitnessmanager met het schrijven van boeken. Zijn vlotte, beeldende schrijfstijl en zijn typerende onverwachte plotwendingen houden je stevig in de greep. Hij weet als geen ander hoe hij in zijn verhalen een sfeer kan creëren waaruit je niet meer kan ontsnappen. Zijn boek Bloedmaan werd door het lezersplatform van de VRT - Lang zullen we lezen- verkozen tot één van de 20 beste boeken van 2019. www.johnnybolle.com

Wijze van lezen:

E book gekregen via De Boeken en Meer leesclub o.l.v. Erna Eikhoudt in ruil voor mijn deelname en recensie.

Uitgeverij: LetterRijn

Mooie tekst:

But where do you go to my lovely When you’re alone in your bed Tell me the thoughts that surround you I want to look inside your head

Peter Sarstedt - Where do you go to my lovely

Genre: thriller

Cover:

De cover laat een jongeman zien die in gepeins verzonken lijkt te zijn. Je krijgt gelijk veel vragen. Wat is er aan de hand? Achter hem dezelfde jongen met de handen voor de mond en nog een met handen voor de oren. Is het Horen Zien en Zwijgen? Ik weet het niet maar het triggert wel om te gaan lezen.

Het verhaal:

Met een list worden vier mensen naar een afgelegen plek gelokt en opgesloten. Eén van hen is Sieg Papadakis. Na een vreselijke tijd, kan hij aan de dood ontsnappen, maar dit ging ten koste van zijn geweten.

Negen jaar later staat multimiljonair Sieg aan het hoofd van de producent van spellen, Medusa. Hij heeft de ware toedracht van de opsluiting voor zich gehouden.  Er is echter nog iemand die alles afweet van wat er tijdens zijn gevangenschap is gebeurd. Deze man, die zich Argus noemt, aarzelt niet om hem met deze informatie te chanteren. Sieg geeft toe, en raakt zo steeds meer verstrikt in een web van leugens, moord en bedrog. Om de steeds agressiever wordende Argus tegemoet te komen, doet hij alles wat die wil. Tot de mensen uit Siegs naaste omgeving de dupe dreigen te worden. Hij besluit terug te vechten.

Mijn leesbeleving:

Ik vond de wijze van opbouw in dit verhaal erg duidelijk en fijn. Het zorgde ervoor dat ik het verhaal ontzettend snel uit had. Ik wilde de clou graag weten. Het maakte mij nieuwsgierig en hield mij geboeid.

De personages zijn gedetailleerd uitgewerkt. Ze leefden echt voor mij. Met hoofdpersonage Sieg voelde ik mededogen omdat hij in alles wat hij scheen te doen na een werkzaam leven werd tegengewerkt. Het was heftig en intens. Totdat na vele spanning en plottwists de plot kraakhelder en keihard binnenkomt. Toen voelde ik schaamte. Schreeuwde ik het uit waarom was dit nodig? Enkel en alleen om indruk te maken op diegene die jou nooit voor vol aankeek? Ik ben van mening dat je je eigen leven leeft. Niet voor een ander. Niet uit een slecht doorgemaakte jeugd alles in je verdere leven daaraan terug refereert. Je bent verantwoordelijk voor je eigen geluk. Ook al wordt je als kind gepusht en nooit gekend. Je wilt blijven vechten voor liefde en aandacht maar hoe Sieg dat doet vind ik zeer rigoureus.

De spanning was continu aanwezig. Ik ervoer dit zelf als adembenemend dreigend en ijzingwekkend inktzwart geen sprankje licht of hoop. Dit was voor mij de reden om door te blijven lezen. Antwoorden zoekend op alle vragen als; waarom kijkt Sieg continu over zijn schouder? Wie is Argus? Wat gebeurde er jaren terug met hem en zijn vrienden?

Ook de landen en locaties worden in geuren en kleuren beschreven. Ik was er nog nooit geweest maar nu heb ik er een kristalhelder beeld bij. De plot is zeer explosief en alles komt bijelkaar. Wel moest ik jet een paar keer allemaal nalezen om het allemaal te bevatten. Het was heftig en veel. Maar het is wel op een ingenieuze zeer goede einde in een verhaal gegoten. Op de unieke en originele manier zoals ik die van Johnny Bollé heb leren kennen.

