Ο Πιερότος

by Ναπολέων Λαπαθιώτης

10 pages, Audiobook

First published January 1, 1929

About the author

Ο Ναπολέων Λαπαθιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα, γιος του Λεωνίδα Λαπαθιώτη, αξιωματικού του ελληνικού στρατού με καταγωγή από την Κύπρο, που έφτασε ως το βαθμό του στρατηγού και έγινε υπουργός Στρατιωτικών μετά από συμμετοχή του στο κίνημα στο Γουδί, και της Βασιλικής Παπαδοπούλου, ανιψιάς του Χαρίλαου Τρικούπη. Σε ηλικία δέκα ετών μετακόμισε με την οικογένειά του στο Ναύπλιο, όπου τέλειωσε το σχολείο, έμαθε αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά, ενώ παρακολούθησε επίσης μαθήματα πιάνου και ζωγραφικής. Το 1905 γράφτηκε στη Νομική Σχολή της Αθήνας, από όπου αποφοίτησε κανονικά, δεν άσκησε όμως ποτέ το επάγγελμα του δικηγόρου.

Την ίδια χρονιά κι ενώ ήταν μόλις δεκαεφτά χρόνων δημοσίευσε στο Νουμά το ποίημα Έκσταση. Το 1907 υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ποιητικού περιοδικού Ηγησώ, στα δέκα συνολικά τεύχη του οποίου δημοσίευσε δεκαέξι ποιήματα ως το 1908, οπότε το περιοδικό έκλεισε και ο Λαπαθιώτης άρχισε τη λογοτεχνική και δημοσιογραφική συνεργασία του με την εφημερίδα Εσπερινή και το περιοδικό Ελλάς του Σ.Ποταμιάνου. Τον ίδιο χρόνο γνωρίστηκε με το Χρηστομάνο και το Σικελιανό. Ακολούθησαν συνεργασίες του με τα περιοδικά Δάφνη και Ανεμώνη (1909-1910) με την εφημερίδα Ελεύθερο Βήμα (από το 1924) με το περιοδικό Η Διάπλασις των παίδων (1925), με το περιοδικό Μπουκέττο (1931), με τη Νέα Εστία (1933 - όπου δημοσίευσε μεγάλο μέρος του λογοτεχνικού του έργου), την Πνευματική Ζωή (1938) και τα Νεοελληνικά γράμματα (1940).

Το 1917 συμμετείχε στο κίνημα της Εθνικής Άμυνας και υπηρέτησε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων. Μετά τα Νοεμβριανά γεγονότα του 1920 κατέφυγε για λίγο καιρό με την οικογένειά του στην Αίγυπτο, όπου γνωρίστηκε με τον Καβάφη. Το 1937 πέθανε η μητέρα του και τρία χρόνια αργότερα ο πατέρας του, ο θάνατος του οποίου είχε καταλυτική επίδραση στη ζωή του ποιητή. Η μοναδική ποιητική συλλογή που εξέδωσε ήταν η Τα πρώτα ποιήματα (1939).

Εθισμένος στις ναρκωτικές ουσίες αναγκάστηκε να ξεπουλήσει τη βιβλιοθήκη του και αυτοπυροβολήθηκε το 1944 στο σπίτι του στα Εξάρχεια.

Ο Ναπολέων Λαπαθιώτης ξεκίνησε την ενασχόλησή του με την ποίηση με σαφείς επιρροές από το ρεύμα του αισθητισμού (νεανικά του πρότυπα στάθηκαν οι Walter Pater και Oscar Wilde). Δημοσίευσε μανιφέστα για τον αισθητισμό και προσπάθησε να αντιδράσει στο ασφυκτικά συντηρητικό κλίμα της εποχής του με τολμηρούς στίχους και προκλητικές εμφανίσεις. Η θλίψη που χαρακτήριζε τη ζωή του τον οδήγησε στα τελευταία χρόνια του σε συμβολιστικές επιλογές με έντονα μελαγχολικό τόνο και σταθερή πάντα την επιμελημένη μορφή των ποιημάτων του.

