В этой книге Мама Му и Кракс спорят о том, должна ли корова уметь читать, и пытаются выяснить, почему трава зеленая, а молоко белое.
Книги о Маме Му и Краксе переведены на 30 языков и известны во всем мире. Их авторы - Юя Висландер, почетный член шведской Академии детской книги, и Свен Нурдквист, получивший мировую известность благодаря книгам о Петсоне и Финдусе.
Корова Мама Му похожа на медвежонка Джорджа и непохожа на других зверей. Да, она тоже обожает читать. Даже специально ездит за книгами в библиотеку, а в то время, как другие коровы пасутся на лугу, любит полежать под деревом с книгой. Ещё у Мамы Му есть друг – ворон Кракс, который подвергает здоровой критике любые её начинания. В этот раз его не устраивает то, что в книгах Мамы Му ничего не сказано о том, почему молоко белое, а трава зелёная. Поэтому Кракс решает самостоятельно провести исследование и написать книгу по его итогам.
Книги о Маме Му увлекают не только сюжетом. Они полны забавных словесных каламбуров – «блиблутекарь», «здр-расти-мор-рдасти» и другие. Так что читать довольно весело. Ну и, конечно, нельзя не отметить рисунки популярнейшего детского иллюстратора Свена Нурдквиста, которые любую книгу сделают достойной внимания. Его иллюстрации какие-то очень настоящие. Он не делает их излишне детскими, миленькими. Нет, они живые, со множеством деталей, цветов, каких-то очень трогательных элементов, к которым хочется возвращаться снова и снова.
Jujja Wieslander is a Swedish author of children's books, best known for the Mamma Mu series. She and her late husband, Tomas Wieslander, also wrote numerous children's songs.
Mama Muh hat das Lesen für sich entdeckt. Bücher sind gemütlich. Momentan liest sie Pippi Langstrumpf. Die Krähe kann das nicht verstehen, doch dann beschließt sie, selbst ein Buch zu schreiben. Warum ist die Milch weiß, wenn Kühe doch grünes Gras fressen? Sie beschließt, das herauszufinden und darüber zu schreiben... ❤️ Wieder ein wirklich schönes Kinderbuch über zwei sehr unterschiedliche Freundinnen. Mama Muh und Krähe denken oft anders, mögen sich aber dennoch. Ich mag ihre Abenteuer :)
Die Mama-Muh-Bücher haben gelegentlich diese merkwürdige Struktur, in der sie vorgeben, sich um eine Sache zu drehen, dann aber den Großteil des Buchs mit etwas ganz anderem verbringen. Hier geht es eigentlich darum, dass Mama Muh liest oder lesen lernt, aber dann plötzlich darum, dass Krähe ein Buch schreiben will, warum Kuhmilch weiß ist, obwohl Gras grün ist. So komisch dann die einzelnen Szenen sind - es wurmt mich irgendwie, dass das ganze so merkwürdig unstringent ist. Und die "Moral" am Ende ist ernsthaft "Manches Wissen steht nicht in Büchern, das behalte ich für mich"?! - Als würde es keine Bücher geben, in denen steht, warum Milch weiß ist. Nervig.
This books starts with Mama Muh going to the library and reading books. I really liked the representation of the library. But after a few pages the crow takes over the whole plot, trying to write a book about why milk is white. I didn't really understand why. The ending was weird.
Pan Wrona szuka na pastwisku swojej przyjaciółki, ale nigdzie jej nie ma. W końcu znajduje ją pod drzewem, pewien, że coś sobie zrobiła, realizując jeden ze swoich dziwnych pomysłów. Okazuje się, że krowa spokojnie czyta książkę. Pan Wrona nie może tego zrozumieć, ale na swój sposób zapala się do czytania - chce wydać książkę pretendującą do miana światowego bestsellera. Jak zwykle rozmijają się z rozumieniem samej idei czytania, ale mimo to każde z nich jest zadowolone.
Jeg bliver aldrig for stor til Mor Muh. Jeg har altid haft en forkærlighed for brune køer - det lever hun i hvert fald op til. Derudover er jeg helt vild med Krage's sarkasme.