What do you think?
Rate this book
De kolonisatie van de toekomst
Zelfs als we met het kolonialisme uit het verleden ooit helemaal in het reine zijn gekomen, hebben we nog steeds niets gedaan aan de dramatische manier waarop we nu de toekomst koloniseren. De mensheid palmt de komende eeuw in met dezelfde meedogenloosheid, dezelfde hebzucht en dezelfde kortzichtigheid waarmee in vroeger tijden werelddelen werden toegeëigend.
'De kolonisatie van de toekomst' is de tekst van de vijftigste Huizinga-lezing, zoals door David Van Reybrouck uitgesproken in de Pieterskerk te Leiden, op 12 december 2021.
'De kolonisatie van de toekomst' is de tekst van de vijftigste Huizinga-lezing, zoals door David Van Reybrouck uitgesproken in de Pieterskerk te Leiden, op 12 december 2021.
61 pages, Hardcover
First published February 4, 2022
1 person is currently reading
257 people want to read
About the author
David Van Reybrouck
49 books576 followersDavid Grégoire Van Reybrouck is a Belgian cultural historian, archaeologist and author. He writes historical fiction, literary non-fiction, novels, poetry, plays and academic texts. Moreover, he is the founder of the G1000 project in Belgium, a platform for democratic innovation and inclusive participatory politics.
He was born into a family of florists, bookbinders and artists. His father, a farmer's son, spent five years in the Democratic Republic of the Congo as a railway engineer immediately after independence.
He studied archaeology and philosophy at the University of Leuven (KU Leuven) and obtained a Master's degree in World Archaeology from the University of Cambridge. He also holds a doctorate from Leiden University.
----------------------------------------------------
David Grégoire Van Reybrouck is een Vlaamse cultuurhistoricus, archeoloog en schrijver.
David Van Reybrouck in de Nederlandstalige Wikipedia
David Van Reybrouck in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
David Van Reybrouck bij "Schrijversgewijs"
He was born into a family of florists, bookbinders and artists. His father, a farmer's son, spent five years in the Democratic Republic of the Congo as a railway engineer immediately after independence.
He studied archaeology and philosophy at the University of Leuven (KU Leuven) and obtained a Master's degree in World Archaeology from the University of Cambridge. He also holds a doctorate from Leiden University.
----------------------------------------------------
David Grégoire Van Reybrouck is een Vlaamse cultuurhistoricus, archeoloog en schrijver.
David Van Reybrouck in de Nederlandstalige Wikipedia
David Van Reybrouck in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
David Van Reybrouck bij "Schrijversgewijs"
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 23 of 23 reviews
Read
July 5, 2022Even choqueren: ik vind Van Reybrouck regelmatig drammerig en betweterig, ook al liggen de thema's die hij aanbrengt me heel nauw aan het hart. Zo ook bij het begin van dit boekje, dat de weergave is van de Huizinga-lezing die hij in december 2021 gaf in Leiden. De auteur overvalt de toehoorder/lezer al meteen met een dramatische opsomming van welke gigantische ecologische rampen zich op dit moment aan het voltrekken zijn en nog gaan volgen. Hoewel ik absoluut gewonnen ben voor de ecologische zaak (en me daar ook in mijn leven probeer naar te gedragen), gaan mijn schaarse haren bij zo'n retorische truc altijd meteen overeind staan. Misschien ben ik naïef, maar voor mij is zo'n dramatiserende overdrijving contraproductief: het drijft mensen weg van wat je te zeggen hebt.
Maar Van Reybrouck had me vervolgens dan weer wel mee in zijn dekoloniale visie op het klimaatvraagstuk en in zijn voorstellen om de burger meer te betrekken bij het (onpopulaire) beleid dat noodzakelijkerwijs gevoerd moet worden. Alleen, net als in zijn Tegen verkiezingen blijf ik met de indruk zitten dat hij steeds verder wegdrijft van een democratische aanpak van het probleem, en dat zint me niet. Ach ja, een pamflet teert op retorische overdrijving, bedoeld om de ogen te doen openen, en in dat opzicht zal Van Reybrouck wellicht zijn doel bereiken.