Έγραψε επίσης λογοτεχνικές μεταφράσεις και θεατρικά έργα (Νέρων ο τύραννος [1900], Η τιμή της συζύγου [1901], Τα μεσάνυχτα ως το γλυκοχάραμα [1908]) και ασχολήθηκε με το λογοτεχνικό δοκίμιο και τη μουσική σύνθεση.

Reviews

[Ioanna · Rating 5 out of 5]

Πολύ όμορφο και μυστήριο διήγημα. Το άκουσα από το podcast "Βιβλιοφάγος- ένα podcast αναγνώσεων"και πραγματικά αξίζει πάρα πολύ. Μια "συνέχεια " της ιστορίας βρίσκεται στο διήγημα "το γράμμα "

[Maritina Mela · Rating 4 out of 5]

Σε αυτό το μικρό διήγημα που είχα την ευχαρίστηση να απολαύσω σε μορφή audiobook μέσω ενός podcast (ναι παιδιά, τα audiobooks είναι βιβλία. Κι αφήστε τους άλλους να κοπανιούνται.) ακολουθούμε μια ηλικιωμένη κυρία που θυμάται ένα περίεργο περιστατικό που συνέβη όταν ήταν νεαρή, κατά την περίοδο των Αποκριών.

Δύο χρόνια σερί λοιπόν, η ηρωίδα δέχεται ερωτική εξομολόγηση από έναν νεαρό πιερότο. Δεν γνωρίζει τίποτα για αυτόν, ούτε και τον αφήνει να της δώσει τα σημειώματα που της γράφει. Βλέπει όμως την προσμονή και την ανυπομονησία στα μάτια του και σιγά σιγά αποκτά ένα ευαίσθητο σημείο στην καρδιά της για αυτόν.

Η τρίτη χρονιά τη βρίσκει παντρεμένη με έναν νεαρό που της προξένεψαν οι γονείς της και που εκείνη, αν και δεν είναι ερωτευμένη μαζί του, τον εκτιμά πολύ.
Εκείνη τη χρονιά, πάνε μαζί σε ένα αποκριάτικο πάρτι. Και για ακόμη μια φορά, η ηρωίδα συναντά τον πιερότο. Είναι όμως εμφανές πως κάτι έχει αλλάξει στην εμφάνισή του και είναι πολύ άρρωστος.

Ο πιερότος της δίνει ένα ακόμη σημείωμα και για πρώτη φορά η ηρωίδα το παίρνει. Το κρύβει πάνω της για να το διαβάσει με ησυχία στο σπίτι της, όμως στη διαδρομή το χάνει.
Και τελικά, δεν μαθαίνει ποτέ τι ήθελε να της πει ο πιερότος της, ούτε και τον συναντά ποτέ ξανά.

Και 45 χρόνια μετά, ακόμα δεν έχει καταφέρει να ξεπεράσει αυτόν τον πιερότο και δεν έχει σταματήσει να σκέφτεται ποιος ήταν ή πως θα ήταν η ζωή της αν τον είχε ακολουθήσει.

Βρήκα αυτή τη μικρή ιστορία πολύ καλογραμμένη και ατμοσφαιρική.
Ο συγγραφέας καταφέρνει μέσα σε λίγες γραμμές να σού δημιουργήσει μια προσμονή για να δεις πως θα τελειώσει η ιστορία και αν οι ήρωες θα έχουν ένα ευτυχισμένο τέλος.
Σε αφήνει βέβαια με ένα "γιατί" καθώς η ιστορία τελειώνει χωρίς να απαντηθούν τα ερωτήματα που δημιουργήθηκαν στην πορεία του διηγήματος, κάτι που βέβαια νομίζω πως ήταν σκόπιμο από το συγγραφέα.

If you made it this far, congratulations!
'Til next time, take care :) :) :)

[eva♡ · Rating 5 out of 5]

η φωνή της κατερίνας παπανδρέου με έκανε να ονειρεύομαι σε αυτή την ιστορία τόσο γεμάτη πάθος. η πρώτη μου ιστορία λαπαθιώτη. wow...