Naast spanning, intens heftige, zeer bedreigende adembenemende momenten bevat dit verhaal ook diepgang en zijn de wortels van de beweegredenen goed uitgelegd. Alhoewel ik deze wijze niet goed keur. De schakelingen van heden naar verleden zijn goed gedaan. Het geeft het verhaal structuur en duidelijkheid.

Mijn mening:

Wederom heb ik genoten van een boek van Johnny Bollé.

Zeer sterk in opbouw, gedetailleerde beschrijving van de personages; je bouwt een band met ze op en als je ze denkt te kennen ze dieper verborgen duistere kanten hebben dan je eerst dacht, prima schakelingen tussen verleden en heden. Je hebt het gevoel dat je landen die je nooit bezocht hebt door dit verhaal leert kennen doordat de omgeving  gebouwen, de cultuur en de taal beschreven worden. Dit verhaal bevat psychologische diepgang en daardoor zet de spanning en ook de allesoverheersende angst zich vast in je lijf. Ik had het gevoel door te moeten lezen omdat ik zo benieuwd was naar de clou en de redenen waarom. Het is een tragisch, hartverscheurend, heftig maar ook een verhaal van gedrevenheid, passie en een grote zucht naar erkenning van diegene waar je door gekoesterd en liefgehad wilt worden. Als dat talloze malen niet lukt zorgt dat voor gevoelens van woede, frustratie en onmetelijk verdriet. Als je denkt dat je het verhaal begrijpt word je verrast door diverse plottwists die je op het verkeerde been zetten. Dan komt de plot keihard binnen.

Ik geef daarom 5 sterren.

Bedankt voor de leesclub Erna Eikhoudt.

Johnny Bollé bedankt dat ik je boek mocht lezen. Ik heb genoten. Ik kijk nu al uit naar je volgende boeken parel.

 

 

[Mieke Schepens · Rating 4 out of 5]

4½ van 5*
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.

Het boek begint met het beschrijven van een gebeurtenis die zich afspeelt in de het noorden van de Antwerpse Kempen op de Kalmthoutse Heide.
De Antwerpse Kempen vormen een grote groene regio in België, gelegen in het noordoosten van de provincie Antwerpen. In het noorden grenst het gebied aan Nederland, in het oosten loopt het verder in de Limburgse Kempen. In het Westen ligt de kunststad Antwerpen en in het zuiden Mechelen. In de zomer kan het daar erg droog en heet worden.

Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende locaties zoals Griekenland, Brussel en Antwerpen en op wisselende momenten in tijd. Het is duidelijk dat de auteur weet waar hij het over heeft als hij de locaties beschrijft. Dat geldt ook voor de beschrijving van ‘Villa Marina’ in Hoboken.

Vanaf de eerste bladzijde wordt je gepakt door de spanning en die gaat niet meer weg tijdens het lezen.

Sieg stelt voor om een spelletje Ouija te spelen als ontspanning; ze zijn aan het afstuderen en kunnen wel een verzetje gebruiken. Maar nadat ze blijkbaar een entiteit met de naam ‘Zozo’ hebben opgeroepen stoppen ze met dit spel. Het wordt te akelig.

Behalve dat Sieg met zijn studie bezig was, heeft hij ook een kaartspel ontworpen.

“Hij denkt aan zijn vrienden en aan het lot dat hen te wachten staat.
Hij denkt aan het kaartspel dat zo vernieuwend is dat het niet anders kan dan een hit worden. Binnenkort wil hij een octrooi aanvragen waarmee hij het alleenrecht op het gebruik ervan vastlegt.
Sieg zal het Dark Frontier noemen. Duistere grens.”

Na een avondje met ontzettend veel bier als afsluiter van studiejaar, komen de vrienden een akelige man tegen die hun namen kent en weet dat ze met een Ouijabord gespeeld hebben en ‘Zozo’ opgeroepen hebben.
Ze besluiten toch om naar een plaats in de Kempen te gaan die afgesproken is: het is een afgelegen loods. Dat is de enige manier om van deze ‘Zozo’ af te komen.

De vier vrienden Sieg, Julian, Farah en Summer zitten opgesloten nadat ze door een gas bedwelmd zijn. Ze zitten vastgebonden en er is iemand die van ieder van hen een naam wil horen: de naam van degene die hij of zij wil opofferen om zichzelf te redden.
Je voelt de spanning bij de vrienden.