PS. De aandachtige lezer zal wellicht gemerkt hebben dat ook ik een goedkope retorische truc heb gebruikt bij de aanvang van mijn review :)
Maar Van Reybrouck had me vervolgens dan weer wel mee in zijn dekoloniale visie op het klimaatvraagstuk en in zijn voorstellen om de burger meer te betrekken bij het (onpopulaire) beleid dat noodzakelijkerwijs gevoerd moet worden. Alleen, net als in zijn Tegen verkiezingen blijf ik met de indruk zitten dat hij steeds verder wegdrijft van een democratische aanpak van het probleem, en dat zint me niet. Ach ja, een pamflet teert op retorische overdrijving, bedoeld om de ogen te doen openen, en in dat opzicht zal Van Reybrouck wellicht zijn doel bereiken.
PS. De aandachtige lezer zal wellicht gemerkt hebben dat ook ik een goedkope retorische truc heb gebruikt bij de aanvang van mijn review :)
August 21, 2022
De kolonisatie van de toekomst is de Huizinga-lezing die David Van Reybrouck in december 2021 bracht in de kerk van Leiden.
Het is een pijnlijk relevante en erg raak verwoorde aanklacht tegen de schaamteloze wijze waarop de Westerse wereld de toekomst van de wereld en de komende generaties koloniseert.
De symboliek van de (nog niet verteerde) geografische kolonisatie van de wereld doortrekken naar de manier waarop het Westen de toekomst koloniseert is helder en krachtig.
Van Reybrouck haalt feiten en confronterende cijfers aan en gaat mee op zoek naar mogelijke oplossingen.
Het C02-budget voor burgers (die hun deel kunnen verkopen aan overheden en bedrijven), een idee van David Fleming, lijkt veel potentieel te hebben en zijn laatste optie - verwijzend naar Thoreau - is helemaal een kolfje naar onze hand: burgerlijke ongehoorzaamheid. :)
Heftig.
Het is een pijnlijk relevante en erg raak verwoorde aanklacht tegen de schaamteloze wijze waarop de Westerse wereld de toekomst van de wereld en de komende generaties koloniseert.
De symboliek van de (nog niet verteerde) geografische kolonisatie van de wereld doortrekken naar de manier waarop het Westen de toekomst koloniseert is helder en krachtig.
Van Reybrouck haalt feiten en confronterende cijfers aan en gaat mee op zoek naar mogelijke oplossingen.
Het C02-budget voor burgers (die hun deel kunnen verkopen aan overheden en bedrijven), een idee van David Fleming, lijkt veel potentieel te hebben en zijn laatste optie - verwijzend naar Thoreau - is helemaal een kolfje naar onze hand: burgerlijke ongehoorzaamheid. :)
Heftig.
July 19, 2022
Aan de vooravond van (wellicht en hopelijk) de meest tropische dag van 2022 een pleidooi lezen met als ondertitel ‘aan de vooravond van de klimaatcatastrofe’: jammer dat het zo symbolisch is.
Van Reybrouck blijft in dit essay bij zijn leest. Niet die van prakkiserend historicus die zich toespitst op orale geschiedenis, maar die van pleitbezorger van een andere politiek: hoe kan de burger beter betrokken worden bij het hoogstnoodzakelijke klimaatbeleid? En als dat niet gebeurt: wat is de finale, minst gewenste, oplossing? Spoiler: burgerlijke ongehoorzaamheid, tiens.
En op diezelfde nagel blijven kloppen. Want het is nodig, als zelfs de overstromingen aan de Vesder onze politiek onverschillig laten en presentatoren van een commercieel radiostation in de eerste plaats juichend temperaturen van boven de 35° met een cocktailjingle verwelkomen.
Van Reybrouck blijft in dit essay bij zijn leest. Niet die van prakkiserend historicus die zich toespitst op orale geschiedenis, maar die van pleitbezorger van een andere politiek: hoe kan de burger beter betrokken worden bij het hoogstnoodzakelijke klimaatbeleid? En als dat niet gebeurt: wat is de finale, minst gewenste, oplossing? Spoiler: burgerlijke ongehoorzaamheid, tiens.
