Trauma. Dat dat alleen zou gaan over afschuwelijke en uitzonderlijke gebeurtenissen, is een hardnekkig misverstand. Kassandra Goddijn legt op een begrijpelijke manier uit wat trauma wél is. Niet de gebeurtenis zelf, maar onze lichamelijke en emotionele reacties daarop die nog tientallen jaren na dato voor grote problemen kunnen zorgen. Die problemen zien we in ruime mate overal om ons heen. We beseffen alleen niet wat we zien. We lijken het verband ook niet te wíllen zien.
Kassandra Goddijn schetst in vlotte taal wat dat taboe betekent. Hoe het maakt dat trauma zich van generatie op generatie blijft verspreiden. Met een almaar groeiende hoeveelheid psychisch lijden tot gevolg.
Want, zoals veel hulpverleners en ervaringsdeskundigen al lang weten: psychische en psychiatrische problemen zijn geen aandoeningen of hersenstoornissen. Het zijn invoelbare en diep-menselijke reacties op jong psychotrauma.
Best book of the year. Wat nou als stoornissen niet permanent zijn? Wat nou als je ze ziet als coping mechanismen die volledig uit de bocht gevlogen zijn? En wat nou als je trauma trauma en trauma behandeld en dan kijkt wat er nog overblijft van alles waar je last van hebt? Heel interessant boek met goede voorbeelden. Helder en gemakkelijk geschreven.