“Sieg staart hem met open mond na. Verward schudt hij het hoofd. Het is alsof hij een geest uit zijn verleden ziet, maar hij weet dat het onmogelijk is. De man die hem en zijn vrienden negen jaar geleden vasthield, is dood.”

Negen jaar later staat multimiljonair Sieg aan het hoofd van de producent van spellen, Medusa. Dat ging niet zonder slag of stoot. Hij wordt gechanteerd door iemand die alles weet van zijn verleden. Onschuldige slachtoffers vallen in zijn omgeving en Sieg vecht terug.

Hoe het verhaal verder gaat moet je zelf lezen. Neem maar van me aan dat het een heerlijke thriller is waarin niets vanzelfsprekend is.
De auteur heeft door zijn vlotte schrijfwijze gezorgd voor een thriller die leest als een trein op weg naar zijn eindbestemming, zonder tussenstations...

[Lena Blomme · Rating 4 out of 5]

Duistere grens, Johnny Bollé

Het vijfde boek van Johnny Bollé, speelt zich naar goede gewoonte afwisselend af , deels in het verleden en deels in het heden. Korte hoofdstukken die telkens spannend eindigen, dragen er toe bij dat het boek moeilijk neer te leggen is.
Hoofdrolspeler is Sieg Papadakis. Waarom heeft Argus het op hem gemunt?
Het is al vrij snel duidelijk dat er in het verleden iets duisters is gebeurd.
Het verhaal start in juni 2010. Net voor hun afstuderen worden Sieg en 3 van zijn vrienden met een list weggelokt en opgesloten. Ze worden slachtoffer van een geheimzinnige man. Waarom? Door wie? Pas helemaal op het einde wordt dit duidelijk, want de auteur lost slechts met mondjesmaat .
Andere verhaallijn speelt zich af in het heden (2019). Siegs spel ‘Duistere Grens’ heeft ervoor gezorgd dat hij een succesvolle spellenproducent werd, maar nu heeft hij zich teruggetrokken in Griekenland. Maar echt rust krijgt hij niet. Hij wordt immers sinds jaren afgeperst door een louche figuur die zichzelf Argus noemt. Om te weten wie Argus is, moet je echt wel al een heel stuk op weg zijn in het boek.
Doordat er steeds gewisseld wordt tussen heden en verleden blijft het echt wel spannend en vraag je je steeds af wat er nu echt is gebeurd. Dat het allemaal met vroeger te maken heeft is wel duidelijk. Ocharme Sieg, wat maakt die niet allemaal mee? Wie is er op uit om hem het leven zuur te maken? Waarom wordt net Sieg zo geviseerd? Hij was toch ook een slachtoffer van die man in 2010? En wat wordt er bedoeld met de tekst op de achterflap dat Sieg last heeft van zijn geweten?
Op zoek naar Argus krijg je als lezer wel een aantal personen in het vizier, maar als je dan ontdekt wie het is, blijf je je afvragen, waarom net deze persoon Argus is.
En wat is er nu ,,echt,, gebeurd die dag in juni 2010? En waarom? Op het einde van het boek kom je te weten dat er al een duister plan aan voorafging.

Duistere grens, is het vijfde boek dat ik las van Johnny Bollé en zal zeker niet het laatste zijn.
Er zijn bij mij wel een aantal potentiële Argussen gepasseerd vooraleer ik alsnog de juiste persoon in het vizier had. Maar ik had nog steeds geen idee waarom net hij Argus is. Ik had het echt bij een andere groep gezocht. (zonder spoilen kan ik dit niet uitleggen)
Om de spanning er nog wat in te houden, had ik op 50 pagina’s van het einde het boek even opzij gelegd, zodat ik zeker wist dat ik voldoende tijd had om de rest helemaal ineens te kunnen lezen.
Het allerlaatste hoofdstuk, zat ik waarschijnlijk met open mond te lezen . De titel duistere grens werd meteen nog maar duidelijker. Wat voor duistere plannen kan een mens smeden.

“Wie weet heb jij binnenkort wel een fantastisch idee waarmee jij schatrijk wordt.
Zeker en vast. En ik heb al een vaag idee hoe ik dat ga doen.”

[Lyda Van Den Bos · Rating 4 out of 5]

Verrassende en spannende verwikkelingen met een verrassend einde.