En op diezelfde nagel blijven kloppen. Want het is nodig, als zelfs de overstromingen aan de Vesder onze politiek onverschillig laten en presentatoren van een commercieel radiostation in de eerste plaats juichend temperaturen van boven de 35° met een cocktailjingle verwelkomen.
May 16, 2024
Nous colonisons l'avenir est la transcription d'un plaidoyer que David Van Reybrouck a présenté le 12 décembre 2021 dans le cadre des conférences Huizinga à l'Université de Leide où il exposait ses idées en faveur de la justice climatique.
Il y expose 4 propositions pour impliquer les citoyens à collaborer à la réduction des gaz à effet de serre de façon individuelle mais soutenu par les gouvernements. Ses solutions politiques sont réalistes et souhaitables afin d'endiguer le fléau de la surconsommation et de ses effets pervers.
Il y expose 4 propositions pour impliquer les citoyens à collaborer à la réduction des gaz à effet de serre de façon individuelle mais soutenu par les gouvernements. Ses solutions politiques sont réalistes et souhaitables afin d'endiguer le fléau de la surconsommation et de ses effets pervers.
May 29, 2022
Uitgelezen in 30 minuten. Weer zo'n tekst dat eigenlijk iedereen zou moeten lezen. We mogen de problemen niet ontwijken omdat we er bang voor zijn en hun bestaan bij gevolg ontkennen. We moeten ze aanpakken. Hier en nu, voor het te laat is.
June 1, 2023
Geweldig mooi! In weinig woorden, kort & bondig uitgelegd hoe onze overheid de toekomst koloniseert en pleit Van Reybrouck in dit boekje voor alternatieven om hier verandering in te brengen. Aanrader!
December 2, 2023
Sterk pleidooi van David van Reybrouck om ons gedrag een klein beetje aan te passen, al zal het uiteindelijk slechts een druppel op een gloeiende plaat kunnen betekenen.
April 27, 2025
A lire absolument
September 24, 2022
Merk op: dit is letterlijk de tekst zoals voorgelezen - niet, zoals ik hoopte, een uitgebreidere versie. Je kan hem dus ook nog steeds gewoon hier gratis bekijken: https://www.youtube.com/watch?v=KgetJ...
February 20, 2026
“Hopelijk wordt onze wil om te helpen sneller gezien dan onze bereidheid tot staken.”
January 7, 2026
Essai très intéressant sur le monde actuel et les dangers écologiques et sociaux pour l'avenir. La grande valeur ajoutée de ce livre étant les propositions concrètes proposées par l'auteur, qui sont réellement faisables dans un futur proche. Il va au-delà du constat des problèmes présents et futurs en imaginant comment les pays riches pourraient résoudre les problèmes qu'ils se sont créés, et qu'ils ont causés aux pays du sud, en investissant un futur plus durable.
April 5, 2025
Court plaidoyer pour une réflexion écologique, sociale et politique, aux idées percutantes et aux solutions intéressantes
« l’Humanité aborde le prochain siècle sans pitié aucune, avec la même avidité et la même myopie qui lui ont permis autrefois de s’approprier des continents entiers. Le colonialisme s’inscrit désormais dans le temps, et non plus dans l’espace ; le pire n’est peut-être pas derrière nous, mais devant nous. »
Voilà la citation qui m’a séduit, et fait office de résumé dans l’édition française Actes Sud.
Lorsque j’ai entamé ce livre, l’énumération de chiffres alarmants balancés au visage m’a vite refroidi, je me suis demandée si j’avais bien fait en achetant ce livre, et s’il n’allait pas juste me déprimer.
Je l’ai repris dans l’optique de m’instruire, mais aussi de réduire ma pile à lire, en me disant qu’il était court et vite lu de toute façon.
Ce fut le cas, je l’ai lu d’une traite et fort heureusement les chiffres ont laissé place à des rédactions au style pamphlétaire, donc fluide mais accessible et même agréable à lire.
L’auteur rassemble des solutions concrètes qu’il déploie avec un sens de l’urgence mais non sans optimisme. Préférendum, Assemblée planétaire, droit d’émission individualisée, toutes suggestions se révèlent fort intéressantes ce qui invite à s’y pencher davantage (et cela tombe bien, tout est sourcé en fin de livre.)
Je recommande la lecture de cet essai en ce qu’il est court et percutant. On voit que l’auteur s’est énormément renseigné mais la lecture n’en est pas moins accessible, et on reste dans une fluidité littéraire.
L’auteur étant belge néerlandophone, il prend souvent en considération la Belgique et les Pays-Bas conjointement, ce qui m’en a fait apprendre sur les politiques de ces pays. Mais j’en ai aussi appris sur la Convention citoyenne pour le climat—née en France sous le gouvernement d’E.Macron—dont j’ignorais l’existence. C’était intéressant de le voir relever l’intérêt de cette démarche, tout en ajoutant les suggestions nécessaires à son amélioration.
C’est un bon tremplin vers d’autres ouvrages plus longs et complets au sujet de l’écologie, les inégalités que cette lutte révèle ainsi que les solutions préconisées par les experts.
« l’Humanité aborde le prochain siècle sans pitié aucune, avec la même avidité et la même myopie qui lui ont permis autrefois de s’approprier des continents entiers. Le colonialisme s’inscrit désormais dans le temps, et non plus dans l’espace ; le pire n’est peut-être pas derrière nous, mais devant nous. »
Voilà la citation qui m’a séduit, et fait office de résumé dans l’édition française Actes Sud.
Lorsque j’ai entamé ce livre, l’énumération de chiffres alarmants balancés au visage m’a vite refroidi, je me suis demandée si j’avais bien fait en achetant ce livre, et s’il n’allait pas juste me déprimer.
Je l’ai repris dans l’optique de m’instruire, mais aussi de réduire ma pile à lire, en me disant qu’il était court et vite lu de toute façon.
Ce fut le cas, je l’ai lu d’une traite et fort heureusement les chiffres ont laissé place à des rédactions au style pamphlétaire, donc fluide mais accessible et même agréable à lire.
L’auteur rassemble des solutions concrètes qu’il déploie avec un sens de l’urgence mais non sans optimisme. Préférendum, Assemblée planétaire, droit d’émission individualisée, toutes suggestions se révèlent fort intéressantes ce qui invite à s’y pencher davantage (et cela tombe bien, tout est sourcé en fin de livre.)
Je recommande la lecture de cet essai en ce qu’il est court et percutant. On voit que l’auteur s’est énormément renseigné mais la lecture n’en est pas moins accessible, et on reste dans une fluidité littéraire.
L’auteur étant belge néerlandophone, il prend souvent en considération la Belgique et les Pays-Bas conjointement, ce qui m’en a fait apprendre sur les politiques de ces pays. Mais j’en ai aussi appris sur la Convention citoyenne pour le climat—née en France sous le gouvernement d’E.Macron—dont j’ignorais l’existence. C’était intéressant de le voir relever l’intérêt de cette démarche, tout en ajoutant les suggestions nécessaires à son amélioration.
C’est un bon tremplin vers d’autres ouvrages plus longs et complets au sujet de l’écologie, les inégalités que cette lutte révèle ainsi que les solutions préconisées par les experts.
This entire review has been hidden because of spoilers.
April 15, 2025
http://looneybooks79.blog/2025/04/15/...
Op 12 december 2021 mocht David van Reybrouck de vijftigste Huizingalezing voorgaan. Dit naar aanleiding van het verschijnen van zijn boek 'Revolusi' dat het kolonialisme van Nederland in Indonesië aan de kaak stelde, nadat hij hetzelfde deed voor Congo en de Belgische kolonisatie aldaar.
Het resultaat werd door De Bezige Bij (Standaard Uitgeverij) in dit boekje gegoten en kan men dus nu integraal nalezen, woord voor woord wat hij in zijn speech die dag vertelde.
In de speech trekt David van Reybrouck tamelijk van leer, deze keer niet over koloniseren van landen, maar over het koloniseren van onze toekomst als mens, door de klimaatstrijd die wordt geleverd en de vele uitdagingen die ons nog staan te wachten. Dat er nu al een grote klimaat immigratie op gang is mag al duidelijk zijn maar hoe wij daarmee omgaan bepaalt hoe deze mensen zullen overleven. Niks doen is geen optie.