[Cees Rhienen · Rating 4 out of 5]

[RECENSIE] Duistere grens van Johnny Bollé

TWEEHONDERDVIJFENVIJFTIG PAGINA’S GROEIENDE DREIGING

++ ‘Zijn elastieken benen kunnen het gewicht niet dragen. Terwijl hij zich aan een boomstam vasthoudt, stroomt de energie uit zijn lichaam’ ++

Oorspronkelijke titel: Duistere grens
ISBN: 978 94 9321 9227 0
Uitgegeven door: Uitgeverij LetterRijn
Pagina’s: 255
Vertaling:
Beoordeling: ⭐️⭐️⭐️⭐️

De uit Vlaanderen afkomstige Johnny Bollé heeft al heel wat kennis vergaard voor hij zich op het schrijven van thrillers gaat richten. Hij studeerde daarvoor al af als paramedicus en ging aan de slag als personal trainer en groepen instrueren. Maar lezen en schrijven brengt hem, na alle dagelijkse inspanning, weer tot rust en terug naar de basis.
Bollé heeft zich toegelegd op korte verhalen en volledige thrillers. Vanaf 2018 verschijnt er van zijn hand met regelmaat een nieuwe thriller, onlangs verscheen Duistere grens.

Sieg Papadakis is in een klap multimiljonair als hij zijn spellenbedrijf verkoopt. Hij wil het, na een aantal jachtige jaren, rustiger aan gaan doen en meer genieten van het leven. Hij vertrekt uit België en vindt zijn nieuwe thuis op het Griekse eiland Zakynthos. Hij ontmoet er Lara Op De Beek en er ontstaat iets moois tussen hen. Lara heeft een yogastudio en Sieg laat zich overhalen om een sessie bij te wonen. Tot zijn grote verbazing ziet hij daar Hannelore Van Der Vorst lopen, een vrouw waar hij een donker verleden mee heeft. Die aanblik brengt hem in gedachten terug naar een dramatische gebeurtenis negen jaar eerder, waar zijn vrienden Julian, Summer, en Farah ook bij betrokken waren. Hij heeft uit die zwarte periode alleen maar vijanden over gehouden en hij koopt stilzwijgen over die periode door een maandelijkse betaling van een aanzienlijk geldbedrag aan een onbekend persoon. Als het lijkt dat de dreiging naar hem toe op Zakynthos steeds groter lijkt te worden en de onbekende eiser steeds meer geld eist, neemt hij het besluit om terug te gaan vechten tegen een vijand die hij nog nooit heeft gezien…

++ ‘Met de zaklampfunctie van zijn gsm speurt hij de grond voor zijn voeten af. Wanneer hij in het gras een scherpe kei opmerkt, ontsnapt een korte vreugde kreet aan zijn lippen’ ++

De basis van de plotopbouw wordt gevormd door een proloog waarin de vier vrienden een spel spelen op een Ouijabord. De gedwongen uitkomst is de reden dat Sieg zich helemaal heeft afgezonderd van zijn vrienden en zonder hen zeer snel en met groot succes een bedrijf heeft opgebouwd. Maar zijn vrienden zijn hem niet vergeten. Lopende het verhaal in de tegenwoordige tijd, wordt er regelmatig teruggegrepen naar het verleden en langzaam ontvouwt zich wat er destijds echt is gebeurd. De lezer ziet Sieg steeds dieper in zijn probleem van vroeger kruipen maar ziet ook he gevaar evenredig mee groeien. De belaagde Sieg vecht ook tegen een anonieme vijand die even plotseling verdwijnt dan hij opduikt maar als hij er is dan worden er eisen gesteld. Toch probeert hij naast alle dreigingen ook een normaal leven op te bouwen met zijn nieuwe liefde Lara.
De personages zijn door de auteur zeer goed neergezet en vooral wat betreft Sieg zweeft de lezer tussen een liefde- of haatverhouding naar hem. Die twijfel is met nauwkeurigheid in de tekst tot stand gebracht en blijft tot ver in het verhaal gehandhaafd. Dat is sowieso al een compliment waard.