Maar ook dichterbij huis merken we al de gevolgen van de klimaatopwarming en ook daar toont David van Reybrouck aan dat het probleem erkennen een eerste stap is naar vooruitgang. Ware het niet dat kortzichtigheid en koppigheid gepaard met een dosis meedogenloosheid ervoor zorgen dat er niet de juiste stappen worden gezet.
Als je weet dat dit werd voorgelezen enkele maanden voor Rusland Oekraïne binnenviel, Israël de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever bombardeerde en voor Donald Trump een tweede ambtstermijn als president wist te verzilveren in de Verenigde Staten, dan besef je hoe vooruitziend van Reybrouck al was. Door deze problemen, en het post-covid tijdperk dat ook al te wijten zou kunnen zijn aan klimaatproblemen (mensen en dieren die té dicht bij een leven!) wordt de aandacht afgeleid van de problemen die op langere termijn een rol zullen spelen. En dit bewijst ook hoe we als mens niet inzien dat door niks te doen en door misinformatie we een mogelijks slechte toekomst tegemoet gaan.
Hoe kort dit boekje ook mag wezen, de boodschap dat het verkondigt is niet alleen heel belangrijk maar ook nog eens van levensbelang! Het is enkel kwestie van ze ter harte te nemen. Maar laten we niet naïef zijn, zoals de wereldpolitiek er momenteel voor staat, ziet het er niet naar uit dat er veel zal veranderen.
Op 12 december 2021 mocht David van Reybrouck de vijftigste Huizingalezing voorgaan. Dit naar aanleiding van het verschijnen van zijn boek 'Revolusi' dat het kolonialisme van Nederland in Indonesië aan de kaak stelde, nadat hij hetzelfde deed voor Congo en de Belgische kolonisatie aldaar.
Het resultaat werd door De Bezige Bij (Standaard Uitgeverij) in dit boekje gegoten en kan men dus nu integraal nalezen, woord voor woord wat hij in zijn speech die dag vertelde.
In de speech trekt David van Reybrouck tamelijk van leer, deze keer niet over koloniseren van landen, maar over het koloniseren van onze toekomst als mens, door de klimaatstrijd die wordt geleverd en de vele uitdagingen die ons nog staan te wachten. Dat er nu al een grote klimaat immigratie op gang is mag al duidelijk zijn maar hoe wij daarmee omgaan bepaalt hoe deze mensen zullen overleven. Niks doen is geen optie.
Maar ook dichterbij huis merken we al de gevolgen van de klimaatopwarming en ook daar toont David van Reybrouck aan dat het probleem erkennen een eerste stap is naar vooruitgang. Ware het niet dat kortzichtigheid en koppigheid gepaard met een dosis meedogenloosheid ervoor zorgen dat er niet de juiste stappen worden gezet.
Als je weet dat dit werd voorgelezen enkele maanden voor Rusland Oekraïne binnenviel, Israël de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever bombardeerde en voor Donald Trump een tweede ambtstermijn als president wist te verzilveren in de Verenigde Staten, dan besef je hoe vooruitziend van Reybrouck al was. Door deze problemen, en het post-covid tijdperk dat ook al te wijten zou kunnen zijn aan klimaatproblemen (mensen en dieren die té dicht bij een leven!) wordt de aandacht afgeleid van de problemen die op langere termijn een rol zullen spelen. En dit bewijst ook hoe we als mens niet inzien dat door niks te doen en door misinformatie we een mogelijks slechte toekomst tegemoet gaan.
Hoe kort dit boekje ook mag wezen, de boodschap dat het verkondigt is niet alleen heel belangrijk maar ook nog eens van levensbelang! Het is enkel kwestie van ze ter harte te nemen. Maar laten we niet naïef zijn, zoals de wereldpolitiek er momenteel voor staat, ziet het er niet naar uit dat er veel zal veranderen.