Samengevat is Duistere grens een prettig leesbaar verhaal dat de lezer regelmatig op het verkeerde been zet. Bollé werkt hier met een duidelijke protagonist die zich weert tegen de antagonist. De plot is redelijk bijzonder en daarmee ook origineel van opzet. De auteur heeft tijdens het schrijfproces in zijn ene hand zijn pen en de andere is voorzien van een grote pot misleiding die er constant op wordt gestrooid. Het resultaat is een spannende thriller met onverwachte twists en een opbouwende gevaarlijn. Een genot om daar wat uren in te investeren.

Eindoordeel: 4,0 sterren

Spanning: 4 sterren
Plot: 4 sterren
Leesplezier: 4 sterren
Schrijfstijl: 4 sterren
Originaliteit: 4 sterren
Psychologie: 4 sterren

[Bianca Ellerkamp · Rating 5 out of 5]

Johnny Bollé heeft naast sporten en lezen nog een andere uitlaatklep om tot rust te komen namelijk schrijven.
Zijn korte verhalen hebben al enkele prijzen en nominaties in de wacht gesleept. In 2018 debuteerde hij met de goed ontvangen thriller 'Egyptisch blauw'. 
Zijn vijfde thriller Duistere grens is op 12 februari 2022 verschenen bij uitgeverij LetterRijn.
Sieg Papadakis heeft met zijn spel Dark Frontier een goede slag geslagen en daarmee het bedrijf Medusa opgericht en een fortuin vergaard. In 2019 besluit hij zijn bedrijf Medusa te verkopen en een rustig leven te gaan leiden op Zakynthos.
Hij wordt al sinds 2010 gechanteerd door ene Argus die zegt te weten wat er is gebeurd op die vreselijke dag dat Sieg tezamen met zijn 3 beste vrienden (Farah, Summer en Julian) naar een afgelegen fabriek werden gesommeerd. Bij deze vreselijke gebeurtenis komen 2 mensen om het leven waaronder de gijzelnemer en wordt Sieg als held gezien omdat hij een einde heeft gemaakt aan het leed.
Wie is deze Argus en wat weet hij/zij?
Wat is er precies gebeurd toen?
Allemaal vragen die je als lezer in de loop van het verhaal beantwoord krijgt.
Het boek is opgedeeld in heden en verleden hoofdstukken.
De plot is heel goed opgebouwd, bevat enkele twisten om uiteindelijk te eindigen met een verrassing die inslaat als een bom.
De schrijfstijl is soepel en zorgt voor een aanhoudende spanning. Je wilt blijven lezen om te weten wat er in het verleden is gebeurd en wat er in het heden nog gaat gebeuren.
Johnny Bollé heeft zijn karakters heel goed neergezet. Lara komt in eerste instantie over als een gold-digger maar blijkt uiteindelijk puur van hart te zijn.
Sieg daarentegen blijkt niet de man te zijn die je verwacht. Hij is iemand die behalve schuldgevoelens ook heel veel zelfmedelijden heeft. Zijn de schuldgevoelens oprecht of alleen maar vanwege de angst dat alles uitkomt wat er werkelijk is gebeurd? Juist door zijn karakters op deze manier weer te geven heb je als lezer twijfels en gaat het verhaal alle kanten op zodat je hersens overuren draaien.
Uiteindelijk is de cover ook een duidelijke aanwijzing naar het verhaal. Sieg die zich geen raad meer weet, onrustig, ten einde raad. De man op de cover omschrijft de gemoedstoestanden van Sieg.
Duistere grens is een thriller met een mind-fucking tintje die nog blijft hangen en rondzingen als je het boek dichtslaat.

[Saskia Lauwagie · Rating 5 out of 5]

Ik maakte kennis met Johnny op één van zijn boekpresentaties over “Duister grens”. De presentatie eindigde met een spel onder de aanwezigen waar er slechts één winnaar kon zijn, dit in het kader van het verhaal “Duister grens”. Door de aangename en verrassende aanpak werd ik nog meer getriggerd om het boek te lezen.

Het verhaal gaat over Sieg en drie vrienden die op een afgelegen plek de hel van hun leven beleven. Sieg wordt uiteindelijk multimiljonair, maar ondanks zijn succes wordt hij nog steeds geconfronteerd met de demonen uit zijn verleden. De leugens en het bedrog stappelen zich op met vreselijke gevolgen voor de mensen rondom hem.

Er wordt in het verhaal afgewisseld tussen twee tijdszones. Nog nooit las ik een boek met meer dan vijftig hoofdstukken, maar dit draagt hier bij tot het nog vlotter lezen van het boek. De korte hoofdstukken, waar telkens de tijdzone staat genoteerd, zorgen ervoor dat je goed mee bent en het overzicht nooit verliest. Het boek leest werkelijk als een trein. Telkens dacht ik: nog één hoofdstuk en dan leg ik het opzij. Helaas, voor ik het wist was ik toch weer enkele hoofdstukken verder. Johnny weet de spanning in zijn boek aan te houden van het begin tot het einde. Het is een echte aanrader met een verrassend einde, zoals een thriller hoort te zijn.

Dit was mijn eerste boek van auteur Johnny Bollé maar zeker niet mijn laatste !

[looneybooks79 · Rating 3 out of 5]

3,5/5

Dit is mijn tweede Johnny Bollé boek dat ik las, ik wil dan ook de auteur zelf en uitgeverij LetterRijn hartelijk danken opnieuw voor de kans om zijn boek te mogen lezen en reviewen.

Het verhaal is alvast spannend genoeg om je te doen verder lezen, om je op het puntje van je zetel te zetten en te doen afvragen wat er eigenlijk is gebeurd in 2010 en wie is die Argus die hem daar nu mee chanteert? Het leest heel vlot en is geschreven in een heel duidelijke taal, geen overdreven lange beschrijvingen of zo…

Wat ik bij zijn vorig boek ‘Wilde Gok’ ook schreef merk ik hier ook weer wel wat op, namelijk hier en daar een wat traag tempo en dit door een beetje repetitief opvullen van hoofdstukken. Maar in het laatste kwart van het boek zit dan zodanig veel vaart dat het uit is voor je het beseft.

Zeker geen slecht verhaal, ingewikkeld maar niet té en de exotische locaties in zijn boeken doen dromen van de zon.

[Ingrid · Rating 3 out of 5]

Mijn recensie over Duistere grens (Johnny Bollé) kan je nalezen op mijn blog via https://boeklovers.com/2022/02/24/rec...
Inclusief #leesfragment

[Thrillersandmore · Rating 4 out of 5]

Na het lezen van de eerste pagina beland je al snel in een sfeer die grimmig lijkt te zijn. Maar niets is wat het lijkt en je ontkomt er niet aan om verder te lezen.

Sieg is de hoofdpersonage die een rijkeluisleven heeft door de verkoop van zijn spellen. Hij trekt zich terug in Griekenland waar hij vroeger met zijn vader en moeder heeft gewoond in de hoop zijn verleden achter zich te kunnen laten. De spanning is voelbaar mede door het feit dat hij toch al jaren gechanteerd wordt door diegene die meer weet over zijn verleden.

Verschillende personages vallen het verhaal binnen en steeds meer wordt het verleden van Sieg ontrafeld. Bollé weet je door zijn schrijfstijl vast te houden aan de verhaallijn door een eenvoudige woordkeus te kiezen. De hoofdstukken zijn kort en springen van het heden naar het verleden waardoor de spanning op geen enkel moment dan ook verzwakt. De personages krijgen allemaal een eigen omschrijving met betrekking tot de relatie die ze met Sieg hebben. En ook hierbij wordt er geen woord te veel gebruikt, zodat het verhaal volledig in de duistere sfeer blijft hangen.

"Hij wilde dat hij niets te verbergen had. Was zijn verleden maar een aantekening op een krijtbord, die met een grote spons kon worden uitgeveegd."

Zelfs naar het einde toe blijft er een restje onduidelijkheid over en door een plottwist krijg je weer een totaal andere kijk op de werkelijke toedracht van het verhaal. Johnny Bollé is een auteur waarvan je op z’n minst eens een boek gelezen moet hebben want het zijn absoluut geen verloren leesuren die je hieraan besteedt.

Ik geef Duistere grens 4,5 ster.

Danielle

[Gerda De Haan · Rating 5 out of 5]

Zo wat een boek waauw. Ik had het luisterboek. Mooi verteld en vreselijk spannend. Hoe een mens wordt beïnvloed door z'n ouders. Erg hoor. Uiteindelijk is alles goed gekomen toch? Maar dat mag je zelf lezen of luisteren.
Het is een lach en een traan.
Bedankt Johnny voor het mooie boek.