February 17, 2023
Kort en helder betoog om te ageren tegen de politieke inertia rond het klimaatdebat en om in de spiegel te kijken voor zij die op grote voet leven. "
Het betoog gaat ook over de historische schuld rond kolonisatie maar kan daar niet stoppen: "Als we echt een postkoloniale wereld willen ontwikkelen, zullen we verder moeten gaan dan strijden tegen lokale symbolen uit het verleden en ageren tegen de mondiale structuren van het heden."
DVR geeft ook enkele inspirerende suggesties hoe we ons uit deze politieke impasse kunnen denken: via een preferendum (een referendum waarbij men stemt op de keuzes die zijn voorgedragen door een burgerraad), een globale burgerraad die de gehele wereldbevolking vertegenwoordigt (zoals onlangs Global Assembly startte), en geïndividualiseerde emissierechten of tradable energy quotas (een soort van universeel basisinkomen dat mensen toelaat credits te verkopen als men minder verbruikt en dat makkelijk afgebouwd kan worden om klimaatdoelen te behalen). Een laatste optie, als de politiek echt niet mee wilt en echt niet luistert naar de burgers, is burgelijke ongehoorzaamheid in de vorm van het niet betalen van een deel van de belastingen. In de optiek dat als de rechterlijke macht onze overheden in gebreke stelt ivm hun inactie voor het klimaat, waarom zouden wij deze dan nog volgen.
Het betoog gaat ook over de historische schuld rond kolonisatie maar kan daar niet stoppen: "Als we echt een postkoloniale wereld willen ontwikkelen, zullen we verder moeten gaan dan strijden tegen lokale symbolen uit het verleden en ageren tegen de mondiale structuren van het heden."
DVR geeft ook enkele inspirerende suggesties hoe we ons uit deze politieke impasse kunnen denken: via een preferendum (een referendum waarbij men stemt op de keuzes die zijn voorgedragen door een burgerraad), een globale burgerraad die de gehele wereldbevolking vertegenwoordigt (zoals onlangs Global Assembly startte), en geïndividualiseerde emissierechten of tradable energy quotas (een soort van universeel basisinkomen dat mensen toelaat credits te verkopen als men minder verbruikt en dat makkelijk afgebouwd kan worden om klimaatdoelen te behalen). Een laatste optie, als de politiek echt niet mee wilt en echt niet luistert naar de burgers, is burgelijke ongehoorzaamheid in de vorm van het niet betalen van een deel van de belastingen. In de optiek dat als de rechterlijke macht onze overheden in gebreke stelt ivm hun inactie voor het klimaat, waarom zouden wij deze dan nog volgen.
July 27, 2024
David va Reybrouck schetst de problemen die nog altijd geminimaliseerd worden en zoekt systeemveranderingen en methodes om tot overleg en oplossingen te komen. Deze lezing zou iedereen moeten lezen.
" Indien onze staten blijven investeren in de fossiele sector, indien ze de luchtvaart en de scheepvaart blijven beschermen zoals ze nu zijn (die sectoren hoeven het Klimaatakkoord van Parijs niet eens te volgen!), indien een rucksichtslose agroindustrie die de term 'landbouw' allang niet meer verdient kolossale subsidies blijft trekken, indien nog steeds pensioenen van het overheidspersoneel belegd worden in fossiele fondsen, indien vervuilende multinationals vrij spel blijven krijgen tenzij burgers zelf naar de rechter stappen, indien kerosine onbelast blijft en ecocide ongestraft blijft, indien we welzijn blijven verwarren met koppkracht, geluk blijven verwarren met groei, indien, kortom, onze overheid met ons belfastinggeld de toekomst blijft koloniseren, het Zuiden blijft belagen , de natuur blijft verwoesten en soorten blijft uitroeien, komt er dan geen punt waarop we ons moeten afvragen : kunnen we dit in eer en geweten nog wel steunen?"
" Indien onze staten blijven investeren in de fossiele sector, indien ze de luchtvaart en de scheepvaart blijven beschermen zoals ze nu zijn (die sectoren hoeven het Klimaatakkoord van Parijs niet eens te volgen!), indien een rucksichtslose agroindustrie die de term 'landbouw' allang niet meer verdient kolossale subsidies blijft trekken, indien nog steeds pensioenen van het overheidspersoneel belegd worden in fossiele fondsen, indien vervuilende multinationals vrij spel blijven krijgen tenzij burgers zelf naar de rechter stappen, indien kerosine onbelast blijft en ecocide ongestraft blijft, indien we welzijn blijven verwarren met koppkracht, geluk blijven verwarren met groei, indien, kortom, onze overheid met ons belfastinggeld de toekomst blijft koloniseren, het Zuiden blijft belagen , de natuur blijft verwoesten en soorten blijft uitroeien, komt er dan geen punt waarop we ons moeten afvragen : kunnen we dit in eer en geweten nog wel steunen?"
February 16, 2026
Als een van de toonaangevende intellectuelen van België en Europa zet auteur, historicus en archeoloog David Van Reybrouck zich in voor literatuur en het intellectuele discours. De klimaatverandering draagt hij ook in de Huizinga-lezing van 2021 De kolonisatie van de toekomst hoog in het vaandel, waarin hij de symboliek van de (nog niet verteerde) geografische kolonisatie van de wereld doortrekt naar de manier waarop het Westen de toekomst koloniseert. Met dezelfde meedogenloosheid, hebzucht en kortzichtigheid. Van Reybrouck klopt ook in dit betoog op dezelfde nagel voor een meer intersectionele aanpak van de klimaatcrisis: hoe de burger beter betrekken bij het hoogstnoodzakelijke klimaatbeleid? Desnoods door burgerlijke ongehoorzaamheid – zelfs in de vorm van belastingontduiking.
May 20, 2024
Het vijfde non fictie boek van het jaar mocht wel ietsje korter en lichter dan de vorige. Dit essay is een toespraak. ‘Koloniale schuld is niet erfelijk, koloniaal voordeel wel. Dat moeten we beseffen; dat noopt tot verantwoordelijkheid.’ De titel slaat op het beslag dat het rijke westen legt op de toekomstige generaties en Van Reybrouck doet vier voorstellen om de zeer kritische situatie op korte termijn te verbeteren, een burger beraad, een Global Assembly, geïndividualiseerde emissierechten en burgerlijke ongehoorzaamheid.
This entire review has been hidden because of spoilers.
November 22, 2024
The book is short (less than 50 pages). The content is raw, brutal. There are strategies for us which are simple, innovative and also radical. The feeling I had at the beginning was being depressed and at the end, the question I had is: am I capable? are we capable as group to take those kind of initiatives?
It it true that if the paradigm does not change, what can we do about our future? We know where we are going with more and more certitude but feel so much comfortable now.
Small book, great questions, courage.
It it true that if the paradigm does not change, what can we do about our future? We know where we are going with more and more certitude but feel so much comfortable now.
Small book, great questions, courage.
April 6, 2022
Confronterend en inspirerend
April 7, 2022
Weinig mensen die complexe onderwerpen zo mooi en kernachtig kunnen beschrijven. Urgent en mooi essay.
April 7, 2022
Een boekje waar je niet direct vrolijk van wordt , 51 blz , een klein boekje met enkele grote ideeën,
October 1, 2023
Gisteren zag ik David van Reybrouck in Utrecht, in gesprek met Amitav Ghosh. Deze Huizingalezing sluit perfect aan by diens The Nutmeg’s Curse. Wat een duo was dat en wat spreekt Van Reybrouck vlammend en met rake woorden over hoe we het opbruiken van onze wereld een vorm van kolonisatie praktiseren. Naast rake observaties hierover reikt de schrijver een viertal concrete oplossingen aan om deze kolonisatie een halt toe te roepen. Zeer scherp, inspirerend en nuttig.
August 20, 2024
Retranscription d'une conférence donnée par David Van Reybrouck.
Un plaidoyer en faveur de la justice climatique conclut par des soltions.
David Van Reybrouck est un historien de la culture, scientifique et archéologue belge.
Un plaidoyer en faveur de la justice climatique conclut par des soltions.
David Van Reybrouck est un historien de la culture, scientifique et archéologue belge.
Displaying 1 - 23 of 23 reviews